Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μποστ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μποστ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου 2026

«Ρωμαίος και Ιουλιέτα» του Μποστ: Το γέλιο που συναντά τη νοσταλγία και τον προβληματισμό











Ανώτερη των προσδοκιών μου αποδέιχθηκε η παράσταση «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» του Μποστ.  Μια παράσταση που σε χαλαρώνει, σε κάνει να γελάσεις, αλλά και να αναλογιστείς. Μέσα στην άχλη της ρουτίνας η παράσταση αποτελεί απόδειξη ότι το θέατρο μπορεί να λειτουργήσει ως μια ευχάριστη νότα που μας ανακουφίζει από τα βάρη και τις σκέψεις που τιγυρίζουν το μυαλό μας. 

Της Μαρίας Αλιμπέρτη 

Μια παράσταση που την προτέινω καθώς αύριο ανεβαίνει στο Δημοτικό Αμφιθέατρο Κορυδαλλού έατρο Θανάσης Βέγγος. Την προηγούμενη Κυριακή είδ ατην παράσταση στο Θέατρο Ρεματιάς Χαλανδρίου και απόλαυσα το πόσο καλά ισορροπεί ανάμεσα στο χιούμορ και τον προβληματισμό! Πραγματικά η καλοκουρδισμένη σκηνοθεσία και το καλλιγραμμένο και επικαιροποιημένο σενάριο μου δημιουργησαν την ανάγκη να σχολιάσω όσα είδα. Πρώτα από όλα ένιωσα ότι η θέαση της με ξεκούρασε και με ευχαρίστησε, αφού γέλασα αυθόρμητα και παρά το γεγονός οτι δεν μου έλλειπαν οι σκέψεις, μου έδωσε ένα ακόμη ερέθισμα να σκεφθώ περαιτέρω τα όσα συμβαίνουν γύρω μας. 



Η παράσταση  «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» του Μποστ είναι ακριβώς αυτό: μια ανάσα που σε χαλαρώνει, σε διασκεδάζει, αλλά και σε βάζει να αναλογιστείς πως τα προβλήματα μιας κοινωνίας —η ηθική, το απαγορευμένο, τα σκάνδαλα— είναι διαχρονικάΚαι πως ένας ανεκπλήρωτος έρωτας, όσο κι αν μοιάζει μακρινός, κουβαλάει θέματα που επιστρέφουν ξανά και ξανά.


Ο Μποστ στην επικαιρότητα – Το χιούμορ που γίνεται σχόλιο

Η παράσταση αναδεικνύει τον καυστικό, διαχρονικό λόγο του Μποστ, όχι μόνο μέσα από το κείμενο αλλά και μέσα από την προσαρμογή του στην επικαιρότητα.Το χιούμορ δεν είναι απλώς αστείο, αλλά είναι εργαλείο σχολιασμού. Οι ατάκες, οι αναφορές, οι μικρές «σφήνες» στην καθημερινότητα δημιουργούν ένα παιχνίδι ανάμεσα στο παρελθόν και το σήμερα, κάνοντας το έργο να μοιάζει απρόσμενα σύγχρονο.


Ερμηνείες – Σκηνική χημεία, αυτοσαρκασμός και απόλαυση


Οι ηθοποιοί βάζουν πραγματικά τα δυνατά τους. Με χιούμορ, αυτοσαρκασμό και άψογη σκηνική χημεία, παρασύρουν το κοινό σε μια παράσταση που απολαμβάνεται από την πρώτη στιγμή.Το ταμπεραμέντο τους, η ενέργεια και η ζωντανή μουσική δημιουργούν ένα σύνολο που λειτουργεί σαν γιορτή.


Οι ερμηνείες είναι απολαυστικές: η Υρώ Μανέ και ο Άκης Σακελλαρίου κρατούν τον ρυθμό, ο Σπύρος Μπιμπίλας και ο Γιάννης Δρακόπουλος προσθέτουν χιούμορ και λεπτές αποχρώσεις, ενώ η παρουσία του Γιάννη Ζουγανέλη στον ρόλο της Παραμάνας αποτελεί μια από τις πιο δυνατές στιγμές της παράστασης.


Σκηνοθεσία και αισθητική – Ένα σύνολο που λειτουργεί

Η σκηνοθεσία του Νικορέστη Χανιωτάκη αξιοποιεί πλήρως το υλικό του Μποστ, δίνοντας χώρο στο κείμενο αλλά και στους ηθοποιούς. Η πρωτότυπη μουσική του Γιώργου Ανδρέου, παιγμένη ζωντανά, προσθέτει μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα.

