Scrapper – Το πένθος ενός παιδιού και μια αφήγηση που δεν φτάνει πάντα στο βάθος της

 

Ένα παιδί απέναντι στην απώλεια θα μπορούσε να είναι ένα άλλος τίτλος...Η ταινία "Scrapper" επιχειρεί να εισχωρήσει στον εσωτερικό κόσμο ενός κοριτσιού που χάνει τη μητέρα του και αναγκάζεται να διαχειριστεί το πένθος, τον φόβο και την ξαφνική ενηλικίωση. Η ταινία κινείται ανάμεσα στη σκληρή πραγματικότητα και μια πιο παιχνιδιάρικη, σχεδόν παραμυθική ματιά, προσπαθώντας να αποτυπώσει την ψυχική διεργασία ενός παιδιού που παλεύει να σταθεί όρθιο σε έναν κόσμο που αλλάζει βίαια γύρω του.

Υπόθεση και θεματική κατεύθυνση

Η 12χρονη Georgie ζει μόνη της μετά τον θάνατο της μητέρας της, κρύβοντας την απουσία ενηλίκου από τις κοινωνικές υπηρεσίες και προσπαθώντας να συντηρήσει μια ψευδαίσθηση κανονικότητας. Η ξαφνική επιστροφή του νεαρού πατέρα της, ενός άνδρα που δεν είχε ποτέ ουσιαστική παρουσία στη ζωή της, δημιουργεί μια εύθραυστη σχέση που κινείται ανάμεσα στην αμηχανία, την ανάγκη και την αργή, δύσκολη προσέγγιση δύο ανθρώπων που δεν γνωρίζουν πώς να σχετιστούν.

Ερμηνείες που ξεχωρίζουν

Η Lola Campbell αποδίδει με αυθεντικότητα και φυσικότητα την εσωτερική πάλη ενός παιδιού που προσπαθεί να επιβιώσει συναισθηματικά και πρακτικά. Ο Harris Dickinson, στον ρόλο του πατέρα, προσφέρει μια ερμηνεία χαμηλών τόνων, με εσωτερική ένταση, που αποτυπώνει έναν άνδρα ανώριμο αλλά όχι αδιάφορο. Η χημεία τους δημιουργεί στιγμές αληθινής τρυφερότητας, αν και δεν είναι πάντα ισορροπημένη.

Σκηνοθεσία με ευαισθησία αλλά και αδυναμίες

Η Charlotte Regan προσεγγίζει το θέμα με ειλικρίνεια, όμως η αφήγηση παρουσιάζει προβλήματα. Η μεταφορά της εσωτερικής ζωής της Georgie μέσα από ευρήματα, ενδιάμεσους αφηγητές και μικρά «σπασίματα» της αφήγησης μοιάζει συχνά χλιαρή και δεν χτίζει μια συνεκτική συναισθηματική διαδρομή. Το εύρημα των μικρών «ντοκιμαντερίστικων» παρεμβολών λειτουργεί περισσότερο ως τεχνικό παιχνίδι παρά ως οργανικό κομμάτι της ιστορίας. Επιπλέον, η ταινία αφήνει κενά στην αναπαράσταση του πώς ένα παιδί καταφέρνει να ξεγελάσει τις κοινωνικές υπηρεσίες, δημιουργώντας μια αίσθηση απλοποίησης που υπονομεύει την αληθοφάνεια.

Τα νοήματα που αξίζουν προσοχής

Παρά τις αδυναμίες της, η ταινία Scrapper διαθέτει θεματικά νοήματα με ενδιαφέρον: η σχέση πατέρα–παιδιού, η προσπάθεια επανασύνδεσης, η ανάγκη για φροντίδα, η δυσκολία να εκφραστούν συναισθήματα που δεν έχουν μάθει να αρθρώνονται. Η διεργασία του πένθους, η άρνηση, η φαντασία ως μηχανισμός άμυνας, η προσπάθεια να διατηρηθεί ο έλεγχος σε έναν κόσμο που καταρρέει, συνθέτουν μια ιστορία που θα μπορούσε να είναι βαθιά συγκινητική, αλλά δεν φτάνει πάντα στο βάθος που υπόσχεται.

