Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μαριέττα Κοντογιάννη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μαριέττα Κοντογιάννη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 22 Σεπτεμβρίου 2014

"Λατρευτικά" του Δημήτρη Κοντού μέχρι τις 5 Οκτωβρίου στο ΒΧΜ



Κείμενο και φωτογραφίες εκθεμάτων: Μαριέττα Κοντογιάννη



Η αφίσα της έκθεσης και εξώφυλλο του πολύ ενδιαφέροντος καταλόγου που τη συνοδεύει όπου απεικονίζεται το έργο "Οι  κόκκινοι" και αναφέρεται στον Ολυμπιακό και στη λατρεία του ποδοσφαίρου στη διάρκεια της Επταετίας.


Την τελευταία ξενάγηση στην έκθεση "Λατρευτικά" του Δημήτρη Κοντού η οποία πήρε παράταση μέχρι τις 5 Οκτωβρίου, παρακολούθησα την Κυριακή που μας πέρασε στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, το οποίο φέτος γιορτάζει τα 100 του χρόνια με μια σειρά από εκθέσεις που καλούν σε γόνιμο διάλογο τη σύγχρονη τέχνη με τη βυζαντινή. 
Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, τον συγκεκριμένο δημιουργό δεν τον γνώριζα. Ο λόγος που με παρακίνησε να παρακολουθήσω την ξενάγηση ήταν το γεγονός ότι λατρεύω τα τάματα και ήξερα από κάποιες φωτογραφίες της έκθεσης που είχα δει στο διαδίκτυο, πως τα συγκεκριμένα έργα του καλλιτέχνη είναι εμπνευσμένα από αυτά. Όταν ξεκίνησε η ξενάγηση, η οποία έγινε από τις ιστορικούς τέχνης και επιμελήτριες της έκθεσης Ιωάννα Αλεξανδρή και Σοφία Γερογιώργη, και η οποία οφείλω να πω ότι ήταν εξαιρετική, ανακάλυψα ότι τα "Λατρευτικά" είναι μια σειρά έργων που με αντιπροσωπεύει απόλυτα καθώς καταπιάνομαι κι εγώ με εικαστικές δημιουργίες. Ένα έργο μάλιστα με άγγιξε τόσο πολύ για προσωπικούς λόγους που έβαλα τα κλάματα!  



Η συγκεκριμένη φωτογραφία είναι από το ΙΣΕΤ.
Έμαθα όμως και πολλά ενδιαφέροντα για τον ίδιο τον Δημήτρη (Μίμη) Κοντό (1931-1996), όπως ότι είναι ένας από τους σημαντικότερους μεταπολεμικούς καλλιτέχνες της αφηρημένης τέχνης στην Ελλάδα, με επιρροές από τα εικαστικά ρεύματα της Ρώμης και του Παρισιού της εποχής του, μαθητής του Γιάννη Μόραλη στη Σχολή Καλών Τεχνών  και φίλος με τον Κώστα Τσόκλη ο οποίος μιλάει σε βίντεο για τον καλλιτέχνη.  Όσο για  τα "Λατρευτικά" του, αποτελούν μια ενότητα δεκατεσσάρων έργων η οποία παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην αίθουσα τέχνης "Δεσμός" τον Μάρτιο του 1975 με διθυραμβικές κριτικές. Τα έργα αυτά τα οποία έχουν συμβολικό χαρακτήρα, συνδυάζουν ποικίλες τεχνοτροπίες  κυρίως τη ζωγραφική με μέταλλα (χαλκό, ορείχαλκο, αλουμίνιο), νοβοπάν, κορδέλες, κοσμήματα και φυσικά τάματα. Αυτό που στην ουσία έχει κάνει ο Δημήτρης Κοντός είναι ότι έχει εμπνευστεί από τη βυζαντινή τεχνοτροπία των αγιογραφιών και από τα τάματα, σύμβολα προσφοράς και λατρείας στον Θεό -για τα οποία πρώτη φορά γίνεται λόγος τον 12ο αιώνα στην Περσία- και έχει δημιουργήσει μια σειρά από κατασκευές με σκοπό:

-Να καυτηριάσει και να αποδομήσει όλα τα σύγχρονα είδωλα-αντικείμενα λατρείας που σχετίζονται με τον γυναικείο καλωπισμό, την "εικόνα" όπως αυτή φτιάχνεται από τη μόδα και τα περιοδικά: Τα καλοχτενισμένα μαλλιά, το κραγιόν, το καλσόν, τα έντονα μακιγιαρισμένα μάτια, και μέσα από αυτά να θίξει το εφήμερο και μάταιο της εξωτερικής φθαρτής ομορφιάς. 