Τα σκηνικά της Μαρίας Φιλίππου και τα κοστούμια της Ιωάννας Καλαβρούδημιουργούν έναν κόσμο που ισορροπεί ανάμεσα στο παρωδιακό και το ποιητικό.

Οι χορογραφίες της Φαίδρας Νταϊόγλου και ο σχεδιασμός ήχου του Μανώλη Καραδημητράκη ολοκληρώνουν ένα άρτιο αισθητικό αποτέλεσμα.


Ένα έργο που μιλάει για το σήμερα μέσα από το χθες

Η παράσταση υπενθυμίζει πως τα κοινωνικά ζητήματα —η ηθική, οι απαγορεύσεις, τα σκάνδαλα που ταράζουν μια κοινωνία— δεν ανήκουν σε μια άλλη εποχή.Είναι εδώ, επανέρχονται, μεταμορφώνονται.Και ο Μποστ, με τον δικό του τρόπο, μας δείχνει πως το γέλιο μπορεί να γίνει εργαλείο σκέψης.






Δευτέρα 4 Σεπτεμβρίου 2017

Ναΐφ καλλιτέχνες στο μουσείο της Αγγελικής Χατζημιχάλη

Tο φως χαϊδεύει τον χώρο, τα βιτρό στον προθάλαμο μας καλωσορίζουν, ο λεπτομερής διάκοσμος με τα σκυριανά ξυλόγλυπτα μας προδιαθέτει θετικά γα ότι θα επέλθει καθώς μας δημιουργεί την αίσθηση ότι αυτός ο χώρος λειτουργεί σαν χρονοκάψουλα. Η οικεία της Αγγελικής Χατζημιχάλη, μια πραγματική κιβωτός του ελληνικού λαϊκού πολιτισμού μετατρέπεται σε μήτρα για να αναγεννηθούν τα ήθη, τα έθιμα, οι αξίες και οι προβληματισμοί προηγούμενων γενεών Ελλήνων, ζητήματα που προσεγγίζονται εκ νέου μέσα από έργα Τέχνης.
 Σε ένα αρμονικό  και εποικοδομικτό διάλογο με τα μόνιμα εκθέματα- φορεσιές, είδη λαϊκής τέχνης, χρηστικά αντικείμενα, υφαντά, πορτραίτα κ.ά. του Μουσείου Λαϊκής Τέχνης και Παράδοσης του Δήμου Αθηναίων  η περιοδική έκθεση 50 έργων Ελλήνων και Κύπριων καλλιτεχνών από την Χρήστου και της Πόλης Κολλιαλή, ναΐφ καλλιτεχνών αναδύεται η ατμόσφαιρα περασμένων δεκαετιών και η αναζήτηση της ταυτότητας των Νεοελλήνων. Μάλλον οφείλεται στο γεγονός ότι η ναΐφ ζωγραφική δεν ντρέπεται να εκδηλώσει τον προσανατολισμό στο τοπικό-εθνικό λαϊκό στοιχείο, παρά την μοντέρνα τάση στον εξευρωπαϊσμό. Βέβαια, οι ναΐφ καλλιτέχνες δεν μπαίνουν σε ένα καλούπι τυφλής μίμησης, αλλά εκφράζουν τις προσωπικές τους αγωνίες, γονιμοποιώντας σπέρματα του παρελθόντος. Το άκρως ενδιαφέρον στοιχείο, συνεπώς είναι  η αναζήτηση της προσωπικής καλλιτεχνικής ταυτότητας, η οποία διέρχεται μέσα από την ταυτότητα -αναζήτηση του εμείς- μιας ολόκληρης γενιάς Νεοελλήνων.

