Ολβία Ποντική: Μεγάλη ελληνική αποικία του Εύξεινου Πόντου

Η Ολβία Ποντική υπήρξε μία από τις σημαντικότερες αρχαιοελληνικές πόλεις του βόρειου Εύξεινου Πόντου. Ιδρυμένη τον 6ο αιώνα π.Χ. από Έλληνες αποίκους, εξελίχθηκε σε εμπορικό και πολιτιστικό κέντρο που συνδέει τον ελληνικό κόσμο με τους λαούς της στέπας.

Ελληνική αποικία στον Εύξεινο Πόντο

Η Ολβία ιδρύθηκε από Έλληνες αποίκους στη σημερινή περιοχή της ουκρανικής ακτής της Μαύρης Θάλασσας. Η εγκατάσταση εντάχθηκε στο ευρύτερο δίκτυο ελληνικών πόλεων που αναπτύχθηκαν γύρω από τον Εύξεινο Πόντο, με στόχο το εμπόριο, την πρόσβαση σε γεωργικούς πόρους, την αλιεία, τη θαλάσσια επέκταση και τις νέες πολιτικές και οικονομικές ευκαιρίες.

Το όνομα και η ταυτότητα της πόλης

Η ονομασία «Ολβία» συνδέεται με την ελληνική έννοια της ευδαιμονίας και της ευημερίας. Στις αρχαίες πηγές αναφέρεται συχνά ως Ολβία Ποντική, για να διακρίνεται από άλλες πόλεις με το ίδιο όνομα.

Αστική ανάπτυξη και αρχαιολογικά ευρήματα

Οι ανασκαφές έχουν αποκαλύψει μια πλήρως οργανωμένη ελληνική πόλη: κατοικίες, δρόμους, εργαστήρια, ναούς, δημόσια κτίρια, οχυρωματικά έργα και νεκροταφεία. Η Ολβία ακολουθούσε τις ελληνικές πολεοδομικές αρχές, προσαρμοσμένες όμως στο περιβάλλον του Εύξεινου Πόντου.

Άξια αναφοράς είναι τα πήλινα θυμιατήρια από την Ολβία Ποντική, διακοσμημένα με προτομές της Αφροδίτης και μικρές μορφές Ερώτων στους ώμους της, αποτελούν από τα πιο χαρακτηριστικά τελετουργικά αντικείμενα της ελληνικής αποικίας στον Εύξεινο Πόντο. Η μορφή τους υποδηλώνει ότι χρησιμοποιούνταν για τη διάχυση θυμιάματος σε τελετουργίες αφιερωμένες στη θεά, ενώ παράλληλα λειτουργούσαν ως αναθήματα σε ιερούς χώρους.

Τα ευρήματα προέρχονται από ανασκαφές σε οικίες, από στοά και από βόθρουςθυσιών στο κεντρικό και δυτικό τέμενος της πόλης. Η χρονολόγησή τους τοποθετείται ανάμεσα στον ύστερο 3ο και το πρώτο μισό του 2ου αιώνα π.Χ., περίοδο κατά την οποία η λατρεία της Αφροδίτης φαίνεται να είχε ιδιαίτερη σημασία για την κοινότητα της Ολβίας. Αυτά τα τελετουργικά αντικείμενα προσφέρουν πολύτιμες πληροφορίες για τη θρησκευτική ζωή της ελληνικής αποικίας, αποκαλύπτοντας πώς οι κάτοικοι της Ολβίας διαμόρφωσαν μια ιδιαίτερη εκδοχή της λατρείας της Αφροδίτης, προσαρμοσμένη στο περιβάλλον και στις πολιτισμικές αλληλεπιδράσεις του Εύξεινου Πόντου.

Εμπόριο και επαφές με τους λαούς της στέπας

Η σημασία της Ολβίας οφείλεται κυρίως στις σχέσεις της με τους Σκύθες και άλλους λαούς της Ποντικής στέπας. Το εμπόριο περιλάμβανε σιτηρά, ψάρια, ζωικά προϊόντα, κεραμική, κρασί, μέταλλα και πολυτελή αντικείμενα.

Η αλληλεπίδραση δεν περιοριζόταν στη σύγκρουση, υπήρχε εκτεταμένη οικονομική και πολιτισμική ανταλλαγή. Ελληνικά αντικείμενα έχουν βρεθεί σε σκυθικά συμφραζόμενα, ενώ σκυθικές επιρροές εμφανίζονται σε υλικό από ελληνικούς οικισμούς.

