Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Gustav Klimt. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Gustav Klimt. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 9 Ιουλίου 2026

Το Belvedere παρουσιάζει νέο ψηφιακό κατάλογο για τον Gustav Klimt



Το Μουσείο Belvedere στη Βιέννη θέτει νέο ορόσημο στην έρευνα συλλογών, δημοσιεύοντας έναν ολοκληρωμένο ψηφιακό κατάλογο για όλα τα έργα του Gustav Klimt που διαθέτει. Η δημοσίευση καθιστά προσβάσιμα στο κοινό τα αποτελέσματα πολυετούς έρευνας και ενισχύει τη θέση του Belvedere ως διεθνούς κέντρου τεκμηρίωσης για τον Klimt.


Ένας νέος πρότυπος ψηφιακός κατάλογος για τον Klimt

Η γενική διευθύντρια Stella Rollig δήλωσε ότι ο νέος κατάλογος «θέτει ένα νέο πρότυπο στη μουσειακή τεκμηρίωση», καθώς για πρώτη φορά αυστριακό ομοσπονδιακό μουσείο προσφέρει τόσο βαθιά και πολυεπίπεδη πρόσβαση στη συλλογή του.


Από το 2022, μια διεπιστημονική ομάδα του Belvedere εργάστηκε συστηματικά πάνω στα 24 έργα του Klimt που ανήκουν στη συλλογή του μουσείου. Ο ψηφιακός κατάλογος υπερβαίνει κατά πολύ ένα παραδοσιακό έντυπο catalogue raisonné, καθώς περιλαμβάνει: αναλυτικές ιστορικές μελέτες για κάθε έργο, πλήρη τεκμηρίωση συντήρησης, αρχειακές πηγές από το Belvedere, πλήρη ιστορικό εκθέσεων, εκτενείς βιβλιογραφίες,συνδέσμους σε ψηφιακές πηγές, λεπτομερή αλυσίδα προέλευσης (provenance) με σχόλια και πρόσθετες πηγές.


Ο κατάλογος λειτουργεί ως δυναμική βάση δεδομένων, η οποία θα εμπλουτίζεται συνεχώς και μπορεί να επεκταθεί στο μέλλον και σε άλλους καλλιτέχνες της συλλογής. Είναι διαθέσιμος στα γερμανικά.


Σημαντικές νέες ανακαλύψεις για έργα του Klimt

Η εντατική έρευνα οδήγησε σε σημαντικές αποκαλύψεις:Το έργο Lady at the Fireplace ταυτοποιήθηκε ως το χαμένο Dusk, χάρη σε μια ιταλική τελωνειακή ετικέτα στο πίσω μέρος του πίνακα. Το έργο είχε παρουσιαστεί στην 3η Μπιενάλε της Βενετίας το 1899 και θεωρούνταν χαμένο.


Νέα ερμηνεία για το Judith, το οποίο συνδέεται πλέον με την εικονογραφία της μούσας Μελπομένης, εντάσσοντάς το για πρώτη φορά στο πλαίσιο θεατρικών αναφορών. Νέα βιογραφικά στοιχεία για τις Johanna Staude και Fritza Riedler.


Ανακάλυψη άγνωστων επιστολών του Klimt σχετικά με το πορτρέτο Josef Lewinsky ως Carlos στο Clavigo, στα Δημοτικά και Επαρχιακά Αρχεία της Βιέννης. Νέες χρονολογήσεις για έργα όπως Cottage Garden with Sunflowers, Adam and Eve, Schloss Kammer on the Attersee III και το κόκκινο σημειωματάριο.





Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου 2026

Gustav Klimt: 108 χρόνια μετά – Ο ζωγράφος που έντυσε τον έρωτα με χρυσό





Στις 6 Φεβρουαρίου συμπληρώνονται 108 χρόνια από τον θάνατο του Gustav Klimt, του ζωγράφου που χάρισε στην ευρωπαϊκή τέχνη μια νέα γλώσσα αισθησιασμού, συμβολισμού και χρυσής λάμψης.

