Νέο πλήγμα σε μουσείο της Γαλλίας: Κλοπή 2.000 χρυσών και ασημένιων νομισμάτων

 

Μόλις λίγες ώρες μετά την εντυπωσιακή ληστεία των γαλλικών βασιλικών κοσμημάτων στο Μουσείο του Λούβρου, μια νέα κλοπή συγκλονίζει τη Γαλλία. Περίπου 2.000 χρυσά και ασημένια νομίσματα, συνολικής αξίας 90.000 ευρώ, εκλάπησαν από το μουσείο Maison des Lumières στο Landres, στη βορειοανατολική Γαλλία, το βράδυ της Κυριακής.

Στο στόχαστρο και το μουσείο του Ντενί Ντιντερό

Το μουσείο είναι αφιερωμένο στον Γάλλο φιλόσοφο Ντενί Ντιντερό και όταν άνοιξε τις πόρτες του την Τρίτη, οι εργαζόμενοι εντόπισαν σπασμένες προθήκες και σήμαναν συναγερμό. Σύμφωνα με τις τοπικές αρχές, τα νομίσματα επιλέχθηκαν με «μεγάλη εξειδίκευση», γεγονός που υποδηλώνει οργανωμένη δράση.

Σειρά ληστειών σε μουσεία της Γαλλίας

Το περιστατικό αποτελεί μέρος μιας ανησυχητικής σειράς ληστειών σε πολιτιστικά ιδρύματα της Γαλλίας. Τον περασμένο μήνα, εγκληματίες εισέβαλαν στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας στο Παρίσι και αφαίρεσαν έξι χρυσά κομμάτια αξίας 1,5 εκατομμυρίου ευρώ. Μια Κινέζα υπήκοος συνελήφθη στη Βαρκελώνη προσπαθώντας να πουλήσει λιωμένο χρυσό και κρατείται προφυλακισμένη.

Τον Σεπτέμβριο, κλάπηκαν δύο πορσελάνινες πιατέλες και ένα βάζο από το Εθνικό Μουσείο Πορσελάνης στη Λιμόζ, με εκτιμώμενη αξία 6,55 εκατομμυρίων ευρώ. Τα αντικείμενα παραμένουν άφαντα και δεν έχουν γίνει συλλήψεις. Ειδικοί επισημαίνουν ότι τα έργα αυτά είναι αδύνατο να πωληθούν στην αγορά τέχνης, καθώς είναι εύκολα ανιχνεύσιμα.

Tι σσυμβαίνει στο  Λούβρο και οι ανησυχίες για την ασφάλεια

Η διευθύντρια του Λούβρου, Laurence des Cars, παραδέχθηκε ενώπιον της γαλλικής Γερουσίας ότι το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης του μουσείου είναι «παλαιωμένο» και ανεπαρκές. Μάλιστα, η μοναδική κάμερα που κάλυπτε τον εξωτερικό τοίχο από όπου εισέβαλαν οι δράστες ήταν στραμμένη μακριά από το σημείο εισόδου.

Ανεπαρκή μέτρα ασφαλείας και κυβερνητική αντίδραση

Προκαταρκτική έκθεση αποκάλυψε ότι το ένα τρίτο των αιθουσών του Λούβρου δεν διαθέτει κάμερες ασφαλείας και ότι το σύστημα συναγερμού δεν ενεργοποιήθηκε. Ο Υπουργός Δικαιοσύνης Gérald Darmanin χαρακτήρισε αποτυχία τα πρωτόκολλα ασφαλείας, σημειώνοντας ότι η δυνατότητα των δραστών να φτάσουν με τροποποιημένο φορτηγό μέχρι το μουσείο έδωσε στη Γαλλία μια «τρομακτική εικόνα».

Στην περίπτωση της ληστείας στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, τα συστήματα συναγερμού και παρακολούθησης είχαν απενεργοποιηθεί μέσω κυβερνοεπίθεσης, γεγονός που οι δράστες φαίνεται να γνώριζαν εκ των προτέρων.

