Fausto Pirandello στη Villa Aurea: Η «μαγεία του καθημερινού» ζωντανεύει στην Κοιλάδα των Ναών

 Aρκεί μια στιγμή, ένα βλέμμα, μια απλή χειρονομία.... Ο Φάουστο Πιραντέλλο, ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της ιταλικής τέχνης του 20ού αιώνα, ανήκει σε αυτή την κατηγορία απεικόνισης του απλού. Η νέα έκθεση στη Villa Aurea, μέσα στο μαγευτικό τοπίο της Κοιλάδας των Ναών, αποκαλύπτει την ποίηση που κρύβεται στο καθημερινό.

Άνοιξε η έκθεση «Fausto Pirandello. Η μαγεία του καθημερινού»

Από σήμερα, στη Villa Aurea εντός του Πάρκου της Κοιλάδας των Ναών στο Αγκριτζέντο, είναι επισκέψιμη η έκθεση:«Fausto Pirandello. La magia del quotidiano» – «Η μαγεία του καθημερινού»

Η έκθεση διοργανώνεται απτην Accademia Nazionale di San Luca (Ρώμη),το Πάρκο της Κοιλάδας των Ναών σε συνεργασία με την Associazione Fausto Pirandell και τιμά τον καλλιτέχνη με αφορμή τα 50 χρόνια από τον θάνατό του.

Τριάντα έργα που αφηγούνται μια ολόκληρη ζωή

Η έκθεση περιλαμβάνει περίπου 30 κορυφαία έργα, τα οποία καλύπτουν όλη την καλλιτεχνική πορεία του Πιραντέλλο από τις αρχές της δεκαετίας του 1920, έως την ώριμη περίοδο της δεκαετίας του 1960.

Ξεχωρίζουν το διάσημο πορτρέτο του πατέρα του, του νομπελίστα Λουίτζι Πιραντέλλο, το εμβληματικό «Donne con salamandra» και το γνωστό «Bagnanti sulla spiaggia». Η παρουσία της έκθεσης στη Σικελία αποτελεί έναν συμβολικό επαναπατρισμό, καθώς ο καλλιτέχνης πέρασε τα νεανικά του καλοκαίρια στο Αγκριτζέντο, απορροφώντας φως και χρώματα που σημάδεψαν τη ζωγραφική του.

Επιμέλεια και διάρκεια

Η έκθεση είναι επιμελημένη από τουFabio Benzi και Flavia Matitti.

και θα παραμείνει ανοιχτή στο κοινό έως τις 2 Ιουνίου 2026.

Η είσοδος γίνεται με το κανονικό εισιτήριο του αρχαιολογικού πάρκου.

Σύγχρονο έργο «συνομιλεί» πλέον με τα εκθέματα του Αρχαιολογικού Μουσείου Pietro Griffo στο Αγκριτζέντο;

 

Σε έναν κόσμο που το φως της αρχαιότητας συναντά τη σκιά της σύγχρονης σκέψης, η τέχνη αποτελεί τον καλύτερο δίαυλο για  διάλογο. Κάθε έργο, είτε γεννήθηκε σε μαρμάρινο εργαστήριο της κλασικής εποχής είτε σε στούντιο γεμάτο καμβάδες και ιδέες, κουβαλά μέσα του μια αόρατη γραμμή σύνδεσης — μια αέναη συνομιλία ανάμεσα στο τότε και στο τώρα.

Ο Giulio Paolini, με το Vis-à-vis (Amazon), δεν στέκει  απλώς σε μια εγκατάσταση, υφαίνει έναν στοχασμό πάνω στην ίδια την ουσία της τέχνης. Δύο πρόσωπα, δύο βλέμματα, δύο σιωπές που συναντιούνται στο κενό — όχι για να γεμίσουν τον χώρο, αλλά για να τον ορίσουν. Εκεί, ανάμεσα στις ρωγμές του γύψου και τις γραμμές του κόκκινου μολυβιού, γεννιέται η ερώτηση: τι βλέπει η τέχνη όταν την κοιτάμε;

 

Το έργο Vis-à-vis (Amazon) (3) του Ιταλού καλλιτέχνη Giulio Paolini εντάσσεται επίσημα στη μόνιμη συλλογή του Περιφερειακού Αρχαιολογικού Μουσείου "Pietro Griffo" στο Αγκριτζέντο. Η απόκτηση του έργου πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία του Αρχαιολογικού και Τοπιογραφικού Πάρκου της Κοιλάδας των Ναών, σε επιμέλεια των Giusi Diana και Antonio Leone, με χρηματοδότηση από το πρόγραμμα PAC2024 – Σχέδιο για τη Σύγχρονη Τέχνη, που προωθείται από τη Γενική Διεύθυνση Σύγχρονης Δημιουργικότητας του Υπουργείου Πολιτισμού. Το κόστος της απόκτησης ανήλθε σε 140.250 ευρώ, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Agrigento Notizie.