Ο Κλιμτ υπήρξε μια μορφή που δεν χωρούσε στα όρια της εποχής του. Μεταμόρφωσε το γυναικείο σώμα σε αρχέτυπο, την επιθυμία σε τελετουργία και το χρώμα σε καθαρή συγκίνηση. Το έργο του παραμένει σήμερα πιο ζωντανό από ποτέ, συνομιλώντας με το κοινό μέσα από την ομορφιά, την ένταση και την αλήθεια του.


Από τη Βιέννη της αυτοκρατορίας στη γέννηση της Secession

Ο Κλιμτ γεννήθηκε το 1862 σε μια Βιέννη που άλλαζε ραγδαία. Σπούδασε στη Σχολή Εφαρμοσμένων Τεχνών και γρήγορα ξεχώρισε για την τεχνική του αρτιότητα.

Το 1897, μαζί με άλλους καλλιτέχνες, ίδρυσε τη Vienna Secession, ένα κίνημα που αμφισβήτησε τα ακαδημαϊκά πρότυπα και άνοιξε τον δρόμο στη μοντέρνα τέχνη. Εκεί ο Κλιμτ βρήκε τον χώρο να εξερευνήσει τη δική του αισθητική: χρυσά φόντα, διακοσμητικά μοτίβα, συμβολικές μορφές και μια βαθιά, σχεδόν μυστικιστική σχέση με το γυναικείο σώμα.


Η «Χρυσή Περίοδος» – Όταν η ζωγραφική έγινε κόσμημα

Η περίφημη Χρυσή Περίοδος του Κλιμτ (1901–1909) αποτελεί το αποκορύφωμα της δημιουργίας του. Έργα όπως Το Φιλί, Judith I και Portrait of Adele Bloch‑Bauer I συνδυάζουν βυζαντινή λάμψη, ψυχολογικό βάθος και μια σχεδόν τελετουργική αίσθηση ιερότητας.

Ο χρυσός δεν ήταν για τον Κλιμτ απλώς υλικό· ήταν σύμβολο: της επιθυμίας, της εξουσίας, της μνήμης, της αιωνιότητας.


Ο άνθρωπος πίσω από τον μύθο

Παρά τη φήμη του, ο Κλιμτ υπήρξε άνθρωπος εσωστρεφής, αφοσιωμένος στη δουλειά του. Δεν παντρεύτηκε ποτέ, αλλά είχε βαθιές και σύνθετες σχέσεις με τις γυναίκες που πόζαραν για εκείνον.

Η Emilie Flöge, σύντροφος και μούσα του, υπήρξε η σταθερά της ζωής του. Ο θάνατός του το 1918, από εγκεφαλικό επεισόδιο, άφησε ανολοκλήρωτα έργα που σήμερα θεωρούνται θησαυροί της μοντέρνας τέχνης.


Βιέννη – Ειδική επετειακή ενότητα στο Belvedere

Με αφορμή τα 108 χρόνια από τον θάνατό του, το Belvedere Museum στη Βιέννη παρουσιάζει ειδική επετειακή ενότητα αφιερωμένη στον Κλιμτ. Η έκθεση περιλαμβάνει: έργα από τη Χρυσή Περίοδο,σπάνια σχέδια και μελέτες, αρχειακό υλικό που φωτίζει τη σχέση του με τη Secession, ψηφιακές αναπαραστάσεις των χαμένων έργων που καταστράφηκαν το 1945. Η ενότητα επιχειρεί να επανατοποθετήσει τον Κλιμτ στο ιστορικό του πλαίσιο, αλλά και να αναδείξει τη διαχρονική του επιρροή στη σύγχρονη τέχνη, τη μόδα και το design.


Η κληρονομιά του Κλιμτ σήμερα

Ο Κλιμτ παραμένει ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους ζωγράφους στον κόσμο. Τα έργα του συνεχίζουν να εμπνέουν καλλιτέχνες, σχεδιαστές, κινηματογραφιστές και δημιουργούς κάθε είδους. Η αισθητική του – χρυσή, αισθησιακή, συμβολική – εξακολουθεί να αποτελεί σημείο αναφοράς για τη σύγχρονη κουλτούρα.