Τεχνικά στοιχεία

 Στη μη εύθυμη ταινία η φωτογραφία είναι φωτεινή, σχεδόν παιδική, σε αντίστιξη με το σκοτεινό θέμα. Η κάμερα κινείται κοντά στα πρόσωπα, προσπαθώντας να συλλάβει μικρές εκφράσεις και λεπτές συναισθηματικές μετατοπίσεις. Ωστόσο, η αισθητική δεν υπηρετεί πάντα την αφήγηση, αφήνοντας την ταινία να αιωρείται ανάμεσα στο κοινωνικό δράμα και μια πιο στιλιζαρισμένη, ελαφρώς αποστασιοποιημένη προσέγγιση.

«Εκείνος που ακολούθησε το όνειρό του»: Μουσικο-αφηγηματική παράσταση από τις Las Cantadoras

 

Μια βραδιά αφιερωμένη στη δύναμη των παραμυθιών, στη μουσική και στη συλλογική μνήμη παρουσιάζει η καλλιτεχνική ομάδα Las Cantadoras. Η νέα τους μουσικο-αφηγηματική παράσταση, με τίτλο «Εκείνος που ακολούθησε το όνειρό του», ανεβαίνει την Κυριακή 26 Απριλίου, στις 20:00, στο Τεχνουργείο (Ψαρών 63, Αθήνα). Η είσοδος γίνεται με ελεύθερη συνεισφορά και απαιτείται κράτηση.

Παραμύθια που ισορροπούν ανάμεσα στο ψέμα και την αλήθεια

Γιατί λέμε παραμύθια; Πώς ένας μικρός φοίνικας σηκώνει ένα βάρος που μοιάζει αδύνατο; Πώς ένας βοσκός ξεγελά τον Χάρο; Πόσο ζυγίζει ένα μάτι ψαριού; Και μέχρι πού μπορεί να φτάσει κανείς για να ακολουθήσει το όνειρό του;

Η παράσταση υφαίνει πέντε λαϊκά παραμύθια μέσα από μουσική, αφήγηση και τραγούδι. Όπως σημειώνει η ομάδα:

«Θα πούμε ψέματα πολλά, θα πούμε και μία αλήθεια. Ψέματα κι αλήθεια — έτσι είναι τα παραμύθια.»

Η καλλιτεχνική ταυτότητα των Las Cantadoras

Η ομάδα Las Cantadoras δημιουργήθηκε το 2023, με στόχο τη σύνθεση μουσικής και λόγου σε νέες, πρωτότυπες μορφές αφήγησης. Η πρώτη τους δουλειά, «Το πιο πολύτιμο πράγμα», παρουσιάστηκε τον Μάρτιο του 2024. Στη δεύτερη παράστασή τους συνεχίζουν να εξερευνούν τη σχέση ήχου και ιστορίας, μεταμορφώνοντας τα παραμύθια σε ζωντανές μουσικές εικόνες. Η προσέγγισή τους βασίζεται στη μουσική επεξεργασία της πλοκής και των συμβολισμών των παραμυθιών, δημιουργώντας μια ενιαία σύνθεση όπου αφήγηση και μουσική λειτουργούν ως ισότιμοι αφηγητές.

Συντελεστές

Αφήγηση: Ερμιόνη Ντέτσικα

Μουσικοί επί σκηνής: Κωνσταντίνα Αγγελοπούλου, Νατάσσα Αργυράκη

Πληροφορίες & Κρατήσεις

Κυριακή 26 Απριλίου  

Ώρα έναρξης: 20:00

Χώρος: Τεχνουργείο, Ψαρών 63, Αθήνα 10439

Είσοδος: Ελεύθερη συνεισφορά

Κρατήσεις: 6985923329

«Φωνές σε Διάλογο»: Βιωματικό εργαστήριο για τις μεταβάσεις στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης «Θεόδωρος Παπαγιάννης»

Η 5η ομάδα γυναικών του προγράμματος Μετα-βαίνω σημαίνει συναντιέται ξανά για ένα βιωματικό εργαστήριο αφιερωμένο στις μεταβάσεις, την απώλεια και τα ίχνη που αφήνουν οι προσωπικές μας διαδρομές. Με αφορμή το έργο «Μετανάστης», το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης «Θεόδωρος Παπαγιάννης» γίνεται τόπος συνάντησης, μνήμης και ποιητικού διαλόγου.