 

Διάλογος ανάμεσα στην αρχαιότητα και τη σύγχρονη τέχνη

Το έργο, δημιουργημένο το 2019, αποτελείται από δύο μισά γύψινου εκμαγείου της κεφαλής ενός ρωμαϊκού αντιγράφου του τραυματισμένου Αμαζόνα, έργο που αποδίδεται στον αρχαίο Έλληνα γλύπτη Πολύκλειτο (5ος αιώνας π.Χ.) και φυλάσσεται σήμερα στα Μουσεία Καπιτωλίου στη Ρώμη. Τα δύο τμήματα, τοποθετημένα αντικριστά, θα εκτεθούν στην Αίθουσα XV του Μουσείου Griffo, σε διάλογο με ένα αριστούργημα της αρχαίας ελληνικής κεραμικής: τον μεγάλο ερυθρόμορφο κρατήρα του Ζωγράφου των Νιοβιδών (460 π.Χ.) από τη νεκρόπολη της Γέλας. Στο αγγείο απεικονίζεται η Αμαζονομαχία, με τη σκηνή όπου ο Αχιλλέας σκοτώνει την Πενθεσίλεια, βασίλισσα των Αμαζόνων, ερωτευόμενος την ίδια στιγμή που τη διαπερνά με το δόρυ του.

 

Η εγκατάσταση ως φιλοσοφικός στοχασμός

Στην εγκατάσταση του Paolini, τα δύο μισά του προσώπου της Αμαζόνας συνομιλούν με έναν μεγάλο κρεμαστό καμβά, διασχισμένο από δύο διαγώνιες γραμμές με κόκκινο μολύβι – ένα επαναλαμβανόμενο στοιχείο, σχεδόν υπογραφή του καλλιτέχνη, που ορίζει εννοιολογικά τον χώρο της αναπαράστασης. Το στοιχείο αυτό εμφανίζεται ήδη από το πρώτο του έργο Geometric Drawing του 1960 και αποτελεί τόσο τεχνική προοπτικής όσο και ποιητική δήλωση που συνοδεύει σταθερά την καλλιτεχνική του πορεία.

Ο Paolini εξηγεί: «Όταν τοποθετώ δύο ίδια αντίγραφα του ίδιου αρχαίου γλυπτού αντικριστά, δεν θέλω να είμαι ο δημιουργός ή ο ανακαλύπτης αυτών των γλυπτών, αλλά ο παρατηρητής που αντιλαμβάνεται την απόσταση που τα χωρίζει – και όλες τις πιθανότητες σχέσης ή απουσίας σχέσης που προκύπτουν μεταξύ τους και μεταξύ αυτής της εικόνας και εμάς».

 

Ένα έργο σε απόλυτη αρμονία με τον χώρο του

Ο Paolini δήλωσε: «Λίγες φορές στην μακρά μου καριέρα ένιωσα τόσο ευχάριστη έκπληξη μαθαίνοντας ότι ένα έργο μου θα βρει στέγη σε έναν χώρο τόσο απόλυτα εναρμονισμένο με τη φύση του. Δεν θα μπορούσα να φανταστώ πιο συγγενές πλαίσιο και για αυτό ευχαριστώ όσους επιθύμησαν και υλοποίησαν αυτή την απόκτηση».

 

Το μουσείο ανοίγει διάλογο με τη σύγχρονη δημιουργία

Η πρόσφατη στροφή του Μουσείου Griffo προς τον διάλογο μεταξύ αρχαίας και σύγχρονης τέχνης άρχισε  με την απόκτηση φωτογραφιών του Claudio Gobbi, σε επιμέλεια της Giusi Diana και με τη στήριξη του προγράμματος Photography Strategy 2023. Ο διευθυντής του Αρχαιολογικού Πάρκου, Roberto Sciarratta, τόνισε ότι είναι απόλυτα ταιριαστό να ξεκινήσει αυτή η νέα ενότητα με τον Giulio Paolini, έναν από τους πιο αναγνωρισμένους Ιταλούς καλλιτέχνες διεθνώς, ο οποίος από τη δεκαετία του 1970 αναπτύσσει στα έργα του έναν συνεχή διάλογο με την κλασική αρχαιότητα.

