Το καλοκαίρι τελειώνει στερώντας μας την υπόσχεση για θερινή ξεγνασιά... Τι είναι ανεμελιά; Η ραστώνη; Το πάγωμα του χρόνου; Μια πνοή ελευθερίας που σε σηκώνει από τη γη;
Στην έκθεση Ιστορίες Ανεμελιάς αποτυπώνεται μοναδικά μέσα από τα έργα αυτή η διάθεση που σε ντύνει με φτερά και σε αφήνει να πετάξεις πάνω από τις υποχρεώσεις, τα πρέπει και τις βεβαιότητες. Είναι η εποχή που το όνειρο γίνεται ίππος ή ποδήλατο, οι μνήμες από τα πικνίκ των παιδικών χρόνων ξαναζωντανεύουν...
Τέχνη, μνήμη και ελευθερία
Έως τις 7 Σεπτεμβρίου 2025, ο Δήμος Αθηναίων, μέσω του ΟΠΑΝΔΑ, παρουσιάζει στην Πινακοθήκη την ομαδική έκθεση «Ιστορίες Ανεμελιάς», σε επιμέλεια των Κώστα Νικάκη και Στέιση Βεντούρα. Πρόκειται για μια εικαστική σύνθεση που αντλεί έργα από τις μόνιμες συλλογές της Πινακοθήκης – ζωγραφικά, χαρακτικά, γλυπτά – καθώς και σπάνιο φωτογραφικό υλικό και σκίτσα. Για πρώτη φορά, παρουσιάζονται επιλεγμένα έργα από τη δωρεά Βλάσση Φρυσίρα, ενώ η συμμετοχή νέων δημιουργών από την Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών προσθέτει μια φρέσκια, διαγενεακή διάσταση στον διάλογο.
Η έκθεση ξεδιπλώνεται μέσα από έξι θεματικές ενότητες που προσεγγίζουν την ανεμελιά όχι ως απλή ελαφρότητα, αλλά ως υπαρξιακή στάση. Από την «Εποχή της Αθωότητας» και την παιδική χαρά χωρίς σκοπό, μέχρι τις «Αντηχήσεις του Καλοκαιριού» και τη σιγή των μεσημεριών που απλώνεται σαν πέπλο πάνω στην καθημερινότητα. Από τη «Σιωπή της Στιγμής» ως αποδοχή του κόσμου χωρίς εξηγήσεις, μέχρι την «Ηρεμία του Ορίζοντα» που υπερβαίνει την αναπαράσταση της φύσης.
Στην τελευταία ενότητα, «Ψήγματα Ανεμελιάς», η σύγχρονη τέχνη δεν αποδρά από την πραγματικότητα, αλλά την επαναπροσδιορίζει. Η ανεμελιά γίνεται ποιητικό αντίβαρο στην υπερανάλυση και την παραγωγικότητα, μια πράξη αντίστασης απέναντι στην επιταγή του ελέγχου. Μια έκθεση που σε προβληματίζει για το εάν ζεις στο εδώ και τώρα, εάν μπορείς να απολαύσεις τη στιγμή.
Οι συμμετέχοντες καλλιτέχνες δίνουν απαντήσεις στο ερώτημα «τι είναι ανεμελιά;» με τρόπο πολυπρισματικό, συχνά αναπάντεχο. Η έκθεση δεν προσφέρει απαντήσεις, αλλά προσκαλεί σε αναστοχασμό. Σε ένα καλοκαίρι που δεν είναι μόνο εποχή, αλλά τρόπος να υπάρχουμε.