Θρησκεία και λατρεία

Η πόλη διέθετε ναούς και ιερά αφιερωμένα στους ελληνικούς θεούς. Οι λατρευτικές πρακτικές διατηρούσαν τον ελληνικό χαρακτήρα τους, ενώ προσαρμόζονταν στις τοπικές συνθήκες. Επιγραφές και αναθήματα προσφέρουν πολύτιμες πληροφορίες για τη θρησκευτική ζωή.

Νομισματοκοπία και οικονομία

Η Ολβία παρήγαγε δικό της νόμισμα, με ιδιαίτερες πρώιμες μορφές που δείχνουν οικονομική αυτονομία. Τα νομίσματα αποτελούν σημαντικές ιστορικές πηγές, καθώς φέρουν σύμβολα, εικόνες και επιγραφές που αποκαλύπτουν πολιτικές και κοινωνικές δομές.

Πολιτεύματα και θεσμοί

Αρχαίες μαρτυρίες δείχνουν ότι η Ολβία διέθετε πολιτειακούς θεσμούς βασισμένους στην ελληνική παράδοση. Οι πολίτες συμμετείχαν στην πολιτική ζωή, αν και — όπως σε όλες τις ελληνικές πόλεις — η ιδιότητα του πολίτη ήταν περιορισμένη και δεν αφορούσε όλους τους κατοίκους.

Παρακμή και μετασχηματισμός

Η πόλη γνώρισε περιόδους ακμής και κρίσης, επηρεασμένη από πολιτικές αναταράξεις, οικονομικές μεταβολές και εξωτερικές πιέσεις. Με την πάροδο του χρόνου, η Ολβία μετασχηματίστηκε, ακολουθώντας τις ευρύτερες αλλαγές στον κόσμο του Εύξεινου Πόντου.

Αρχαιολογική σημασία

Η Ολβία αποτελεί μοναδικό παράδειγμα ελληνικής πόλης σε περιβάλλον συνόρων. Οι αρχαιολογικές έρευνες επιτρέπουν τη μελέτη ολόκληρης της κοινότητας και δείχνουν πώς οι Έλληνες άποικοι προσαρμόστηκαν σε ένα νέο γεωγραφικό και πολιτισμικό πλαίσιο.

Η Ολβία δεν ήταν μια απομονωμένη αποικία, αλλά ένας δυναμικός κόμβος που συνέδεε τον μεσογειακό κόσμο με τις κοινωνίες της στέπας. Η ιστορία της αποδεικνύει ότι ο ελληνικός πολιτισμός εκτεινόταν πολύ πέρα από την ηπειρωτική Ελλάδα και το Αιγαίο, δημιουργώντας ποικιλόμορφες κοινότητες μέσα από συνεχή αλληλεπίδραση με γειτονικούς λαούς. Η Ολβία κατέχει έτσι κεντρική θέση στην αρχαιολογία του Εύξεινου Πόντου και στη μελέτη της αρχαίας μεσογειακής διασύνδεσης.

πηγές

https://www.thearchaeologist.org/blog/olbia-ukraines-greek-black-sea-colony

https://greecenblog.wordpress.com/

https://www.cambridge.org/core/journals/annual-of-the-british-school-at-athens/article/abs/thymiateria-and-the-cult-of-aphrodite-in-olbia-pontica/

Aνασκαφή αποκαλύπτει εργαστήριο ελαιολάδου και κρασιού στην αρχαία ελληνική πόλη Βαθονεία

Αρχαιολόγοι έφεραν στο φως ένα εκτεταμένο εργαστήριο παραγωγής ελαιολάδου και κρασιού στην αρχαία ελληνική πόλη Βαθονεία (Βαθονεία), στις όχθες της λίμνης Küçükçekmece κοντά στη σημερινή Κωνσταντινούπολη.  Το εργαστήριο περιλαμβάνει πλατφόρμες πίεσης, δεξαμενές συλλογής και αποθήκευσης.Η ανακάλυψη αποκαλύπτει πτυχές της βιομηχανικής και πολιτιστικής ζωής της πόλης κατά την Ύστερη Αρχαιότητα. 