 Ένα εργαστήριο για τις διαδρομές που μας διαμορφώνουν

Το εργαστήριο θέτει ερωτήματα γύρω από τη μετακίνηση, την αναμονή, την κόπωση και την επιμονή:

– Μπορεί μια βαλίτσα να χωρέσει μια ολόκληρη ζωή;

– Πώς βιώνεται η στιγμή πριν το επόμενο μεγάλο βήμα;

– Τι αφηγούνται τα παπούτσια που έχουν λιώσει από τον δρόμο;

– Ποιες εσωτερικές «φωνές» μας κρατούν πίσω και ποιες μας ωθούν να συνεχίσουμε;

 Συμμετοχή με προσωπικά αντικείμενα

Οι συμμετέχουσες καλούνται να φέρουν ένα ζευγάρι παλιά, φθαρμένα παπούτσια – σύμβολο των δικών τους διαδρομών. Το αντικείμενο γίνεται αφετηρία για αφήγηση, μοίρασμα και αναστοχασμό.

 Με τη Χρυσάνθη Μιχλίζογλου

Η ποιήτρια, καθηγήτρια και performer Χρυσάνθη Μιχλίζογλου συνοδεύει το εργαστήριο, δημιουργώντας έναν χώρο όπου ο ποιητικός λόγος συναντά τις προσωπικές ιστορίες των συμμετεχουσών. «Με λιωμένα παπούτσια… μετα-βαίνω συνεχώς», σημειώνει, προσκαλώντας τις γυναίκες να αφεθούν στη διαδικασία.

 Ένα χωριό, ένας διάλογος, μια κοινή μετάβαση

Το εργαστήριο πραγματοποιείται στο χωριό, σε έναν χώρο που η τέχνη συναντά την κοινότητα. Η συνάντηση γίνεται μια συλλογική εμπειρία που φωτίζει τις μικρές και μεγάλες μεταβάσεις της ζωής.

Όταν τα εκθέματα μιλούν: Η Ακρόπολη μέσα από παιδικά μάτια

 

Μια λογοτεχνική περιήγηση στο Μουσείο της Ακρόπολης με αφορμή το νέο βιβλίο του Βασίλη Ηλιόπουλου. Την Κυριακή 2 Νοεμβρίου, το Μουσείο της Ακρόπολης μετατρέπεται σε σκηνή αφήγησης, φαντασίας και ιστορικής ανακάλυψης. Με αφορμή την έκδοση του βιβλίου «Η Ακρόπολη και το Μουσείο της», ο συγγραφέας Βασίλης Ηλιόπουλος προσκαλεί τα παιδιά σε μια μοναδική εμπειρία: να δώσουν φωνή στα εκθέματα και να αφηγηθούν τις περιπέτειές τους μέσα από τη δική τους ματιά.

Αρχαιότητες με φωνή και ψυχή

Η δράση βασίζεται σε μια λογοτεχνική προσέγγιση των αρχαιοτήτων, όπου επιλεγμένα εκθέματα του μουσείου «ζωντανεύουν» και μοιράζονται τις ιστορίες τους. Μέσα από δημιουργική αφήγηση, τα παιδιά καλούνται να φανταστούν τη ζωή των αγαλμάτων, των αναθημάτων και των αρχιτεκτονικών μελών, να ανακαλύψουν το παρελθόν τους και να συνδεθούν με την πολιτιστική τους αξία.

Μουσείο ως χώρος έμπνευσης

Η πρωτοβουλία αυτή ενισχύει τη σχέση των νέων με την πολιτιστική κληρονομιά, μετατρέποντας το μουσείο σε χώρο διαλόγου και δημιουργίας. Η αφήγηση γίνεται εργαλείο εκπαίδευσης και ενσυναίσθησης, ενώ το βιβλίο λειτουργεί ως γέφυρα ανάμεσα στην ιστορία και τη φαντασία.

Οι αφηγήσεις των εκθεμάτων δεν σταματούν στην ακρόαση – μετατρέπονται σε δράσεις δημιουργικής γραφής, όπου τα παιδιά καλούνται να γράψουν τις δικές τους ιστορίες εμπνευσμένες από τα αρχαία αντικείμενα. Το Μουσείο της Ακρόπολης γίνεται έτσι ένας χώρος προσωπικής έκφρασης και φαντασίας, όπου η πολιτιστική κληρονομιά συναντά τη λογοτεχνία μέσα από παιδικά βλέμματα.

