Μυτιλήνη: «Περσινό Μαλλί» – Έκθεση σύγχρονης τέχνης αφιερωμένη στο μαλλί των προβάτων της Λέσβου

 

Μια καλλιτεχνική πράξη αλληλεγγύης προς τους κτηνοτρόφους του νησιού...Σε μια περίοδο που οι κτηνοτροφικές οικογένειες της Λέσβου δοκιμάζονται έντονα, η έκθεση σύγχρονης τέχνης «Περσινό Μαλλί» έρχεται να αναδείξει την αξία του μαλλιού του προβάτου και να λειτουργήσει, όπως σημειώνουν οι δημιουργοί, ως μανιφέστο αλληλεγγύης προς όσους στηρίζουν τις τοπικές κοινότητες και διαφυλάσσουν τις παραδόσεις του νησιού.

Η έκθεση πραγματοποιήθηκε στον εμβληματικό χώρο του Οθωμανικού Χαμάμ στο Κάτω Κάστρο της Μυτιλήνης, την περίοδο του κουρέματος των προβάτων, αποτίοντας φόρο τιμής σε ένα υλικό που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της λεσβιακής ταυτότητας.

Η τέχνη ως γέφυρα με την κτηνοτροφική πραγματικότητα

Μέσα από έργα που αξιοποιούν το μαλλί ως πρώτη ύλη, η έκθεση φωτίζει τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι κτηνοτροφικές κοινότητες, αλλά και τη δημιουργική δυναμική που μπορεί να προκύψει όταν η παράδοση συναντά τη σύγχρονη καλλιτεχνική έκφραση.

Συμμετέχουν οι καλλιτέχνες υφασμάτων Julie Loi και Florencia Torro, οι εικαστικοί Thomas Eyzaguirre και Samuel Perea-Díaz, καθώς και η κινηματογραφίστρια Katharina Bellan, παρουσιάζοντας μια πολυφωνική προσέγγιση γύρω από το υλικό, τη μνήμη και την τοπική παραγωγή.

Μια έκθεση που τιμά τον τόπο και τους ανθρώπους του

Το «Περσινό Μαλλί» αποτελεί μια συλλογική χειρονομία αναγνώρισης προς τους ανθρώπους που κρατούν ζωντανή την κτηνοτροφική παράδοση της Λέσβου. Με τη δύναμη της τέχνης, η έκθεση αναδεικνύει την πολιτισμική και οικονομική σημασία του μαλλιού, ενώ παράλληλα υπενθυμίζει την ανάγκη στήριξης των τοπικών παραγωγών.

Το «Περσινό Μαλλί» στη Μυτιλήνη μετατρέπει το μαλλί του προβάτου σε σύγχρονη τέχνη και σε μια πράξη αλληλεγγύης προς τους κτηνοτρόφους της Λέσβου. Στον ιστορικό χώρο του Οθωμανικού Χαμάμ, καλλιτέχνες από την Ελλάδα και το εξωτερικό παρουσιάζουν έργα που τιμούν την παράδοση, τη μνήμη και την τοπική παραγωγή. Μια έκθεση που συνδέει την τέχνη με την πραγματική ζωή του νησιού.

Winston Churchill: Μεγάλη αναδρομική έκθεση ζωγραφικής στο Wallace Collection την άνοιξη του 2026

 

Την άνοιξη του 2026, το Wallace Collection στο Λονδίνο παρουσιάζει τη μεγαλύτερη αναδρομική έκθεση ζωγραφικής του Σερ Ουίνστον Τσόρτσιλ μετά τον θάνατό του. Με περισσότερα από πενήντα έργα, πολλά από τα οποία προέρχονται από ιδιωτικές συλλογές και εκτίθενται σπάνια, η έκθεση φωτίζει μια άγνωστη πλευρά του πολιτικού ηγέτη: τον ζωγράφο που βρήκε στη δημιουργία καταφύγιο και ανανέωση.

Η αρχή μιας ζωγραφικής πορείας μέσα στην κρίση

Ο Τσόρτσιλ ξεκίνησε να ζωγραφίζει το 1915, σε μια περίοδο προσωπικής και εθνικής δοκιμασίας μετά την καταστροφή των Δαρδανελίων. Αυτό που άρχισε ως ιδιωτική διέξοδος εξελίχθηκε σε δημιουργική πειθαρχία που τον συνόδευσε για πέντε δεκαετίες.

Κατά τη διάρκεια της ζωής του δημιούργησε περισσότερους από πεντακόσιους πίνακες, ζωγραφίζοντας όπου κι αν ταξίδευε: στην Αγγλία, τη Γαλλία, την Ιταλία και –κυρίως– στο Μαρακές.