Μεταξύ των σημαντικότερων ευρημάτων είναι ένα πέτρινο στόμιο σε σχήμα κεφαλής λιονταριού, που διοχέτευε υγρά σε δεξαμενή ζύμωσης Η παρουσία τέτοιων στοιχείων υποδηλώνει οργανωμένη παραγωγή μεγάλης κλίμακας, ενώ η καλλιτεχνική διακόσμηση μαρτυρά την  επιρροή της ελληνικής και ρωμαϊκής αρχιτεκτονικής. Οι ανασκαφές αποκάλυψαν  δεκάδες αμφορείς με επιγραφές, που μαρτυρούν την ύπαρξη εμπορικών δικτύων και τελετουργικών πρακτικών.

 Οι ανασκαφές που άρχισαν  το 2009 αποκάλυψαν ναούς, λιμενικές εγκαταστάσεις και εργαστήρια, επιβεβαιώνοντας την ελληνική πολιτιστική ταυτότητα της πόλης και τη σημασία της στο ανατολικό μεσογειακό εμπόριο. Η παρουσία διακοσμητικών στοιχείων, όπως το στόμιο λιονταριού, αντανακλά την καλλιτεχνική επιρροή της ελληνικής και ρωμαϊκής αρχιτεκτονικής, ενώ τα θραύσματα γυάλινων ποτηριών και οστά ζώων υποδεικνύουν κοινωνικές και τελετουργικές χρήσεις του χώρου.

.

 Αρχαία ελληνική πόλη

Η Βαθονεία, αρχαίο λιμάνι της ελληνιστικής περιόδου, λειτουργούσε ως σύνδεσμος μεταξύ των αποικιών του Αιγαίου και της Βυζαντίου μέσω των εμπορικών δρόμων της Προποντίδας.Αν και δεν υπάρχουν αρχαίες γραπτές πηγές που να τεκμηριώνουν την ακριβή ίδρυση της πόλης από Έλληνες αποίκους, τα αρχαιολογικά στοιχεία δείχνουν ότι η πόλη αναπτύχθηκε ως ελληνιστικό λιμάνι με ισχυρές πολιτιστικές και εμπορικές σχέσεις με το Αιγαίο και τη Μεσόγειο.

Η γεωγραφική της θέση, κοντά στη θάλασσα του Μαρμαρά και σε ποτάμια δίκτυα, την καθιστούσε ιδανικό κόμβο για εμπορικές ανταλλαγές. Πιθανολογείται ότι ιδρύθηκε ή αναπτύχθηκε από ελληνικούς πληθυσμούς που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή κατά την περίοδο της ελληνιστικής επέκτασης, μετά τις κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Κατά τις ανασκαφές εχουν βρεθείέως τώρα : Δύο αρχαία λιμάνια και ένας φάρος βυθισμένος  φαρμακευτικά δοχεία με ίχνη αντικαταθλιπτικών και καρδιολογικών ουσιών, υποδεικνύοντας αρχαίο παρασκευαστήριο φαρμάκων.

Γυάλινα ποτήρια και οστά ζώων, που μαρτυρούν τελετουργική χρήση του χώρου.

πηγέ: https://www.birgun.net/

Αλεξάνδρεια Τρωάς: Ανακαλύφθηκε αρχαίο ωδείο 3.000 Θέσεων στις νέες ανασκαφές

 

 

 

Ανασκαφές αποκαλύπτουν ωδείο 3.000 θέσεων, μνημειακή στοά και πολιτιστικά τεκμήρια στην Αλεξάνδρεια Τρωάδα,αρχαία πόλη της βορειοδυτικής Μικράς Ασίας, που ιδρύθηκε κατά την Ελληνιστική περίοδο από τον Αντίγονο τον Μονόφθαλμο και αργότερα εξελίχθηκε σε σημαντική ρωμαϊκή αποικία. 

Η πόλη βρισκόταν στην περιοχή της αρχαίας Τρωάδας, στη βορειοδυτική Μικρά Ασία, πολύ κοντά στην τοποθεσία της ομηρικής Τροίας. Μάλιστα, το όνομά της περιλαμβάνει το "Τρωάς" για να δηλώσει αυτήν ακριβώς τη σύνδεση με την ευρύτερη περιοχή της Τροίας.