"Μάτια"
-Να σχολιάσει επίκαιρα πολιτικά και κοινωνικά θέματα της περιόδου της Δικτατορίας στην Ελλάδα όπως:  

Τη φάλαγγα με το έργο "Πόδια" κάτω από τα οποία υπάρχουν τάματα κατασκευασμένα από τον ίδιο που απεικονίζουν ανθρώπους σε επιτύμβιες στήλες.


"Πόδια"


Τους ανθρώπους που μαρτύρησαν, στο έργο "Τρίπτυχο" (Εργάτες, Αγρότες, Φοιτητές) με τάματα που φέρουν τα συνθήματα της εποχής "Ψωμί Παιδεία Ελευθερία" και "Κάτω ο Φασισμός"

   

                                                        
"Τρίπτυχο (Εργάτες, Αγρότες, Φοιτητές)



Το ποδόσφαιρο με σαφή αναφορά στον Παναθηναϊκό που πήγε στο Γουέμπλεϊ όπου τη θέση των αγίων έχει πάρει η ποδοσφαιρική εντεκάδα.

"Εθνική αντιπροσωπεία"




Τον ιππόδρομο


"Ιππόδρομος"


Η έκθεση των Λατρευτικών η οποία όπως γίνεται κατανοητό, αναδεικνύει στο σύνολό της όλες τις καλλιτεχνικές προτάσεις του Κοντού αναφορικά με τα θρησκευτικά θέματα, τους πειραματισμούς, τους νέους τρόπους έκφρασης πάνω στα ιστορικά χνάρια της βυζαντινής παράδοση, εμπλουτίζεται με ένα σύνολο από χριστιανικά τάματα τα οποία προέρχονται από τις συλλογές του Βυζαντινού και Χριστιανικού Μουσείου, προκειμένου οι επισκέπτες να κατανοήσουν τη σχέση προτύπου και παράγωγου καλλιτεχνικού έργου. 

Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει να γίνει στα σκίτσα και στα προσχέδια του καλλιτέχνη για την αγιογράφηση της εκκλησίας του ορφανοτροφείου Άνω Γλυφάδας, η οποία όμως τελικά δεν υλοποιήθηκε, τα οποία τοποθετούνται στο β΄ μισό της δεκαετίας του 1960 (1965-1968) και ήρθαν στο φως στη διάρκεια της αναζήτησης στο εργαστήριο και στο αρχείο του. 

Το υλικό συμπληρώνουν σκίτσα με φανταστικά αρχιτεκτονικά μοντέλα ναών, μεμονωμένες μελέτες πάνω σε θρησκευτικά θέματα και εικονογραφικούς τύπους και τέλος ένα χαρακτικό σε λινόλαιο με τη μορφή του Αγίου Γεωργίου που φιλοτεχνήθηκε στα 1978.

Διάρκεια περιοδικής έκθεσης: 16 Ιουλίου - 5 Οκτωβρίου 2014


Στο πλαίσιο των παράλληλων δράσεων που διοργανώνει το Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο με αφορμή την έκθεση «Λατρευτικά», πραγματοποιείται την Τρίτη 23/9 και ώρα 19:00 μια διάλεξη με ελεύθερη είσοδο με θέμα:  «Τα τάματα σήμερα: Στο μεταίχμιο του ιερού και του κοσμικού» με εισηγήτρια τη δρ Σοφία Χανδακά, Κοινωνική ανθρωπολόγο και Επιμελήτρια του Τμήματος Πολιτισμών του Κόσμου στο Μουσείο Μπενάκη, η οποία έχει εκδώσει στο παρελθόν και σχετικό βιβλίο.

Σας παραθέτω το κείμενο που συνοδεύει την ανακοίνωση της διάλεξης από την ιστοσελίδα του Βυζαντινού και Χριστιανικού Μουσείου:
"Ανησυχίες για τον βίο, προβλήματα υγείας και οικονομικές δυσχέρειες οδηγούν τον άνθρωπο στην αναζήτηση βοήθειας, στην παράκληση. Αυτή η ανθρώπινη ανάγκη υπαγορεύεται από την ευλάβεια και την έμφυτη τάση για θρησκευτικότητα•  προϋποθέτει τη νηστεία, τη θυσία, την αφιέρωση• εγγυάται τη σωτηρία και την εξιλέωση• ανανεώνει την ελπίδα• ορίζει την πίστη• τροφοδοτεί τη Λατρεία. 

Πρόκειται για μια στάση, η οποία παρά την εκκοσμίκευση της ανθρώπινης ζωής, παρατηρείται μέχρι σήμερα, και εκφράζεται κυρίως μέσω της αφιερωματικής πρακτικής. 
Η αφιερωματική πρακτική στη νεότερη Ελλάδα συνίσταται σε μια ορισμένη τελετουργική συμπεριφορά, ενεργό τμήμα μιας αποδεκτής παράδοσης μεν, η οποία όμως αποκλίνει από τις καθιερωμένες δογματικές δραστηριότητες. Η έννοια της αφιέρωσης προϋποθέτει ένα σύστημα ανταλλαγής, στο πλαίσιο του οποίου η προσφορά μπορεί να λάβει πνευματική μορφή με την εθελοντική στέρηση και υλική μορφή, με την αφιέρωση αγαθών ως δώρων. 

