SOS! Η φωτογραφία χρειάζεται βοήθεια: Γίνε συντηρητής για μια ημέρα

Με αφορμή την περιοδική έκθεση «Καρυάτις Δ | Χίος», που παρουσιάζεται στο Μουσείο Μαστίχας Χίου έως τις 31 Δεκεμβρίου 2026, το Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς οργανώνει την Κυριακή 18 Οκτωβρίου, στις 11.00, ένα πρωτότυπο δημιουργικό εργαστήρι για ενήλικες και οικογένειες με παιδιά ηλικίας 8 έως 12 ετών. Η δράση, με τίτλο «SOS! Η φωτογραφία χρειάζεται βοήθεια: Γίνε συντηρητής για μια ημέρα», εισάγει το κοινό στον κόσμο της φωτογραφικής συντήρησης μέσα από μια βιωματική και συμμετοχική διαδικασία.

Περιήγηση στην έκθεση και γνωριμία με τη φωτογραφία ως υλικό μνήμης

Οι συμμετέχοντες θα αρχίσουν με περιήγηση στην έκθεση που φιλοξενεί 36 ασπρόμαυρα έργα του φωτογράφου Γιώργου Τατάκη. Η ξενάγηση αναδεικνύει τη φωτογραφία όχι μόνο ως μέσο καλλιτεχνικής έκφρασης και αφήγησης, αλλά και ως πολύτιμο τεκμήριο μνήμης που απαιτεί φροντίδα για να διατηρηθεί στο χρόνο. Η επαφή με το υλικό της έκθεσης λειτουργεί ως εισαγωγή στις βασικές αρχές της συντήρησης και στις απειλές που αντιμετωπίζουν οι φωτογραφίες.

Με την καθοδήγηση των συντηρητών αρχειακού και βιβλιακού υλικού Ιάσμης Κουκή και Αντώνη Πετρά, οι συμμετέχοντες θα μάθουν να αναγνωρίζουν τις συνηθέστερες φθορές που προκαλεί ο χρόνος: σκισίματα, τσακίσεις, λεκέδες, αλλοιώσεις και ξεθώριασμα. Η παρουσίαση των υλικών και των τεχνικών συντήρησης προσφέρει μια πρώτη εικόνα του τρόπου με τον οποίο οι επαγγελματίες προστατεύουν και αποκαθιστούν φωτογραφικά τεκμήρια.

Πρακτική εξάσκηση στον ρόλο του συντηρητή

Στο δεύτερο μέρος του εργαστηρίου, μικροί και μεγάλοι αναλαμβάνουν ενεργό ρόλο, δοκιμάζοντας στην πράξη απλές τεχνικές συντήρησης. Μέσα από αντίγραφα φωτογραφιών με προσομοιωμένες φθορές, οι συμμετέχοντες καλούνται να αποκαταστήσουν το υλικό, να εφαρμόσουν βασικές μεθόδους επιδιόρθωσης και να κατανοήσουν τη σημασία της προσεκτικής διαχείρισης των φωτογραφικών τεκμηρίων.

Η δράση ολοκληρώνεται με παρουσίαση των φωτογραφιών που αποκαταστάθηκαν και συζήτηση γύρω από την αξία της φωτογραφίας ως φορέα μνήμης και προσωπικής ιστορίας. Η διαδικασία ενισχύει τη συνειδητοποίηση του κοινού για την ανάγκη προστασίας των οικογενειακών και συλλογικών αρχείων.

Πληροφορίες συμμετοχής

Η συμμετοχή στο εργαστήρι είναι δωρεάν, με απαραίτητη την κράτηση θέσης. Για πληροφορίες και κρατήσεις, το κοινό μπορεί να επικοινωνεί με το Μουσείο Μαστίχας Χίου στο τηλέφωνο 22710 72212, καθημερινά εκτός Τρίτης, από τις 10.00 έως τις 18.00.

«Μουσική ως Μνήμη»: Από την Πρωτοπορία στη Σύγχρονη Δημιουργία – Ένα πρόγραμμα μουσικής δωματίου

Με αφορμή την ολοκλήρωση της έκθεσης «Ο Κόσμος της Πρωτοπορίας»,η Εθνική Πινακοθήκη  παρουσιάζει ένα ιδιαίτερο μουσικό πρόγραμμα που συνδέει τη μνήμη, την πρωτοπορία και τη σύγχρονη δημιουργία. Η μουσική συναντά την εικαστική τέχνη σε μια εκδήλωση που φωτίζει τον διάλογο ανάμεσα στη ρωσική πρωτοπορία και τις σύγχρονες καλλιτεχνικές αναζητήσεις.

Μουσική που αφηγείται ιστορίες μνήμης και ελευθερίας

Την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου, στις 12:00, στον Χώρο Περιοδικών Εκθέσεων (-2) του Κεντρικού Κτηρίου, το Μουσείο φιλοξενεί ένα πρόγραμμα μουσικής δωματίου διάρκειας 35 λεπτών. Η εκδήλωση εντάσσεται στις Ευρωπαϊκές Ημέρες Πολιτιστικής Κληρονομιάς 2026 και προσφέρεται με ελεύθερη είσοδο, με σειρά προτεραιότητας.

Το πρόγραμμα αναδεικνύει τη σχέση ανάμεσα στην καλλιτεχνική πρωτοπορία και τη μνήμη, μέσα από δύο έργα που συνομιλούν με διαφορετικές όψεις της καλλιτεχνικής εμπειρίας στη Σοβιετική Ένωση:τη Σονάτα για δύο βιολιά, έργο 56 του Sergei Prokofiev (1932), ένα έργο που συνδυάζει λυρισμό και ένταση, και τα Seven Epigrams του Hafliði Hallgrímsson (1996), επτά μουσικά αφιερώματα σε σημαντικές μορφές της ρωσικής λογοτεχνίας και τέχνης, όπως ο Παστερνάκ, η Τσβετάγιεβα, η Αχμάτοβα και ο Σοστακόβιτς.

Οι ερμηνευτές

Το πρόγραμμα παρουσιάζουν οι:

• Γιώργος Δεμερτζής, βιολί
• Φοίβη Ρουσοχατζάκη, βιολί
• Alexander Wollheim, τσέλο

Οι τρεις μουσικοί δημιουργούν έναν ζωντανό διάλογο ανάμεσα στη μουσική πρωτοπορία του 20ού αιώνα και τη σύγχρονη δημιουργία, προσφέροντας μια εμπειρία που συνδέει την τέχνη με την ιστορική μνήμη.

