Βyblos, Cité Éternelle: Η αρχαιότερη πόλη του κόσμου ταξιδεύει στο Παρίσι το 2026

Το 2026, το Παρίσι θα φιλοξενήσει μία από τις πιο αναμενόμενες αρχαιολογικές εκθέσεις της χρονιάς: την Byblos, Cité Éternelle, μια μεγάλη παρουσίαση αφιερωμένη στη Βύβλο, την πόλη που θεωρείται η αρχαιότερη συνεχώς κατοικημένη στον κόσμο. Το Institut du Monde Arabe ανοίγει τις πόρτες του σε μια μοναδική αφήγηση 9.000 ετών ιστορίας, εμπορίου, πολιτισμού και μύθου. Η έκθεση, που θα διαρκέσει από τις 24 Μαρτίου έως τις 23 Αυγούστου 2026, αποτελεί καρπό διεθνούς συνεργασίας ανάμεσα στο IMA, το Υπουργείο Πολιτισμού του Λιβάνου, τη Διεύθυνση Αρχαιοτήτων και το Μουσείο του Λούβρου.

Θησαυροί που ταξιδεύουν για πρώτη φορά

Περίπου 400 αντικείμενα θα παρουσιαστούν στο Παρίσι, πολλά από τα οποία δεν έχουν φύγει ποτέ από τον Λίβανο. Ανάμεσά τους βρίσκονται ευρήματα από τη βασιλική νεκρόπολη, τελετουργικά αντικείμενα της 2ης χιλιετίας π.Χ., ο Οβελίσκος του Αμπισέμου, η περίφημη μωσαϊκή απαγωγή της Ευρώπης, αλλά και σπάνια κοσμήματα, αγγεία και ειδώλια που αποτυπώνουν την εξέλιξη της πόλης από την προϊστορία έως τη ρωμαϊκή εποχή. Η μουσειογραφία θα αξιοποιεί ψηφιακές αναπαραστάσεις και τρισδιάστατες προβολές, επιτρέποντας στους επισκέπτες να βιώσουν την ιστορία της Βύβλου μέσα από μια σύγχρονη, καθηλωτική εμπειρία.

Βύβλος: μια πόλη που δεν ανήκει σε μία μόνο εποχή

Η Βύβλος υπήρξε το πρώτο διεθνές λιμάνι της ιστορίας, σημείο συνάντησης Αιγύπτου, Μεσοποταμίας και Αιγαίου. Από εδώ διαδόθηκε το φοινικικό αλφάβητο, ενώ η πόλη αποτέλεσε κέντρο εμπορίου κέδρου, πολύτιμων ξύλων και τεχνουργημάτων. Η αρχαιολόγος Τάνια Ζαβέν, που εργάζεται στον χώρο εδώ και τρεις δεκαετίες, περιγράφει τη Βύβλο ως «τη μοναδική πόλη στον κόσμο που κατοικήθηκε αδιάκοπα επί οκτώ χιλιάδες χρόνια». Κάθε νέο έργο, κάθε ανασκαφή, φέρνει στο φως νέα στρώματα ιστορίας: από τους Χαναναίους και τους Φοίνικες έως τους Ρωμαίους, τους Σταυροφόρους και τους Οθωμανούς.

Η σύγχρονη πόλη ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν

Η σημερινή Βύβλος είναι ένα μωσαϊκό εποχών. Το λιμάνι της, από όπου κάποτε έφευγαν κέδροι για την Αίγυπτο, συνυπάρχει με μια ρωμαϊκή οδό που αποκαλύφθηκε τη δεκαετία του 1980 και σήμερα χρησιμοποιείται από τους κατοίκους. Η πόλη δεν ανήκει αποκλειστικά στο παρελθόν ούτε στον 21ο αιώνα· είναι ένας ζωντανός οργανισμός όπου η ιστορία αναδύεται σε κάθε βήμα. Αυτή η μοναδική συνύπαρξη είναι και ο πυρήνας της έκθεσης στο Παρίσι, η οποία επιχειρεί να δείξει πώς μια πόλη μπορεί να διατηρεί την ταυτότητά της μέσα από χιλιετίες αλλαγών.

Μια έκθεση που ξεπερνά τα όρια της αρχαιολογίας

Η  έκθεση "Byblos, Cité Éternelle" αποτελί μια πολιτιστική γέφυρα ανάμεσα στον Λίβανο και τη Γαλλία, μια υπενθύμιση της σημασίας της Μεσογείου ως κοιτίδας πολιτισμών και μια ευκαιρία να αναδειχθεί η αξία της προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς σε μια εποχή όπου οι αρχαιολογικοί χώροι απειλούνται από πολέμους, φυσικές καταστροφές και οικονομικές πιέσεις. Η έκθεση φιλοδοξεί να επαναφέρει τη Βύβλο στο παγκόσμιο προσκήνιο, όχι μόνο ως αρχαιολογικό θησαυρό, αλλά ως σύμβολο αντοχής, συνέχειας και πολιτισμικής μνήμης.