Συχνά προσφέρονται ειδικά αφιερωματικά αντικείμενα, τα μεταλλικά τάματα, ομοιώματα ανθρώπων ή ιδιοκτησιών που έτυχαν προστασίας, τα οποία αναρτώνται πάνω ή κοντά στις εικόνες των αγίων ως ανταλλάγματα για την ίαση ή τη σωτηρία που προσδοκεί ο πιστός. 

Είτε θεωρούνται ιερά αντικείμενα είτε όχι, τα τάματα κινούνται αναμφίβολα μέσα στον χώρο του ιερού. Όχι μόνο συμμετέχουν ενεργά σε τελεστικές πράξεις με ρητούς και άδηλους συμβολισμούς, αλλά και περαιτέρω λειτουργούν ως υπομνήσεις της σχέσης που δημιουργείται και παράλληλα ως αποδείξεις της αποτελεσματικότητάς της, έτσι που αναλαμβάνουν να κοινοποιήσουν νοήματα ως σύμβολα πίστης. Έτσι τα αντικείμενα αποκτούν μια δυναμική αφού μέσω αυτών ζητείται η προστασία".


Κυριακή 6 Ιουλίου 2014

Μοναδική περιήγηση στο Μέγαρο της Ακαδημίας Αθηνών

Η ώρα είναι πέντε το απόγευμα, ο ήλιος καυτός και τα μάρμαρα της Ακαδημίας λάμπουν. Επιβλητική η πρόσοψη του μεγάρου  με το πλούσιο γλυπτό διάκοσμο και τους κίωνες ιωνικού ρυθμού ελκύει και το βλέμμα και του πιο ανίδεου περαστικού. Περάσαμε το κατώφλι της στο πλαίσιο ενός εργαστηρίου του προγράμματος Ακαδημία Πλάτωνος για να γνωρίσουμε από κοντά σημαντικά μνημεία. Ευγενέστατος ο υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων της Ακαδημίας, Ιωάννης Σκαρέτζος.


κείμενο : Μαρία Αλιμπέρτη
φωτογραφίες : Μαριέττα Κοντογιάννη

Ξετύλιγε το κουβάρι της ιστορίας από την Ακαδημία Πλάτωνος στον Κολωνώ, την λειτουργία της  για πέντε αιώνες, την λήξη λειτουργίας της τα βυζαντινά χρόνια και την προσπάθεια ανασύστασης της από τα χρόνια της Επανάστασης. Στην ανασύστασή της συνέβαλε  η προσφορά του βαρώνου Σίμωνα Σίνα από την Β.Ήπειρο με την δωρεά 3 εκ δραχμών  τα μισά του 19ου αιώνα- σε σημερινά χρήματα θα ανερχόταν στα 100 δις ευρώ.
Η αρχή  για την οικοδόμηση του Μεγάρου έγινε το 1859 από τον Θεόφιλο Χάνσεν , με βοηθό τον Τσίλερ. Tο μεγαλύτερο μέρος του διακόσμου αυτού είναι έργο του γλύπτη Λεωνίδα Δρόση (1843-1884), καθηγητή στο Σχολείον Tεχνών ( Πολυτεχνείο), ο οποίος είχε σπουδάσει με υποτροφία του Σίμωνος Σίνα στο Mόναχο και στη Δρέσδη.



Το αέτωμα των προπυλαίων της Aκαδημίας, με ολόγλυφη παράσταση της γέννησης της Aθηνάς, σε σχέδιο του Aυστριακού ζωγράφου Karl Rahl, έργο του Δρόση, και απέσπασε το πρώτο βραβείο στην έκθεση της Bιέννης το 1872.






Λόγω της σημαντικής δωρεάς, αριστερά της εισόδου στην αίθουσα έχει τοποθετηθεί  μαρμάρινη προτομή του Σίμωνος Σίνα- έργο του Λεωνίδα Δρόση- και δεξιά μαρμάρινη προτομή της Iφιγένειας Σίνα -έργο του Nικολάου Περαντινού. 
Tο εικονογραφικό σύνολο στην αίθουσα συνεδριάσεων της Aκαδημίας Aθηνών, έργο του ζωγράφου Christian Griepenkerl (1839-1916), υπό τις υποδείξεις του Χάνσεν απεικονίζει τα πάθη του Προμηθέα.
Από αριστερά ο ζωγραφικός πίνακας σε μουσαμά στην προφητεία της Θέμιδας για την κλοπή της φωτιάς και το όραμα τα βάσανα του γιου της. Δίπλα η κλοπή της φωτιάς με προτροπή της θεάς Aθηνάς από τους πυρακτομένους τροχούς του τέθριππο του Φοίβου που το οδηγεί από την Ανατολή στην Δύση. Πιο πέρα εικονίζεται η δημιουργία του ανθρώπου από τον Προμηθέα και προσπάθειά του να τον ζωογονήσει με τη φωτιά και στο κέντρο επιβλητικά προβάλλεται Tιτανομαχία. Από δεξιά ο Προμηθέας πυρφόρος καθώς εισέρχεται στο σπήλαιο προσφέρει τη φωτιά στους ανθρώπους,συμβολικά τη γνώση. Στη συνέχεια ο Προμηθέας δεσμώτης στον Kαύκασο,
υπόκειται στην τιμωρία που του επέβαλαν οι Ολύμπιοι θεοί γιατί δώρισε στους ανθρώπους την φωτιά- γνώση, ο γύπας του κατατρώγει το συκώτι, το ευγενές όργανο καθώς εκεί πίστευαν ότι έδρευαν οι επιθυμίες. Δεξιά και αριστερά του ολοφύρονται οι νηρηίδες, ενώ ο Ερμής αποδοκιμάζει τον Προμηθέα. Η τρίτη εικόνα αφορά την απελευθέρωση του Προμηθέα από τον Hρακλή και την ανάρρωσή του, ενώ στο κεντρικό τοίχο εικονίζεται η υποδοχή του Προμηθέα από τους θεούς στον Όλυμπο, όταν πια τον έχει συγχωρέσει ο Δίας.
Πρόκειται για μια παγκόσμια μοναδικότητα καθώς πουθενά αλλού στο κόσμο δεν υπάρχει εικονοζόμενη η τριλογία του τον Προμηθέα του Αισχύλου, Δεσμώτη  Πυροφόρου και Λυόεμνου. 
Ο οικοδεσπότης μας ξενάγησε στην έτερη αίθουσα δωρικού ρυθμού, εξίσου όμως
δεσποτική.  Ο χώρος της Ακαδημίας λειτουργεί από το 1926 και τα μέλη της δεν χρειάζεται να έχουν ούτε το ενδεικτικό δημοτικού. Ένα τέτοιο παράδειγμα αποτέλεσε ο Ιάκωβος Καμπανέλης. Η Ακαδημία μέχρι σήμερα έχει προσφέρει 700 εκδόσεις  εκδόσεις έργων δικών της, ενώ διαθέτει πληθώρα ερευνητικών εργαστηρίων. Παρά την διπλωματική επίθεση που δέχθηκε στην γερμανική κατοχή η Ακαδημία  αρνήθηκε την συνεργασία  με τον κατακτητή σύμφωνα με τα πρακτικά του γενικού γραμματέα της Κωστή Παλαμά. 
Σήμερα παράγει σπουδαίο πνευματικό έργο με επίβλεψη ερευνών , συζητήσεις και παρεμβάσεις, όπως μας εξήγησε ο κ.Σκαρέτζος. Χαρούμενοι γι' αυτή την μοναδική εμπειρία να εισέλθουμε στα "άδυτα" της Ακαδημίας βρεθήκαμε στο προαύλιο χώρο εξακολουθώντας να χαζεύουμε τα μοναδικά αετώματα.

Πέμπτη 2 Ιανουαρίου 2014

3+1 παραστάσεις για μικρά και μεγάλα παιδιά



Παρέα με τις ανηψιές μου την 7χρονη Εύη και την 9χρονη Ελένη, είδα αρκετές παραστάσεις τις μέρες των γιορτών. Κάποιες από αυτές συνεχίζονται και μέχρι τις 6 Ιανουαρίου. Κι επειδή από σήμερα και μέχρι τα Φώτα η περίοδος είναι συνήθως κενή από καλέσματα και τα μικρά... διαολάκια βαριούνται κλεισμένα στο σπίτι και γκρινιάζουν, δεν έχετε παρά να τα ψυχαγωγήσετε με κάποιο θέαμα που θα τα μαγέψει.

Από τα θεάματα που είδαμε θεία και ανηψιές, οι μικρές έβαλαν πρώτη την παράσταση της Κάρμεν Ρουγγέρη «Το μαγικό κλειδί» που παίζεται στο θέατρο «Κιβωτός» στην Πειραιώς 115 (κοντά στο Γκάζι) κάθε Κυριακή στις 11.15 και στις 15.00.

Το μαγικό κλειδί 


Το έργο βασίζεται στο παραμύθι της Πηνελόπης Δέλτα «Η καρδιά της βασιλοπούλας» και έχει πολύ ωραία μηνύματα για τα παιδιά. Η σκηνοθεσία είναι λιτή, τα κουστούμια προσεγμένα και οι ηθοποιοί εναλάσσονται σε πολλούς ρόλους. Η δε Κάρμεν Ρουγγέρη είναι η αφηγήτρια της ιστορίας και, αφού τελειώσει η παράσταση, εμφανίζεται επι σκηνής και χαιρετάει το κοινό μαζί με τους ηθοποιούς.
Οι μικρές παρακολουθούσαν το έργο με κομμένη την ανάσα. Στο φινάλε η μικρή ανηψιά μου, η Εύη, με άρπαξε και με φίλησε. «Είναι η ωραιότερη παράσταση που έχω δει» μου είπε ενθουσιασμένη. Το καλύτερό της ήταν, όμως, ότι οι ηθοποιοί δεν γύρισαν μετά το χειροκρότημα στα καμαρίνια τους, αλλά κάθισαν στη σκηνή  για να μπορέσουν τα παιδάκια να τους δουν από κοντά και να τους μιλήσουν. Περιττό να σας πω το τι έγινε. Χαμός ! Ειδικά η βασιλοπούλα Λυγερή και ο πρίγκιπας Ευγενικός δέχονταν όλo τον ενθουσιασμό των παιδιών. Τα κοριτσάκια έπεφταν πάνω στη Λυγερή και την αγκάλιαζαν τόσο αυθόρμητα και με τόση λαχτάρα που και η ίδια ακόμα η Νάντια Μητρούδη, η ηθοποιός που την υποδύεται, έμενε έκπληκτη από την τόση αγάπη που δεχόταν !
Η Εύη με ερώτησε «μπορώ να την αγκαλιάσω κι εγώ;» «Και βέβαια» της απάντησα και χωρίς δισταγμό έπεσε κι εκείνη στην αγκαλιά της. Για τα παιδιά είναι τόσο μαγικό να ζωντανεύει μπροστά τους ο κόσμος των παραμυθιών. Και κυρίως όταν βγαίνουν από τις σελίδες τους οι βασιλοπούλες....!
Το μόνο αρνητικό είναι ότι το φαγητό και το ποτό στην αίθουσα επιτρέπονται οπότε, ειδικά από το διάλλειμα και μετά, ακούς διάφορα κρατς κρουτς στα αυτιά σου από τους μπόμπιρες που τρώνε πατατάκια και ποπ κορν.

Λόγω των ημερών μπορεί να έχουν βάλει και έκτακτες παραστάσεις, οπότε καλό θα ήταν να επικοινωνήσετε με τα ταμεία του θεάτρου στο τηλέφωνο: 210 3427426 για να σας πληροφορήσουν σχετικά. Τιμή εισιτηρίου: 12 ευρώ.

O Καραγκιόζης Καπετάνιος - Η Χιονάτη

Δεύτερος στις προτιμήσεις τους ήρθε ο «Καραγκιόζης Καπετάνιος» με τον θίασο του Ηλία Καρελλά, την Αρετή Κετιμέ στη φωνή και στο σαντούρι και τους Burger Project στα άλλα μουσικά όργανα και στα τραγούδια. Δεν θα αναλύσω όμως την παράσταση γιατί έχει τελειώσει, αν και ήταν πολύ ξεχωριστή και είδα ότι μας ενθουσίασε όλους, μικρά και...μεγάλα παιδιά. Αγοράκια και κοριτσάκια-μαζί και οι ανηψιές μου- φώναζαν από τις θέσεις των θεατών στον Καραγκιόζη να προσέχει τους Καλικάτζαρους και συμμετείχαν με όλο τους το είναι στο έργο, γεγονός που με συγκίνησε ! Γιατί κατά βάθος φοβόμουν ότι τα σύγχρονα ελληνόπουλα  των ηλεκτρονικών παιχνιδιών δεν θα ενθουσιάζονταν με ένα τέτοιο θέαμα που έρχεται από μια άλλη παλαιότερη εποχή. Αν και ο Καραγκιόζης για μένα είναι ο πιο σύγχρονος και ο πιο διαχρονικός θεατρικός ήρωας που υπάρχει.
Και ο Ηλίας Καρελλάς είναι θεωρώ άξιος διάδοχος του Ευγένιου Σπαθάρη. Βαδίζει στα χνάρια του, φροντίζει να εκσυγχρονίζει όπως και ο δάσκαλός του τον Καραγκιόζη, δημιουργεί παραστάσεις που ξεφεύγουν από τα συνηθισμένα, είναι εξαιρετικά ταλαντούχος, παίζει όλους τους ρόλους των ηρώων πίσω από τον μπερντέ και είναι προικισμένος με μια βραχνή φωνή που ταιριάζει στον Καραγκιόζη, δεν σε ξενίζει και η ηχώ της σου μένει στ’ αυτιά σου.
PictureΓι αυτό σας συστήνω ανεπιφύλακτα να δείτε-αν και δεν την έχω παρακολουθήσει η ίδια ακόμα- τη «Χιονάτη», την άλλη παράσταση του Ηλία Καρελλά, που παίζεται κάθε Κυριακή στις 11.30 στο Θέατρο «Τριανόν» Κοδριγκτώνος 21 (στο ύψος της Πατησίων 101). Μια παράσταση με φιγούρες του Θεάτρου Σκιών (πχ οι νάνοι) και κανονικούς ηθοποιούς, (π.χ η Χιονάτη), αλλά και  γιγάντιες κούκλες, που μπλέκονται μαγικά και εναλάσσονται αριστοτεχνικά μπροστά και πίσω από τον μπερντέ καθώς αφηγούνται το παραμύθι της όμορφης Χιονάτης και των εφτά λιλιπούτειων φίλων της, κάτω από τους ήχους ζωντανής παραδοσιακής μουσικής και τραγουδιών από διάφορες χώρες του κόσμου, σε ένα μοναδικό σκηνικό με ιδιαίτερους φωτισμούς και πρωτότυπα κουστούμια–κατασκευές. Θα επανέλθω όμως με περισσότερες λεπτομέρειες μόλις τη δω.

