Ένα από τα σπανιότερα δείγματα ρωμαϊκής λίθινης τέχνης αποκαλύπτεται ξανά στη νοτιοδυτική Τουρκία. Στην αρχαία πόλη Κιβύρα, στην περιοχή Γκιόλχισαρ του Μπουρντούρ, ένα από τα πιο εντυπωσιακά σωζόμενα έργα ρωμαϊκής λίθινης τέχνης επανέρχεται στο φως. Το περίφημο μωσαϊκό της Μέδουσας, ηλικίας 2.000 ετών, αποκαλύφθηκε ξανά με την έναρξη της νέας τουριστικής περιόδου, μετά από μήνες προστατευτικής κάλυψης κατά τη διάρκεια του χειμώνα.
Η Κιβύρα υπήρξε μία από τις σημαντικές πόλεις της αρχαιότητας στη Λυκία–Φρυγία, με έντονη ελληνική πολιτιστική ταυτότητα ήδη από την ελληνιστική περίοδο. Παρότι η περιοχή είχε μικτό πληθυσμό, η πόλη ανέπτυξε ελληνικούς θεσμούς, ελληνική γλώσσα και δημόσια κτήρια που ακολουθούσαν το ελληνικό πολεοδομικό πρότυπο. Ως μέλος της Τετραπόλεως, μαζί με τη Βουβώνα, την Οινόανδα και τη Βάλα, λειτουργούσε ως οργανωμένο ελληνικό αστικό κέντρο με πολιτική και οικονομική αυτονομία.
Κατά τη ρωμαϊκή περίοδο, η Κιβύρα γνώρισε ακόμη μεγαλύτερη ακμή, χωρίς όμως να χάσει τον ελληνικό της χαρακτήρα. Το Ωδείο, το μωσαϊκό της Μέδουσας και τα μεγάλα δημόσια έργα της εποχής αυτής μαρτυρούν έναν εξελληνισμένο αστικό πολιτισμό που ενσωμάτωσε ρωμαϊκά στοιχεία. Έτσι, η πόλη αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα ελληνιστικής συνέχειας μέσα στη ρωμαϊκή διοίκηση, με μνημεία που αποτυπώνουν τη συνύπαρξη των δύο κόσμων.
Εποχική συντήρηση και ελεγχόμενη επανέκθεση
Κάθε χρόνο, το μωσαϊκό καλύπτεται προσεκτικά για να προστατευθεί από υγρασία, παγετό και απότομες μεταβολές θερμοκρασίας — παράγοντες που μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές φθορές σε τόσο λεπτεπίλεπτα έργα.
Με το τέλος του χειμώνα, τα προστατευτικά στρώματα αφαιρέθηκαν και, όπως επιβεβαίωσε ο διευθυντής ανασκαφών καθ. Σουκρού Οζουντογρού, τόσο η Μέδουσα όσο και τα μωσαϊκά της Στοάς του Ωδείου είναι πλέον προσβάσιμα στο κοινό έως τέλος Νοεμβρίου 2026.
Ένα σπάνιο αριστούργημα της τεχνικής opus sectile
Το μωσαϊκό της Κιβύρας ξεχωρίζει όχι μόνο για την εικονογραφία του, αλλά και για την τεχνική του. Δεν αποτελείται από μικρά ψηφιδωτά τεμάχια, όπως τα περισσότερα ρωμαϊκά μωσαϊκά, αλλά από μεγάλες, κομμένες πλάκες πολύχρωμου μαρμάρου, επιμελώς συναρμολογημένες ώστε να δημιουργούν μια λεπτομερή σύνθεση — την τεχνική opus sectile.
Η μέθοδος απαιτούσε υψηλή ακρίβεια, σχεδιασμό και δεξιοτεχνία, γεγονός που καθιστά τέτοια έργα εξαιρετικά σπάνια. Το παράδειγμα της Κιβύρας θεωρείται ένα από τα καλύτερα διατηρημένα στον αρχαίο κόσμο.
Στο κέντρο του Ωδείου της αρχαίας πόλης
Το μωσαϊκό βρίσκεται στο κεντρικό σημείο του Ωδείου, ενός πολυλειτουργικού δημόσιου κτηρίου που χρησίμευε ως χώρος συναυλιών, συνεδριάσεων, δικαστικών διαδικασιών και θεατρικών εκδηλώσεων. Η επιλογή της Μέδουσας δεν ήταν διακοσμητική. Στην αρχαιότητα, η μορφή της λειτουργούσε ως αποτρεπτικό σύμβολο που προστάτευε από το κακό. Η τοποθέτησή της στο κέντρο ενός πολιτικού και κοινωνικού κτηρίου υποδηλώνει ότι είχε συμβολικό ρόλο προστασίας του χώρου και των δραστηριοτήτων του.
Το νερό ρέει ξανά στο μνημειακό σιντριβάνι
Παράλληλα με την επανέκθεση του μωσαϊκού, ενεργοποιήθηκε ξανά και το μνημειακό κυκλικό σιντριβάνι της πόλης, το οποίο τροφοδοτείται από την αρχική του πηγή.
Η επαναλειτουργία του προσθέτει μια ζωντανή διάσταση στον αρχαιολογικό χώρο, προσφέροντας στους επισκέπτες μια πιο άμεση αίσθηση της καθημερινότητας στην αρχαία Κιβύρα.
Μια εμπειρία περιορισμένης διάρκειας
Η Μέδουσα δεν είναι ορατή όλο τον χρόνο. Η εποχική της αποκάλυψη προσδίδει μια αίσθηση μοναδικότητας, καθώς οι επισκέπτες έχουν περιορισμένο χρονικό διάστημα για να τη δουν in situ.
Περισσότερο από ένα διακοσμητικό στοιχείο, το μωσαϊκό αποτελεί ένα σπάνιο σημείο συνάντησης ρωμαϊκής καλλιτεχνικής δεξιοτεχνίας, συμβολισμού και δημόσιας αρχιτεκτονικής — ένα αριστούργημα που εξακολουθεί να μαγνητίζει μετά από δύο χιλιετίες.
πηγή:https://www.anatolianarchaeology.net/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου