Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άρης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άρης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 4 Μαρτίου 2026

Πως θα δεις το μοναδικό χάλκινο άγαλμα του Άρη από κοντά;




Στο Μουσείο Ψηφιδωτών της Ζεύγμας στη Γκαζιαντέπ της Τουρκίας, οι επισκέπτες έχουν πλέον τη δυνατότητα να δουν από απόσταση αναπνοής ένα από τα σπανιότερα γλυπτά στον κόσμο. Μια νέα ειδική πλατφόρμα επιτρέπει την άμεση προσέγγιση του μοναδικού σε φυσικό μέγεθος χάλκινου αγάλματος του θεού Άρη.

Η Ζεύγμα υπήρξε ελληνιστική πόλη και μάλιστα μία από τις σημαντικότερες της Ανατολής. Ιδρύθηκε γύρω στο 300 π.Χ. από τον Σέλευκο Α΄ Νικάτορα, στρατηγό του Μεγάλου Αλεξάνδρου και ιδρυτή της Σελευκιδικής αυτοκρατορίας, ως πόλη–φρούριο και εμπορικό κόμβο στις όχθες του Ευφράτη. Το αρχικό της όνομα ήταν Σελεύκεια επί του Ευφράτη, αλλά αργότερα επικράτησε το όνομα Ζεῦγμα, που στα ελληνικά σημαίνει «ζεύξη», «γέφυρα» — αναφορά στη μεγάλη πλωτή γέφυρα που ένωνε τις δύο όχθες του ποταμού.


Νέα πλατφόρμα θέασης για ένα αριστούργημα 2.000 ετών

Το Μουσείο Ψηφιδωτών της Ζεύγμας, που λειτουργεί από το 2011 σε έναν χώρο 30.000 τ.μ. κατά μήκος του ιστορικού Δρόμου του Μεταξιού, φιλοξενεί μερικούς από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς θησαυρούς της Τουρκίας. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει το χάλκινο άγαλμα του Άρη, όχι μόνο για το μέγεθός του αλλά και για τη μοναδικότητά του.

Ο διευθυντής του μουσείου, Όζγκιουρ Τσομάκ, επισημαίνει ότι δεν υπάρχει άλλο παρόμοιο έργο παγκοσμίως:«Πρόκειται για το μοναδικό χάλκινο άγαλμα του Άρη σε φυσικό μέγεθος. Τα μάτια του είναι κατασκευασμένα από χρυσό και ασήμι. Μέχρι σήμερα οι επισκέπτες το έβλεπαν μόνο από μακριά. Με τη νέα πλατφόρμα 16 τ.μ., μπορούν πλέον να θαυμάσουν τη μεγαλοπρέπειά του από κοντά».


Ένα άγαλμα που αποκαλύπτει τη δεξιοτεχνία της ρωμαϊκής μεταλλοτεχνίας

Το άγαλμα, σχεδόν δύο μέτρα ύψος, συμβολίζει δύναμη και ευημερία. Τα χρυσά και ασημένια ένθετα στα μάτια του αποτελούν από τα πιο εντυπωσιακά χαρακτηριστικά του, αναδεικνύοντας την τεχνική αρτιότητα των Ρωμαίων χαλκοπλαστών.

Η νέα οπτική γωνία επιτρέπει στους επισκέπτες να διακρίνουν λεπτομέρειες της έκφρασης, της επιφάνειας και της μεταλλουργικής επεξεργασίας που μέχρι τώρα ήταν δυσδιάκριτες.


Ασφαλής πρόσβαση για δεκάδες επισκέπτες

Η πλατφόρμα μπορεί να φιλοξενήσει περίπου 40 άτομα ταυτόχρονα, με συνολική αντοχή έως 100 ατόμων, εξασφαλίζοντας ασφάλεια και άνεση. Σύμφωνα με το μουσείο, η ανταπόκριση του κοινού είναι ιδιαίτερα θετική.


Πέρα από τα ψηφιδωτά της Ζεύγμας

Αν και το Μουσείο της Ζεύγμας είναι διεθνώς γνωστό για τα εντυπωσιακά ψηφιδωτά του από την αρχαία πόλη, το χάλκινο άγαλμα του Άρη προσθέτει μια ακόμη διάσταση στην κατανόηση της ρωμαϊκής τέχνης στη νοτιοανατολική Τουρκία.

Με τη νέα πλατφόρμα, η τεχνική αρτιότητα και η συμβολική παρουσία του έργου αναδεικνύονται με τρόπο αντάξιο της ιστορικής του σημασίας.

