Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φως. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φως. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 18 Απριλίου 2026

Light is Life: Όταν το Φως Γίνεται Αναπνοή και Μνήμη



Έργα που δεν τα κοιτάς, σε κοιτούν. Που δεν φωτίζονται,  σε φωτίζουν. Η ζωγραφική της Νατάσας Μεταξά γεννά έργα που μοιάζουν να ανασαίνουν μέσα στον χώρο, σαν να κουβαλούν μια αόρατη θερμότητα, μια υπόσχεση ότι το φως δεν είναι απλώς φαινόμενο, αλλά τρόπος ύπαρξης. Στην ατομική της έκθεση Light is Life, η δημιουργός ανοίγει ένα σύμπαν όπου η ύλη γίνεται ενέργεια και η μορφή μετατρέπεται σε ψυχικό τοπίο. Η έκθεση θα φιλοξενηθεί από τις 2 Μαϊου στο Art Project Space.


Το φως ως ζωντανή δύναμη

Στον κόσμο της Μεταξά, το φως δεν περιγράφε, αποκαλύπτει. Δεν πέφτει πάνω στις μορφές, αλλά τις διαπερνά, σαν να τις γεννά εκ νέου. Τα έργα λειτουργούν σαν ανοιχτά παράθυρα, σαν σιωπηλές πηγές θετικής ενέργειας που μεταμορφώνουν τον χώρο. Η ανθρώπινη φιγούρα, λουσμένη σε αυτή τη φωτεινή ροή, αποκτά μια εσωτερική διάσταση, μια σιωπή που συνήθως μένει κρυμμένη στη σκιά.


Μορφές που ανασαίνουν, νερό που αγκαλιάζει

Οι μορφές της καλλιτέχνιδας, λιτές και συγκρατημένες, εκφράζουν ένα ευρύ φάσμα συναισθημάτων: τρυφερότητα, στοχασμό, δύναμη, αλλά και μια υπόγεια αγωνία για ελευθερία. Το νερό, σε έναν λεπτό διάλογο με το φως, τις περιβάλλει σαν προστατευτικό πέπλο. Μαζί δημιουργούν πεδία έντονης συγκινησιακής φόρτισης, όπου η ύλη μοιάζει να πάλλεται.


Γεωμετρία και χρώμα: μια ισορροπία ανάμεσα στη λογική και το συναίσθημα

Η ζωγραφική της Μεταξά στηρίζεται σε μια αόρατη γεωμετρική δομή. Γραμμές, επίπεδα και αναλογίες δημιουργούν ένα πλέγμα που συγκρατεί τη σύνθεση, ενώ τα χρώματα —ζωντανά, ρευστά, δυναμικά— άλλοτε υπακούουν και άλλοτε ανατρέπουν αυτή τη δομή. Το αποτέλεσμα είναι έργα που πάλλονται ανάμεσα στην πειθαρχία και την έκρηξη.


Το πορτρέτο ως πολυεπίπεδη ταυτότητα

Η προσωπογραφία κατέχει κεντρική θέση στο έργο της. Με ακρυλικά και κολάζ, η καλλιτέχνις δημιουργεί πορτρέτα που λειτουργούν ως πολλαπλά επίπεδα νοήματος: την ταυτότητα του εικονιζόμενου, τη συμβολική του διάσταση, την αντανάκλασή του στον δημιουργό και, τελικά, την αυτονομία του έργου ως ολότητα. Η χρήση ριζόχαρτου και η σχηματοποίηση των μορφών οδηγούν σε μια παιγνιώδη επανεξέταση παλαιότερων έργων, γεννώντας μια νέα ενότητα κολλάζ.


Αποδόμηση, ανασύνθεση, αναγέννηση

Μέσα από τη διαδικασία της αποδόμησης, τα πορτρέτα του παρελθόντος μεταμορφώνονται σε σύγχρονες εικαστικές προτάσεις. Το χαρτί γίνεται φορέας ελευθερίας, επιτρέποντας στη δημιουργό να επαναδιαπραγματευτεί τη μορφή και το νόημα. Η ερώτηση που προκύπτει είναι βαθιά: πώς θα έβλεπε το παρελθόν τα σημερινά, μετασχηματισμένα είδωλα;


Η ζωγραφική ως ζωντανός οργανισμός

Για τη Μεταξά, το έργο τέχνης είναι ένας ζωντανός οργανισμός. Όσο πιο ισχυρή η εσωτερική του δομή, τόσο περισσότερο αντέχει στον χρόνο και τόσο βαθύτερα μεταδίδει την ενέργειά του στον θεατή. Η υλικότητα των έργων της —από τα πρώτα Canson μέχρι τα χειροποίητα χαρτιά υψηλής ποιότητας— εξελίσσεται παράλληλα με τη σκέψη της, ενισχύοντας τη διαφάνεια και τη ζωγραφικότητα.


