Καλοκαιρινό βράδυ, δροσιά, μια αυλή γεμάτη ψιθύρους και το φως του προβολέα να απλώνεται σαν χάδι πάνω στο πανί, τί πιο όμορφο από μια νυχτερινή εξόρμηση σε θερινό σινεμά, ειδικά όταν η ταινία είναι τόσο απολαυστική όσο οι Γυναίκες στα Πρόθυρα Νευρικής Κρίσης του Πέδρο Αλμοδόβαρ.
Μια ιστορία που αρχίζει από την ερωτικήγ απογοήτευση μιας γυναίκας και καταλήγει να γίνεται η πιο αναζωογονητική απόδραση από την τσιμεντένια πόλη, χάρη στον γρήγορο ρυθμό, τις έξυπνες ατάκες, το μεσογειακό χιούμορ και την αλμοδοβαρική τρέλα που σε παρασύρει.
Περίληψη της επανέκδοσης
Η Weirdwave έχει επαναφέρει στις αίθουσες την εμβληματική κωμωδία του Πέδρο Αλμοδόβαρ, μια ταινία-σταθμό για το ισπανικό σινεμά. Με την Κάρμεν Μάουρα στον πιο χαρακτηριστικό της ρόλο, τον νεαρό Αντόνιο Μπαντέρας και ένα σύνολο εκκεντρικών χαρακτήρων, η ταινία καθιέρωσε διεθνώς το ύφος του Αλμοδόβαρ. Βραβευμένη στο Φεστιβάλ Βενετίας και υποψήφια για Χρυσή Σφαίρα και Όσκαρ, παραμένει μια από τις πιο αγαπημένες κωμωδίες της δεκαετίας του ’80.
Υπόθεση
Ο Ιβάν εγκαταλείπει την Πέπα με ένα μήνυμα στον τηλεφωνητή. Εκείνη, σε κατάσταση συναισθηματικής κατάρρευσης, τον αναζητά απεγνωσμένα. Στον δρόμο της εμφανίζονται η σύζυγος του Ιβάν που μόλις βγήκε από το ψυχιατρείο, η φίλη της Καντέλα που φοβάται τον εραστή της, ο γιος του Ιβάν Κάρλος με την αρραβωνιαστικιά του.
Καθώς οι ιστορίες μπλέκονται, όλοι ανακαλύπτουν πως συνδέονται με τρόπους που δεν είχαν ποτέ φανταστεί. Στο καστ εμφανίζεται και ο νεαρός Μπαντέρας, ενώ σε ένα σύντομο πέρασμα αναγνωρίζουμε τον Χαβιέρ Μπαρδέμ.
Σχόλια – Ερμηνείες
Παρότι αρχίζει από την ερωτική ματαίωση, η ταινία μετατρέπεται σε μια γιορτή της γυναικείας αντοχής, της φιλίας και της ανάγκης για συναισθηματική επιβίωση. Ο Αλμοδόβαρ αντιμετωπίζει τον πόνο με χιούμορ, υπερβολή και θεατρικότητα, δημιουργώντας μια κωμωδία που ισορροπεί ανάμεσα στο δράμα και στο γέλιο.
Η Πέπα γίνεται σύμβολο της μεσογειακής θηλυκότητας που αρνείται να καταρρεύσει, ενώ οι δευτερεύοντες χαρακτήρες λειτουργούν σαν καθρέφτες της, προσθέτοντας νέες αποχρώσεις στη συναισθηματική έκρηξη της ιστορίας.
Νοήματα και τεχνικά ατού
Η ταινία είναι ένα κομψοτέχνημα ρυθμού: γρήγορο μοντάζ, συνεχείς ανατροπές, διάλογοι που σπινθηροβολούν. Το χιούμορ είναι βαθιά μεσογειακό, στηριγμένο στην υπερβολή και στην παρεξήγηση.
Η αλμοδοβαρική ματιά είναι παντού: στα κοντινά πλάνα στα τακούνια, στα έντονα χρώματα, στα διαμερίσματα που μοιάζουν με θεατρικά σκηνικά, στη μουσική που σχολιάζει την πλοκή. Το αποτέλεσμα είναι μια μικρή όπερα νευρικής κρίσης, στην οποία κάθε χαρακτήρας τραγουδά το δικό του παράπονο, συνθέτοντας μια κωμική συμφωνία που παραμένει αξεπέραστη.