Κατά τον 2ο αιώνα π.Χ., ο πληθυσμός της εκτιμάται ότι ξεπέρασε τις 100.000 ανθρώπους, ενώ η στρατηγική της θέση ανάμεσα στη Μαύρη Θάλασσα και τη Μεσόγειο την καθιστούσε κομβικό σημείο εμπορίου και πολιτισμού. Λέγεται μάλιστα ότι ο Μέγας Κωνσταντίνος σκέφτηκε να την καταστήσει πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας του.

Το ωδείο και οι επιγραφές του Αυτοκράτορα Αδριανού

Οι φετινές ανασκαφές, υπό την καθοδήγηση του καθηγητή Ερχάν Οζτεπέ από το Πανεπιστήμιο της Άγκυρας, επικεντρώνονται στην αποκάλυψη ενός ωδείου χωρητικότητας έως 3.000 θεατών. Το ωδείο, ημι-κλειστός χώρος για μουσικές και θεατρικές παραστάσεις, έχει ήδη αποκαλύψει τα εξωτερικά του τείχη, ενώ η ομάδα εργάζεται για την ανάδειξη των σειρών καθισμάτων. Σημαντικό εύρημα αποτελεί επιγραφή του 2006 με επιστολές προς Διονυσιακούς καλλιτέχνες επί αυτοκράτορα Αδριανού, που μαρτυρούν την ύπαρξη ενεργής θεατρικής κοινότητας και φεστιβάλ στην πόλη.

Μνημείο για μουσικό από τη Λέσβο και πολιτιστική ανάδειξη

Στον βόρειο διάδρομο που συνδέει το ωδείο με το φόρουμ, εντοπίστηκε μνημείο αφιερωμένο σε μουσικό από τη Λέσβο, ο οποίος απέκτησε φήμη στην Αλεξάνδρεια Τρωάδα. Αν και το άγαλμα δεν σώζεται, η βάση του αποδεικνύει την τιμή που αποδίδονταν στους καλλιτέχνες της εποχής. Η ανασκαφική ομάδα σχεδιάζει την ψηφιακή απεικόνιση του χώρου, ώστε να καταστεί επισκέψιμος στο κοινό από το επόμενο έτος.

Μνημειακή στοά και κρυπτοπορτίκος στην Αγορά

Παράλληλα, οι ανασκαφές φέρνουν στο φως μνημειακό συγκρότημα που συνδέεται με την αγορά της πόλης. Περιλαμβάνει στοά με υπόγειο θολωτό διάδρομο (κρυπτοπορτίκος), ο οποίος συνδέεται με τον decumanus, τον κύριο δρόμο ανατολής-δύσης της πόλης. Η ομάδα ελπίζει να προχωρήσει δυτικά, εφόσον εξασφαλιστεί τεχνική υποστήριξη για την απομάκρυνση των πεσμένων λίθων. Έχουν ήδη εντοπιστεί πόρτες που οδηγούν σε δωμάτια ύψους περίπου επτά μέτρων.

Ασθένειες και ανθρωπολογικά ευρήματα

Η αρχαιολογική έρευνα δεν περιορίζεται μόνο στην αρχιτεκτονική. Σύμφωνα με ανθρωπολογικές μελέτες που συνοδεύουν τις ανασκαφές, οι κάτοικοι της Αλεξάνδρειας Τρωάδας υπέφεραν από ασθένειες που σχετίζονται με την κακή διατροφή, προσφέροντας πολύτιμα στοιχεία για τις συνθήκες ζωής στην αρχαιότητα.

Ανεξερεύνητες κατοικίες και ερωτήματα για την αστική εξέλιξη

Παρά την πρόοδο, μεγάλα τμήματα της πόλης παραμένουν ανεξερεύνητα, ιδίως οι κατοικημένες περιοχές που βρίσκονται σε ιδιωτική ιδιοκτησία. Οι αρχαιολόγοι εκτιμούν ότι ελληνιστικά σπίτια μετατράπηκαν σε ρωμαϊκές βίλες, αλλά η πρόσβαση σε αυτές θα μπορούσε να απαντήσει σε κρίσιμα ερωτήματα για την εξέλιξη της αστικής ζωής και τη διατήρηση των ελληνιστικών παραδόσεων.

