Πως θα δεις το μοναδικό χάλκινο άγαλμα του Άρη από κοντά;

Στο Μουσείο Ψηφιδωτών της Ζεύγμας στη Γκαζιαντέπ της Τουρκίας, οι επισκέπτες έχουν πλέον τη δυνατότητα να δουν από απόσταση αναπνοής ένα από τα σπανιότερα γλυπτά στον κόσμο. Μια νέα ειδική πλατφόρμα επιτρέπει την άμεση προσέγγιση του μοναδικού σε φυσικό μέγεθος χάλκινου αγάλματος του θεού Άρη.

Η Ζεύγμα υπήρξε ελληνιστική πόλη και μάλιστα μία από τις σημαντικότερες της Ανατολής. Ιδρύθηκε γύρω στο 300 π.Χ. από τον Σέλευκο Α΄ Νικάτορα, στρατηγό του Μεγάλου Αλεξάνδρου και ιδρυτή της Σελευκιδικής αυτοκρατορίας, ως πόλη–φρούριο και εμπορικό κόμβο στις όχθες του Ευφράτη. Το αρχικό της όνομα ήταν Σελεύκεια επί του Ευφράτη, αλλά αργότερα επικράτησε το όνομα Ζεῦγμα, που στα ελληνικά σημαίνει «ζεύξη», «γέφυρα» — αναφορά στη μεγάλη πλωτή γέφυρα που ένωνε τις δύο όχθες του ποταμού.

Νέα πλατφόρμα θέασης για ένα αριστούργημα 2.000 ετών

Το Μουσείο Ψηφιδωτών της Ζεύγμας, που λειτουργεί από το 2011 σε έναν χώρο 30.000 τ.μ. κατά μήκος του ιστορικού Δρόμου του Μεταξιού, φιλοξενεί μερικούς από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς θησαυρούς της Τουρκίας. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει το χάλκινο άγαλμα του Άρη, όχι μόνο για το μέγεθός του αλλά και για τη μοναδικότητά του.

Ο διευθυντής του μουσείου, Όζγκιουρ Τσομάκ, επισημαίνει ότι δεν υπάρχει άλλο παρόμοιο έργο παγκοσμίως:«Πρόκειται για το μοναδικό χάλκινο άγαλμα του Άρη σε φυσικό μέγεθος. Τα μάτια του είναι κατασκευασμένα από χρυσό και ασήμι. Μέχρι σήμερα οι επισκέπτες το έβλεπαν μόνο από μακριά. Με τη νέα πλατφόρμα 16 τ.μ., μπορούν πλέον να θαυμάσουν τη μεγαλοπρέπειά του από κοντά».

Ένα άγαλμα που αποκαλύπτει τη δεξιοτεχνία της ρωμαϊκής μεταλλοτεχνίας

Το άγαλμα, σχεδόν δύο μέτρα ύψος, συμβολίζει δύναμη και ευημερία. Τα χρυσά και ασημένια ένθετα στα μάτια του αποτελούν από τα πιο εντυπωσιακά χαρακτηριστικά του, αναδεικνύοντας την τεχνική αρτιότητα των Ρωμαίων χαλκοπλαστών.

Η νέα οπτική γωνία επιτρέπει στους επισκέπτες να διακρίνουν λεπτομέρειες της έκφρασης, της επιφάνειας και της μεταλλουργικής επεξεργασίας που μέχρι τώρα ήταν δυσδιάκριτες.

Ασφαλής πρόσβαση για δεκάδες επισκέπτες

Η πλατφόρμα μπορεί να φιλοξενήσει περίπου 40 άτομα ταυτόχρονα, με συνολική αντοχή έως 100 ατόμων, εξασφαλίζοντας ασφάλεια και άνεση. Σύμφωνα με το μουσείο, η ανταπόκριση του κοινού είναι ιδιαίτερα θετική.

Πέρα από τα ψηφιδωτά της Ζεύγμας

Αν και το Μουσείο της Ζεύγμας είναι διεθνώς γνωστό για τα εντυπωσιακά ψηφιδωτά του από την αρχαία πόλη, το χάλκινο άγαλμα του Άρη προσθέτει μια ακόμη διάσταση στην κατανόηση της ρωμαϊκής τέχνης στη νοτιοανατολική Τουρκία.

Με τη νέα πλατφόρμα, η τεχνική αρτιότητα και η συμβολική παρουσία του έργου αναδεικνύονται με τρόπο αντάξιο της ιστορικής του σημασίας.