Της Μαρίας Αλιμπέρτη


Έργα από μελάνι σε χαρτί, ακουαρέλες τέμπερες και μεικτή τεχνική, συνυπάρχουν στην ξεχωριστική πλακιώτικη οικεία που έχει έντονα ακόμη το στίγμα της σπουδαίας λαογράφου, με τα προσωπικά της αντικείμενα και τα πορτραίτα τους να αντικατοπτρίζουν την σπουδαία προσωπικότητα της χαρισματικής αυτής προσωπικότητας.
 Αυτό το αντάμωμα, λοιπόν λαϊκής τέχνης και της υψηλής τέχνης της ζωγραφικής στο μουσείο της Αγγελικής Χατζημιχάλη προσελκύει το βλέμμα του θεατή-επισκέπτη από τον χώρο υποδοχής-σαλόνι της σπουδαίας λαογράφου  καθώς πάνω στο υπέροχο τζάκι ξεχωρίζει το κέντημα της Ειρήνης Κουμανδράκη  "Το πανηγύρι στο χωριό " με τα υπέροχα ζωηρά χρώματά του.  Βέβαια αυτό που με ενθουσίασε ήταν το λαδοφάναρο στο δεύτερο όροφο της οικείας,  διακοσμημένο από τα χέρια του Μποστ με ήρωες της ελληνικής επανάστασης. Ελληνικά τοπία όπως από την Αράχοβα, την Σίφνο, την Φολέγανδρο, αγορά των Μεγάρων εμπνέουν τους ναΐφ.


Τον σπαραγμό του πολέμου, της Μικρασιατικής καταστροφής αλλά και του εμφυλίου μου θύμισε το έργο κοσμικής ζωγραφικής του Γ.Μητράκα "Πατέρα, μητέρα, που πάμε;" λόγω της  δραματικότητας και της ανησυχίας που αποπνέουν οι ήρωες  με τα έντονα κόκκινα ενδύματα σε μαύρο φόντο.Ακόμη και πιο απλά θέματα όπως στιγμιότυπα από την καθημερινότητα  όπως η χαλάρωση στο καφενείο, το τραμ μέσα στην πρωτεύουσα, κακόφημες συνοικίες όπως η Τρούμπα ξαναζωντανεύουν. Καθώς βρίσκομαι μπροστά από τον πίνακα του Σαββάκη με τίτλο ¨οδός Αθηνάς", έχω εγκλωβιστεί από αυτή την κρυστάλλινη απόδοση του φωτός του δειλινού, από τις πινελιές που θυμίζουν από ένα πιο ρεαλιστικό τρόπο απόδοσης από αυτόν του Βαν Γκόγκ .
 Βέβαια δεν θα μπορούσα να μην σταθώ μπροστά από το έργο για την απελευθέρωση της Αθήνας Μαρίας Βαξεβάνογλου με την σχεδόν  αρχιτεκτονική απόδοση της λαοθάλασσας που πανηγύριζε. Πραγματικά ταξιδεύω στα γαλάζια νερά του Αιγαίου χάρη στο "Νησιώτικο τοπίο" της Σοφίας Καλογεροπούλου αλλά και στην "Κωνσταντινούπολη" της Μ.Μουριάδου.

Ένα χαμόγλεο σχηματίζεται στο πρόσωπό μου καθώς βρίσκομαι μπροστά στο σχέδιο του Ευγένιου Σπαθάρη  για την παράσταση Βάτραχοι, εστιάζοντας στο ειρωνικό σχόλιο του καλλιτέχνη: στην απεικόνιση του Καραγκιόζη
που προσπαθεί να το σκάσει μέσα σε μια βάρκα παρέα με ένα σκελετό-θάνατο.
Εισερχόμενη στη τελευταία αίθουσα μαγνητίζομαι από το έργο "ο Χριστός της Ρούμελης¨ του Χρ. Καγκάρα, που συνομιλεί αρμονικά με τα εκθέματα από την ζωή των Σαρακατσάνων. Όλη η αίθουσα είναι αφιερωμένη στην αγροτική ζωή και τις αξίες των ανθρώπων που καλλιεργεί η γη, σε ένα κρεσέντο αυτού του διαλόγου μεταξύ μόνιμων εκθεμάτων και έργων της περιοδικής έκθεσης . "Ο χωρός της Τράτας στην Πάχη", το πλύσιμο στο ποτάμι, το ξελάκκωμα  αλλά και ο τρύγος είναι μικρός πτυχές μια ζωής που θα μπορούσε να έχει μια φυλή όπως των Σαρακατσάνων . Η θρησκευτική λατρεία του Αη Γιώργη , ο Μάρκος Μπότσαρης, τα προικιά όλες αυτές οι εικόνες αποτελούν κρίκους συνοχής με το χθες και τις προηγούμενς γενιές.

Έως 24 Σεπτεμβρίου
Διευθυνση : Αγγελικής Χατζημιχάλη 6, Πλάκα τηλ 2103243972,987
ωρες λειτουργίας: Δευτέρα κλειστά, Τρίτη έως Παρασκευή 9.00-19.00, Σάββατο & ΚυΡΙΚΑΉ 9.00-14.00