Πληροφορίες Εκδήλωσης

Ημερομηνία: Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου

Ώρα: 12:00

Διάρκεια: 35’

Χώρος: Κεντρικό Κτήριο, Χώρος Περιοδικών Εκθέσεων (-2)

Είσοδος: Δωρεάν, με σειρά προτεραιότητας

Διεύθυνση: Πατησίων 44, Αθήνα

Περισσότερες πληροφορίες: National Gallery – Εθνική Πινακοθήκη

Πώς εβρεθήκαμε εδώ πέρα; — Θεατρικό ντοκουμέντο για τις εξόριστες γυναίκες του Τρίκερι στον αρχαιολογικό χώρο Τίρυνθας

 

Μια παράσταση που αναμετριέται με το τραύμα και τη μνήμη...Στον Αρχαιολογικό Χώρο της Μυκηναϊκής Ακρόπολης Τίρυνθας, στις 22 και 23 Αυγούστου 2026 , παρουσιάζεται το θεατρικό ντοκουμέντο Πώς εβρεθήκαμε εδώ πέρα;. Η παράσταση ενώνει στοιχεία μυθοπλασίας με ένα εν εξελίξει ντοκιμαντέρ, φωτίζοντας τη ζωή των εξόριστων γυναικών στο νησί Τρίκερι την περίοδο 1948–1952, στα χρόνια του ελληνικού εμφυλίου και της δύσκολης μεταπολεμικής εποχής.

Η δραματουργία και η μουσική σύνθεση βασίζονται σε ιστορική έρευνα, μαρτυρίες, γράμματα, συνεντεύξεις συγγενών, τραγούδια και ποιήματα των εξορίστων. Η δημιουργική ομάδα επιχειρεί να συνομιλήσει με τις γυναίκες αυτές όχι ως ηρωικά σύμβολα, αλλά ως ανθρώπους που βίωσαν την εξορία, την απώλεια και την ανάγκη για συλλογικότητα.

Η εξορία ως κοινότητα και αντίσταση

Η παράσταση θέτει κρίσιμα ερωτήματα:

Μπορεί η συλλογική ζωή να γίνει πηγή δύναμης σε συνθήκες εξορίας;

Πώς η ιστορική μνήμη μπορεί να λειτουργήσει ως εργαλείο για το παρόν;

Πώς αντιμετωπίζεται το διαγενεακό τραύμα και πώς μπορεί να φανταστεί κανείς ένα διαφορετικό μέλλον;

Το έργο συνομιλεί με πλούσιο αρχειακό υλικό, βιβλία, μαρτυρίες και ντοκιμαντέρ, αναδεικνύοντας την πολυφωνία των γυναικών που έζησαν την εξορία και τη σημασία της συλλογικής μνήμης.

Συντελεστές

Σύλληψη – Δραματουργία: Ελευθερία Κωνσταντοπούλου

Σκηνοθεσία: Θεανώ Μεταξά

Σκηνικά – Φώτα – Συνεργάτης σκηνοθέτης: Οδυσσέας Ζήκας

Έρευνα: Γιώργος Πουλόπουλος, Ελευθερία Κωνσταντοπούλου

Βίντεο – Ντοκιμαντέρ: Γιώργος Πουλόπουλος

Σύμβουλος δραματουργίας: Αλέξανδρος Μιστριώτης

Επιστημονική συνεργάτιδα: Τασούλα Βερβενιώτη

Μουσική: Σταύρος Ρουμελιώτης

Ερμηνεύουν: Σοφία Ιωάννου, Ερατώ Καραθανάση, Ελευθερία Κωνσταντοπούλου, Δήμητρα Μάζη, Θεανώ Μεταξά

Οργάνωση παραγωγής: Γιούλη Αθουσάκη

Οπτική ταυτότητα: Ελένη Πουλοπούλου

Τεχνική υποστήριξη: Μάνος Γεωργακόπουλος

ΑΜΚΕ: BLACKBOX THEATRE COMPANY

Ώρα έναρξης 21:00

Η Κέα ως Υδρούσα: Μύθοι, Μνήμες και Διαδρομές του Νερού – Νέα έκθεση στην Κορησσία

Η Κέα παρουσιάζει μια μεγάλη θεματική έκθεση αφιερωμένη στο νερό, την ιστορία και τη συλλογική μνήμη του νησιού. Η αρχαία Υδρούσα αναβιώνει μέσα από πηγές, θρύλους και σύγχρονες δράσεις ευαισθητοποίησης.

Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν την 1η Αυγούστου 2026, στο Πνευματικό Κέντρο «Στυλιανός Ρέστης», στις 20:00.

Το νερό ως θεμέλιο ζωής και ταυτότητας της Κέας

Από την 1η Αυγούστου έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2026, η Κορησσία φιλοξενεί την έκθεση «Η Κέα ως Υδρούσα – Μύθοι, Μνήμες, Πηγές και Διαδρομές του νερού», μια πολυεπίπεδη αφήγηση για τον καθοριστικό ρόλο του νερού στην ιστορία του νησιού. Η αρχαία ονομασία Υδρούσα μαρτυρά τη διαχρονική παρουσία του νερού ως βασικού παράγοντα εγκατάστασης, καλλιέργειας και κοινωνικής ζωής.

Η έκθεση ακολουθεί τα ίχνη του νερού στο τοπίο και στον χρόνο: πηγές, κρήνες, ρέματα, στέρνες και νερόμυλοι συνδέονται με θρύλους, τραγούδια, αντικείμενα και αρχειακές εικόνες, δημιουργώντας ένα ενιαίο αφήγημα για τη σχέση του ανθρώπου με το νερό.

Μνήμη, παράδοση και σύγχρονος προβληματισμός

Πέρα από την ιστορική διάσταση, η έκθεση ανοίγει έναν σύγχρονο διάλογο για τη διαχείριση του νερού σήμερα, σε μια εποχή όπου η κλιματική κρίση καθιστά το ζήτημα πιο επίκαιρο από ποτέ. Η συμμετοχή των παιδιών και των νέων της Κέας αποτελεί κεντρικό στοιχείο: το μαθητικό ντοκιμαντέρ «Η φωνή του νερού» και τα εικαστικά έργα τους μεταφέρουν τη ματιά της νέας γενιάς, ενισχύοντας το μήνυμα της προστασίας και της βιώσιμης χρήσης του νερού.

Βιωματικές δράσεις και περιπάτοι στο τοπίο της Υδρούσας

Η έκθεση συνοδεύεται από βιωματικές δράσεις, θεματικούς περιπάτους και εργαστήρια για παιδιά, που μετατρέπουν το νερό σε αφορμή για μια νέα ανάγνωση του τοπίου της Κέας. Το νησί παρουσιάζεται όχι μόνο ως φυσικός χώρος αλλά ως ζωντανό πλέγμα ιστοριών, μνήμης και συλλογικής ταυτότητας.

Η εμπειρία αυτή καλεί τους επισκέπτες να αναλογιστούν την ευθύνη απέναντι στις επόμενες γενιές και να δουν το νερό ως κοινό αγαθό που απαιτεί προστασία και συνειδητή διαχείριση.

«Η Επιστροφή»: Χορός, μνήμη και ερείπια στον αρχαιολογικό χώρο της Μαρώνειας

Σε ένα τοπίο που ο χρόνος διαστέλλεται και η μνήμη αποκτά υλικό σώμα, η παράσταση... Η Επιστροφή επιχειρεί μια ποιητική διερεύνηση της ανθρώπινης κατάστασης μέσα από τον κύκλο, το ερείπιο και τη συλλογική εμπειρία. Τρεις χορεύτριες και ένας μουσικός συνθέτουν επί σκηνής ένα πεδίο συνεχούς μεταβολής, που το ατομικό συναντά το κοινό και η κίνηση γίνεται πράξη επαναπροσδιορισμού.

Χορός και μουσική ως χαρτογράφηση της ανθρώπινης μνήμης

Η παράσταση προσεγγίζει το σώμα ως φορέα μνήμης, σχέσης και επαναφοράς. Μέσα από θραύσματα κίνησης, ήχου και δράσης, δημιουργείται ένα ερειπιακό πεδίο που μεταβάλλεται και ανασυντίθεται, αποτυπώνοντας τη διαδρομή από το προσωπικό στο συλλογικό. Η αφήγηση δεν είναι γραμμική· συγκροτείται από διαδοχικές συναντήσεις, όπου κάθε μικρό συμβάν αποκτά νόημα μέσα από τη σχέση του με το σύνολο.

Ο αρχαιολογικός χώρος της Μαρώνειας ως ζωντανός συνομιλητής

Ο χώρος δεν λειτουργεί ως σκηνικό, αλλά ως ενεργός συνομιλητής. Οι παράλληλες χρονικότητες του αρχαιολογικού τοπίου συνυπάρχουν με τις κινήσεις των ερμηνευτριών, χωρίς να συγχωνεύονται. Η «επιστροφή» δεν αφορά την αναζήτηση ενός σταθερού σημείου, αλλά τη συνάντηση με τον άλλον, με το σώμα, με τον κοινό χώρο. Εκεί όπου η μεταβολή, η συνύπαρξη και η κίνηση γίνονται κοινή εμπειρία.

Συντελεστές της παράστασης

Χορογραφία: Μίνα Ανανιάδου

Μουσική: Δημήτρης Λώλης

Βοηθός χορογράφου: Σοφία Πουχτού

Συνδημιουργία – Ερμηνεία: Μαρία Βούρου, Δάφνη Δούλη, Μίνα Ανανιάδου

Δραματουργική επεξεργασία: Ηρώ Βασάλου

Βίντεο – Φωτογραφίες: Αλέκος Μπουρελιάς

Παραγωγή: anana collective

ΑΜΚΕ: anana collective

  

Σχετικές ιστορίες: Νέα έκθεση στο Μουσείο Λαϊκής Τέχνης και Παράδοσης Αγγελική Χατζημιχάλη

Μια έκθεση όπου η μνήμη, η ύλη και η σύγχρονη δημιουργία συναντιούνται μέσα από τρεις διαφορετικές εικαστικές φωνές παρουσιάζει ο Δήμος Αθηναίων μέσω του ΟΠΑΝΔΑ. Από τις 22 Μαΐου έως τις 12 Ιουλίου 2026, το Μουσείο Λαϊκής Τέχνης και Παράδοσης Αγγελική Χατζημιχάλη φιλοξενεί την έκθεση Σχετικές ιστορίες με έργα των Ελευθερίας Κουσιάκη, Κώστα Νικάκη και Έφης Τσουλουχοπούλου.

Μια πολυφωνική αφήγηση μνήμης και ύλης

Η έκθεση συγκεντρώνει φωτογραφίες, σχέδια, artist books, ζωγραφικά έργα και κεραμικά αντικείμενα, δημιουργώντας ένα ενιαίο πεδίο όπου το ίχνος, η χειρονομία και η μεταμόρφωση λειτουργούν ως γέφυρες ανάμεσα στο προσωπικό και το συλλογικό. Οι τρεις καλλιτέχνες προσεγγίζουν τη μνήμη ως ζωντανή διαδικασία, αναδεικνύοντας τις αόρατες συνδέσεις που διαμορφώνουν την ανθρώπινη εμπειρία.

Το μουσείο ως τόπος σύγχρονης δημιουργίας

Το Μουσείο Λαϊκής Τέχνης και Παράδοσης Αγγελική Χατζημιχάλη, ένας χώρος συνδεδεμένος με την ελληνική λαϊκή παράδοση, μετατρέπεται σε σημείο συνάντησης με τη σύγχρονη εικαστική πρακτική.

Η έκθεση αναδεικνύει τον διάλογο ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, στη χειροποίητη υλικότητα και στη σύγχρονη καλλιτεχνική έρευνα.

Εγκαίνια και διάρκεια

Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν την Παρασκευή 22 Μαΐου στις 19.00.

Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό.

Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 12 Ιουλίου 2026.

Πληροφορίες

Τοποθεσία: Μουσείο Λαϊκής Τέχνης και Παράδοσης Αγγελική Χατζημιχάλη, Δήμος Αθηναίων

Ημερομηνίες: 22 Μαΐου – 12 Ιουλίου 2026

Είσοδος: Ελεύθερη

Διήμερη συνάντηση για τη μνήμη της δεκαετίας του 1940

Διήμερη ανοιχτή συνάντηση των ΑΣΚΙ  θα πραγματοποιηθεί στη Δημοτική Αγορά Κυψέλης. Οι φωτογραφίες από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944 γίνονται αφετηρία για μια συνάντηση που η μνήμη συναντά την ιστορία και η φωτογραφία μετατρέπεται σε πεδίο δημόσιου στοχασμού.

Τα Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας (ΑΣΚΙ) διοργανώνουν μια διήμερη ανοιχτή συνάντηση με τίτλο «Η διαρκής επιστροφή της δεκαετίας του 1940: φωτογραφία, μνήμη, ιστορία», στις 28 και 29 Απριλίου, από 18:00 έως 21:00, στη Δημοτική Αγορά Κυψέλης (Φωκίωνος Νέγρη 42, Αθήνα).

Η φωτογραφία ως τεκμήριο και ως πεδίο σύγκρουσης

Με αφορμή τις ιστορικές φωτογραφίες της εκτέλεσης στην Καισαριανή, η συνάντηση ανοίγει τη συζήτηση γύρω από:

• το αρχείο και τις πολλαπλές αναγνώσεις του
• την ερμηνεία των εικόνων και τη λειτουργία τους στη δημόσια μνήμη
• τις σιωπές, τις αντιπαραθέσεις και τις διεκδικήσεις που συνοδεύουν το παρελθόν
• τον τρόπο με τον οποίο η δεκαετία του 1940 επιστρέφει διαρκώς στον δημόσιο λόγο

Πρόγραμμα

Το αναλυτικό πρόγραμμα του διημέρου θα ανακοινωθεί αμέσως μετά το Πάσχα.