 Το κόστος συμμετοχής είναι 20 ευρώ. Δηλώσεις συμμετοχής στα τηλέφωνα 2016859383 και 2106856027 ή στο email topolytexno@topolytexno.gr.

Νέο μουσειολογικό όραμα για το Εθνικό Αρχαιολογικό και Επιγραφικό Μουσείο

Με στόχο την αναγέννηση της μουσειακής εμπειρίας και την ανάδειξη της διαχρονικής αξίας του ελληνικού πολιτισμού, προχωρούν οι μελέτες επανέκθεσης του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου και του Επιγραφικού Μουσείου. Το Συμβούλιο Μουσείων του Υπουργείου Πολιτισμού ενέκρινε ομόφωνα την οριστική μουσειολογική μελέτη, η οποία σχεδιάζει τις νέες εκθέσεις των δύο εμβληματικών μουσείων που στεγάζονται στο ίδιο κτηριακό συγκρότημα. 

Το έργο υλοποιείται βάσει της αρχιτεκτονικής πρότασης των γραφείων Chipperfield-Τομπάζη και χρηματοδοτείται από δωρεά ύψους 40 εκατομμυρίων ευρώ από το ζεύγος Σπύρου και Ντόροθυ Λάτση.

Ανθρωποκεντρική προσέγγιση και σύγχρονη αφήγηση

 Η επανέκθεση του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου στοχεύει στην πολυεπίπεδη και επικαιροποιημένη παρουσίαση του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, αναδεικνύοντας τον άνθρωπο ως κεντρικό θέμα της τέχνης και ως ον θεϊκής και ανθρώπινης υπόστασης. 

Η μουσειολογική προσέγγιση απομακρύνεται από την παραδοσιακή παρουσίαση κατά συλλογές και υιοθετεί θεματικές ενότητες με διαφορετικά επίπεδα ανάγνωσης, προσφέροντας μια συνεκτική αφήγηση από τη Νεολιθική εποχή έως την Ύστερη Αρχαιότητα.

Αξίες που εμπνέουν τη σύγχρονη κοινωνία

Η κεντρική ιδέα της έκθεσης είναι η σύνδεση των αρχαίων ελληνικών αξιών με τη σύγχρονη εποχή. Δημοκρατία, κριτικός στοχασμός, μέτρο, αριστεία και το «εὖ ζῆν» προβάλλονται ως θεμέλια του δυτικού πολιτισμού.

 Το αρχιτεκτονικό σχέδιο ενισχύει την επιβλητικότητα του μουσείου και τη σχέση του με την πόλη, επεκτείνοντας το κτήριο έως την οδό Πατησίων και συμβάλλοντας στην αναζωογόνηση του ιστορικού κέντρου της Αθήνας.

Διαδρομές και εμπειρία επισκεπτών

 Η έκθεση οργανώνεται σε δύο βασικές θεματικές: την ιστορία και τις συλλογές του μουσείου και τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό. Η αφήγηση αναπτύσσεται σε τρία επίπεδα: βασική χρονολογική διαδρομή, θεματικούς δορυφορικούς άξονες και εστιασμένες μικροϊστορίες. Προβλέπονται πέντε διαφορετικές διαδρομές για επισκέπτες με διαφορετικά ενδιαφέροντα και ηλικίες, ενώ αξιοποιούνται συμβατικά και ψηφιακά μέσα, όπως χάρτες, χρονολόγια, διαδραστικές εφαρμογές, επαυξημένη πραγματικότητα και απτικά εκθέματα για άτομα με αναπηρίες.

Το Επιγραφικό Μουσείο ως λίθινη βιβλιοθήκη

 Το Επιγραφικό Μουσείο, μοναδικό στο είδος του παγκοσμίως, φιλοξενεί 14.078 επιγραφές από τον 8ο αιώνα π.Χ. έως σήμερα. Η νέα έκθεση εστιάζει στην προσβασιμότητα και την κατανόηση των επιγραφών από ευρύ κοινό, με βιωματική και διαδραστική παρουσίαση. Η κεντρική ιδέα είναι η ιστορία και η ελληνική γλώσσα μέσα από τους λίθους, αναδεικνύοντας τη σημασία των επιγραφών για την κατανόηση της ζωής των αρχαίων Ελλήνων και της εξέλιξης της γλώσσας.