Οι επιμελητές Giusi Diana και Antonio Leone σχολίασαν: «Τα δύο φαινομενικά μακρινά έργα – ένα αριστούργημα της αττικής κεραμικής και το αινιγματικό έργο ενός κορυφαίου εκπροσώπου της εννοιολογικής τέχνης – φωτίζονται με νέες ερμηνείες μέσα από εικονογραφικές συγγένειες, οδηγώντας στην αντίληψη αυτής της κοινής "αναχρονιστικότητας" που για τον Paolini αποτελεί τη "γενική σταθερή διάθεση της Τέχνης"».

ΠΗΓΗ : https://www.finestresullarte.info/

:

Κοιλάδα των Ναών – Ένα ταξίδι στην ελληνική ψυχή της Σικελίας

Ο ναός της Ομόνοιας,
απεικονίζεται και στο λογοτυπο της UNESCO

Πέρα από τις γνώριμες ακτές του Αιγαίου, εκεί που οι μνήμες της Ελλάδας απλώνονται σαν φύλλα ελιάς στο χάρτη του κόσμου, υψώνεται μια κοιλάδα γεμάτη σιωπή και μεγαλείο: η Κοιλάδα των Ναών. Δεν είναι απλώς τόπος, είναι χρόνος συμπυκνωμένος σε πέτρα, φως, και μύθο. Είναι ένας διάλογος ανάμεσα στους αιώνες, εκεί ο δωρικός ρυθμός μιλά με αυστηρότητα και χάρη, και τα κίονες γίνονται ποιητές του παρελθόντος.

Άποψη από τον ναό της Ήρας

Εδώ δεν περπατάς απλώς, αναπνέεις την ιστορία. Η σκόνη του δρόμου φυλάει τα βήματα φιλοσόφων και πολεμιστών. Ο ναός της Ομόνοιας στέκει αγέρωχος, σαν να ψιθυρίζει μηνύματα ενότητας σε έναν κόσμο που έχει ανάγκη από μνήμη. Ο Ηρακλής, η Ήρα, ο Δίας, οι Διόσκουροι – δεν είναι μορφές χαμένες στη λήθη, αλλά θεμέλια ενός πολιτισμού που επέλεξε να ζει για πάντα.

Άποψη απο τον ναό του Ηφαίστου

Και καθώς ο ήλιος βυθίζεται πίσω από το μαρμάρινο περίγραμμα των ναών, η Κοιλάδα μετατρέπεται σε σκηνή ονείρου, ένα θέατρο, εκεί που η Ελληνικότητα αναπνέει, όχι ως ανάμνηση, αλλά ως παλμός.

Η Κοιλάδα των Ναών στο Αγκριτζέντο αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά
μνημεία της Μεγάλης Ελλάδας. Ο Ακράγας, η αρχαία πόλη που φιλοξενεί τον αρχαιολογικό χώρο, ιδρύθηκε τον 6ο αιώνα π.Χ. και γνώρισε άνθιση στον 5ο αιώνα π.Χ. Οι ναοί που σώζονται μέχρι σήμερα μαρτυρούν την υψηλή αισθητική, την πνευματικότητα και τη δύναμη του ελληνικού πολιτισμού.

Απομεινάρι από το ναό του Δία

Ένα αρχαιολογικό μεγαλείο στη Σικελία

Η Κοιλάδα των Ναών στο Αγκριτζέντο αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά μνημεία της Μεγάλης Ελλάδας. Ο Ακράγας, η αρχαία πόλη που φιλοξενεί τον αρχαιολογικό χώρο, ιδρύθηκε τον 6ο αιώνα π.Χ. και γνώρισε άνθιση στον 5ο αιώνα π.Χ. Οι ναοί που σώζονται μέχρι σήμερα μαρτυρούν την υψηλή αισθητική, την πνευματικότητα και τη δύναμη του ελληνικού πολιτισμού.Ο δωρικός ρυθμός κυριαρχεί, αποπνέοντας αυστηρότητα και δύναμη, ενώ η πέτρα των ναών συνομιλεί με τους αιώνες, αναπαριστώντας την ελληνική ταυτότητα σε ξένες γαίες.