108 χρόνια μετά, ο Κλιμτ δεν είναι απλώς ένας ζωγράφος του παρελθόντος. Είναι μια ζωντανή φωνή που μας υπενθυμίζει ότι η τέχνη μπορεί να είναι ταυτόχρονα ομορφιά, επανάσταση και μνήμη.



Δευτέρα 28 Ιουλίου 2025

Klimt στις Στάχτες: Μια έκκθεση για τα έργα Τέχνης που κάηκαν στο Κάστρο Immendorf από τους Ναζί

 



Το Μουσείο Εφαρμοσμένων Τεχνών της Βιέννης (MAK) σε συνεργασία με το Ίδρυμα Klimt παρουσιάζει μια έκθεση αφιερωμένη σε ένα από τα πιο σκοτεινά κεφάλαια της αυστριακής πολιτιστικής ιστορίας. Η πυρκαγιά του 1945 στο Κάστρο Immendorf, που κατέστρεψε ανεκτίμητα έργα τέχνης, συμπίπτει φέτος με την 80ή επέτειο του τέλους του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.


Η πυρκαγιά του Immendorf και η πολιτιστική καταστροφή

Στις 8 Μαΐου 1945, το Κάστρο Immendorf στη Κάτω Αυστρία, που χρησιμοποιούνταν ως ασφαλές καταφύγιο έργων τέχνης κατά τη διάρκεια του πολέμου, τυλίχθηκε στις φλόγες. Αν και υπάρχουν ενδείξεις ότι η πυρκαγιά προκλήθηκε σκόπιμα από γερμανικά στρατεύματα για να εμποδιστεί η κατάσχεση των έργων από τον Κόκκινο Στρατό, η ακριβής αιτία παραμένει αδιευκρίνιστη. Δεν έχει επιβεβαιωθεί ούτε η εμπλοκή Σοβιετικών στρατιωτών, ούτε η διάσωση έργων του Klimt πριν την καταστροφή.

Τα χαμένα έργα του Gustav Klimt

Μεταξύ των έργων που χάθηκαν ήταν οι τρεις πίνακες για την Κεντρική Τελετουργική Αίθουσα του Πανεπιστημίου της Βιέννης, καθώς και τα «Μουσική» (1897/98), «Σούμπερτ στο Πιάνο» (1899), «Το Χρυσό Μηλόδεντρο» (1903), «Κήπος με Σταυρό» (1912), «Πορτρέτο της Wally» (1916), «Φίλες» (1916/17), «Μονοπάτι με Κότες» (1916) και «Λήδα» (1917), από τη συλλογή των August και Serena Lederer.

Η απώλεια για το MAK και η ιστορική τεκμηρίωση

Το MAK έχασε επίσης την Αίθουσα Laxenburg, αντικείμενα ασιατικής και ισλαμικής τέχνης, πάνω από 50 έπιπλα, δερμάτινες ταπετσαρίες, χαλιά και το ξυλόγλυπτο Μνήμα Möchling του 15ου αιώνα. Η έκθεση παρουσιάζει αρχιτεκτονικά σχέδια, μακέτα του κάστρου και ντοκιμαντέρ με μαρτυρίες της εποχής, σε σκηνοθεσία Peter Weinhäupl και Stefan Kutzenberger.

Αναπαραγωγές και αρχειακό υλικό

Αναπαραγωγές από τις συλλογές Klimt (1908–1914, 1917/18, 1931) αποτυπώνουν το μέγεθος της απώλειας. Το MAK διαθέτει επίσης λίστες διάσωσης και αρχειακό υλικό από την Υπηρεσία Μνημείων, το Künstlerhaus και την Επαρχιακή Βιβλιοθήκη της Κάτω Αυστρίας, προσφέροντας μια τεκμηριωμένη εικόνα των γεγονότων.

Προβολές και αφιερώματα

Η έκθεση συνοδεύεται από ξεναγήσεις, συζητήσεις με ειδικούς και προβολή του ντοκιμαντέρ της ORF «Το Αίνιγμα του Immendorf» στις 2 Σεπτεμβρίου 2025. Αφιερωμένη στη μνήμη του ερευνητή Leonhard Weidinger (†2023), η έκθεση βασίζεται στην πολύτιμη εργασία του για την ιστορική ανασύνθεση της διάσωσης των συλλογών του MAK.