Πηγή:bbc.com

Άκανθος, μια ακμάζουσα πόλη της αρχαίας Μακεδονίας, ονομαστή για τα νομίσματά της

 

 Σημαντική πόλη της Μακεδονίας και της Χαλκιδικής κατά την αρχαιότητα υπήρξε η Άκανθος, ερείπια της οποίας βρίσκονται στην περιοχή της Ιερισσού. Οι ανασκαφές άρχισαν πριν από 40 χρόνια στο νεκροταφείο της Ακάνθου και έχουν εντοπισθεί περισσότερα από 14.000 ευρήματα που χρονολογούνται από τους αρχαϊκούς έως τους ρωμαϊκούς χρόνους. Τα περισσότερα ευρήματα βρίσκονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Πολυγύρου. Ανάμεσα στο αρχαίο νεκροταφείο και τον οικισμό ήταν εγκατεστημένα τα εργαστήρια της αρχαίας πόλης, όπου μεταξύ άλλων κατασκευάζονταν εμπορικοί αμφορείς για την μεταφορά του γνωστού, από τις αρχαίες πηγές,  «ακάνθιου οίνου».

 

 Του Ανδρέα Π. Αναγνωστόπουλου

 

Αρχαιολογικός χώρος

 

Στην Άκανθο σώζονται τμήματα από την οχύρωση της πόλης, δημόσια κτίσματα, σπίτια και η θεμελίωση ενός ναού - πιθανότατα της θεάς Αθηνάς - στην κορυφή του λόφου Στρατόνικο. Θαυμάσιος είναι ο περίπατος στους τρεις λόφους όπου εκτεινόταν η αρχαία Ακανθος και ο επισκέπτης θα τον χαρεί ιδιαίτερα την άνοιξη που ο τόπος είναι καταπράσινος.

Ανεβαίνοντας ευθεία από την είσοδο του αρχαιολογικού χώρου θα δείτε το βυζαντινό καλντερίμι και επάνω του μια οικία με εσωτερική αυλή που περιβάλλεται από δωμάτια. Η οικία κτίστηκε στα τέλη του 4ου ή στις αρχές του 3ου αιώνα π.Χ. και καταστράφηκε τον 2ο αι. π.Χ. 

Συνεχίζοντας την περιήγηση στον αρχαιολογικό χώρο, ανεβαίνετε στον πρώτο λόφο όπου θα δείτε μια βυζαντινή εκκλησία, πιθανόν του 10ου αιώνα, κτισμένη με υλικά από αρχαίο κτίριο που καταστράφηκε από το σεισμό του 1932. Γύρω της έχουν βρεθεί κεραμικά της Πρώιμης εποχής του Σιδήρου.

Εξάλλου, περπατώντας προς τον δεύτερο λόφο, θα παρατηρήσετε τμήματα του τείχους αριστερά σας και στη συνέχεια θα ανεβείτε στον τρίτο λόφο. Στην κορυφή του υπάρχουν τα θεμέλια εκατόμπεδου αρχαίου ναού (δηλαδή μήκους 100 ποδών ή 30,48 μέτρων) κατά την ανασκαφή του οποίου βρέθηκαν ελάχιστα κινητά ευρήματα. Η θέα στην περιοχή της Ιερισσού από εκεί είναι εξαιρετική.