Τελευταία Παράσταση: Κυριακή 13 Απριλίου 2014. Τιμή εισιτηρίου 12€ (Γενική Είσοδος), 8€ (παιδικό, πολύτεκνοι, τρίτεκνοι, άνεργοι με την επίδειξη κάρτας).Πληροφορίες και κράτηση θέσεων : Τηλ.: 210 7777104 και 210 7777124





Ο Καρυοθραύστης

   
Τρίτο οι μικρές ψήφισαν τον  κλασσικό  «Καρυοθραύστη» που παίζεται στο Badminton στο Γουδί από το διάσημο Latvian National Opera Ballet (LNOB) και τα μεγαλύτερα αστέρια της παγκόσμιας σκηνής χορού σε μουσική του Pyotr Ilyich Tchaikovsky. Το θέαμα είναι φαντασμαγορικό, παραμυθένιο, χριστουγεννιάτικο μαγικό με καταπληκτικά κουστούμια και σκηνικά και το παραμύθι γνωστό κι αγαπητό στα παιδιά. Όμως κατάλαβα ότι τα μικρά -εκτός κι αν αγαπούν το μπαλέτο- βαριούνται επειδή στον χορό απουσιάζει η φωνή. Η Εύη που κάνει μπαλέτο της άρεσε, αλλά η Ελένη βαρέθηκε. Και προσωπικά κουράστηκα γιατί επίσης δεν αγαπώ ιδιαίτερα το μπαλέτο, αλλά τον πιο σύγχρονο χορό. 
Και το εισιτήριο είναι τσιμπημένο, μάλιστα άκουσα αρκετές διαμαρτυρίες από τον κόσμο γιατί η τιμή που είχαν πληρώσει δεν ανταποκρίνονταν στις θέσεις. Εμείς ευτυχώς είχαμε προσκλήσεις ! Γιατί εκεί που καθόμασταν, Β Ζώνη διάζωμα R2 το οποίο βρίσκεται πάνω από το χώρισμα του θεάτρου (όσοι έχουν πάει στο Μπάντμιντον ξέρουν ότι είναι χωρισμένο στα δύο), τα εισιτήρια κόστιζαν 55 ευρώ και 55 ευρώ για καθέναν από τους δύο μεγάλους και 30 και 30 ευρώ για καθένα από τα δύο παιδιά, δηλαδή σύνολο για μια τετραμελή οικογένεια 170 ευρώ !!!
Αν πάντως είστε διατεθειμένοι να διαθέσετε αυτά τα χρήματα, τουλάχιστον σιγουρευτείτε ότι θα αρέσει το θέαμα στα βλαστάρια σας.

Τελευταίες παραστάσεις :
2/1/2014 20:00
3/1/2014  20:00
4/1/2014  16:00 και 20:00
5/1/2014  12:30 και 17:00

Τιμές εισιτηρίων από : 10,00 - 65,00 ευρώ
Για πληροφορίες τηλ: 13855 και 210 88 40 600

Το Παραμύθι των Χριστουγέννων

Τέλος στην τέταρτη θέση, ύστερα από ομόφωνη απόφαση θείας και ανηψιών, ήρθε «Το Παραμύθι των Χριστουγέννων» με την Παιδική Χορωδία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και την παραμυθού Σάσα Βούλγαρη που παίζεται στο Θέτρο Ολύμπια, Ακαδημίας 59-61 . 