 Φαλήρου 66, Νέος Κόσμος 

Ώρες λειτουργίας: Τρίτη 17:00-21:00, Πέμπτη & Παρασκευή 12:00-20:00, Σάββατο 11:00-15:00, Κυριακή, Δευτέρα & Τετάρτη κλειστά





Τρίτη 9 Απριλίου 2024

Ελευθερία Εμμανουήλ : Σε διάλογο με την αναζήτηση φωτός


 


 

Σαν να αφήνεσαι στον παφλασμό των ανήμερων κυμάτων, στις  ψιχάλες που πέφτουν στο πρόσωπο σου, στον ήχο του νερού που συναντά τα βότσαλα στην ακτή… Η ηρεμία σε κατακλύζει μπροστά από τα έργα της Ελευθερίας Εμμανουήλ που εκτίθενται στο Πολιτιστικό Κέντρο «Μελίνα» στην έκθεση ζωγραφικής «Σε Διάλογο με την Αναζήτηση Φωτός».



της Μαρίας Αλιμπέρτη 


Με δωρική αφήγηση, ανάμειξη χρωμάτων, υφή των ακρυλικών αποτυπώνει θέματα Μετάβαση, Διαφάνειες Αναμνήσεων, Γήινες ροές,  Σκουριασμένα Όνειρα, Διάσπαση, Πύρινα Χρόνια, Ξαφνικά Φως… 


Το φως γίνεται σημείο ζωής, δίνει απόχρωση στο σκοτάδι, γίνεται ο φάρος και η πυξίδα μας. Η τελεία γίνεται γραμμή, αποκτά ροή και μας δείχνει μια ολόκληρη διαδρομή, μοιάζει με τον αστρόφωτο ουρανό τους θερινούς μήνες. Κοιτάζω τα έργα και νιώθω ότι μιλά για την Ποιητική του Σύμπαντος, ενός πελώριου κόσμου και ταυτόχρονα για τη δημιουργία ενός Ανώτερου Πλάσματος, του Θεού, την  δική του Ποίησή του που «ξεδιπλώθηκε» στον δικό μας  Κόσμο. Μέσα από τα έργα της το άπειρο δεν φαντάζει τρομακτικό, δεν νιώθεις απειλή, αλλά σε κατακλύζει η ομορφιά  και ο θαυμασμός, νιώθεις τη διάθεση να γίνεις ένα με αυτή τη δύναμη, με τη Φύση..


Η έκθεση θα μπορούσε να τιτλοφορείται η «Μελωδία του σύμπαντος» , τα έργα της μοιάζουν με πολλαπλές μεταμφιέσεις της μιας Αλήθειας, της Δημιουργίας του κόσμου, της απέραντης Φύσης. 


Τα έργα της Ελευθερίας Εμμανούηλ αποπνέουν την υπαρξιακή της αγωνία, χωρίς αυτό να σε αγχώνει: Η θέασή τους είναι σαν καθαρίζει την σκόνη και την στάχτη από τα μάτια της ψυχής, σαν να ερμηνεύει το απέραντο σκοτάδι που φοβάσαι  και να το ξορκίζει με την ελπίδα της ζωής. Όχι τυχαία γιατί η σκέψη μας για την συνέχεια της ζωής «σκοντάφτει» συχνά στην ανησυχία για το άγνωστο και εδώ η Τέχνη έρχεται να ανακουφίσει αυτό το συναίσθημα. Είναι εντυπωσιακό το σύμπαν αλλά όχι μακρινό και άπιαστο, ο άνθρωπος είναι μέρος του. Οι ανθρώπινες μορφές της, πραγματικά μειλίχιες, δουλεμένες με λάδι παράλληλα με το ακρυλικό,  «ενδοσκοπουν» μέσα σε αυτή την κοσμογονία, «αναστοχάζονται» θα μου εξηγήσει η καλλιτέχνης. Και σκέπτομαι πόσο δίκιο έχει, ο σκεπτόμενος άνθρωπος, εκείνος που «το φιλοσοφεί», δεν νιώθει τρόμο, γνωρίζει ότι είναι μέρος του Όλου, είναι σε ειρήνη με τη φύση, με την φθορά της και με εκείνο που έρχεται… Αυτά τα ερωτήματα μένουν αναπάντητα, παραδέχεται η καλλιτέχνης γι’ αυτό και επανέρχονται στην πορεία της.

Αυτή την αναζήτηση  περιγράφει στο κείμενό της η επιμελήτρια της έκθεσης Χριστίνα Καραγκούνη για την Ελευθερία Εμμανουήλ: «Η εικαστικός εστιάζει και αναζητά το αποτύπωμα του εσωτερικού κόσμου στον εξωτερικό κόσμο και αντίστροφα, παρατηρώντας την αλληλεπίδραση μεταξύ τους. O διάλογος με την αναζήτηση φωτός αποτυπώνεται μέσα από την ρευστότητα της χρωματικής παλέτας, με την προσωπική της αισθητική, αποκαλύπτοντας νέες διαστάσεις και ερμηνείες.
Μέσα από τα αφαιρετικά τοπία και τις μορφές επιχειρεί να οδηγήσει τον θεατή στη φωτεινή όχθη της ζωής».

 

 


Διάρκεια έκθεσης έως τις 10 Απριλίου 2024.
Ώ
ρες λειτουργίας: Τρίτη - Παρασκευή 11:00 - 19:00
Σάββατο & Κυριακ
ή 10:00 - 15:00.


Ηρακλειδών 66 και Θεσσαλονίκης, Θησείο, στάση μετρό Κεραμεικός, τηλ. 210 34414466