Διπλασιασμός χώρων και τεχνολογική ενίσχυση

 Μετά την επέκταση, οι εκθεσιακοί χώροι του Επιγραφικού Μουσείου θα φτάσουν τα 1.600 τ.μ. εσωτερικά και 900 τ.μ. υπαίθρια. Από τις 14.078 επιγραφές, θα εκτεθούν 647 μνημεία, μεταξύ των οποίων 23 εμβληματικά εκθέματα και ειδικά απτικά τεκμήρια. Η πλειονότητα προέρχεται από την αρχαία Αθήνα, ενώ εκπροσωπούνται και άλλες περιοχές της Ελλάδας και της Μικράς Ασίας. Η έκθεση αξιοποιεί τρισδιάστατα αντίγραφα, έξυπνες εφαρμογές και εργαλεία επαυξημένης πραγματικότητας, διασφαλίζοντας την προσβασιμότητα και την εμπειρία για όλους τους επισκέπτες.

Μια θάλασσα παραμυθιών και μουσικής στης Μαρώνειας το λιμάνι

 

Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Ροδόπης σε συνεργασία με το Πολιτιστικό Σωματείο «Αέναος Πλεύσις» και το Φεστιβάλ Μαρωνείας - Σαπών 2023 δημιουργούν μια θάλασσα παραμυθιών και μουσικής με τίτλο «Μια φορά κι ένα ζαμάνι στης Μαρώνειας το λιμάνι». Μικροί και μεγάλοι θα αποαλυσουν τις ιστορίες στο Αρχοντικό Ταβανιώτη στη Μαρώνεια την Παρασκευή 18 Αυγούστου 2023 και ώρα 19:30.

Την αφήγηση των παραμυθιών θα πραγματοποιήσει η Σμαράγδα Καρασιμοπούλου με τη συνοδεία των μουσικών Κυριάκου Πετρά, Γιάννη Παγκοζίδη και Γιώργου Παγκοζίδη.

Είσοδος ελεύθερη. Περιορισμένος αριθμός θέσεων

Ευρωπαϊκή Ημέρα Εβραϊκού Πολιτισμού 2018 με θέμα: «Αφήγηση» στο Εβραϊκό Μουσείο της Ελλάδος

Την προσεχή Κυριακή 23 Σεπτεμβρίου, στο πλαίσιο των δράσεων και εκδηλώσεων για την Ευρωπαϊκή Ημέρα Εβραϊκού  Πολιτισμού 2018  με θέμα: «Αφήγηση» το Εβραϊκό Μουσείο της Ελλάδος προσφέρει δωρεάν ξενάγηση και εκπαιδευτικό πρόγραμμα για οικογένειες με παιδιά ηλικίας 9-12 ετών βασισμένα στην περιοδική έκθεση του Ε.Μ.Ε.:. «Μέσα από τον Φακό του Νισήμ Λεβή: μια οικογένεια, μια εποχή».

Όχημα για να αρχίσει το ταξίδι στο χρόνο θα αποτελέσουν οι φωτογραφίες του γιατρού Νισήμ Λεβή, που μας διηγούνται ιστορίες των Ιωαννίνων από τα τέλη του 19^ου αιώνα μέχρι λίγο πριν το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και την καταστροφή της κοινότητας από τους Γερμανούς κατακτητές. Ο επισκέπτης μπορεί να συνειδητοποιήσει τις αλλαγές που επέφερε ο πόλεμος, αλλά και να συγκινηθεί μέσα από τα κειμήλια που προσέφερε η οικογένεια Λεβή και τις φωτογραφίες που μπορεί να δει μέσα από στεροσκοπικό μηχάνημα.

Η εκδήλωση εντάσσεται στις  Ευρωπαϊκές Ημέρες Πολιτιστικής Κληρονομιάς 2018, με θέμα: «Πόλε(ι)ς Η πορεία μιας Πόλης μιας γειτονιάς στο χρόνο .

Ξεναγήσεις:

Παρασκευή 21 Σεπτεμβρίου 2018 για σχολικές ομάδες Ε΄& ΣΤ΄δημοτικού.

11:00 – 12:00

12:00 – 13:00

Κυριακή 23 Σεπτεμβρίου 2018 για οικογένειες

11:00 – 12:00

12:00 – 13:00

Για δηλώσεις συμμετοχής στα εκπαιδευτικό πρόγραμμα καλέστε την κ. Οριέττα Τρέβεζα, Υπεύθυνη Εκπαίδευσης Ε.Μ.Ε, otreveza@jewishmuseum.gr, 

H ενδιαφέρουσα έκθεση θα είναι ανοικτή για το κοινό  έως τις 5 Οκτωβρίου.