Έως τις 21 Σεπτεμβρίου 2025,

Δευτέρα 14 Ιουλίου 2025

Ο Gustav Klimt γεννιέται ξανά στη Βιέννη: Το Belvedere αποκαλύπτει τα μυστικά πίσω από τη χρυσή του τέχνη







Σε μια εποχή όπου οι εικόνες καταναλώνονται με την ταχύτητα του φωτός, ο Gustav Klimt συνεχίζει να μας προκαλεί να σταθούμε. Να κοιτάξουμε βαθιά. Να αφουγκραστούμε το άφατο πίσω από το βλέμμα της Judith, τη σιωπή των λουλουδιών, τη ροή του χρυσού που μοιάζει με προσευχή.

Σαν σήμερα, στις 14 Ιουλίου του 1862, γεννήθηκε ένας καλλιτέχνης που θα αψηφούσε την αισθητική της εποχής του και θα έκλεινε μέσα σε κάθε του πίνακα τον αισθησιασμό, τη μνήμη, το άρρητο. Σήμερα, στο μουσείο Belvedere της Βιέννης, εκεί που κατοικούν τα θραύσματα της ιστορίας και της ομορφιάς, ο Κλιμτ "ανασταίνεται" μέσα από την έκθεση “Pigment & Pixel” — μια επιστημονική και καλλιτεχνική αποκάλυψη του έργου του.


Klimt πέρα από τον καμβά: Όταν η επιστήμη συναντά την ποίηση της ζωγραφικής

Η έκθεση “Pigment & Pixel” δεν είναι μια συνηθισμένη αναδρομή στο έργο του Κλιμτ. Μέσα από τεχνικές υπέρυθρης ανάλυσης, ακτινογραφίας και ψηφιακής ανακατασκευής, αποκαλύπτονται τα αόρατα στρώματα πίσω από τους διάσημους πίνακές του — τα προσχέδια, οι αλλαγές, οι αμφιβολίες, οι μεταμορφώσεις. Το κοινό καλείται να δει όχι μόνο το αποτέλεσμα, αλλά τη διαδικασία της δημιουργίας, το ίδιο το "σώμα" της τέχνης του.


 “Pigment & Pixel”: Το άγνωστο έργο που κρύβεται κάτω από το γνωστό

Για πρώτη φορά παρουσιάζονται τα χαμένα "Fakultätsbilder" — οι τολμηρές αλληγορικές παραστάσεις που προκάλεσαν σάλο στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Αν και καταστράφηκαν το 1945, χάρη στη συνεργασία του μουσείου με το Google Arts & Culture, αναδημιουργήθηκαν ψηφιακά με χρήση τεχνητής νοημοσύνης, σε μια καθηλωτική εγκατάσταση που επιτρέπει στο βλέμμα να πετάξει μέσα από τον χρόνο.


 Ο κόσμος του Klimt: Από την Amalie Zuckerkandl στο Ηλιοτρόπιο

Η έκθεση φιλοξενεί έργα-ορόσημα, όπως είναι η Judith I, το Ηλιοτρόπιο, και το πορτρέτο της Amalie Zuckerkandl, στο οποίο ακτινογραφίες αποκάλυψαν αλλαγές στην έκφραση — μια μαρτυρία για το πώς ο Κλιμτ ζωγράφιζε με εμμονή, αναζητώντας το βλέμμα εκείνο που "λέει την αλήθεια". Τα έργα πλαισιώνονται από επιστημονικά ευρήματα και σχόλια, που φωτίζουν πτυχές της δημιουργικής του διαδικασίας, από την επιλογή των χρωστικών υλών μέχρι τις στρώσεις του φύλλου χρυσού.


 Μια επίσκεψη στη Βιέννη για να δεις τον Klimt αλλιώς

Το Belvedere, με την έκθεση αυτή, δεν αποτίει απλώς φόρο τιμής σε έναν μεγάλο δημιουργό. Προσκαλεί το κοινό σε μια εμπειρία αισθητικής και τεχνολογικής υπέρβασης, όπου η τέχνη γίνεται πεδίο διαλόγου ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, το υλικό και το άυλο.