Μια χρονολογική διαδρομή από τα πρώτα βήματα έως την ωριμότητα

Η έκθεση «Winston Churchill: The Painter» ακολουθεί την καλλιτεχνική του εξέλιξη από τις διστακτικές αρχές έως τα τολμηρά όψιμα έργα.

Οι επισκέπτες θα δουν σκοτεινές σκηνές του πολέμου, λαμπερά μεσογειακά λιμάνια, προσεκτικά μελετημένες νεκρές φύσεις και τις φωτεινές μαροκινές πόλεις που χάριζε ως διπλωματικά δώρα.

Δάσκαλοι, φίλοι και επιρροές

Τα έργα του Τσόρτσιλ συνοδεύονται από πίνακες των καλλιτεχνικών του μέντορων και φίλων, όπως οι Sir John Lavery και Sir William Nicholson, που συνέβαλαν στη διαμόρφωση της τεχνικής και της ματιάς του.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην επιρροή του Walter Sickert, ο οποίος τον ενθάρρυνε να πειραματιστεί με νέες τεχνικές.

Πορτρέτα, πολεμικές σκηνές και το αγαπημένο Chartwell

Τα πρώιμα πορτρέτα στο στούντιο του Lavery και οι σπάνιες πολεμικές σκηνές από το μέτωπο στο Βέλγιο αποτυπώνουν τόσο το κλίμα της εποχής όσο και τα πρώτα βήματα του ερασιτέχνη ζωγράφου. Ακολουθούν οι προσωπικές απεικονίσεις του Chartwell, του αγαπημένου του σπιτιού, και οι κήποι και εσωτερικοί χώροι φίλων, όπου ο Τσόρτσιλ έβρισκε ηρεμία μακριά από τις δημόσιες υποχρεώσεις.

Από τη νεκρή φύση στη Μεσόγειο

Η έκθεση αναδεικνύει τη γοητεία του Τσόρτσιλ για τη νεκρή φύση, με έργα που αποκαλύπτουν την αγάπη του για τη σύνθεση, το χρώμα και την υφή. Στη συνέχεια, η αφήγηση μεταφέρεται στα φωτεινά τοπία της Νότιας Ευρώπης: τα λιμάνια και τις ακτές της Γαλλικής Ριβιέρας, της Ιταλίας και του Ατλαντικού.

Μαρακές: το αποκορύφωμα της ζωγραφικής του ωριμότητας

Ιδιαίτερη ενότητα αφιερώνεται στη βαθιά σχέση του Τσόρτσιλ με το Μαρόκο.Οι διάσημες σκηνές του Μαρακές –το Hotel Mamounia, το Τζαμί Κουτουμπία, τα Άτλας– αποτελούν κορυφαίες στιγμές της καλλιτεχνικής του ωριμότητας, με έντονη χρωματική αντίθεση και αυτοπεποίθηση.

Το 1943, έπεισε τον Πρόεδρο Ρούζβελτ να ταξιδέψει μαζί του στο Μαρακές, ο πίνακας που ζωγράφισε για εκείνον ήταν ο μοναδικός που δημιούργησε κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Η σχέση με τη Royal Academy

Κεντρικό θέμα της έκθεσης είναι η σχέση του Τσόρτσιλ με τη Royal Academy.

Το 1947 υπέβαλε δύο έργα στην ετήσια έκθεση με το ψευδώνυμο David Winter. Όταν αποκαλύφθηκε η ταυτότητά του, έγινε ο πρώτος πρωθυπουργός που εξέθεσε έργο στη Royal Academy και το 1948 ανακηρύχθηκε Επίτιμος Ακαδημαϊκός.

Η πρώτη μεγάλη αναδρομή μετά από 60 χρόνια

Η τελευταία μεγάλη αναδρομική έκθεση των έργων του πραγματοποιήθηκε το 1958 και περιόδευσε σε ΗΠΑ, Νέα Ζηλανδία και Αυστραλία.

Η νέα έκθεση στο Wallace Collection είναι η πρώτη τόσο εκτεταμένη παρουσίαση του ζωγραφικού έργου του Τσόρτσιλ εδώ και έξι δεκαετίες.

Παράλληλη έκθεση: The Wallace Collection at War

Η σχέση του μουσείου με την οικογένεια Τσόρτσιλ ξεκινά το 1942, όταν φιλοξένησε την έκθεση Artists Aid Russia για τη στήριξη του φιλανθρωπικού έργου της Κλημεντίν Τσόρτσιλ.

Αυτή η ιστορία παρουσιάζεται στη δωρεάν έκθεση «The Wallace Collection at War» (15 Απριλίου – 25 Οκτωβρίου 2026).

πηγη : artdaily.cc