πηγή : anatolianarcheology.net

Δευτέρα 3 Σεπτεμβρίου 2018

«Άρης» μια παράσταση χωρίς παρωπίδες... Ένα σύμβολο στην ανθρώπινη του διάσταση


Πως διαχειρίζεσαι την μνήμη, τις πληγές ενός εμφυλίου πολέμου κι έναν μύθο; Μπορείς να προσεγγίσεις την αλήθεια για ένα σύμβολο που έχει «εμποτιστεί»  με την σκόνη του χρόνου; Ιδιαίτερα  όταν αυτός έχει εντυπωθεί στη συνείδηση των ανθρώπων είτε με θετική είτε με  αρνητική εικόνα, ανάλογα την ιδεολογία σου; Όταν τολμάς με σεβασμό και χωρίς παρωπίδες μπορείς να κερδίσεις το θερμό χειροκρότημα του κοινού όπως συνέβη χθες με την παράσταση «Άρης», στο θέατρο Ρεματιάς Χαλανδρίου, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Ρεματιάς –Νύχτες αλληλεγγύης 2018. 

της Μαρίας Αλιμπέρτη

Το κείμενο της Σοφίας Αδαμίδου, για την θεατρική παράσταση «Άρης», αποκαθηλώνει με ευαισθησία ,το είδωλο του Άρη Βελουχιώτη για να το φέρει στην ανθρώπινη του διάσταση, με τις αρετές και τα τρωτά του σημεία. 
Μέσα από τις λέξεις η κ.Αδαμίδου θέτει καίρια ερωτήματα για το πώς συμβολοποιούμε: «Τον ξέρεις τον Άρη; Τον είδες ποτέ σου;» θα ρωτήσει ένα παιδάκι σε μανγητοσκοποιμένο απόσπασμα κατά την παράσταση κι ενώ ο θεατής αντιλαμβάνεται το δέος στην φωνή του άλλου παιδιού που απαντά. Ο ίδιος ο ήρωας που υποδύεται μοναδικά ο Τάσος Σωτηράκης, θα πει επί σκηνής «Δεν ζω, αλλά ζω. Δεν έχω σάρκα και οστά… Δεν τα χρειάζομαι. Εσείς με κρατάτε εδώ (…)»
Προσφέροντας τροφή για σκέψη, η παράσταση κατέρριψε τις αρχικές μου επιφυλάξεις ότι πρόκειται για αγιογραφία μιας προσωπικότητας στενά συνδεδεμένης με την αριστερή ιδεολογία. 

Η πρόκληση
Το έργο τολμά κάτι που και οι σύγχρονοι ιστορικοί φοβούνται, δηλαδή να πλησιάσουν μια προσωπικότητα που ακόμη και σήμερα γεννά πάθη, αισθήματα λατρείας και μίσους. 

Εδώ δεν πρόκειται για μια προσπάθεια εξύμνησης, αλλά μάλλον για ένα εγχείρημα να έρθει ένα ιστορικό πρόσωπο σε μια γήινη σφαίρα. Ανεξαρτήτως των πιστεύω του, ο θεατής παρακολουθώντας το νήμα της ζωής του ήρωα-αφηγητή μπορεί να αναγνωρίσει την ανθρώπινη πλευρά του. Ο ήρωας παραδέχεται τα σφάλματά του χωρίς να αποκρύπτει γεγονότα κι ο θεατής κατανοεί τα οράματά του, την απογοήτευση και την ματαίωση που ένιωσε,  το αίσθημα της εγκατάλειψης… 
Η εκ βάθους ψυχής ερμηνεία του Τάσου Σωτηράκη, που οδηγεί το κοινό σε συναισθηματικό κρεσέντο, αλλά και η ομοιότητα του εμφανισιακά, πείθουν ότι πρόκειται για μια κατ’ ιδίαν εξομολόγηση του πρωτοκαπετάνιου του ΕΛΛΑΣ προς τον θεατή. Αποτέλεσμα είναι όταν η έκπληξη, η παράσταση μέσα στην παράσταση, αποκαλύπτεται, ο θεατής, όπως και ο ήρωας λυτρώνεται!  Στην συναισθηματική κορύφωση συμβάλει και η υπέροχη μουσική επένδυση από τους Villagers of Ioannina City (VIC) αλλά και οι φωτισμοί του Λάμπρου Παπούλια.

Ο Άρης σήμερα
Άλλωστε με ένα έφυες σκηνοθετικό τρόπο, ο Βασίλης Μπισμπίκης φέρνει τον Άρη Βελουχιώτη στο σήμερα. Μια βιντεοπροβολή επάνω στην σκοροφαγωμένη ντουλάπα  μας εξηγεί πως ένας ήρωας γίνεται αντιληπτός στην εποχή μας: Ο Άρης περπατά στους δρόμους της Αθήνας, δίπλα από αστέγους, χρήστες ναρκωτικών, μετανάστες, σταματά σε ένα περίπτερο εκεί που κρέμεται με μανταλάκια ένα βιβλίο για την ζωή του! Ίσως o σκηνιθέτης να θέλει να αναδείξει ότι τα όνειρα για μια αξιοπρεπή ζωή παραμένουν και σήμερα, ανεξαρτήτως ιδεολογίας και καταγωγής.


Πηγή φωτο: www.facebook.com/CartelTexnoxoros, facebook.com/klaras45