Τρίτη 5 Απριλίου 2022

Ποιος καλλιτέχνης ήταν προφήτης των selfie; H έκθεση στο Μουσείο Leopold

 


Στην εποχή των σέλφι ο  Egon Schiele δείχνει πιο επίκαιρος από ποτέ! Όταν δε αυτός συνδιαλέγεται με τον Gustav Klimt (1862-1918) στο Μουσείο Leopold τότε πρόκειται για μια ευκαιρία απογείωσης των φιλότεχνων. Στο ρου της Ιστορίας της Τέχνης οι καλλιτέχνες δεν περίμεναν τα smartphones και τα σελφομπάστουνα για ζωγραφίσουν  τον εαυτό τους, απεικόνισαν διάφορες οπτικές του «εγώ» τους ή τον ενέταξαν στη σύνθεση, πολύ πριν καν την ανακάλυψη της φωτογραφίας τον 19ο αιώνα. Η εφεύρεση της φωτογραφίας άλλαξε την στόχευση της ζωγραφικής στην απεικόνιση της πραγματικότητας και στην αποτύπωση της φύσης...




Αυτοπορτραίτα του Schiele

Μάλιστα, ο Schiele δεν στάθηκε μόνο στα αυστηρά πορτραίτα, αλλά φρόντισε να «σκανδαλίσει» με την γυμνή απόδοση του κορμιού του. Η απόπειρα του μοιάζει με ύμνο στο ναρκισσισμό, κάτι πολύ οικείο στη σημερινή εποχή του Instagram.  Η αδύνατη σιλουέτα του δεν μοιάζει σαγηνευτική. Η απόδοση της φιγούρας του  πιθανότατα να επηρεάζεται από την πρόωρη επαφή του με το θάνατο στην  εφηβεία όταν πέθανε ο πατέρας του από σύφιλη. Μάλλον, η εμπειρία αυτή τον όξυνε την περιέργειά του για τις ασθένειες και τις συνέπειες πάνω στο ανθρώπινο σώμα , ενώ στο πως έβλεπε το ανθρώπινο σώμα συνέβαλαν τα βιώματά του από τον Α’ Π.Π.

Κατά την σύντομη ζωή του -υπέκυψε στη γρίπη το 1918 σε ηλικία 28 ετών- δημιούργησε περισσότερες από 300 ελαιογραφίες και αρκετές χιλιάδες έργα σε χαρτί. Η ανθρώπινη φιγούρα παρείχε στον Σίλε τα πιο ισχυρά του θέματα τόσο για πίνακες όσο και για σχέδια. Οι αυτοπροσωπογραφίες της μεγάλης σειράς υδατογραφιών και πινάκων που δημιούργησε μεταξύ του 1910 και του 1918 -από τις οποίες η συγκεκριμένη αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα- είναι καυστικές, ψυχολογικά πολύπλοκες εικόνες. Η αδυνατισμένη, βασανισμένη φιγούρα του καλλιτέχνη, οστεώδης και γωνιώδης, σφύζει από μια εσωτερική ένταση που γίνεται ορατή από την ταραγμένη γραμμή του μολυβιού και τη ζωγραφισμένη λευκή περιβάλλουσα αύρα.


 Ο Σίλε κοιτάζει άγρια, με τα μεγάλα, σκούρα μάτια του να φαντάζουν απειλητικά,  τα μαλλιά του να στέκονται όρθια...  Το χρώμα περιορίζεται σε αποχρώσεις του καφέ, ενώ μόνο ορισμένες περιοχές του σώματος (στόμα, θηλές, ομφαλός και γεννητικά όργανα) είναι κόκκινες.