 

 

 

Νεκρόπολη

 

Μπορεί η αρχαία Άκανθος να μην έχει ανασκαφεί ακόμη σε μεγάλη έκταση, αλλά η έρευνα της νεκρόπολης έχει αρχίσει από το 1973. Εκτείνεται στο παράλιο τμήμα της Ιερισσού και μέχρι σήμερα έχουν καταγραφεί περισσότεροι από 600 τάφοι. Το νεκροταφείο χρησιμοποιήθηκε από την αρχαϊκή εποχή μέχρι τα ρωμαϊκά χρόνια, και στη συνέχεια, ίσως με κάποιες διακοπές, μέχρι το 17ο αι. π.Χ.    Οι τάφοι βρίσκονται σε δύο ή τρία τουλάχιστον επάλληλα στρώματα, σε διάταξη συνήθως παράλληλη με την ακτογραμμή. Ενήλικες και παιδιά θάβονταν στον ίδιο χώρο, σύμφωνα με τα γνωστά ταφικά έθιμα της αρχαιότητας.

Υπάρχουν διάφορα είδη, όπως ορθογώνιοι τάφοι είτε απλοί είτε επενδυμένοι με πηλό, καθώς επίσης κιβωτιόσχημοι και κεραμοσκεπείς τάφοι. Καταγράφηκαν ακόμη ταφές μέσα σε πιθάρια ή μικρότερα αγγεία, που αποτελούν και το μεγαλύτερο ποσοστό βρεφικών ή παιδικών ταφών.

Τα κτερίσματα εμφανίζουν μεγάλη ποικιλία. Τα περισσότερα είναι πήλινα αγγεία. Πολλά  αποτελούσαν προσωπικά αντικείμενα των νεκρών, ή σχετίζονταν με τα επαγγέλματα και τις ασχολίες τους -μεταξύ αυτών, κοσμήματα, περόνες, πόρπες, καθρέφτες, στλεγγίδες, βελόνες, αγκίστρια, μαχαίρια, κλπ. Η παρουσία όπλων είναι μάλλον σπάνια.

Πολύ συχνά, στους τάφους γυναικών, αλλά κυρίως παιδιών, βρίσκουμε πήλινα ειδώλια με τη μορφή χθόνιων θεοτήτων, ηθοποιών, ερωτιδέων, ανθρώπων και ζώων. Παρόμοια ταφικά έθιμα, τάφους και ευρήματα συναντάμε και σε νεκροταφεία άλλων αρχαίων πόλεων της Μακεδονίας και της Θράκης.

Στη νεκρόπολη είναι εμφανείς οι επιδράσεις, οι πολιτισμικές επαφές και οι εμπορικές συναλλαγές με τις ελληνικές πόλεις της Ανατολής, αλλά και με νησιωτικά κέντρα του Αιγαίου, όπως επίσης με την Εύβοια, την Αθήνα, την Κόρινθο και τη Βοιωτία. Ανάμεσα στο αρχαίο νεκροταφείο και την πόλη ήταν εγκατεστημένα τα εργαστήρια της Ακάνθου, όπου μεταξύ άλλων κατασκευάζονταν αμφορείς για τη μεταφορά του γνωστού «ακάνθιου οίνου».

 

 

Νομίσματα

 

Σημαντική θέση στην ιστορία της πόλης καταλαμβάνουν τα νομίσματά της, που θεωρούνται από τα αρχαιότερα και πλέον καλαίσθητα ελληνικά νομίσματα της αρχαιότητας. Η  Η ανάπτυξή της Ακάνθου κατά τη διάρκεια της αρχαϊκής περιόδου αντανακλάται από την ευρεία κυκλοφορία νομισμάτων της, που κόπηκαν για πρώτη φορά το 530 π.Χ., με πρότυπο τον ευβοϊκό σταθμητικό κανόνα του αργύρου.

Το τετράδραχμό της φέρει παράσταση λιονταριού που κατασπαράζει ένα βόδι, τον περίφημο ταυροκτόνο λέοντα. Στην πίσω πλευρά υπάρχει ένα έγκοιλο τετράγωνο διαιρεμένο σε τέσσερα όμοια τετραγωνίδια. Αργότερα, στο ίδιο νόμισμα προστέθηκε η επιγραφή «ΑΚΑΝΘΙΟΝ» στην πίσω όψη, μαζί με κάποια σύμβολα (άνθος ακάνθου και άλλα). Σε άλλα τετράδραχμα το λιοντάρι κατασπαράσσει έναν κάπρο  - ίσως αυτά να κόπηκαν στα Στάγειρα, το λιμάνι των οποίων ονομαζόταν Κάπρος.

