Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ελληνικές αρχαιότητες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ελληνικές αρχαιότητες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 29 Ιουλίου 2025

Χάλκινο καζάνι βρέθηκε στην Πέργαμο- Ποιες ελληνικές αρχαιότητες έχουν ανακαλύψει οι αρχαιολόγοι








Στην Πέργαμο, αποκαλύφθηκαν  εδώ και χρόνια μυστικά αιώνων. Ένα χάλκινο καζάνι, ηλικίας 1400 ετών, αναδύθηκε τώρα από τα βάθη της αρχαιότητας όπως αναδύεται η μνήμη από το όνειρο. Δεν είναι απλώς ένα εύρημα. Είναι ένας ζωντανός φορέας πολιτισμού, τεχνολογίας και καθημερινότητας της Ρωμαϊκής περιόδου που αποκαλύφθηκε στη λιθόστρωτη αυλή ενός αρχαίου συγκροτήματος, της Οικίας των Ψηφιδωτών.

Κατά τις ανασκαφές στον αρχαιολογικό χώρο της Περγάμου, στον νομό της Σμύρνης, η ομάδα υπό τον καθηγητή Δρ. Γιουσούφ Σεζγκίν αποκάλυψε ένα χάλκινο σκεύος σε άριστη κατάσταση. Το καζάνι βρέθηκε μέσα στην πισίνα ενός συγκροτήματος με αυλή και δωμάτια διακοσμημένα με πολύχρωμα ψηφιδωτά—μια αρχιτεκτονική μαρτυρία της σπουδαιότητας της δομής στην χριστιανική εποχή.

 Διαστάσεις και κατασκευή

- Ύψος: 23 εκ.

- Πλάτος: 28 εκ.

- Βάθος: 21 εκ.

- Τεχνική: Σφυρηλάτηση, παραδοσιακή ακόμη και σήμερα σε περιοχές όπως το Ντιγιαρμπακίρ και η Σανλιούρφα

Η επιφάνεια φέρει σφυριές και γραμμικά μοτίβα που αποκαλύπτουν την ποιότητα της χειροτεχνίας και τη συνέπεια τεχνικών που διατηρήθηκαν για χιλιετίες.

 Λειτουργία και χρήση: Η καθημερινή ζωή στη Πέργαμο

Το καζάνι εκτιμάται ότι χρησιμοποιούνταν για τη συλλογή και μεταφορά νερού από την πισίνα προς την κουζίνα του συγκροτήματος. Η εύρεσή του στην αρχική του θέση, αμετάβλητο από τον χρόνο, ενισχύει την ιστορική του αξία: είναι σαν να πάγωσε η καθημερινότητα της εποχής για να μας την προσφέρει αυτούσια.

 Πολιτιστική Κληρονομιά 

Το οικοδομικό συγκρότημα εγκαταλείφθηκε πιθανόν κατά τον 7ο αιώνα μ.Χ., εν μέσω Αραβικών εισβολών. Παρ' όλα αυτά, το χάλκινο σκεύος έμεινε ανέγγιχτο, σαν ένα ήσυχο αντίο προς την εποχή του. Το εύρημα θα εκτεθεί σύντομα στο Μουσείο της Περγάμου, προσφέροντας στο κοινό μια μοναδική ευκαιρία να αγγίξει τη Ρωμαϊκή ιστορία με το βλέμμα.

Η Ελληνική ονομασία της Περγάμου

Η λέξη Πέργαμος ετυμολογικά, προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη Πέργᾰμος ή Πέργᾰμον, η οποία θεωρείται προελληνικής προέλευσης και είναι συγγενής με τη λέξη "πύργος". Αυτό υποδηλώνει ότι η ονομασία σχετίζεται με οχυρωμένο τόπο ή ακρόπολη—κάτι που ταιριάζει απόλυτα με την ιστορική σημασία της Περγάμου ως ισχυρής πόλης με εντυπωσιακή ακρόπολη.