 

 


Ο διάλογος με τον Klimt

Πολύ ενδιαφέρουσα είναι η μουσειακή συνύπαρξη Σίλε –Κλιμτ:  Δυο πρωτοπόρες προσωπικότητες της τέχνης των αρχών του αιώνα αντικατοπτρίζονται μέσω του έργου τους στο Μουσείο Leopold. Η καλλιτεχνική αφετηρία του Gustav Klimt ήταν αρχικά διαποτισμένη από τις παραδόσεις της Gründerzeit και του ιστορικισμού και περιελάβανε παραγγελίες που πραγματοποιήθηκαν από την κολεκτίβα στούντιο, γνωστή ως "Künstlercompagnie" (Εταιρεία Καλλιτεχνών), την οποία ίδρυσε με τον αδελφό του Ernst Klimt και τον Franz von Matsch, καθώς και ρεαλιστικά πορτρέτα όπως το "Young Girl Sitting" του 1894 (μέρος της συλλογής Leopold). Στα μέσα της δεκαετίας του 1890, η πορεία του τον οδήγησε να απορρίψει αυτή την αρχική φάση και να προχωρήσει στην ανάπτυξη ενός άκρως ατομικιστικού στυλ. 

Ο Κλιμτ και ο προστατευόμενό τους Σίλε θεωρείται ότι έδωσαν ώθηση στην ανάπτυξη του ατομικού στυλ σε ότι αφορά την αποτύπωση της ανθρώπινης φιγούρας. Από την μια ο συμβολιστής Κλιμτ και από την άλλη ο εξπρσιονιστής Σίλε… Ο Κλιμτ μοιάζει αισθητικά πιο διακοσμητικός εντάσσει στη σύνθεση γεωμετρικά μοτίβα, το χρυσό και διάφορα μοτίβα, ενώ ο Σίλε είναι λιτός και απέριττος, μερικές φορές καθηλωτικά ωμός. Ωστόσο, ο δεύτερος θεωρείται πιο κοντά στη σύγχρονη αισθητική.




Ωστόσο, ο  Κλίμτ είχε διαχωρίσει τη θέση του ως προς το αυτοπορταίτο καθώς είχε πει «με ενδιαφέρει λιγότερο ο εαυτός μου ως θέμα ζωγραφικής από ό,τι οι άλλοι άνθρωποι, κυρίως οι γυναίκες». Και με εξαίρεση ένα πρώιμο έργο του, ο Κλιμτ ζωγράφισε πορτρέτα μόνο γυναικών. Βέβαια και ο Σίλε ήταν λάτρης του γυναικεία σώματος, φήμες κυκλοφορούσαν για αιμομικτές σχέσεις με την αδερφή του αλλά και  με μια ανήλικη που απεικόνισε. Μάλιστα συνελήφθη και παραπέμφθηκε σε δίκη. Ο δικαστής θεωρώντας ένα από τα έργα του πορνογραφικό το έκαψε.

Στη Βιέννη άλλωστε το σεξ ήταν μια σύγχρονη θρησκεία. Η άρνηση της επιθυμίας είναι η κατάρα της αστικής ζωής, σύμφωνα με τον ο βιεννέζος γιατρό Sigmund Freud καθώς άκουγε προβληματισμένους ασθενείς που αποκάλυπταν συμπτώματα, όπως πίστευε, σεξουαλικής καταπίεσης. Η δημοσίευση το 1900 του βιβλίου του «Η ερμηνεία των ονείρων» έβαλε τη σεξουαλικότητα στη συζήτηση της Αυστροουγγρικής αυτοκρατορίας. Ωστόσο, δεν ήταν μόνο ο Φρόιντ που κήρυττε τον θρίαμβο της λίμπιντο. Τα θεατρικά έργα και οι ιστορίες του Άρθουρ Σνίτσλερ απεικονίζουν τη ζωή ως μια σεξουαλική τραγικοκωμωδία. Ακόμη και η μουσική του Γκούσταβ Μάλερ ήταν ποτισμένη με πλούσιο ερωτισμό. Ωστόσο, ακόμη και σε αυτή την εκστατικά ανεμπόδιστη κουλτούρα, ο Κλιμτ και ο Σίλε κατάφεραν να σκανδαλίσουν.


Αξιοσημείωτο είναι το έργο του Κλιμτ  Medicine που μοιάζει με όνειρο που περιμένει να αποκωδικοποιηθεί από τον Φρόιντ: μια φιγούρα με άγρια μαλλιά κοιτάζει έξω από έναν παραπαίοντα πύργο ανθρώπινων σωμάτων που σκύβουν, διαπλέκονται, αγκαλιάζονται και κοιμούνται. Ένας σκελετός χαμογελά στη μέση όλων αυτών. Αυτή η ρέουσα «όπερα» του σεξ και του θανάτου σχεδιάστηκε περίπου το 1900 για τη μεγαλύτερη δημόσια παραγγελία του Κλιμτ, μια σειρά από πίνακες οροφής για το Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Τα έργα επικρίθηκαν ως πορνογραφικά, απορρίφθηκαν και σχεδόν σίγουρα καταστράφηκαν από τα SS το 1945.