 Η Σάσα Βούλγαρη έχει κάνει τη δραματουργική επιμέλεια των κειμένων της παράστασης στην οποία υποδύεται την «Κυρά των Παραμυθιών». Μια μυστηριώδη γυναίκα με έναν αστείο βοηθό, της οποίας έχουν κλέψει τα παραμύθια από το μαγικό κουτί της και ζητάει τη βοήθεια των 34 παιδιών της Παιδικής Χορωδίας για να τα βρουν και να τα φέρουν πίσω στην καθημερινότητα των ανθρώπων. Κι εκείνα σμίγουν τις φωνές τους κυρίως σε λυρικά χορωδιακά από διάσημες όπερες υπό την διεύθυνση της Μάτας Κατσούλη για να ξορκίσουν τους φόβους τους και να κοιμήσουν την κακιά μάγισσα που έχει τη μορφή γιγάντιας αράχνης  και κρατάει φυλακισμένα τα παραμύθια στον ιστό της, ώστε να μπορέσουν να τα πάρουν πίσω. Το χρώμα που κυριαρχεί στα κουστούμια και στα σκηνικά είναι το λευκό, εκτός από το φόρεμα της Σάσας Βούλγαρη, και εκείνοι που δίνουν χρώμα και δημιουργούν ατμόσφαιρα είναι οι φωτισμοί.
Συγγνώμη που θα το πω αλλά σε κάποια στιγμή έκλεισαν τα μάτια μου, η Ελένη βαρέθηκε στριφογύριζε και με ρωτούσε πότε τελειώνει για να φύγουμε και μόνο η Εύη παρακολουθούσε με κάποιο ενδιαφέρον τα δρώμενα καθισμένη στην αγκαλιά μου.
Γενικά ήταν λίγο γλυκανάλατη παράσταση. Το ξεκίνημα με τα παιδιά της χορωδίας που μπήκαν στην σκοτεινή αίθουσα ντυμένα στα λευκά κρατώντας αναμένα φωτάκια σε σχήμα κεριών και ψάλλοντας «την Άγια Νύχτα», ήταν πολύ χριστουγεννιάτικο.
Στη συνέχεια όμως  η αφήγηση που θα μας οδηγούσε στη δράση ήταν κάπως βαρετή και εκείνο που θεωρώ ότι κούρασε, κυρίως τα παιδιά, ήταν ότι εκτός από δύο τραγούδια που τους ήταν γνωστά, το πρώτο και το τελευταίο της παράστασης, όλα τα άλλα τους ήταν άγνωστα και υποτονικά. Η Εύη για να το διασκεδάσει κουνούσε τα χέρια της σαν να χόρευε.
Και μιλάω για παιδιά που έχουν εξασκημένο μουσικό αυτί, κάνουν βιολί η Ελένη και αρμόνιο η Εύη και τραγουδούν στη χορωδία του σχολείου τους.  Να φανταστείτε ότι πέρσι που ήταν μικρότερες τις πήγα στο Μέγαρο και άκουσαν την Παιδική Χορωδία της Ρόζης Μαστροσάββα σε μια χριστουγεννιάτικη μουσική παράσταση που είχε μόνο τραγούδι, και παρακολουθούσαν με πολύ ενθουσιασμό. Μόνο στο δεύτερο μέρος κουράστηκαν λίγο που πάλι δεν ήξεραν τα τραγούδια και το οποίο ούτως ή άλλως απευθυνόταν σε ένα μεγαλύτερο κοινό.  Ενώ στο «Παραμύθι των Χριστουγέννων», παρόλο που είχε και σχετική δράση απλώς... ήθελαν να φύγουν !

Τελευταίες παραστάσεις : 3, 4, 5 Ιανουαρίου 2014
Ώρα έναρξης: 11.00
Τιμή εισιτηρίου: 10 ευρώ
Για πληροφορίες τηλ. ταμείων: 210 3662100