Χώρος διεξαγωγής

Δημοτική Αγορά Κυψέλης  

Φωκίωνος Νέγρη 42, Αθήνα

Ημερίδα για τη μνήμη, τηναναγνώριση και τηναποσιώπηση στο Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης

Μια ιδιαίτερα σημαντική ημερίδα για τις πολιτικές μνήμης και τις πρακτικές αναγνώρισης των νεκρών του παρελθόντος πραγματοποιείται την Τετάρτη 22 Απριλίου στη Θεσσαλονίκη. Ερευνητές και φορείς ανοίγουν έναν δημόσιο διάλογο για τις ιστορικές σιωπές, τις κοινωνικές πρακτικές κάθαρσης και τις αφηγήσεις που διαμορφώνουν τη συλλογική μνήμη.

Η ημερίδα και το θεματικό της πλαίσιο

Η εκδήλωση με τίτλο «Ανώνυμοι και επώνυμοι νεκροί: Ένας διάλογος για τις πολιτικές αναγνώρισης και αποσιώπησης» θα πραγματοποιηθεί στο Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης, στις 17.00. Στόχος της είναι να φωτίσει τις διαφορετικές όψεις της διαχείρισης των νεκρών σε περιόδους κρίσης, συγκρούσεων και κοινωνικών μετασχηματισμών, αναδεικνύοντας τόσο τις ιστορικές όσο και τις ανθρωπολογικές διαστάσεις του θέματος.

Η συμμετοχή της Ζέτας Παπανδρέου και της ΟΠΙ Επταπυργίου

Στο πρόγραμμα της ημερίδας περιλαμβάνεται η ανακοίνωση της δρ. ιστορικού Ζέτας Παπανδρέου και της ΟΠΙ Επταπυργίου με τίτλο «“Μπογαλάκια ρούχα με σπάγκο”. Επιζώντες του Επταπυργίου μιλούν για εκτελέσεις στον Εμφύλιο. Αποτρόπαια ιστορικά γεγονότα και διεθνείς πρακτικές κοινωνικής κάθαρσης». Η παρουσίαση βασίζεται σε μαρτυρίες επιζώντων και εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο οι αφανείς ιστορίες του Εμφυλίου επανέρχονται στη δημόσια σφαίρα, συνδέοντας το ελληνικό παράδειγμα με διεθνείς πρακτικές διαχείρισης τραυματικών παρελθόντων.

Οι φορείς που συνδιοργανώνουν

Την ημερίδα συνδιοργανώνουν η Ελληνική Ένωση Ιστορικών, ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων, ο Σύλλογος Ελλήνων/ίδων Κοινωνιολόγων – Παράρτημα Θεσσαλονίκης και ο Σύλλογος Κοινωνικών Ανθρωπολόγων Ελλάδος. Η συνεργασία των τεσσάρων επιστημονικών φορέων υπογραμμίζει τη διεπιστημονική προσέγγιση του θέματος και τη σημασία του για την κατανόηση της συλλογικής μνήμης και της ιστορικής ευθύνης.

Ζωγράφος δημιουργεί προσωποποιημένα μνημειακά έργα τέχνης ενσωματώνοντας στάχτες αποτέφρωσης

Το διαβάσαμε και αυτό! Ένας καλλιτέχνης από το Λίβερπουλ μετατρέπει την απώλεια σε δημιουργία, προσφέροντας σε οικογένειες έναν νέο τρόπο να κρατούν κοντά τους τα αγαπημένα τους πρόσωπα: πίνακες ζωγραφικής που περιέχουν μικρή ποσότητα από τις στάχτες της αποτέφρωσης.

Ο Γκάρι Χάρπερ, ζωγράφος με χρόνια εμπειρίας και παρελθόν στην υγειονομική περίθαλψη, ενσωματώνει ελάχιστες ποσότητες στάχτης σε τοπία και νεκρές φύσεις, δημιουργώντας μοναδικά μνημειακά έργα που μπορούν να αγγίξουν, να δουν και να διατηρήσουν οι οικογένειες στα σπίτια τους.

Η διαδικασία: από τη μνήμη στον καμβά

Η ιδέα γεννήθηκε μέσα από προσωπικό πένθος και από την εμπειρία του Χάρπερ ως βοηθού εργοθεραπείας σε ψυχιατρικό πλαίσιο, που διαπίστωσε πόσο θεραπευτική μπορεί να είναι η δημιουργία τέχνης.

Κάθε έργο αρχίζει με μια αναλυτική συζήτηση με την οικογένεια, αγαπημένα μέρη, χρώματα με συναισθηματική αξία, προσωπικές αναμνήσεις και αντικείμενα που συνδέονται με τον εκλιπόντα.

Με βάση αυτά, ο καλλιτέχνης σχεδιάζει τη σύνθεση και ενσωματώνει προσεκτικά μια μικρή ποσότητα στάχτης σε στρώσεις ακρυλικού χρώματος, ώστε να δημιουργείται ορατή υφή πάνω στον καμβά. Το αποτέλεσμα είναι ένα έργο που λειτουργεί ως απτικό και οπτικό σημείο μνήμης.

Η στροφή του Χάρπερ προς τα μνημειακά έργα άρχισε μετά τον θάνατο ενός κοντινού συγγενή. Καθώς συνέχιζε να ζωγραφίζει, αναρωτήθηκε αν θα μπορούσε να ενσωματώσει στάχτες με τρόπο που να τιμά τη μνήμη του. Το πείραμα αυτό εξελίχθηκε σε μια υπηρεσία που πλέον προσφέρει σε οικογένειες που αναζητούν κάτι πιο προσωπικό από τη διασπορά ή ένα συμβολικό ενθύμιο.

Οι αντιδράσεις των πελατών συχνά συνδυάζουν χαρά και βαθιά συγκίνηση. Πολλοί αναφέρουν ότι η υφή του χρώματος, όπου έχουν ενσωματωθεί οι στάχτες, δημιουργεί μια απτική σύνδεση που οι φωτογραφίες δεν μπορούν να προσφέρουν.

Σεβασμός, διαφάνεια και ηθικές παράμετροι

Η εμπιστοσύνη είναι κρίσιμη σε τέτοιου είδους έργα. Ο Χάρπερ εξηγεί αναλυτικά τη διαδικασία, δείχνει πού ακριβώς ενσωματώνονται οι στάχτες και διασφαλίζει ότι η οικογένεια αισθάνεται άνετα με κάθε βήμα. Η πρακτική του εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση εξατομικευμένων μνημειακών τεχνών, όπως γυάλινα ενθύμια ή αντικείμενα που δημιουργούνται από αποτεφρωμένα υπολείμματα.

πηγη: valleyvanguardonline.com

Όταν τα εκθέματα μιλούν: Η Ακρόπολη μέσα από παιδικά μάτια

 

Μια λογοτεχνική περιήγηση στο Μουσείο της Ακρόπολης με αφορμή το νέο βιβλίο του Βασίλη Ηλιόπουλου. Την Κυριακή 2 Νοεμβρίου, το Μουσείο της Ακρόπολης μετατρέπεται σε σκηνή αφήγησης, φαντασίας και ιστορικής ανακάλυψης. Με αφορμή την έκδοση του βιβλίου «Η Ακρόπολη και το Μουσείο της», ο συγγραφέας Βασίλης Ηλιόπουλος προσκαλεί τα παιδιά σε μια μοναδική εμπειρία: να δώσουν φωνή στα εκθέματα και να αφηγηθούν τις περιπέτειές τους μέσα από τη δική τους ματιά.

Αρχαιότητες με φωνή και ψυχή

Η δράση βασίζεται σε μια λογοτεχνική προσέγγιση των αρχαιοτήτων, όπου επιλεγμένα εκθέματα του μουσείου «ζωντανεύουν» και μοιράζονται τις ιστορίες τους. Μέσα από δημιουργική αφήγηση, τα παιδιά καλούνται να φανταστούν τη ζωή των αγαλμάτων, των αναθημάτων και των αρχιτεκτονικών μελών, να ανακαλύψουν το παρελθόν τους και να συνδεθούν με την πολιτιστική τους αξία.

Μουσείο ως χώρος έμπνευσης

Η πρωτοβουλία αυτή ενισχύει τη σχέση των νέων με την πολιτιστική κληρονομιά, μετατρέποντας το μουσείο σε χώρο διαλόγου και δημιουργίας. Η αφήγηση γίνεται εργαλείο εκπαίδευσης και ενσυναίσθησης, ενώ το βιβλίο λειτουργεί ως γέφυρα ανάμεσα στην ιστορία και τη φαντασία.

Οι αφηγήσεις των εκθεμάτων δεν σταματούν στην ακρόαση – μετατρέπονται σε δράσεις δημιουργικής γραφής, όπου τα παιδιά καλούνται να γράψουν τις δικές τους ιστορίες εμπνευσμένες από τα αρχαία αντικείμενα. Το Μουσείο της Ακρόπολης γίνεται έτσι ένας χώρος προσωπικής έκφρασης και φαντασίας, όπου η πολιτιστική κληρονομιά συναντά τη λογοτεχνία μέσα από παιδικά βλέμματα.

 Το κόστος συμμετοχής είναι 20 ευρώ. Δηλώσεις συμμετοχής στα τηλέφωνα 2016859383 και 2106856027 ή στο email topolytexno@topolytexno.gr.

Πρωτοβουλία για τη δημιουργία Μουσείου Ψυχιατρικής Ιστορίας και Δικαιωμάτων Ασθενών στη Λέρο

 

 Εθελοντική πρωτοβουλία υλοποιείται με τίτλο «Από τη Λέρο στη Μνήμη», με στόχο τη μετατροπή του παλιού Ψυχιατρείου Λέρου σε Μουσείο Ψυχιατρικής Ιστορίας και Δικαιωμάτων Ασθενών. Η πρωτοβουλία έχει διπλή αποστολή: να διασώσει τη μνήμη των «αζήτητων» ασθενών που έζησαν και πέθαναν χωρίς φροντίδα και αξιοπρέπεια, και να λειτουργήσει ως εκπαιδευτικό κέντρο για την καταπολέμηση του στίγματος, την προώθηση της κοινοτικής φροντίδας και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων όλων των ασθενών.

Στήριξη από την κοινωνία και διεθνείς προσωπικότητες

Η πρωτοβουλία έχει ήδη συγκεντρώσει 250 υπογραφές από πολίτες, επαγγελματίες ψυχικής υγείας, θεσμούς και οργανώσεις που στηρίζουν το αίτημα προς την Ελληνική Πολιτεία. Παράλληλα, έχουμε προσεγγίσει προσωπικότητες που συνέβαλαν καθοριστικά στη διεθνή αποκάλυψη της τραγωδίας της Λέρου. Ανάμεσά τους η Ιταλίδα φωτογράφος Antonella Pizzamiglio, της οποίας οι εικόνες το 1989 έδωσαν ανθρώπινα πρόσωπα σε μια ιστορία σιωπής, και η Lindsay Nicholson, Πρόεδρος του City Lit και χήρα του δημοσιογράφου John Merritt της εφημερίδας The Observer, που με το ρεπορτάζ «Europe’s Guilty Secret» αποκάλυψε πρώτος τη φρίκη του ψυχιατρείου.

Επόμενα βήματα και δημόσιος διάλογος

Οι επόμενες δράσεις μας περιλαμβάνουν τη διοργάνωση συζητήσεων μέσα στο 2026 για την ψυχική υγεία και την ουσιαστική ψυχιατρική μεταρρύθμιση που έχει ανάγκη η χώρα μας. Στόχος μας είναι να δημιουργηθεί ένας χώρος μνήμης και εκπαίδευσης, ανοιχτός στην κοινωνία, που θα τιμά το παρελθόν και θα προάγει ένα πιο δίκαιο μέλλον για την ψυχική φροντίδα.

The Vow: Η αγάπη ξαναγράφει την Ιστορία

Η ταινία The Vow ξεπέρασε την προσδοκία μου. Περίμενα κάτι ανάλαφρο, μια συνηθισμένη ρομαντική ιστορία, αλλά η πλοκή με γοήτευσε από την αρχή. Η συναισθηματική της ένταση, το γεγονός ότι βασίζεται σε αληθινή ιστορία και η ερμηνεία των πρωταγωνιστών με έκαναν να τη δω με άλλο μάτι.

 Σύνοψη

Ο Λίο και η Πέιτζ είναι ένα ευτυχισμένο παντρεμένο ζευγάρι που ζει στο Σικάγο. Μετά από ένα σοβαρό τροχαίο, η Πέιτζ πέφτει σε κώμα και όταν ξυπνά, έχει χάσει κάθε ανάμνηση από τα τελευταία πέντε χρόνια — συμπεριλαμβανομένου του γάμου της με τον Λίο. Εκείνος, βαθιά πληγωμένος αλλά αποφασισμένος, προσπαθεί να την βοηθήσει να ξαναβρεί τον εαυτό της και να ξαναχτίσουν τη σχέση τους από την αρχή. Η Πέιτζ όμως θυμάται μόνο την παλιά της ζωή, τους γονείς της και τον πρώην αρραβωνιαστικό της, γεγονός που περιπλέκει την κατάσταση.

 Ερμηνείες και σκηνοθεσία

Οι ερμηνείες των Rachel McAdams και Channing Tatum είναι γεμάτες ευαισθησία και ειλικρίνεια. Η McAdams αποδίδει με λεπτότητα την εσωτερική σύγκρουση μιας γυναίκας που προσπαθεί να καταλάβει ποια είναι, ενώ ο Tatum ενσαρκώνει με αξιοπρέπεια έναν άντρα που παλεύει για την αγάπη του. Η σκηνοθεσία του Michael Sucsy είναι διακριτική, αλλά αποτελεσματική, με έμφαση στις συναισθηματικές στιγμές και χωρίς υπερβολές. Η ταινία αποφεύγει τον μελοδραματισμό και παραμένει μια γλυκιά, ανθρώπινη ιστορία.