 


Ο Κλιμτ μπορεί να αγαπήθηκε ως ηδονιστής που μετέτρεψε τις γυναικείες φιγούρες σε ρέουσες  φαντασιώσεις, ο Σίλε εκτιμήθηκε για την ικανότητά του να εκφράζει τα συναισθήματα του μέσα από τα έργα του αλλά και το γενικότερο αίσθημα της εποχής του, για τον Α’ Π.Π. Η φυλάκιση του φαίνεται πως στάθηκε η μήτρα για να στραφεί στον εαυτό του. «Για την τέχνη και τους αγαπημένους μου θα υπομείνω ευχαρίστως μέχρι τέλους», γράφει σε μια αυτοπροσωπογραφία του από τη φυλακή. 


Σε αυτήν είναι μια βασανισμένη φιγούρα με κομμένα μαλλιά, τα αυτιά του να προεξέχουν, τα μακριά του δάχτυλα να απλώνονται με αγωνία καθώς σκύβει το σώμα του κάτω από τα γκρίζα ρούχα της φυλακής. Οι άλλες αυτοπροσωπογραφίες του είναι επίσης αισθησιακές πράξεις αυτομαρτυρίας. Ο καλλιτέχνης κατεβάζει το βλέμμα του δίνοντας μια τροπή άγχους σε αυτό που διαφορετικά θα μπορούσε να είναι ένα ευθύ πορτρέτο. Σε μια άλλη αυτοπροσωπογραφία κάθεται γυμνός,  κοιτάζει από ένα κεφάλι που γέρνει σχεδόν οριζόντια.


Ο Schiele δημιουργούσε σκηνικές εικόνες κάπως αδέξιες, αμήχανες και κατακερματισμένες και με αυτόν τον τρόπο λειτούργησε ως καταλύτης για το κίνημα της μοντέρνας τέχνης που απέρριψε το ιδανικό γυμνό. Ο Schiele και ο Klimt χρησιμοποιούν την ανθρώπινη μορφή για να εκφράσουν ωμά συναισθήματα, συχνά μέσω της σωματικής παραμόρφωσης. Και οι δύο καλλιτέχνες είναι πρώιμοι εκπρόσωποι του εξπρεσιονισμού, το έργο των οποίων επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από τη ζωή και τις ερωτικές τους εμπειρίες.

 

Με πληροφορίες από https://www.riseart.com, theguardian.gr

Παρασκευή 14 Δεκεμβρίου 2018

Πέρα από τον Klimt... H καλλιτεχνική ταυτότητα πιο πάνω από την εθνική. Μια έκθεση για τη Τένχη του Μεσοπολέμου!



Το τέλος του Α’ Παγκόσμιου Πολέμου και της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας σήμαινε ταυτόχρονα την αναβίωση τεράστιου αριθμού εξελίξεων στην Τέχνη. Οι πολιτικές και οικονομικές αλλαγές επέφεραν καλλιτεχνικές μετακινήσεις. Νέες ιδέες και προοπτικές και νέα καλλιτεχνικά δίκτυα ξεπήδησαν. Οι καλλιτέχνες συναντήθηκαν σε κέντρα τέχνης και διεθνείς οργανώσεις, ενώ χρησιμοποίησαν περιοδικά για να επικοινωνούν μεταξύ των πολιτικών συνόρων. 

 Είναι χαρακτηριστικό ότι πίστευαν ότι η καλλιτεχνική τους ταυτότητα ήταν πιο σημαντική από την εθνικότητά τους. Η περίοδος του Μεσοπολέμου χαρακτηρίστηκε από την επιθυμία για διεθνείς διασυνδέσεις που ξεπέρασαν τα νέα πολιτικά και ιδεολογικά όρια. 