Οπτική από τον αρχαιολογικό χώρο του ναού του Δία,
αποτυπώνεται ένας τελαμώνας από ψαμμίτη που
ήταν εντοιχισμένος στο ναό  

Αναπαράσταση του ναού του Δία 

Οι ναοί της Κοιλάδας των Ναών δημιουργήθηκαν σε διαφορετικές φάσεις της αρχαϊκής και κλασικής περιόδου της αρχαίας Ελλάδας. Ο ναός του Ηρακλή θεωρείται ο αρχαιότερος, χτισμένος στις αρχές του 6ου αιώνα π.Χ., σηματοδοτώντας την απαρχή του θρησκευτικού μεγαλείου του Ακράγαντα. Ακολουθεί ο ναός του Δία Ολυμπίου, ο οποίος οικοδομήθηκε γύρω στο 480 π.Χ., μετά τη μάχη της Ημέρας. 

Νυχτερινή λήψη από τον ναό της Ομόνοιας

 Ο ναός της Ήρας, επίσης δωρικός, εξαστηλος, ανεγέρθηκε  στο ψηλότερο σημείο του λόφου, περίπου το 450 π.Χ. σε περίοπτη θέση με θέα τη θάλασσα, ενώ ο ναός της Ομόνοιας (γνωστός και ως Κονκόρντια), χρονολογείται στο 440 π.Χ. και είναι από τους καλύτερα διατηρημένους δωρικούς ναούς. Τέλος, οι Διόσκουροι απέκτησαν τον δικό τους ναό στον 5ο αιώνα π.Χ., που σήμερα εντυπωσιάζει με τους εμβληματικούς του κίονες, ακόμη κι αν σώζεται μόνο ένα τμήμα του. 

Τι συναντά ο επισκέπτης

Τμήμα  του ναού των Διόσκουρων

Ο ταξιδιώτης που βηματίζει στην Κοιλάδα των Ναών δεν είναι απλώς επισκέπτης—είναι μύστης μιας άλλης εποχής. Καθώς βαδίζει ανάμεσα στους ελαιώνες και τις σκιερές στοές της Ιστορίας, αφήνεται να τον αγγίξει η σιωπή που μιλά. Ο Ναός της Ομόνοιας ορθώνεται με επιβλητική ηρεμία, ένας δωρικός ψίθυρος αρμονίας, ενώ πιο ψηλά, ο ναός της Ήρας χαρίζει πανοραμικές ματιές στη σικελική γη και θάλασσα. 

O ναός του Ηρακλή ο οποίος λατρευόταν ως θεός

Ο ναός του Δία Ολυμπίου, ασύλληπτος σε μέγεθος, απλώνεται σαν ανάμνηση της ανθρώπινης φιλοδοξίας, με τις τεράστιες μορφές των τελαμώνων να στέκονται σαν φύλακες μιας τιτάνιας εποχής. Η φύση πλαισιώνει τα μνημεία σαν μητέρα-θεά, προσφέροντας δροσιά και άρωμα μέσα από τις ανεπαίσθητες κινήσεις των αμυγδαλιών. Και όταν ο ήλιος γέρνει πίσω από τους κίονες των Διοσκούρων, η εμπειρία μετατρέπεται σε τελετουργία· μια συνάντηση ψυχής με την αιωνιότητα.

Μακρινή λήψη από τον Ναό του Δία

Αρχαιολογικό Μουσείο του Ακράγαντα

Στην καρδιά της σικελικής γης, λίγα βήματα από την Κοιλάδα των Ναών, στέκει το Αρχαιολογικό Μουσείο του Ακράγαντα—ένα καταφύγιο μνήμης και γνώσης. Το μουσείο φιλοξενεί περισσότερα από 5.000 ευρήματα που ανασύρθηκαν από τον αρχαιολογικό χώρο, προσφέροντας στον επισκέπτη μια βαθιά ματιά στην καθημερινότητα, τη θρησκεία και την τέχνη των αρχαίων Ακραγαντίνων. 

Ανάμεσα στα εκθέματα ξεχωρίζει ο αυθεντικός τελαμώνας από τον ναό του Δία Ολυμπίου, ένα γιγάντιο άγαλμα που κάποτε στήριζε το βάρος του ναού με τα υψωμένα του χέρια. Αγγεία, επιγραφές, γλυπτά και κοσμήματα συνθέτουν ένα παλίμψηστο πολιτισμού, ενώ η αρχιτεκτονική του μουσείου, χτισμένη πάνω σε αρχαίο μοναστήρι, ενώνει αρμονικά το παρελθόν με το παρόν.

Πηγές: https://www.guidaturisticaagrigento.it/, thebestitaly.eu, gr.dreamstime.com, https://www.lasiciliainrete.it/, https://www.wondersofsicily.com/, https://www.uncoveredsicily.com/