 Νοήματα και θεματικές

Το The Vow θέτει σημαντικά ερωτήματα για τις ανθρώπινες και συντροφικές σχέσεις. Ποια είναι η συγκολλητική ουσία μιας σχέσης; Είναι μόνο οι κοινές μνήμες ή κάτι βαθύτερο; Η ταινία μιλά για την εμπιστοσύνη, την συντροφικότητα και την ανάγκη να αναζητά κανείς τον εαυτό του — ποιος πραγματικά είναι, ανεξάρτητα από τις προσδοκίες των άλλων. Μας υπενθυμίζει πόσο σημαντικό είναι να αφήνουμε περιθώρια για λάθη, για εξερεύνηση, για επαναπροσδιορισμό. Η αγάπη δεν είναι πάντα εύκολη, αλλά είναι συχνά η πιο αυθεντική μορφή αναζήτησης και αποδοχής.

 Γιατί Αξίζει να τη Δεις

Αξίζει να δεις το The Vow όχι μόνο για την συγκινητική ιστορία του, αλλά και για την προσεγμένη αισθητική του. Τα καλλιτεχνικά πλάνα, η ατμόσφαιρα του Σικάγο, η ροή της πλοκής και η συναισθηματική ένταση δημιουργούν μια εμπειρία που μένει. Είναι μια ταινία που δεν προσπαθεί να εντυπωσιάσει με φανταχτερά μέσα, αλλά με την αλήθεια της. Αν ψάχνεις κάτι που θα σε αγγίξει και θα σε βάλει σε σκέψεις, αυτή η ταινία είναι για σένα.

«Η Σκόνη που πέφτει »: Μια ταινία για τη διαχείριση της μνήμης του Εμφυλίου Πολέμου

 

Πώς τελτείωσε  ο  εμφύλιος πόλεμος τελικά για την κάθε πλευρά; Τι άφησε πίσω; Μήπως απλώς σκεπάστηκε από σιωπές, μισές αλήθειες και... σκόνη; Σκόνη που κατακάθεται σε οικογενειακά άλμπουμ, σε μυστικά κλεισμένα σε συρτάρια, σε βλέμματα που αποφεύγουν να συναντηθούν. Το κουρνιαχτό σηκώνεται κινηματογραφικά μέσα από την ταινία του Τάσου Ψαρρά, «Η Σκόνη που πέφτει», φέρνοντας στο φως τα θαμμένα ερωτήματα, τις εκκρεμότητες, τις παγωμένες πληγές της Ιστορίας.

της Μαρίας Αλιμπέρτη

Πρόκειται για μια δραματική ταινία η οποία είναι διαθέσιμη δωρεάν στο Ertflix, που αγγίζει με τόλμη το ευαίσθητο θέμα της μνήμης του ελληνικού εμφυλίου πολέμου, όχι με σκοπό την πολιτική αποτίμηση, αλλά την ανθρωποκεντρική εξερεύνηση  των απωλειών και των εσωτερικών συγκρούσεων που μεταφέρονται από γενιά σε γενιά.

 Ήρωες διχασμένοι: Το βάρος της αλήθειας στην οικογένεια

Στο επίκεντρο της ταινίας, ο Σοφοκλής Πέππας υποδύθηκε συγκλονιστικά τον πρωταγωνιστή που βασανίζεται από ερωτήματα για την εξαφάνιση του πατέρα του. Αγωνιά να μάθει την αλήθεια: Αγωνίστηκε; Πρόδωσε; Σκοτώθηκε ή ζει με νέα οικογένεια στο εξωτερικό; Μέσα από συγκεχυμένες μαρτυρίες και θραύσματα αναμνήσεων, ψάχνει τον μίτο που θα τον καθοδηγήσει ψυχικά και συναισθηματικά προς τη λύτρωση.

Η οικογένεια γύρω του αντιμετωπίζει την ανασκαφή της αλήθειας με φόβο. Ο κουρνιαχτός της μνήμης απειλεί να θολώσει τη σημερινή ισορροπία, να διαταράξει σχέσεις, να ξυπνήσει φαντάσματα καλά κρυμμένα.

 Σκηνοθετώντας την Ιστορία: Μια ματιά που δεν χαρίζεται

Η σκηνοθετική ματιά του Ψαρρά δεν επιχειρεί να διαλευκάνει πολιτικά το παρελθόν, ούτε να το εξιδανικεύσει. Αντίθετα, επικεντρώνεται στο πώς τελικά "κατασκευάζεται" η Ιστορία. Μέσα από προσωπική οπτική και αφηγηματική ένταση, η ταινία φέρνει στην επιφάνεια δυσάρεστα βιώματα και τραύματα που ακόμα καθορίζουν τις ζωές των απογόνων: Μια προσωπική αφήγηση επιχειρεί να προσεγγίσει μια δύσκολη ιστορίατου τόπου ταράζοντας φαντάσματα του παρελθόντος.

Δεν υπάρχουν εύκολες απαντήσεις, ούτε ξεκάθαροι ρόλοι, πατριώτηή άπατρη,  «ήρωα» ή «προδότη». Αυτό που αποτυπώνεται είναι ο ανθρώπινος πόνος, η ψυχική αναστάτωση που προκαλεί ο πόλεμος, οι σιωπές και οι απώλειες.

Το μήνυμα της ταινίας: Ο πόλεμος συνεχίζεται μέσα μας

Αν και δεν πρόκειται για ντοκιμαντέρ, η ταινία ενσωματώνει ιστορικά ερωτήματα: Πώς επηρέασε ο εμφύλιος τις επόμενες γενιές; Είναι η κατάρρευση του σοσιαλισμού ή η επικράτηση του καπιταλισμού που οδήγησε τις ζωές στο γκρίζο σήμερα;

Το  κινηματογραφικό στοχαστικό έργο, κάποιους ίσως τους απογοητεύση  η απαισιόδοξη οπτική και η πικρή επίγευση που αφήνει καθώς   και τα ερωτήματα εάν τελικά ήταν η κατάρρευση του σοσιαλισμού ή η επικράτηση του ίδιου του καπιταλισμού που έφερε τις ζωές των ανθρώπων στο γκρίζο σήμερα. Σίγουρα οοιι θεατές δεν μπορούν να μείνουν αδιάφοροι απέναντι στο υπαρξιακό βάθος και την πολιτισμική αξία της ταινίας.

Παίζουν ακόμη : Κάτια Γέρου, Γιώργος Αρμένης, Θέμις Μπαζάκα, Έμιλη Κολιανδή

Δικτατορία 1967-1974: Η έντυπη αντίσταση – Ο Τύπος ως κάτοπτρο μνήμης

 

 

Την προσεχή Πέμπτη 27 Φεβρουαρίου θα πραγματοποιηθεί στο Μέγαρο Εϋνάρδου η ομιλία με τίτλο: «Δικτατορία 1967-1974: Η έντυπη αντίσταση – Ο Τύπος ως κάτοπτρο μνήμης», από τη Σοφία Ε. Πελοποννησίου- Βασιλάκου στο πλαίσιο της έκθεσης 1967-1974: ΚΟΥΛΤΟΥΡΕΣ ΣΕ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ. ΖΩΗ – ΤΕΧΝΗ – ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ. Η κ. Πελοποννησίου είναι υπεύθυνη εκπαιδευτικών προγραμμάτων του ΜΙΕΤ και του Μουσείου Παξινού-Μινωτή.