Υπήρξε μια ζωντανή ανταλλαγή ιδεών μεταξύ των καλλιτεχνών που οδήγησε σε εποικοδομητικές, εξπρεσιονιστικές και φανταστικές τάσεις. Τα κοσμοπολίτικα δίκτυα εμφανίστηκαν ανάμεσα στους καλλιτέχνες της πρώην αυστριακό-ουγγρικής αυτοκρατορίας. 

 της Μαρίας Αλιμπέρτη

Ο Gustav Klimt είναι ίσως ο καλλιτέχνης που συνδέεται περισσότερο με την αυστριακή τέχνη. Ο θάνατός του το 1918 - τον ίδιο χρόνο με τους θανάτους του Egon Schiele, Koloman Moser και Otto Wagner - θεωρείται το τέλος μιας εποχής. Μόνο περιφερικά επηρεασμένος από την πολιτική αναταραχή, ανέπτυξε μια ζωηρή καλλιτεχνική σκηνή στις χώρες της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας.
Το  σηματοδότισε λοιπόν το 1918; Σαν πρωταγωνιστές της "Wiener Sezession", το χαρακτηριστικό αρτ νουβό ύφος τους εμφάνιζε την ακμή της Βιεννέζικης Belle Epoque. Ο θάνατός των μεγάλων καλλιτεχνών αντιπροσώπευε το τέλος μιας εποχής. Αλλά τι ήρθε μετά από αυτούς; Πώς επηρέασαν την επόμενη γενιά καλλιτεχνών και ποιες καλλιτεχνικές τάσεις άνθισαν στην περιοχή;



Η έκθεση στο  Belvedere θα μας καθοδηγήσει σε αυτή την εποχή μετά τον Κλιμ. Η έκθεση επιδιώκει να αποκαλύψει τις παραλληλίες κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου και να επιδείξει συνέχεια και αλλαγή στην τέχνη της αυστροουγγρικής αυτοκρατορίας και των διαδοχικών εθνικών κρατών της.

Με έργα από περίπου 80 καλλιτέχνες όπως ο Josef Capk, ο Friedl Dicker-Brandeis, ο Albin Egger-Lienz, ο Gustav Klimt, ο Oskar Kokoschka, ο Koloman Moser, ο Antonin Prochaska, ο Egon Schiele, ο Lajos Tihanyi και πολλά άλλα, η ιστορική περιπλάνηση  στη Τένχη αρχίζει.

Ακριβώς εκατό χρόνια μετά από τους θανάτους τους, οι αυστριακοί καλλιτέχνες Gustav Klimt και Egon Schiele εξακολουθούν να είναι μεγάλα ονόματα στη διεθνή σκηνή τέχνης. Η έκθεση «Beyond Klimt» δεν παρουσιάζει μόνο το καθυστερημένο έργο αυτών των μεγάλων δασκάλων, δίνει στους επισκέπτες την ευκαιρία να εξοικειωθούν με τα διεθνή πρωτοποριακά κινήματα - σουρεαλισμός, εξπρεσιονισμός, νέος ρεαλισμός, κονστρουκτιβισμός, Bauhaus κ.λ.π. - που άκμασε μετά τον Α 'Παγκόσμιο Πόλεμο στα νέα εθνικά κράτη που προέκυψαν από την εξαφανισθείσα Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία.






"Πέρα από τον Klimt", η έκθεση απεικονίζει τις καλλιτεχνικές εξελίξεις και τα ποικίλα πρωτοποριακά κινήματα στην Κεντρική Ευρώπη μεταξύ των βασικών χρόνων 1914 και 1938. 

Η έκθεση από το Belvedere, τη Βιέννη και το Κέντρο Καλών Τεχνών, Βρυξέλλες  πραγματοποιείται σε συνεργασία με το Μουσείο Καλών Τεχνών - Ουγγρική Εθνική Πινακοθήκη, Βουδαπέστη. Η έκθεση θα παρουσιαστεί στο Κέντρο Καλών Τεχνών των Βρυξελλών (BOZAR) για να συμπέσει με την αυστριακή Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αποτελεί συμβολή στο Ευρωπαϊκό Έτος Πολιτιστικής Κληρονομιάς 2018.