                                                       Μαριέττα Κοντογιάννη

Τετάρτη 20 Νοεμβρίου 2013

«Κατάδικός μου» : Κωμωδία αναψυχής μ’ ένα κρυμμένο δράμα



Πολλοί αναρωτούνται ποιά είναι η υπόθεση του έργου «Καταδικός μου» που συνυπογράφουν η Ελένη Ράντου, η Σάρα Γανωτή και ο Νίκος Σταυρακούδης,  το οποίο απέσπασε το Βραβείο Δραματουργίας Ελληνικού Έργου «Κάρολος Κουν» 2012 και παίζεται φέτος για τρίτη χρονιά στο θέατρο Διάνα σε σκηνοθεσία Γιώργου Παλούμπη. Οι ίδιοι οι δημιουργοί το χαρακτηρίζουν «αιχμηρή κωμωδία η οποία πραγματεύεται τους φόβους και τις ανασφάλειες μας» μέσα από ένα γαϊτανάκι σχέσεων που δημιουργούνται ανάμεσα σε  έναν αλλοδαπό διαρρήκτη (Ορφέα Αυγουστίδη) και το επίσης αλλοδαπό αφεντικό του (Δημήτρη Καπετανάκο), με μια φιλόλογο της ελληνικής γλώσσας (Ελένη Ράντου) που πενθεί γιατί έχει μόλις χωρίσει από τον σύζυγό της, βαλκανιονίκη του ύψους, (Πυγμαλίωνα Δαδακαρίδη) ο οποίος το μόνο που θέλει είναι να απολαύσει την ελευθερία του μαζί με τον χειρουργημένο στην καρδιά κολλητό του και άνθρωπο της νύχτας (Μιχάλη Ιατρόπουλο). Στην όλη υπόθεση εμπλέκεται και ο ηλικιωμένος πατέρα της φιλολόγου, καθηγητής της ελληνικής ιστορίας, που νοσηλεύεται σε κλινική καθώς πάσχει από αλτσχάιμερ (Μπάμπης Γιωτόπουλος).
Όπως παρουσιάζεται η ιστορία στον τύπο, καθόλου δεν υποψιάζει τον θεατή -ειδικά αν δεν έχει ξαναδεί παράσταση της Έλενης Ράντου- ότι αυτό που θα παρακολουθήσει δεν είναι μια αιχμηρή κωμωδία, αλλά ένα δυνατό δράμα που θα τον ταρακουνήσει. Άλλωστε πίσω από το χιούμορ κρύβονται οι μεγαλύτερες αλήθειες.
Η ισχυρή σεναριακή ομάδα, που έχει δέσει από την «Εργαζόμενη Γυναίκα» (ΑΝΤ1), έχει δημιουργήσει ένα έργο σύγχρονο και ρεαλιστικό το οποίο περνάει μηνύματα για τον φόβο του ξένου και τον ρατσισμό, για την ανάγκη να έχεις έναν άνθρωπο δικό σου στη ζωή και να μην νιώθεις ξένος μέσα στην ίδια σου την οικογένεια ή στον γάμο σου, και αποδεικνύει πώς ο πραγματικός ξένος, ο αλλοδαπός, μπορεί τελικά να είναι πιο κοντά σου από κάθε «Κατάδικό σου» άνθρωπο, αλλά και σε ποιές ακραίες καταστάσεις μπορεί να οδηγήσει τελικά η ανάγκη να έχεις έναν άνθρωπο «Κατάδικός σου» για να μην νιώθεις ξένος και μόνος.
Θα σεβαστώ το γεγονός ότι η υπόθεση δεν δίνεται με λεπτομέρειες στα ΜΜΕ και δεν θα την προδώσω. Όμως θα πω ότι μπορεί στην αρχή να γελάς, αν και αμυδρώς, στη συνέχεια όμως, όσο ξετυλίγεται η ιστορία και κυλάει η ώρα, το γέλιο αρχίζει σιγά-σιγά να σβήνει από τα χείλια σου, μέχρι που παγώνει στην κορύφωση του δράματος, στην τελευταία σκηνή που κλείνει και την αυλαία.
Οι ηθοποιοί είναι εξαιρετικοί στους ρόλους τους με τους οποίους πια έχουν γίνει ένα, και ο κόσμος που συρρέει στο θέατρο, ακόμα και μέσα στην εβδομάδα, (η παρέα μου κι εγώ το είδαμε Τετάρτη βράδυ και η πλατεία ήταν σχεδόν γεμάτη) σίγουρα κάνει μια σωστή επιλογή από άποψη πραγματικής ψυχαγωγίας, με την έννοια της αγωγής της ψυχής αυτήν καθαυτήν. Όμως καλό θα είναι, αν επιλέξετε να δείτε αυτήν την παράσταση, να βρίσκεστε σε όσο το δυνατόν ανεβασμένη ψυχική διάθεση και να είστε προετοιμασμένοι ότι δεν θα ξεκαρδιστείτε στα γέλια, αλλά θα προβληματιστείτε και ίσως να "πέσετε" ψυχολογικά.
Σε αντίθετη περίπτωση επιλέξτε μια αμιγώς κωμική παράσταση.
Επίσης καλό θα είναι να αποφύγετε τον εξώστη, καθώς το διάφανο πλέξιγκλας που παίζει τον ρόλο προστατευτικής κουπαστής, κόβει το οπτικό πεδίο με αποτέλεσμα να βλέπεις το πάνω μέρος της σκηνής και τους ηθοποιούς έξω από το πλέξιγκλας και το κάτω μέρος μέσα από το πλέξιγκλας.
Όσο για τις τιμές απευθύνονται σε όλα τα βαλάντια: από 10 (άνεργοι)-20 ευρώ.
Ημέρες και ώρες παραστάσεων : Τετάρτη και Πέμπτη : 20:15, Παρασκευή και Σάββατο : 21:15, Κυριακή : 19:30
Διαρκεια : 150 ' με διάλειμμα 
Θέατρο Διάνα, Ιπποκράτους 7 τηλ: 2103626596
                                                                          Μαριέττα Κοντογιάννη