Η Αλεξάνδρεια Τρωάς ως ρωμαϊκή αποικία με ειδικά προνόμια

Η πόλη δεν αντιμετωπίστηκε ως απλή ρωμαϊκή αποικία, αλλά πολάμβανε φορολογικές απαλλαγές αντίστοιχες με αυτές της Ρώμης, γεγονός που αποδεικνύει τη σημασία της για την αυτοκρατορία. Αποστρατευμένοι στρατιώτες εγκαταστάθηκαν εκεί, ενισχύοντας τον πληθυσμό και την οικονομία της πόλης.

πηγή : https://www.hurriyetdailynews.com/.

http://asiaminor.ehw.gr/

://www.emprosnet.gr

Η αποικία Κυρήνη: Το “Παρίσι” της αρχαίας Βόρειας Αφρικής-Ποια ίχνη άφησαν οι αρχαίοι Έλληνες

 

 

Η Κυρήνη, η λαμπρή ελληνική αποικία, που ιδρύθηκε το 631 π.Χ. από Δωριείς της Θήρας, αποτελεί  μια πόλη-σύμβολο. Η Κυρήνη που βρίσκεται στη Βόρεια Αφρική συνδύασε την πνευματική ακμή με την εμπορική ευημερία, και άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στον πολιτισμό της Μεσογείου. Στους αιώνες που ακολούθησαν, η Κυρήνη άντεξε σεισμούς, πολέμους, λεηλασίες και πολιτικές αναταραχές. Και όμως, η ψυχή της δεν χάθηκε.

Το καλοκαίρι του 2023, οι καταστροφικές πλημμύρες που σάρωσαν τη Λιβύη αποκάλυψαν κάτι απροσδόκητο: Νέες αρχαιολογικές δομές κοντά στη Ντέρνα, που ήρθαν στην επιφάνεια μετά την υποχώρηση των νερών. Οι λιβυκές αρχές βρέθηκαν μπροστά σε μνημεία που δεν είχαν καταγραφεί, φέρνοντας ξανά στο προσκήνιο την Κυρήνη ως ζωντανό κομμάτι της ιστορίας.

Πολιτιστικά μνημεία

Ο ναός του Απόλλωνα, ο ναός του Δία, τα ελληνικά λουτρά και τα δημόσια οικοδομήματα της πόλης μαρτυρούν την αρχιτεκτονική και θρησκευτική μεγαλοπρέπεια της εποχής. Παρά τις φθορές από σεισμούς, πολέμους και ανθρώπινες επεμβάσεις, η Κυρήνη συνεχίζει να αποκαλύπτει τα μυστικά της. Το άγαλμα του Απόλλωνα, που είχε βρεθεί σπασμένο σε 121 κομμάτια και μεταφέρθηκε στο Βρετανικό Μουσείο, είναι μόνο ένα από τα πολλά τεκμήρια της καλλιτεχνικής και πνευματικής ακμής της πόλης.

Από τα βάθη της Ιστορίας

Η ίδρυση της Κυρήνης αρχίζει με μια ιστορία επιβίωσης και πίστης. Ο οικιστής Αριστοτέλης, μαζί με διακόσιους αποίκους από τη Θήρα, εγκατέλειψαν το νησί τους εξαιτίας μιας παρατεταμένης επταετούς ξηρασίας που είχε οδηγήσει σε πείνα και απόγνωση. Καθοδηγούμενοι από χρησμό του μαντείου των Δελφών και τις συμβουλές ενός κρητικού ψαρά, έφτασαν στις ακτές της Λιβύης, αλλά προσάραξαν σε μια άνυδρη νησίδα στον κόλπο Al Bumbah, όπου ήρθαν αντιμέτωποι με εχθρικές ντόπιες φυλές. Δύο χρόνια αργότερα, απογοητευμένοι και εξαντλημένοι, προσπάθησαν να επιστρέψουν στη Θήρα, μόνο για να βρουν την πατρίδα τους σε ακόμη χειρότερη κατάσταση. Οι ίδιοι τους οι συμπατριώτες δεν τους επέτρεψαν να αποβιβαστούν.