Στην αρχαιότητα, η Πέργαμος ήταν:

- Πρωτεύουσα του βασιλείου των Ατταλιδών

- Κέντρο πολιτισμού, τέχνης και επιστήμης

- Φημισμένη για τη βιβλιοθήκη της, δεύτερη μόνο μετά την Αλεξάνδρεια


 Ελληνικές αρχαιότητες στην Πέργαμο:

Η Πέργαμος, αρχαία ελληνική πόλη της Μυσίας στη Μικρά Ασία, υπήρξε φάρος πολιτισμού και τέχνης κατά την ελληνιστική περίοδο. Στην ακρόπολή της έχουν ανακαλυφθεί εντυπωσιακά ελληνικά αρχαιολογικά ευρήματα, όπως ο περίφημος Βωμός του Διός, το Ελληνιστικό Θέατρο χωρητικότητας 10.000 θεατών, και το Ιερό της Αθηνάς, που μαρτυρούν την αρχιτεκτονική και θρησκευτική ακτινοβολία της πόλης. Η Πέργαμος φιλοξενούσε μία από τις μεγαλύτερες βιβλιοθήκες του αρχαίου κόσμου, ανταγωνιζόμενη εκείνη της Αλεξάνδρειας, και αποτέλεσε πνευματικό κέντρο φιλοσοφίας και επιστήμης. Αν και δεν υπάρχουν σαφείς αναφορές για συγκεκριμένους φιλοσόφους που έζησαν εκεί, η πόλη επηρεάστηκε βαθιά από το ελληνικό πνεύμα, με σχολές σκέψης και καλλιτεχνικά εργαστήρια που άνθισαν υπό την αιγίδα των Ατταλιδών βασιλέων. Η ελληνική επίδραση στην Πέργαμο δεν ήταν απλώς αισθητική—ήταν θεμελιώδης για την ταυτότητα και την πολιτιστική της κληρονομιά

Η καλλιτεχνική παραγωγή της Περγάμου κατά την ελληνιστική περίοδο υπήρξε εξαιρετικά πλούσια και πρωτοποριακή, με έντονη έμφαση στη γλυπτική, την αρχιτεκτονική και τη διακόσμηση. Η πόλη ανέπτυξε δική της σχολή γλυπτικής, γνωστή για τις δραματικές εκφράσεις, την ένταση των μορφών και την τεχνική αρτιότητα—χαρακτηριστικά που αποτυπώνονται στον περίφημο Βωμό του Διός, με τη ζωφόρο της Γιγαντομαχίας να θεωρείται ένα από τα κορυφαία έργα της ελληνιστικής τέχνης. Η Πέργαμος ήταν επίσης κέντρο παραγωγής περγαμηνής, του υλικού γραφής που αντικατέστησε τον πάπυρο, ενισχύοντας τη φήμη της βιβλιοθήκης της, δεύτερης μόνο μετά την Αλεξάνδρεια. Η πόλη λειτουργούσε ως εργαστήρι ιδεών και αισθητικής, με επιρροές που διαμόρφωσαν την τέχνη της Ανατολής και της Ρώμης.


Το Μουσείο της Περγάμου στο Βερολίνο

Ο Θησαυρός της Περγάμου, που εκτίθεται σήμερα στο Μουσείο της Περγάμου στο Βερολίνο, περιλαμβάνει τον εντυπωσιακό Βωμό του Διός, αγάλματα, αρχιτεκτονικά στοιχεία και αντικείμενα καθημερινής ζωής. 

Το Μουσείο της Περγάμου στο Βερολίνο, ένα από τα πιο εμβληματικά μουσεία του κόσμου, φιλοξενεί εντυπωσιακά αρχαιολογικά εκθέματα από την ελληνική, ρωμαϊκή, βαβυλωνιακή και ισλαμική τέχνη. Ανάμεσα στα κορυφαία εκθέματα περιλαμβάνονται ο περίφημος Βωμός της Περγάμου (2ος αι. π.Χ.), η Πύλη της Αγοράς της Μιλήτου (2ος αι. μ.Χ.), η Πύλη της Ιστάρ και η Οδός της Λιτανείας από τη Βαβυλώνα, καθώς και η πρόσοψη του παλατιού Mshatta από την Ιορδανία. Το μουσείο στεγάζει επίσης τη Συλλογή Αρχαιοτήτων, το Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης και το Μουσείο της Αρχαίας Εγγύς Ανατολής, με αντικείμενα που καλύπτουν πάνω από 6.000 χρόνια ιστορίας. Αν και το κύριο κτίριο είναι προσωρινά κλειστό για ανακαίνιση έως το 2027, πολλά από τα σημαντικά εκθέματα παρουσιάζονται στο Pergamonmuseum: Das Panorama, προσφέροντας μια καθηλωτική εμπειρία στον επισκέπτη.