πηγή : anatolianarcheology.net

Το άλογο «Δίας» των Ολυμπιακών Αγώνων επιστρέφει στο Παρίσι για μεγάλη μουσειακή έκθεση

Το εμβληματικό άλογο «Zeus», το εντυπωσιακό μεταλλικό γλυπτό που δημιούργησε αίσθηση στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων Παρισιού 2024, επιστρέφει στη γαλλική πρωτεύουσα. Από τις 17 Δεκεμβρίου 2025 θα φιλοξενείται στο Musée des Arts et Métiers, σε μια ειδική έκθεση αφιερωμένη στην τέχνη και την τεχνική πίσω από τη δημιουργία του.

Η μεγάλη επιστροφή ενός σύγχρονου συμβόλου

Μετά την ολοκλήρωση της εθνικής περιοδείας του σε εμβληματικούς γαλλικούς προορισμούς, το γλυπτό επιστρέφει στο Παρίσι για να παρουσιαστεί στο κοινό σε μια έκθεση που αναδεικνύει την εξαιρετική δεξιοτεχνία των δημιουργών του. Η έκθεση, με τίτλο «Zeus, chef-d’oeuvre d’artisans» («Δίας, αριστούργημα των τεχνιτών»), εστιάζει στη σύμπραξη τέχνης και μηχανικής που οδήγησε στη γέννηση του εντυπωσιακού έργου.

Οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να δουν το γλυπτό από κοντά, αλλά και να περιηγηθούν σε φωτογραφικό υλικό από την περιοδεία του σε ιστορικά σημεία της Γαλλίας, όπως το Château de Versailles και το Mont Saint-Michel. Όπως σημειώνει το Reuters, το άλογο «Δίας» έχει πλέον εξελιχθεί σε εθνικό σύμβολο γαλλικής καλλιτεχνικής αριστείας.Ο διευθυντής του μουσείου χαρακτηρίζει το έργο «ιδανικό συνδυασμό παράδοσης και καινοτομίας», υπογραμμίζοντας ότι ενσαρκώνει την τεχνική υπεροχή της Γαλλίας και φιλοδοξεί να εμπνεύσει τη νέα γενιά δημιουργών και μηχανικών.

Παράταση δημόσιας θέασης και εκπαιδευτικές δράσεις

Η κύρια έκθεση στο εσωτερικό του μουσείου θα διαρκέσει έως τις 29 Μαρτίου 2026. Ωστόσο, το γλυπτό θα παραμείνει στον εξωτερικό χώρο του μουσείου μέχρι τις 11 Ιανουαρίου 2027, δίνοντας τη δυνατότητα σε ακόμη περισσότερους επισκέπτες να το δουν από κοντά.

Στο πλαίσιο της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν και δύο δημόσιες ομιλίες. Η πρώτη, τον Ιανουάριο, θα φιλοξενήσει την καλλιτεχνική ομάδα του Atelier Blam, η οποία θα παρουσιάσει τη διαδρομή από την αρχική σύλληψη έως την τελική κατασκευή. Η δεύτερη, τον Φεβρουάριο, θα επικεντρωθεί στις τεχνικές προκλήσεις και τα επιτεύγματα που απαιτήθηκαν για τη δημιουργία του έργου.

Η επιστροφή του Δία στο Παρίσι επιβεβαιώνει τη θέση του ως ενός νέου πολιτιστικού ορόσημου, αποδεικνύοντας ότι το πνεύμα των Ολυμπιακών Αγώνων μπορεί να συνεχίσει να εμπνέει πολύ μετά την ολοκλήρωση της διοργάνωσης.

Βανδαλισμός έργου Τέχνης: Νομίζεις ότι έχεις το δικαίωμα να "βαρβαρίζεις" εθνοκάπηλε;

Βανδαλισμός μετά κλοπής κι «ιεροσυλία» σε βάρος της Τέχνης... Ένα αξιοπερίεργο συμβάν σε βάρος του έργου νέων καλλιτεχνών σημειώθηκε στο Χαλάνδρι,πιθανότα την προηγούμενη Παρασκευή. Άγνωστοι επενέβησαν στο έργο με σπρέι γράφοντας συνθήματα όπως «Ανθέλληνες Χαλανδραίοι», μουτζούρωσαν το γλυπτό και αφαίρεσαν τμήμα του. 
Κι αναλογίζομαι καθώς κοιτάζω το ακρωτηριασμένο έργο ότι οι αρχαίοι ημών πρόγονοι έλεγαν "πας μη Έλλην Βάρβαρος", πώς, λοιπόν πολιτισμένοι νεοέλληνες στο όνομα του ελληνισμού και της πατριδοκαπηλείας διαπράτουν τέτοια βαρβαρότητα;


της Μαρίας Αλιμπέρτη

Το έργο τοποθετήθηκε πρόσφατα στη κεντρική πλατεία του Χαλανδρίου, μεταξύ της Λ.Βασ. Γεωργίου και Λ.Ανδρέα Παπανδρέου, πλησίον του Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου (Διαβάστε παλαιότερο δημοσίευμα : Η Τέχνη φορέας του μηνύματος της εθελοντικής αιμοδοσίας!).  Στόχος ήταν να τιμηθεί η Παγκόσμια Ημέρα Εθελοντή Αιμοδότη και μέσω της Τέχνης να παρακινηθεί ο κόσμος σε μια πράξη αλληλεγγύης.  

Οι καλλιτέχνες Ελένη Τσαμαδιά, Λουΐζα Παπαγγέλου και Αρά Μπογοσιάν ανέλαβαν το έργο κατόπιν διαγωνισμού,

 αφού δήμοι κάλεσαν φοιτητές Σχολών Καλών Τεχνών να πραγματοποιήσουν παρεμβάσεις με τη τέχνη του γκράφιτι και με θέμα την προσφορά στον συνάνθρωπο και την ανθρώπινη διάσταση της αιμοδοσίας.

Στην ίδια πλατεία μεγάλης έκτασης, και συγκεκριμένα στο άλλο άκρο της, φιλοξενείται μνημείο προς τιμήν του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.
 Είναι ακατανόητα, όμως τα κίνητρα του δράστη, καθώς το έργο των καλλιτεχνών της ΑΣΚΤ, είναι αφενός  ευπρεπέστατο- δεν θίγει τα δημόσια ήθη-  και αφετέρου δεν είναι ορατό από το σημείο της πλατείας που βρίσκεται το άγαλμα.

 Συγκριμένα, μεσολαβεί η παιδική χαρά, ενώ εγγυτέρα στο έργο βρίσκεται το μνημείο αφιερωμένο στην Εθνική Αντίσταση.

Σε κάθε περίπτωση δεν είναι λογικό κάποιος που σέβεται τα νοήματα ενός έργου Τέχνης,  εν προκειμένω του μνημείου του Κολοκοτρώνη, να μην μπορεί να "μεταλάβει" το θετικό μήνυμα υπέρ του Εθελοντή Αιμοδότη.

Γι' αυτό εξετάζεται και το ενδεχόμενο το σύνθημα να είναι απλά ένα πρόσχημα και το έργο να εκλάπη από Ρομά λόγω του μεταλλικού του υλικού και με σκοπό να πουληθεί ως υλικό.

Βανδαλισμοί κατά συρροή

Το συμβάν μου έφερε στο μυαλό τον πρόσφατο βανδαλισμό του έργου «Phylax» του Κωστή Γεωργίου στο Παλαιό Φάληρο, που δέχθηκε επίθεση με μπογιές και καλώδια, φέρνοντας στο σήμερα σκοτεινές μεσαιωνικές συμπεριφοράς καύσης στην πυρά των μαγισσών.

Ο βανδαλισμός όμως ενός έργου Τέχνης είναι θέμα έλλειψης αισθητικής και παιδείας. Ενδεχομένως το ανατρεπτικό  πνεύμα της μοντέρνας Τέχνης να μην είναι κατανοητό, ως μη εύπεπτο, από όλους. Πάλι, ίσως, απλά να βολεύει κάποιους με περισσή υποκρισία να θεωρούν ότι μπορούν να παίζουν το ρόλο του εθνικού θεματοφύλακα.

Εθνοκάπηλοι εναντίον Τέχνης

Κατά το παρελθόν υπέρ του δέοντος συντηρητικές δυνάμεις της κοινωνίας έχουν εκφράσει σφοδρές και απρεπείς αντιδράσεις εναντίον καλλιτεχνών και έργων διαφορετικών μορφών Τέχνης. 

Ωστόσο, τόσο η ελευθερία της σκέψης , όσο και η ελευθερία έκφρασης δεν μπορεί να γίνονται σεβαστές κατά βούληση, ιδιαίτερα σε δημοκρατικές κοινωνίες.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε άλλωστε, ότι η Τέχνη μπορεί να προσαρμοστεί και στις ανάγκες του Εθνικισμού, όπως συνέβη κατά το παρελθόν, υπηρετώντας πολιτικές-καθεστωτικές επιταγές πατριωτισμού σε έξαρση… Οι συνειρμοί με πηγή την πρόσφατη ελληνική ιστορία είναι εύκολοι.

Θα πρέπει λοιπόν να έχουμε κατά νου ότι άλλο είναι η αρνητική κριτική σε ένα έργο Τέχνης, με το οποίο δεν συμφωνούμε και άλλο η βαρβαρότητα!