Στις δραχμές της Ακάνθου απεικονίζεται ταύρος γονυπετής, να στρέφει την κεφαλή προς τα πίσω. Στα τετρώβολα εικονίζεται πάλι λέων ή ταύρος. Σε διώβολα απεικονίζεται η κεφαλή της Αθηνάς και σε οβολούς η κεφαλή λέοντος. Να σημειωθεί ότι όλα αυτά τα νομίσματα ήταν ασημένια.

Μετά τα  424 π.Χ., όταν η Άκανθος προσχώρησε στο στρατόπεδο των Σπαρτιατών, άρχισε να κόβει ασημένια νομίσματα βάσει του φοινικικού σταθμητικού κανόνα. Και σ’ αυτά υπάρχει το λιοντάρι που κατασπαράσσει ταύρο, ενώ στην πίσω όψη υπάρχει η επιγραφή «ΑΚΑΝΘΙΟΝ» και το όνομα του εκάστοτε κυβερνήτη. Τετράδραχμα, τετρώβολα και τριώβολα φέρουν εμπρός ταύρο. Τα διώβολα εικονίζουν εμπρός την κρανοφόρο Αθηνά, με την επιγραφή «ΑΚΑΝ». Αυτά συνέχισαν να εκδίδονται έως το 400 π.Χ.

 

 

 

Ιστορία της Ακάνθου

 

Η αρχαία Άκανθος βρισκόταν στον Στρυμωνικό κόλπο, στη ρίζα της χερσονήσου του Άθω, στον σημερινό κόλπο της Ιερισσού και κοντά στη διώρυγα του Ξέρξη. Τόσο ο Στράβων όσο και ο Θουκυδίδης την αναφέρουν ως αποικία των Ανδρίων. Σύμφωνα με τον Ευσέβιο και κάποια αρχαιολογικά δεδομένα, πιθανή χρονολογία ίδρυσης της είναι το 655 π.Χ.

Γενικότερα είναι αποδεκτό ότι ιδρύθηκε γύρω στα μέσα του 7ου αιώνα από Ίωνες αποίκους της νήσου Άνδρου, ή της Άνδρου και της Χαλκίδας, συγχρόνως με την ίδρυση τριών άλλων γνωστών αποικιών στην περιοχή, της Σάνης, των Σταγείρων και της Αργίλου λίγο βορειότερα, της παλιότερης ελληνικής αποικίας στην περιοχή του Στρυμόνα.

Η οικονομία της Ακάνθου βασιζόταν στον ορυκτό και δασικό της πλούτο, καθώς και στα γεωργικά και κτηνοτροφικά προϊόντα που διακινούνταν από το λιμάνι της.

Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι η πόλη το 490 π.Χ. υποτάχθηκε στους Πέρσες του Μαρδόνιου. Κατά την επόμενη Περσική εκστρατεία, το 480 π.Χ. πέρασε από εκεί ο Ξέρξης και η Άκανθος υποχρεώθηκε να φιλοξενήσει τον τεράστιο στρατό του, γεγονός που σήμαινε την σχεδόν ολοκληρωτική οικονομική καταστροφή της. Οι κάτοικοι υποχρεώθηκαν να εργαστούν στην διάνοιξη της διώρυγας για να περάσει ο στόλος του Ξέρξη.