Πηγές: jpost.com, guias-viajar.com, www.tripsanddreamsbymary.com

Πέργαμος | Ψηφιακό αποθετήριο της Ακαδημίας Αθηνών

Πέργαμος, στην Ακρόπολη. Τμήμα του ελληνιστικού Θεάτρου και ο βυζαντινός Πύργος (Ταυτότητα) - [ΑΠΑΝ Αρχείο]


Δευτέρα 22 Φεβρουαρίου 2021

Εκμαγεία ελληνικών αρχαιοτήτων από το Λούβρο στο Μουσείο της Θάσου



 

Τρία γύψινα εκμαγεία από τα εργαστήρια του Μουσείου του Λούβρου θα εκτίθενται πλέον στο Μουσείο της Θάσου όπως ανακοίνωσαν η Εφορεία Αρχαιοτήτων Καβάλας και η Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή. Η είδηση αυτή καθιστά σαφές ότι στο Μητροπολιτικό Μουσείο πέρα της Νίκης της Σαμοθράκης και της Αφροδίτης της Μήλου εκτίθενται αρχαιότητες από τον Ελλαδικό χώρο, όπως τμήμα από τα Γλυπτά του Παρθενώνα που η πλειονότητα των Ελλήνων τις αγνοούμε.

Πρόκειται για τα εκμαγεία από τρεις ανάγλυφες μαρμάρινες πλάκες που κοσμούσαν ένα από τα πιο ενδιαφέροντα μνημεία της αστικής τοπογραφίας της αρχαίας πόλης της Θάσου, τη λεγόμενη δίοδο των θεωρών.

Τα γύψινα εκμαγεία κατασκευάστηκαν στο Εργαστήριο Εκμάγευσης της Ένωσης των Εθνικών Μουσείων της Γαλλίας και φυλάσσονταν στις αποθήκες του Τμήματος Ελληνικών Ετρουσκικών και Ρωμαϊκών Αρχαιοτήτων του Μουσείου του Λούβρου και αποτελούν μέρος των κινητών και πολιτιστικών ιδιωτικών μνημείων του Λούβρου.

 

Η δίοδος των Θεωρών συνδέεται με την Αγορά, όπου είναι συγκεντρωμένα θρησκευτικής και διοικητικής ζωής, προς την οποία οδό συγκλίνουν δυο αρχαίες οδικές αρτηρίες.

Η μνημειακή οδός ορίζεται από δυο παράλληλους καλοφτιαγμένους μαρμάρινους τοίχους, μήκους 11μ., που διαμορφώνεται στη ΒΑ γωνία της αρχαίας αγοράς και συνδέει την τελευταία με τα πρανή της πλαγιάς της ακρόπολης όπου αναπτύσσονται τα αρχαία ιερά, Αρτεμίσιο, Διονύσιο και Ποσειδώνιο, όπως αναφέρεται  στην σχετική ανακοίνωση.

Η  μια μαρμάρινη πλάκα φέρει ανάγλυφες μορφές που απεικονίζουν τον Απόλλωνα με κιθάρα στο χέρι να στεφανώνεται από μια γυναικεία μορφή από τη μια πλευρά και τρεις Νύμφες από την άλλη πλευρά μιας ορθογώνιας εσοχής. Οι Νύμφες προσφέρουν στον θεό κορδέλες και φρούτα

Η δεύτερη πλάκα απεικόνιζε τον Ερμή με μια γυναικεία μορφή και η τρίτη τις τρεις Χάριτες. Εκείνες κρατούν στα χέρια τους προσφορές, στεφάνια και φρούτα καθώς και παράσταση του Ερμή μπροστά από μια κοπέλα που κρατάει ένα στεφάνι. Χρονολογούνται μεταξύ 480-475 π.Χ. και αποτελούν σημαντικά τεκμήρια της γλυπτικής τέχνης, που άνθισε στο νησί από τα αρχαϊκά ακόμη χρόνια.

Από αναθηματική επιγραφή δίπλα σε βωμό οποίος βρίσκεται στη βόρεια πλευρά του ανατολικού τοίχου μαρτυράται η λατρεία στο χώρο της Αθηνάς Προπυλαίας. Από τα τέλη του 4ου αι.π.Χ. οι τοίχοι της διόδου χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία του καταλόγου των «θεωρών» του νησιού, ο οποίος συμπληρώνεται μέχρι τα αυτοκρατορικά χρόνια (τέλη 2ου αι.μ.Χ.).

Τα τρία ανάγλυφα βρέθηκαν πεσμένα μέσα στον διάδρομο, το 1864 από τον Emm Miller, στην πρώτη στην ουσία ανασκαφική έρευνα που επιχειρήθηκε στην Θάσο. Μαζί βρέθηκαν και ενεπίγραφοι λίθοι, που έφεραν ονόματα αρχόντων της Θάσου, εξ’ ου και το όνομα Θεώριον που έδωσε ο ίδιος. Μεταφέρθηκαν αμέσως στη Γαλλία και σήμερα εκτίθενται στο Μουσείο του Λούβρου.