Ώρες: Δευτέρα – Παρασκευή 09:00 – 14:30

 Νίκης 39, Αθήνα, 210 3225582, 

 www.jewishmuseum.gr.

Η αφηγήτρια-εμψυχώτρια Χριστίνα Λιόγαρη μιλά για την παράσταση "Η Μάρω και οι καλικάτζαροι" και μας ρένει με την χρυσόσκονη των Χριστουγέννων

Έρχονται από την γη, ξετρυπώνουν! Οι καλικάντζαροι σταματούν το ρίξιμο των δέντρων για να κάνουν  άλλες σκανταλιές τις γιορτινές μέρες! Πολλές φορές τα ακούμε και ως καλικατζούδια, ψηλόλιγνα τρυπώνουν παντού και κάνουν την ζωή των ανθρώπων άνω κάτω... Η αφήγηση των περιπετειών τους αναδεικνύει την ομορφιά της λαϊκής μας παράδοσης.
  Όλοι γνωρίζουμε τα τρελά σκαλκατζαρούδια. Ξέρουμε τι μπορούν να μας κάνουν και πως να τα αποφύγουμε.
Φέτος όμως αυτά θέλουν να μας καλοπιάσουν και θα μας πουν ένα παραμύθι που μιλάει για

τις περιπέτειες μίας καλής κόρης από μία ζηλόφθονη μητριά, χάρη στην ομάδα "Μια βαλίτσα στο χέρι" η οποία ζωντανεύει το λαϊκό παραμύθι
"Η ΜΆΡΩ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΛΙΚΆΤΖΑΡΟΙ". Θέλουν να τους συμπαθήσουμε και θα προσπαθήσουνε λεει να μας δείξουν ότι και εμείς οι άνθρωποι καμιά φορά κάνουμε χειρότερα από αυτά για τα οποία τους κατηγορούμε. Θα μας κάνουν και ένα δώρο. Θα μας πούνε το μυστικό να έχουμε κάθε μέρα ηλιούγεννα εεε χριστούγεννα ήθελα να πω...».

Οι ηθοποιοί, αφηγήτριες-εμψυχώτριες θεατρικού παιχνιδιού Ανθή Ευσταθοπούλου και Χριστίνα Λιόγαρη«Σχολείο Παιχνιδιού» μας κάνουν το καλύτερο δώρο για αυτές τις γιορτές : ξυπνούν τις παιδικές μας αναμνήσεις, τότε που η γιαγιά μας καλούσε στην πολυθρόνα ή στο τζάκι για να μας διηγηθεί παραμύθια με τους καλικάτζαρους και τα ξωτικά. Τα χρόνια πέρασαν αλλά τα παραμύθια έμειναν και όσοι παραμένουν παιδιά στην ψυχή  μπορούν να καταφύγουν στο "Σχολείο παιχνιδιού, εργαστήρι πολιτιστικής εκπαίδευσης" για να ακούσουν και να συμμετάσχουν στις χριστουγεννιάτικες ιστορίες. Η Χριστίνα Λιόγαρη μας προσφέρει μια γεύση από αυτό τον κόσμο μιλώντας μας σχετικά με την ανάγκη μικρών και μεγάλων για τα παραμύθια.

συνέντευξη στην Μαρία Αλιμπέρτη

Ο κόσμος έχει περισσότερο ανάγκη να ακούσει παραμύθια τις γιορτές;

"Οι γιορτές χρειάζονται το παραμύθι, άλλωστε όλες έχουν το δικό τους παραμύθι μέσα τους... με ψέμματα και αλήθεια όπως είναι τα  παραμύθια. Αλλά για εμάς σήμερα το παραμύθι, της κάθε γιορτής, ή αν θέλεις το αρχέτυπο που τιμάμε πίσω από κάθε γιορτή, μας είναι παντελώς άγνωστο. Ενώ κρατάμε ζωντανό το περίγραμμα, κάτι που κακό δεν είναι, αγνοούμε όμως την ουσία. Το νόημα της γιορτής και την σχέση της με την καθημερινότητα μας. Και όλες οι σημερινές γιορτές βασίζονται σε αρχαίες γιορτές τελετουργίες μύησης!"