 

Η ομιλία θα επικεντρωθεί σε μια επισκόπηση του Τύπου της περιόδου, περιλαμβάνοντας το σύνολο των περιοδικών εκδόσεων που κυκλοφόρησαν από το 1967 έως το 1974, με στόχο την ανατροπή του καθεστώτος της 21ης Απριλίου. Αντίστοιχο υλικό έχουν τη δυνατότητα να δουν οι επισκέπτες της έκθεσης "1967-1974: ΚΟΥΛΤΟΥΡΕΣ ΣΕ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ", η οποία παρουσιάζεται στο ισόγειο του Μεγάρου Εϋνάρδου. Η έκθεση είναι ανοιχτή στο κοινό 10.00-17.00 τις καθημερινές και 11.00-15.00 τα Σάββατα.

 

 

 

Η ομιλία θα αρχίσει Πέμπτη 27 Φεβρουαρίου  από τις 15:00 έως τις 17:00!

 Τοποθεσία: Μέγαρο Εϋνάρδου, Αγ. Κωνσταντίνου 20, Αθήνα (στάση μετρό Ομόνοια)

 

 

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Η παράσταση «Ελεγεία της μνήμης» του Νικ Πέιν πρώτη φορά στην Ελλάδα

Εάν κάποιος χάσει τις αναμνήσεις του, παραμένει ο ίδιος άνθρωπος;

Ποια είναι η αξία της μνήμης σε μια σχέση αγάπης;

Μπορεί η αγάπη να επιβιώσει όταν οι κοινές στιγμές διαγράφονται;

Η μνήμη δεν είναι απλώς αποθήκη εμπειριών, αλλά το θεμέλιο της προσωπικότητας. Η απώλεια μνήμης προκαλεί ερωτήματα όπως: “Αν χάσω το παρελθόν μου, εξακολουθώ να είμαι εγώ;”

Πρώτη φορά ανεβαίνει σε Ελληνική θεατρική σκηνή το έργο  «Ελεγεία της μνήμης» του Νικ Πέιν που συνδυάζει στοιχεία επιστημονικής φαντασίας και υπαρξιακού δράματος, θέτοντας σημαντικά ερωτήματα για τη φύση της ανθρώπινης ύπαρξης. Ο Θεατρικός Οργανισμός «Νέος Λόγος» και το studio Μαυρομιχάλη παρουσιάζουν από αυτό το Σαββατοκύριακο το έργο, σε  σκηνοθεσία  Φώτη Μακρή. 

Αξίζει να αναφερθεί ότι το έργο ήταν υποψήφιο για το βραβείο Laurence Olivier 2017 για το καλύτερο νέο έργο της χρονιάς, και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 2016 στο θέατρο Donmar Warehouse στο Λονδίνο σε σκηνοθεσία Josie Rourke με πρωταγωνίστριες τις  Zoë Wanamaker,  Barbara Flynn και Nina Sosanya. 

Η υπόθεση:

Η  Λόρνα έχει διαγνωστεί με  μια εκφυλιστική εγκεφαλική πάθηση και  η θεραπεία που προτείνει  η γιατρός της, η Μίριαμ, είναι μια  χειρουργική επέμβαση που   θα θεραπεύσει όλες τις σωματικές λειτουργίες της, αλλά θα έχει ως παράπλευρη απώλεια, τη διαγραφή αναμνήσεων αρκετών ετών. Αν δεν δεχτεί να κάνει αυτή την επέμβαση, η πορεία της είναι προδιαγεγραμμένη: Ένας αργός, οδυνηρός και ταπεινωτικός θάνατος. 

Η Λόρνα , μαζί με την σύντροφό της, την Κάρι, αντιμετωπίζουν ένα τεράστιο δίλλημα. Αν γίνει η επέμβαση, η Λόρνα δεν θα θυμάται πλέον όλα τα χρόνια που έχουν ζήσει μαζί.  

Η τεχνολογία διαγραφής μνήμης που παρουσιάζεται ως θεραπεία αποτελεί σύμβολο για την αποξένωση και την ανασφάλεια που μπορεί να βιώσει κάποιος όταν χάσει ένα κομμάτι του εαυτού του.

Η σχέση του ζευγαριού στο επίκεντρο του έργου είναι το όχημα μέσα από το οποίο εξετάζεται η φύση της αγάπης. Αν ο ένας σύντροφος δεν θυμάται τον άλλον, μπορεί η σχέση να παραμείνει ζωντανή; Η αγάπη βασίζεται στη μνήμη, στις κοινές στιγμές, ή είναι κάτι πέρα από αυτά;

Το έργο θίγει τη σύγκρουση μεταξύ της προόδου της επιστήμης και των ηθικών ορίων της. Η θεραπεία διαγραφής μνήμης προκαλεί ερωτήματα για το κατά πόσο η τεχνολογία πρέπει να αναμειγνύεται με τον πυρήνα της ανθρώπινης εμπειρίας. Πού βρίσκονται τα όρια της βιοηθικής;

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ :

Μετάφραση : Δημήτρης Κιούσης

Σκηνοθεσία - Φωτισμοί : Φώτης Μακρής

Κοστούμια: Βασιλική Σύρμα

Μουσική : Νείλος Καραγιάννης

Video Art : Φοίβος Σαμαρτζής

Βοηθοί σκηνοθέτη : Ηρώ Δημητρίου, Βίκυ Χανδρινού

Παίζουν :  Στέλλα Κρούσκα, Φανή Παναγιωτίδου, Μαρία Τσιμά 

Ημέρες και ώρες παραστάσεων:

Από 8 Φεβρουαρίου 2025

Κάθε Σάββατο, 21.00 και Κυριακή 19.00

Τιμές εισιτηρίων:

Κανονικό : 16 ευρώ

Φοιτητικό, κάτω των 25 ετών, άνω των 65 : 14 ευρώ

Άνεργοι, ατέλειες, Α.Μ.Ε.Α.  : 10 ευρώ

Ημερίδα "Προφορική Ιστορία και μνήμη, εργασία, εργασιακές σχέσεις και ταυτότητες"

 

Επιστημονική ημερίδα προς τιμήν της Ομότιμης Καθηγήτριας Κωνσταντίνας Μπάδα θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή, 24 Μαΐου 2024 με θέμα "Προφορική Ιστορία και μνήμη, εργασία, εργασιακές σχέσεις και ταυτότητες". Το συνέδριο διοργανώνεται από τον  τομέα Λαογραφίας του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας. 