Υπενθυμίζεται ότι το μουσείο  διαμορφώθηκε γύρω από  την πρώην βασιλική συλλογή, η οποία εμπλουτίστηκε κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης.

Το Λούβρο και η απόκτηση αρχαιοτήτων

Το 1800, το μουσείο εγκαταστάθηκε στα καλοκαιρινά διαμερίσματα της Άννας της Αυστρίας. Tο 1807, αγοράστηκαν περισσότερα από πεντακόσια μαρμάρινα γλυπτά από τη συλλογή Borghese για την ανακαίνιση της Salle des Cariatides, το ισόγειο του Pavillon du Roi και τα χειμερινά διαμερίσματα της βασίλισσας. Μετά την επιστροφή των έργων στην Ιταλία το 1815, ο Ennio Quirino Visconti (1751-1818), ο πρώτος επιμελητής των αρχαιοτήτων του Λούβρου, υιοθέτησε μια ενεργή πολιτική εξαγορών. Το Venus de Milo (που παρουσιάστηκε στον Louis XVIII από τον Marquis de Rivière) μπήκε στο μουσείο το 1821.

Η συλλογή του Λούβρου, η οποία αποτελείται κυρίως από μαρμάρινα γλυπτά, εμπλουτίστηκε με αρχαιολογικά αντικείμενα όταν αγοράστηκε η συλλογή Tochon το 1818, ακολουθούμενη από αυτή του Durand (1825-1836) και έτσι ανοίχθηκε το Μουσείο Charles X στον πρώτο όροφο του ανακτόρου του Λούβρου το 1827. Όταν η συλλογή Campana αποκτήθηκε το 1861, τα αγγεία της εγκαταστάθηκαν στον πρώτο όροφο της νότιας πτέρυγας του Cour Carrée, σε μια γκαλερί παράλληλη με το Μουσείο Charles X.

Το μουσείο απέκτησε πολλά αντικείμενα από τη Βόρεια Αφρική και την Οθωμανική Αυτοκρατορία κατά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, ως αποτέλεσμα αρχαιολογικών αποστολών. Η νίκη της Σαμοθράκης (που ανακαλύφθηκε από το Champoiseau το 1863) τοποθετήθηκε στην κορυφή της σκάλας Daru το 1884. Στη συνέχεια, το αρχαίο ελληνικό γλυπτό ήρθε στο προσκήνιο με την Κόρη της Σάμου, την κεφαλή Rampin, την κυρία του Auxerre και τα ειδώλια της Τανάγρας της Βοιωτίας.

Το μουσείο διαθέτει προκλασική ελληνική γκαλερί  καθώς και μια γκαλερί για την ελληνική επιγραφία, (κάτω από τη σκάλα της Φτερωτής Νίκης) αφιερωμένη στον Ναό του Δία στην Ολυμπία.

Το 2006 η Salle de Diane αναδιατάχθηκε για να παρουσιάσει τα μάρμαρα του Παρθενώνα, που μεταφέρθηκαν στην Γαλλία από τον κατά άλλα αρχαιολάτρη και φιλέλληνα Αύγουστο Ντε Σουαζέλ-Γκουφιέ με την βοήθεια  του ζωγράφου Λουί Φοβέλ. Μάλιστα μετώπη από την Κενταυρομαχία έχει συμφωνηθεί μεταξύ πρωθυπουργών Ελλάδας και Γαλλίας  να εκτεθεί στην Ελλάδα με αφορμή τα 200 χρόνια από την Επανάσταση. 

Η ανακαίνιση του τμήματος ελληνικής τέχνης ολοκληρώθηκε τον Ιούλιο του 2010 με το άνοιγμα δωματίων αφιερωμένων στην κλασική ελληνική και ελληνιστική τέχνη , δημιουργώντας ένα νέο χώρο για την « Venus de Milo» στο ισόγειο του Pavillon du Roi. Συνολικά, το τμήμα περιλαμβάνει δέκα δωμάτια που σχηματίζουν δύο γκαλερί στα πρώην βασιλικά διαμερίσματα, συμπληρωμένα από το διάσημο Salle des Cariatides. Η χρονολογική επίδειξη της αρχαίας ελληνικής τέχνης που ξεκίνησε το 1997 είναι έτσι πλήρης.

 

Πηγές:

www.ert.gr

http://odysseus.culture.gr/

http://www.ipet.gr/thesaurusII/articles.

 https://www.mixanitouxronou.gr/

https://www.louvre.fr/