πηγές

lefigaro.fr

.antoine-photos.com/

Τα πήλινα ειδώλια της Μύρας επιστρέφουν στον τόπο τους μετά από 2.100 χρόνια

Μια μοναδική αρχαιολογική έκθεση φέρνει στο φως τα πήλινα ειδώλια της αρχαίας Μύρας, τα οποία εκτίθενται για πρώτη φορά στο κοινό, στον ίδιο χώρο που δημιουργήθηκαν — το αρχαίο θέατρο της πόλης. Η έκθεση εντάσσεται στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Πολιτιστικής Διαδρομής της Τουρκίας, με τελικό σταθμό την Αττάλεια.

H Μύρα ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Λυκίας, στη νότια ακτή της Μικράς Ασίας — στη σημερινή περιοχή της Τουρκίας, κοντά στο σύγχρονο χωριό Demre στην επαρχία Αττάλειας. Ήταν σημαντικό αστικό και θρησκευτικό κέντρο κατά την ελληνιστική, ρωμαϊκή και βυζαντινή περίοδο. Η Μύρα είναι γνωστή για:tο επιβλητικό αρχαίο θέατρο της, Τους λαξευτούς τάφους στους βράχους, τη σύνδεσή της με τον Άγιο Νικόλαο, επίσκοπο της πόλης τον 4ο αιώνα, τη συμμετοχή της στην ελληνιστική πολιτισμική παράδοση της Λυκίας. Η πόλη διατηρούσε ελληνική ταυτότητα και γλώσσα, ενώ ενσωματώθηκε σταδιακά στη ρωμαϊκή και βυζαντινή αυτοκρατορία, παραμένοντας ενεργό πνευματικό και εμπορικό κέντρο για αιώνες.

Ανασκαφές και ανακάλυψη

Τα ειδώλια ανακαλύφθηκαν κατά τις ανασκαφές του 2020–2021, υπό τη διεύθυνση του καθηγητή Νεβζάτ Τσεβίκ από το Πανεπιστήμιο Akdeniz. Προέρχονται από τα ελληνιστικά στρώματα του θεάτρου της Μύρας, πριν από τη ρωμαϊκή περίοδο, και σύμφωνα με τον Τσεβίκ, αποτελούν μία από τις πλουσιότερες συλλογές πήλινων ειδωλίων που έχουν βρεθεί ποτέ στη Λυκία.

Μια ζωντανή ματιά στην ελληνιστική Λυκία

Τα ειδώλια, που χρονολογούνται μεταξύ 3ου και 1ου αιώνα π.Χ., απεικονίζουν θεότητες όπως η Άρτεμις, ο Ηρακλής, η Αφροδίτη και η Λητώ με τα παιδιά της, καθώς και σκηνές από την καθημερινή ζωή: χορεύτριες με εντυπωσιακές ενδυμασίες, μητέρες με παιδιά, ιππείς και παιδιά που παίζουν με κατοικίδια. Παρά το μικρό τους μέγεθος, η πολιτισμική τους αξία είναι τεράστια, προσφέροντας πολύτιμες πληροφορίες για τη θρησκεία, την αισθητική και την καθημερινότητα της εποχής.

Από τα θραύσματα στην έκθεση

Πολλά από τα 56 ειδώλια που εκτίθενται σήμερα στη ρωμαϊκή στοά του θεάτρου της Μύρας ανασυντέθηκαν από χιλιάδες θραύσματα, αποκαλύπτοντας ίχνη χρωμάτων και λεπτομέρειες που σπάνια συναντώνται σε λυκιακά ευρήματα. Η έκθεση δημιουργεί έναν διάλογο μεταξύ του ιερού και του αστικού χώρου, συνδέοντας την αρχαιολογική ανακάλυψη με την αφήγηση του τόπου.

Μόνιμη παρουσία και επιστημονική τεκμηρίωση

Η συλλογή αναμένεται να αποτελέσει μέρος της μόνιμης έκθεσης στο Μουσείο Πολιτισμών της Λυκίας από το 2026, ενώ θα αποτελέσει και το αντικείμενο διδακτορικής διατριβής της αρχαιολόγου Σέμα Ταλού, αναπληρώτριας διευθύντριας των ανασκαφών.

Επιστροφή στον τόπο δημιουργίας

Μετά από δύο χιλιετίες κάτω από τη γη, τα ειδώλια της Μύρας επιστρέφουν στον τόπο τους — όχι σε κάποιο μακρινό μουσείο, αλλά στο ίδιο έδαφος που τα γέννησε. Όπως σημείωσε ο καθηγητής Τσεβίκ, «είναι σαν οι αρχαίοι κάτοικοι να περίμεναν υπομονετικά κάτω από τη γη να τους ανακαλύψουμε και να αφηγηθούμε την ιστορία τους».

πηγη:anatolianarcheology.net