Η εκδήλωση τελεί υπό την αιγίδα του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων στοΣυνεδριακό Κέντρο «Κάρολος Παπούλιας» Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

Η εκδήλωση θα αρχίσει στις 9 π.μ.

Την πλούσια θεματική μπορείτε να διαβάσετε εδώ 

Tο Μουσείο του Λούβρου στην μάχη για τη μετάδοση της μνήμης της δουλείας

 

Tο Μουσείο του Λούβρου υπέγραψε  συμφωνία για την προώθηση της μετάδοσης της μνήμης της δουλείας και του αγώνα για την κατάργησή της. Επιδίιωξη είναι  να ευαισθητοποιήσουν το κοινό για τον ρόλο που διαδραμάτισε η αποικιακή δουλεία και τον αγώνα για την κατάργησή της στην ιστορία της Γαλλίας και του κόσμου.H συμφωνία υπογραφήθηκε την Τετάρτη από τον πρόεδρο και διευθυντή του μουσείου, Laurence des Cars και τον πρόεδρο του Ιδρύματος για την μνήμη της δουλείας, πρώην πρωθυπουργό Jean-Marc Ayrault.Σημείωνεται μια ημέρα πριν θεσπίστηκε  διάταγμα που απαριθμεί τα μέλη της συντονιστικής επιτροπής για το εθνικό μνημείο για τα θύματα της δουλείας.

Η συνεργασία με το Λούβρο το οποίο προσέλκυσε σχεδόν 8 εκατομμύρια επισκέπτες το 2022 περιλαμβάνει "την ανάπτυξη πρωτοβουλιών διαμεσολάβησης εντός του μουσείου (...), την παραγωγή εκπαιδευτικών πόρων και την κατάρτιση εκπαιδευτικών και υπευθύνων ομάδων". Με τον τρόπο αυτό, τα δύο ιδρύματα στοχεύουν να "αναπτύξουν τη γνώση της ιστορίας και της μνήμης της δουλείας στο ευρύτερο δυνατό κοινό, ιδίως σε σχολικές ομάδες".

Η συμφωνία προβλέπει ακόμξ "την υποστήριξη της έρευνας σχετικά με τη θέση της δουλείας και της μνήμης της στις συλλογές του Μουσείου του Λούβρου (...) και την προώθηση του έργου αυτού". Σύμφωνα με το δελτίο τύπου, η πρωτοβουλία εντάσσεται σε ένα "διεθνές κίνημα που θέτει ερωτήματα για το αποτύπωμα που άφησε αυτή η περίοδος στις τέχνες, τον πολιτισμό, την κληρονομιά και τα ιδρύματα που είναι υπεύθυνα για τη διατήρησή τους".

Έκθεση από δυο μουσεία: Τέχνη της Μνήμης και της Μνημόνευσης

 

Το Εβραϊκό Μουσείο Ελλάδος και το Επιγραφικό Μουσείο πραγματοποιούν τα σπονδυλωτά εγκαίνια της νέας περιοδικής έκθεσης με τίτλο «Λίθινες Διαδρομές - Ιστορίες από Πέτρα: Εβραϊκές Επιγραφές στην Ελλάδα».

Η έκθεση πραγματοποιείται σε συνεργασία και συνδιοργάνωση των δύο μουσείων και με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού και των Υπηρεσιών του, ενώ υλοποιείται με την χρηματοδότηση του Υπουργείου Εξωτερικών της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, από πόρους του Ελληνογερμανικού Ταμείου για το Μέλλον.

Η έκθεση σύγχρονης τέχνης με τίτλο «Τέχνη της Μνήμης και της Μνημόνευσης», που παρουσιάζεται στο Εβραϊκό Μουσείο Ελλάδος με την επιμέλεια του Βίκτωρ Κοέν, στην οποία συμμετέχετε, αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της συνολικής πρότασης των δύο μουσείων.

Τα εγκαίνια θα λάβουν χώρα στις 17 Μαιου στις 18:00 στο Εβραϊκό Μουσείο Ελλάδος, ενώ η τελετή θα συνεχιστεί στο χώρο του Επιγραφικού Μουσείου στις 19:00.

Ακόμη στο πλαίσιο εορτασμού της διεθνούς ημέρας Μουσείων, το Επιγραφικό Μουσείο πραγματοποιεί:

Τετάρτη 18 Μαΐου 2022

 

11.00 -12.00

Ξενάγηση στην περιοδική έκθεση «Λίθινες Διαδρομές: Ιστορία από Πέτρα. Εβραϊκές επιγραφές στην Ελλάδα», από την αρχαιολόγο του Εβραϊκού Μουσείου Ελλάδος, κα Αναστασία Λουδάρου.

12.30 – 13.30

Ξενάγηση στην περιοδική έκθεση «Χάλκινοι ενεπίγραφοι πίνακες του Άργους» από τον επίτιμο Διευθυντή του Επιγραφικού Μουσείου, κο Χαράλαμπο Κριτζά.

 

18.30 – 19.30

Παρουσίαση του βιβλίου του Richard L. Hunter, «Greek Epitaphic Poetry: A Selection”, από την επίκουρη καθηγήτρια του ΕΚΠΑ, κ. Κατερίνα Καρβούνη, την καθηγήτρια κλασικών σπουδών του Παν/μιου του Brown των ΗΠΑ, κ. Johanna Haning και τον Διευθυντή του Επιγραφικού Μουσείου, κ. Αθανάσιο Θέμο.

 

 

20.00 – 21.00

Θεατρική παράσταση «Αχιλλέως έρωτες», σε σκηνοθεσία Μενέλαου Καραντζά, κείμενα της Χριστίνας Καραβεζύρη και σκηνογραφία Ντέιβιντ Νεγρίν. Συμμετέχουν οι ηθοποιοί Ντίνα Αβαγιανού, Βασίλης Αθανασόπουλος, Σελήνα Διαμαντοπούλου, Ειρήνη Ιωάννου και Μάριος Κρητικόπουλος.

Συνδιοργάνωση με την ΑΜΚΕ «Μορφωτικό και Ερευνητικό Κέντρο Πολιτισμού».

Περιορισμένες θέσεις θεατών, για τις οποίες θα κρατηθεί σειρά προτεραιότητας (κρατήσεις στο achilles.erotes@gmail.com ή στο τηλέφωνο 694 515 7212 [ώρες 18.00-21.00]).

 

Σάββατο 21 Μαΐου 2022, 12.00 - 15.00

 

Εκπαιδευτικό πρόγραμμα για παιδιά ηλικίας από 5 έως 12 ετών, βασισμένο στο παιδικό βιβλίο «Το δικό μου μουσείο» της Emma Lewis (εκδόσεις Πουά). Παρουσίαση από τις εμψυχώτριες Γεωργία Σουβατζή και Γόνη Λούκα  σε συνεργασία με το Επιγραφικό Μουσείο (κρατήσεις στο teee.ema@culture.gr  ή στο τηλέφωνο 210 8232950, 210 8847577).