Αναζητώντας ξανά καθοδήγηση, στράφηκαν στο μαντείο των Δελφών, αλλά εκεί η Πυθία τους επέπληξε για την παρερμηνεία του πρώτου χρησμού. Με νέο χρησμό, το 631 π.Χ., οδηγήθηκαν στη δασώδη περιοχή της Άζιρης, εκεί εγκαταστάθηκαν για έξι χρόνια. Τελικά, με την παρότρυνση Λίβυων ιθαγενών, μετακινήθηκαν μέσω της Ιράσας στην εύφορη περιοχή της Κυρήνης. Εκεί, 16 χιλιόμετρα από την ακτή, βρήκαν μια προστατευμένη τοποθεσία με πλούσια βλάστηση και θέα στη θάλασσα. Ανακάλυψαν την πηγή Κύρη, την οποία αφιέρωσαν στον Απόλλωνα, και ίδρυσαν την πόλη τους, δίνοντάς της το όνομα Κυρήνη προς τιμήν της νύμφης που, σύμφωνα με τον μύθο, προστάτευε την περιοχή.

Αρχαιολογικά ίχνη

Ο ναός του Απόλλωνα  αποτελεί ένα εμβληματικό μνημείο της αρχαίας ελληνικής παρουσίας στη Λιβύη, αλλά η ιστορία του είναι σημαδεμένη από καταστροφές και αναταραχές. Το εντυπωσιακό άγαλμα του θεού, που βρέθηκε σπασμένο σε 121 κομμάτια κατά τον 19ο αιώνα, αποκαταστάθηκε με προσοχή και μεταφέρθηκε στο Βρετανικό Μουσείο, αφήνοντας πίσω του ένα κενό στον αρχαιολογικό χώρο. Ο ναός υπέστη σοβαρές ζημιές από πολεμικές συγκρούσεις, όπως η εβραϊκή εξέγερση του 115 μ.Χ., ενώ μεταγενέστερες πολιτικές εντάσεις, όπως η παρέμβαση του Μουαμάρ Καντάφι το 1978, οδήγησαν σε περαιτέρω καταστροφή. Επιπλέον, φυσικές καταστροφές όπως ο ισχυρός σεισμός του 365 μ.Χ. συνέβαλαν στην παραμόρφωση του αρχαίου οικοδομήματος, καθιστώντας τον ναό έναν σιωπηλό μάρτυρα της φθοράς του χρόνου και της ανθρώπινης ιστορίας.

ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει τον ναό της Δήμητρας, το απομεινάρι αό τον Ναό του Δία τα Ελληνικά Προπύλαια και η Αγορά, το Αρχαίο Θέατρο με μοναδική πανοραμική θέα. 

Πηγη: Encyclopedia Britannica | Britannica

https://www.historical-quest.com/

Τα μνημεία της πρώτης Ελληνικής αποικίας στη Δύση και η δεύτερη πιο σημαντική «Πυθία» της αρχαιότητας

Έποικοι από την Εύβοια πλέουν αναζητώντας μια νέα πατρίδα...Ένα άσπρο περιστέρι που ξαφνικά εμφανίζεται και τους δείχνει την πορεία... Ένας μακρινός ήχος κυμβάλων φτάνει προς τα πλοία, δεν μπορεί παρά να φτάνει από μια κοντινή γη...Και οι Έλληνες έποικοι πλέουν προς αυτή την πηγή, μέχρι την Κούμα.

Με αυτά τα λόγια διηγείται ο Λατίνος ποιητής Virgilio Marone Publio, (Andes 70 - Brindisi [Βρινδίσιο] 19 π.Χ.), τη γέννηση της Κούμας, με την προστασία του Απόλλωνα.

της Μαρίας Αλιμπέρτη

Για τον προστάτη της πόλης Απόλλωνα δε, λέγεται ότι ο Δαίδαλος, όταν ξέφυγε από τον λαβύρινθο και τον βασιλιά Μίνωα της Κρήτης κατέβηκε από τον ουρανό και ανήγειρε  στον θεό του ήλιου, έναν ναό για να τον ευχαριστήσει που δεν έλιωσε τα φτερά του. Ο Δαίδαλος, ο ίδιος, σύμφωνα με την μυθολογία, χάραξε στις χρυσές πόρτες του ναού όλη την ιστορία: την κατασκευή του λαβύρινθου της Κνωσού, την φυλάκιση από τον Μινώταυρο, την φυγή με τον Ίκαρο, με τα φτερά από πούπουλα και το κερί, την πτώση του Ίκαρου και την άφιξη στην Κούμα!