Μετά το πέρας των Μηδικών πολέμων η Άκανθος έγινε φόρου υποτελής στους νικητές Αθηναίους. Ο Ξενοφών στα Ελληνικά του μας πληροφορεί ότι το 424 π.Χ. πέρασε στα χέρια του Σπαρτιάτη στρατηγού Βρασίδα και παρέμεινε σύμμαχος των Λακεδαιμονίων μέχρι το τέλος του Πελοποννησιακού Πολέμου. Στις αρχές του 4ου αιώνα π.Χ. τάχθηκε εναντίον της Ολύνθου και κατά συνέπεια κατά της σύστασης της Ολυνθιακής Συμπολιτείας.

Ακολούθησαν οι Μακεδόνες, με τον Φίλιππο τον Β’ το 348 π.Χ., οι οποίοι κατέλαβαν όλες τις πόλεις της Χαλκιδικής και τις διατήρησαν υπό την κυριαρχία τους μέχρι το 200 π.Χ. Τότε η Άκανθος καταστράφηκε ολοσχερώς από τον Ατταλο Α’ τον Σωτήρα και τους συμμάχους του Ρωμαίους, κατά τους πολέμους εναντίον του Μακεδόνα βασιλιά Φιλίππου του Ε’.

Το 168 π.Χ., μετά την μάχη της Πύδνας, κατέληξε ως ρωμαϊκή κτήση και οι τελευταίες αναφορές στην πόλη φτάνουν μέχρι τα βυζαντινά χρόνια.

 

 

Πηγές

 

http://www.dimosaristoteli.gr

 

https://sundayresort.gr

 

https://www.sithoniahotels.gr

Σταμάτησαν δημοπρασία αρχαίων νομισμάτων και επέστρεψαν στην Ελλάδα

 

​Στο "σφυρί" παραλίγο να βγουν πέντε σπάνια αρχαία αργυρά νομίσματα, σε οίκους του Μονάχου και της Ζυρίχης, αλλά τελικά επαναπατρίστηκαν. Τα τρία, από αυτά, τα οποία είχαν εξαχθεί παρανόμως από την Ελλάδα, παραδόθηκαν από τις βαυαρικές αστυνομικές Αρχές στο Γενικό Προξενείο της Ελλάδας στο Μόναχο και επέστρεψαν στην χώρα μας στις 30 Σεπτεμβρίου 2020 από το Μόναχο. Πλέον φυλάσσονται στο Νομισματικό Μουσείο, το οποίο συνέδραμε στην ταύτισή τους.

Τα νομίσματα είναι ένας στατήρας Λίνδου του πρώτου μισού του 5ου αιώνα π.Χ., ένα οκτάδραχμο του βασιλιά των Ηδονέων Γέτα, με χρονολογία κοπής γύρω στα 480-460 π.Χ., και ένας στατήρα Ήλιδας του 328 π.Χ. περίπου.

 

Το εγχείρημα της επιστροφής τους επετεύχθη χάρη στην εξάρθρωση, τον Οκτώβριο του 2016, από την Υποδιεύθυνση Ασφαλείας Πατρών πολυμελούς εγκληματικής οργάνωσης, που είχε έδρα την Ελλάδα και πλοκάμια σε πολλές άλλες χώρες και σχετιζόταν με την παράνομη διακίνηση πολιτιστικών αγαθών, σύμφωνα με το υπουργείο Πολιτισμού.

 

« Εις χείρας των εμπλεκομένων στην οργάνωση είχαν κατασχεθεί, εντός Ελλάδας, 126 αρχαία αντικείμενα και 2.024 νομίσματα, ενώ τον Μάρτιο του 2017 επαναπατρίστηκαν από τη Γερμανία 33 αγγεία Μυκηναϊκής εποχής, 600 αρχαία νομίσματα και άλλα αρχαία αντικείμενα διαφόρων εποχών, τα οποία οι αρχαιοκάπηλοι είχαν εξαγάγει παρανόμως από τη χώρα» αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση.