Οι γονείς έρχονται από ανάγκη δική τους ή επειδή θέλουν να μάθουν τα παιδιά τους;

"Οι γονείς που έρχονται τα Χριστούγεννα έχουν επιλέξει να έρθουν εκεί και για δικούς τους λόγους. Υπάρχουν όμως και εκείνοι που ενώ έρχονται για τα παιδιά του στο τέλος αγγίζονται και τους αρέσει πολύ."

Τι να περιμένουμε από την παράσταση "Η Μάρω και οι Καλικάτζαροι στον μύλο του Χουρχούλη" που ετοιμάζεται με την Ανθή Ευσταθοπούλου;

"Η Μάρω και οι Καλικάντζαροι είναι αφήγηση του παραμυθιού και διάδραση με τα παιδιά και θα βασίζεται στα ήθη και στα έθιμα, στο νόημα των Χριστουγέννων. Από τους καλικαντζάρους γιατί καίγονται να γιορτάζονται παραδοσιακά τα

Χριστούγεννα γιατί παίζουν κύριο ρόλο. Νοιώθουν άλλωστε σαν βασιλιάδες της νύχτας και ήρωες της σκανταλιάς...

 Στις 19 και 27 Δεκεμβρίου είναι οι παραστάσεις της " Μάρω και οι Καλικάντζαροι ", στο Σχολείο Παιχνιδιού στο Ψυρρή. 

Συνεχίζεις τα μαθήματα αφήγησης παραμυθιού για ενήλικες?

"Κάθε Τετάρτη, ώρα 19:30 - 22:30 κάνω ένα εργαστήρι στο Σύνταγμα για ανθρώπους που ενδιαφέρονται για το παραμύθι.  Μέσα σε όλους μας ζει ένας παραμυθάς που θέλει να ενθαρρυνθεί να πει τις ιστορίες του.

 Να ακούσει παραμύθι, να ξανασυνδεθεί με κάτι που ξέχασε, που έχει προσπεράσει και θέλει να ξαναθυμηθεί. "

Πληροφορίες :ΗΒΗΣ 23, Ψυρρή, 210.3235462, Email: info@sxoleiopaixnidiou.gr, www.sxoleiopaixnidiou.gr

Ας ξαναγίνουμε παιδιά στο Μικρό Σχολείο Παραμυθιού

Συνέντευξη στην Μαρία Αλιμπέρτη

Μερικές φορές φτάνουν στο ηλεκτρονικό μου ταχυδρομικό κουτί άπειρα δελτία τύπου, ψαχουλεύω και μέσα εκεί βρίσκω θησαυρούς. Έτσι αισθάνθηκα όταν διάβασα για κάτι πολύ πρωτότυπο ένα σχολείο Παραμυθιού για μεγάλους! Από περιέργεια ζήτησα από την ηθοποιό και αφηγήτρια παραμυθιών Χριστίνα Λιόγαρη να μου εκμυστηρευτεί την αγάπη της για τα παραμύθια με αφορμή “Το Μικρό Σχολείο Παραμυθιού” που ανοίγει τις πύλες του αυτές τις ημέρες και θα πραγματοποιείται κάθε Δευτέρα από τις 17.30-21.30 στο Σχολείο Παιχνιδιού, στο Ψυρρή. 
Και πραγματικά άξιζε τον κόπο να ακούσω να  μου αφηγείται την δική της ιστορία στην “παραμυθοχώρα”.
Λοιπόν ...”Δώσε κλώτσο να γυρίσει παραμύθι να αρχινίσει” ...

-Πόσο καιρό ασχολείστε με το παραμύθι και την αφήγηση;