Η Κούμα (Cuma), ή Κύμη  αποτέλεσε την πρώτη ελληνική αποικία στη δύση. Στην κορυφή της ιδρύθηκε η ακρόπολη και επεκτεινόταν μέχρι τις δυτικές πλαγιές του όρους Γκρίλλο (Grillo).

Οι αρχαιολογικές ανασκαφές του 20^ου αιώνα εστίασαν στην Ακρόπολη όπου είναι δυνατόν να επισκεφτούμε δυο μεγάλους ναούς που μαρτυρούν την ελληνική περίοδο και οι οποίοι έχουν μετατραπεί σε μεσαιωνικές εκκλησίες. Στην κάτω βεράντα βρίσκεται ο ναός του Απόλλωνα, ο οποίος τροποποιήθηκε από την ρωμαϊκή εποχή. Από αυτόν επιβιώνουν το κάθισμα και η δεξαμενή. Στην κορυφή της Ακρόπολης βρίσκεται ο δεύτερος ναός αφιερωμένος στον Δία.

Αξίζει να σημειωθεί ότι σήμερα η Κούμα υπάγεται στο δήμο του Μπάκολι (Bacoli), ο οποίος έλαβε το όνομά του από τους άθλους με τους «στάβλους για τα βόδια» του μυθικού ήρωα Ηρακλή (Bauli- Bacoli).  

Η Κούμα έλεγχε τον κόλπο της Νάπολης χάρη στο λιμάνι του Μιζένο. Με την άδεια των Κυμαίων το 530 π.Χ. ιδρύεται το σημερινό Ποτζουόλι (Pozzuoli), δηλαδή η Δικαιαρχεία από τους φυγάδες Σάμιους  για να «δηλώσουν» την αντίθεσή τους στο καθεστώς του τύραννου της Σάμου Αριστόδημου.

Επίσης, άποικοι της Κούμας ίδρυσαν στο σημερινό κάστρο Όβο την Παρθενόπη, γνωστή σήμερα ως Νάπολη (Νεάπολη).

Η Πυθία της Δύσης

O αρχαιολογικός χώρος της Κούμας συμπεριλαμβάνει το περίφημο Μαντείο της Σίβυλλας ή το «L’Antro della Sibilla».

Οι Έλληνες πριν από 2.700 χρόνια, μετέφεραν στη νέα Κύμη τους δικούς τους θεούς, το δικό τους πολιτισμό, την λατρεία του Απόλλωνα αλλά και τις Μάντισσες, που ονομάζονταν Σίβυλλες και κάπως έτσι σήμερα κάνουμε λόγο για τους  «Σιβυλλικούς χρησμούς».

Η Κυμαία Σίβυλλα ήταν ιέρεια του Θεού Απόλλωνα, έζησε στην Κύμη της Ιταλίας (κοντά στην σημερινή Napoli) και μαζί με την Πυθία των Δελφών υπήρξε μια από τις σημαντικότερες προφητικές μορφές της αρχαιότητας. Το πραγματικό όνομα της Κυμαίας Σίβυλλας θεωρούνταν τα Αμάλθεια και Ιεροφίλη, άγνωστο είναι όμως εάν αυτά οφείλονται στη λαΪκή φαντασία.

Η αρχαιολογική σκαπάνη τον Μάϊο του 1932 και συγκεκριμένα ο Ιταλός αρχαιολόγος Amadeo Maiuri μετά από αρχαιολογικές ανασκαφές έφερε στο φως το γνωστό σήμερα ως «Cumae Cave» που θεωρείται πως είναι ο τόπος που συνδέεται με την Κυμαία Σίβυλλα.

Το περίεργο τραπεζοειδές με τα κωνικά τοιχώματα, μάλλον ετρούσκικης  επιρροής, Άντρο - Μαντείο της Σίβυλλας βρίσκεται κοντά τον ναό του Απόλλωνα, όπως στην αρχαία Ελλάδα δίπλα στο μαντείο των Δελφών, βρισκόταν η μάντισσα Πυθία εμπνεόμενη από τον θεό του φωτός, της ποίησης, της μουσικής και της μαντικής.

Πηγή: https://www.cumaea.gr/ ΑΜΠΕ, inital.gr, HellasOnTheWeb.Org, incampania.com, visitnaples.eu, http://www.naplesldm.com/