 

Συγκεκριμένα, τα ίχνη της οργάνωσης εντοπίστηκαν από την αρμόδια Διεύθυνση Τεκμηρίωσης και Προστασίας Πολιτιστικών Αγαθών αρχαίων ελληνικών νομισμάτων, η οποία είχε διοχετεύσει από προς πώληση σε οίκους δημοπρασιών με έδρα τη Ζυρίχη και το Μόναχο.

Με την ενεργοποίηση και της Εισαγγελίας Εφετών Πατρών υλοποιήθηκαν ενέργειες προς τις αρμόδιες ελβετικές και γερμανικές δικαστικές Αρχές για να να παραδοθούν τα παρανόμως διακινηθέντα πολιτιστικά αγαθά.

Μάλιστα, είχαν επιστραφεί πριν ένα χρόνο δύο ακόμη αργυρά νομίσματα από τη Ζυρίχη, ένα τετράδραχμο Αθηνών «Νέας Τεχνοτροπίας», με χρονολογία κοπής το 136 π.Χ., και ένα τετράδραχμο Πτολεμαίου Δ΄ Φιλοπάτορα νομισματοκοπείου Σιδώνας, με χρονολογία κοπής περί τα τέλη του 3ου αιώνα π.Χ. Τα δύο νομίσματα φυλάσσονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Πατρών.

Σε ποια περιοχή της νότιας Ιταλίας υπάρχει αρχαιοελληνικός ναός της Ήρας;

Νοτιοδυτικά της πόλης του Τάραντα, στη νότια Ιταλία, βρίσκεται η αρχαία ελληνική πόλη Μεταπόντιο με τον περίφημο Ναό της Ήρας ή Ναό των Παλατινών Πινακίδων. Το Μεταπόντιο ήταν αποικία που ίδρυσαν οι αρχαίοι Αχαιοί στον κόλπο του Τάραντα, στην αποκαλούμενη Μεγάλη Ελλάδα. 

Του Ανδρέα Αναγνωστόπουλου

Αρχαιολογικός χώρος

Ο αρχαιολογικός χώρος της πόλης Μεταπόντιο περιέχει τα ερείπια δύο ναών, που χρονολογούνται από το 570 π.Χ. έως το 480 π.Χ..Σύμφωνα με τους αρχαιολόγους και τους ιστορικούς, το πρώτο ιερό ήταν αφιερωμένο στον Λύκειο Απόλλωνα. Το δεύτερο ιερό, από το οποίο σώζονται δεκαπέντε κίονες, είναι ο δωρικού ρυθμού ναός της Ήρας, κτισμένος πάνω σε έναν μικρό λόφο, κοντά στην δεξιά όχθη του ποταμού Μπρατάνο. Η αρχική κατασκευή του ναού της Ήρας περιελάμβανε 18 κίονες.

Στο Μεταπόντιο υπάρχουν επίσης λείψανα του αρχαίου θεάτρου, το οποίο ανεγέρθηκε στην θέση παλαιότερου εκκλησιαστηρίου (χώρου συνέλευσης των πολιτών), καθώς και λείψανα του μαντείου. Στον ίδιο αρχαιολογικό χώρο βρέθηκε επίσης πεδίο τάφων (νεκρόπολη). Οι αρχαιολόγοι δεν έχουν πάντως καταφέρει ακόμη να εντοπίσουν τα όρια της αρχαίας ελληνικής πόλης.

Εκτός από τον αρχαιολογικό χώρο, στο Μεταπόντιο υπάρχει και Αρχαιολογικό Μουσείο, το οποίο επισκέπτονται χιλιάδες τουρίστες κάθε χρόνο. Στο μουσείο εκτίθενται ευρήματα που χρονολογούνται από την Εποχή του Χαλκού μέχρι την περίοδο της Ρωμαικής Αυτοκρατορίας.

Εξάλλου, δίπλα στον σύγχρονο οικισμό Τόρε ντι Μάρε, σε απόσταση 2,5 χιλιομέτρων από τον αρχαιολογικό χώρο, βρίσκεται η λίμνη Σάντα Πελαγίνα, που αν και δεν έχει μεγάλο βάθος, πιθανότατα ήταν το λιμάνι του αρχαίου Μεταποντίου.