- "Είμαι ηθοποιός. Τελείωσα το Θέατρο Τέχνης και λίγα χρόνια μετά σπούδασα και το θεατρικό παιχνίδι. Με ενδιέφεραν τρόποι που το κοινό θα συμετείχε στις παραστάσεις. Ασχολήθηκα με το παραμύθι πρώτη φορά το 1997. Δούλευα ως ηθοποιός στο Θέατρο της Ημέρας, που ήταν και η σχολή του Θεατρικού Παιχνιδιού, και διαβάζοντας ένα λαϊκό παραμύθι άλλαξε όλη μου η ζωή. Οργάνωσα τις πρώτες παραμυθοπαραστάσεις σε σχολεία με τους τότε συνεργάτες μου. Στη συνέχεια στο Θέατρο Σκάλα στη Ζάκυνθο το καλοκαίρι του 1997, με τον Δημήτρη Αβούρη αφηγηθήκαμε δραματοποιημένα ένα ζακυνθινό παραμύθι, τον μικρό Βλάκα, με την συμμετοχή των παιδιών της παράστασης και από εκεί και πέρα τα πράγματα οδηγούσαν όλο και περισσότερο στο παραμύθι. Το 1998 δημιουργήσαμε με την Άνθη Ευσταθοπούλου την ομάδα « μία βαλίτσα ταξιδεύει » και δώσαμε πολλές παραστάσεις σε σχολεία δήμους και φεστιβάλ. Το χαρακτηριστικό μας ήταν ότι παίζαμε, περνούσαμε από την αφήγηση στη δραματοποίηση και χρησιμοποιούσαμε εικαστικά στοιχεία. Μέχρι το 2006, από κει και πέρα συνεχίζω μόνη μου, σταματάω- ξαναρχίζω .και συνεχίζω να αφηγούμαι σε ενήλικες επιπλέον."

-Γιατί κάνατε αυτή την επιλογή;
"Έκανα αυτή την επιλογή γιατί ως άνθρωπος το παραμύθι μου ξύπνησε μνήμες και επίσης σαν ενήλικη με βοήθησε να δω τη ζωή μου με μία άλλη ματιά. Ως ηθοποιός γιατί βρίσκω ανεξάντλητο υλικό σε αυτό.

-Ποια είναι η διδακτική αξία του παραμυθιού;
-"Το παραμύθι μιλάει κατευθείαν στη καρδιά μας, μας παρηγορεί, άλλωστε παραμυθία σημαίνει παρηγορία..Είναι από το ρήμα παραμυθέομαι- ούμαι που σημαίνει παρηγορώ! Μας δίνει ελπίδα.. ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.. Επίσης ήταν το παρεξηγημένο παιδί της προφορικής λαϊκής λογοτεχνίας και με ενδιέφερε να αποκατασταθεί η φήμη του. Μεγάλωσα με παραμύθια από παππούδες Μικρασιάτες και οφείλω πολλές καλές επιρροές πού πήρα στα παραμύθια που άκουγα."


-Γιατί αρέσουν σε μικρούς και μεγάλους;
"Παρουσιάζει εμάς, σε διαφορετικές φάσεις ή ηλικίες. Αφορά την πορεία του ανθρώπου, την ενηλικίωση του, την δύναμη του. Μαθαίνεις πολλά από τα παραμύθια και δεν είναι μόνο για παιδιά. Αντιθέτως υπάρχουν παραμύθια που δεν είναι καθόλου για παιδιά. Αρέσουν σε μικρούς και μεγάλους γιατί η ανάγκη του ανθρώπου να ακούει και να διηγείται ιστορίες είναι ακατάπαυστη."

-Τι να περιμένουν οι συμμετέχοντες στο κύκλο σεμιναρίων "Μικρό Σχολείου του Παραμυθιού";
-"Τι να περιμένουν οι συμμετέχοντες? Καλή ερώτηση. Ομαδικότητα στη διάρκεια του μαθήματος, ενεργοποίηση του εκφραστικού τους δυναμικού και ανάπτυξη του αφηγηματικού τους λόγου. Ο αφηγηματικός  λόγος χρησιμεύει για να γινόμαστε κατανοητοί όποτε θέλουμε  και να ξέρουμε τι μήνυμα εκπέμπουμε, άσχετα αν είμαστε επαγγελματίες παραμυθάδες η όχι."


-Γιατί επιλέξατε το Σχολείο Παιχνιδιού για την πραγματοποίησή του;

-"Το Σχολείο Παιχνιδιού είναι μία σχολή για εμψυχωτές του Θεατρικού Παιχνιδιού, ενώ παράλληλα έχει εργαστήρια για παιδιά και γονείς. Δημιουργήθηκε από δύο αγαπημένους παλιούς μου δασκάλους την Μαντώ Κουρετζή και τον Στέλιο Βγαγκέ και στεγάζεται σε ένα ανακαινισμένο νεοκλασικό στη παλιά Αθήνα, κάτω από τη Ακρόπολη. Χρειάζονται άλλοι λόγοι;"