Νομίσματα

Το Μεταπόντιο είχε κόψει νομίσματα και πολλά από τα αρχαία κέρματά του έχουν διασωθεί.

Ο αργυρός στατήρας του 5ου-4ου αι. π.Χ. απεικονίζει και στις δυο όψεις ένα στάχυ. Η μπροστινή όψη φέρει την επιγραφή "ΜΕΤΑ". Το κέρμα έχει διάμετρο 24 mm και ζυγίζει 7,75 γραμμάρια.

Εξάλλου, ο αργυρός  διόβολος του 4ου αι. π.Χ. απεικονίζει έναν έφηβο, ίσως τον Λίβυο Διόνυσο που φοράει κέρατα τράγου. Η πίσω όψη απεικονίζει στάχυ.

Επιπρόσθετα, ο αργυρός στατήρας του 4ου αι. π.Χ. απεικονίζει την προτομή του Λεύκιππου με κορινθιακό κράνος. Πίσω του κάθεται ένας σκύλος. Η πίσω όψη φέρει την επιγραφή "ΜΕΤΑ" και απεικονίζει στάχυ με φύλο και από πάνω ένα περιστέρι που φτερουγίζει. Κάτω από το περιστέρι είναι τα γράμματα "ΑΜ".

Ιστορία

Το Μεταπόντιο ιδρύθηκε τον 7ο π.Χ. αιώνα στην πεδιάδα που περικλείεται από τους ποταμούς Μπασέντο και Μπρατάνο, οι οποίοι λειτουργούσαν σαν λιμάνια του προς την Τυρρηνική Θάλασσα. Η πόλη γνώρισε μεγάλη ακμή χάρη στο κομβικό εμπορικό σημείο της και στη γεωργία, ακμή που αποκαλύπτεται στα πολλά νομίσματα που βρέθηκαν.

Ο Στράβων, βασιζόμενος στον ιστορικό Έφορο, αναφέρει σαν οικιστή του Μεταποντίου δύο εκδοχές. Τον τύραννο της Κρίσσας Δαύλιο και τον Λεύκιππο από την Σύβαρη. Σκοπός της ίδρυσης της αποικίας από τους Συβαρίτες ήταν να αναχαιτίσουν την επέκταση των Ταραντινών στην περιοχή τους.

Στα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ., το Μεταπόντιο φιλοξένησε τον Πυθαγόρα και έγινε το κέντρο συνάντησης των Πυθαγορείων μετά την εκδίωξή τους από τον Κρότωνα. Τον 4ο αιώνα π.Χ. αντιτάχτηκε στην επεκτατική πολιτική των Συρακουσών και του βασιλιά τους,  Διονυσίου, συνάπτοντας συμμαχία με τις άλλες Ιωνικές πόλεις της Ιταλίας.

Σύμφωνα με την μυθολογία, στο Μεταπόντιο γεννήθηκαν οι δίδυμοι γιοι του Ποσειδώνα και της Άρνης, Αίολος και Βοιωτός. Εκεί αναγκάστηκε να τους γεννήσει η Άρνη, όταν ο πατέρας της ανακάλυψε ότι ήταν έγκυος.

Πηγές

Carter, Joseph Coleman, ed. (1998). The Chora of Metaponto: The Necropoleis. Austin, Texas: University of Texas Press

Εγκυκλοπαίδεια Δομή, τόμος 10, σελ. 285, Αθήνα 1999

Valerio M. Manfredi, Οι Έλληνες της Δύσης, Εκδοτικός Οργανισμός Λιβάνη ΑΒΕ, 1997, σελ. 23

Greco, Emanuele (2002). "Sanctuaries of Magna Graecia and Sicily".

http://www.italia.it/en