Μια Θάλασσα Γατιά: Η Ραχήλ Σακκή και οι Μούσες της στο Πολιτιστικό Κέντρο «Μελίνα»

Μια έκθεση που μοιάζει με χάδι στην ψυχή, μια εικαστική βουτιά σε έναν κόσμο γαλήνης και παιχνιδιού. Η Ραχήλ Σακκή παρουσίασε στο Πολιτιστικό Κέντρο «Μελίνα» την έκθεση «Μια Θάλασσα Γατιά», μια ωδή στις γάτες και στην τέχνη της παρατήρησης, της τρυφερότητας και της φαντασίας.

της Μαρίας Αλιμπέρτη

Οι γάτες ως μούσες και καθρέφτες της ηρεμίας

Σε έναν σύγχρονο κόσμο γεμάτο άγχος και ταχύτητα, οι γάτες της κας Σακκή εμφανίζονται σαν μικρές θεότητες σε κατάσταση ζεν. Ποζάρουν σε φάσεις χουζουριού, ναζιάρικα. Τα σώματα τους είναι κουλουριασμένα, άλλοτε μοιάζου νσκιές που αποκτούν υπόσταση. Τα έργα της, φτιαγμένα με χρώμα, κάρβουνο και ψυχή, κινούνται ανάμεσα στον ρεαλισμό και τον σουρεαλισμό, δημιουργώντας ένα σύμπαν που η ηρεμία είναι στάση ζωής.

Η Αμίς, η σκυλίτσα φύλακας των γατιών

Μέσα σε αυτό το σύμπαν, ξεχωρίζει η Αμίς, η σκυλίτσα που προστατεύει τις γάτες. Για μένα καθώς κοιτώ τα δυο έργα, δεν είναι απλώς ένα ζώο, αλλά μια αλληγορία της φροντίδας, της συντροφικότητας και της αφοσίωσης. Η παρουσία της ενώνει τις μορφές, δίνει ρυθμό και ισορροπία στη σύνθεση.

Πορτρέτα με καρδιά και φαντασία

Οι πρωταγωνιστές της έκθεσης ή καλύτερα οι μούσες έχουν ονόματα : Αγκαλίτσα, Ομελέτα, Ναζάκι, Γκριζάκι, Μπούλης, Θετικά, Πεπίτος και Κέλτες. 

Κάθε ένας τους είναι  μια προσωπικότητα που αποτυπώνεται με τρυφερότητα και ελευθερία. όο  για τον τρόπο αποτύπωσης τους, άλλοτε η καλλιτέχνιδα βασίζεται σε φωτογραφίες που τράβηξε η ίδια ή της προσέφεραν άλλοι, άλλοτε επιστρατεύει τη μνήμη και τη φαντασία. Το αποτέλεσμα είναι συνθέσεις που μοιάζουν αυθόρμητες, αλλά είναι βαθιά στοχαστικές. 

Η Τέχνη ως καταφύγιο και αποδοχή

Η Ραχήλ Σακκή δεν προσπαθεί να εξηγήσει τις γάτες. Τις παρατηρεί, τις αγαπά και τις μετατρέπει σε σύμβολα. Με την έκθεση αυτή, κλείνει έναν κύκλο που άρχισε με τη διπλωματική της εργασία στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών. Το έργο της είναι μια δήλωση αγάπης προς τα κατοικίδια, αλλά και μια υπενθύμιση ότι, όπως γράφει η ίδια, «στο τέλος, μας έσωσαν».

«Ενοχλήστε με παρακαλώ»: Μια έκθεση για τολμηρούς θεατές

 

Γόνιμος πλουραλισμός, νοσταλγικό παιχνίδισμα, δημιουργικός διάλογος …τα έργα συνομίλησαν  στην πολυθεματική έκθεση με τίτλο «Ενοχλήστε με παρακαλώ»: στο Πολιτιστικό Κέντρο ΜΕΛΙΝΑ του Δήμου Αθηναίων.

 Μοναχικό πλήθος της Όλγας Ανδιακοπούλου

Ενοχλήστε με παρακαλώ
της Αθηνάς Χατζή 

Πρωτότυπες συλλήψεις,  πολλαπλοί προβληματισμοί, διαφορετικές τεχνοτροπίες…ένα ψηφιδωτό διαφοτετικών μέσων έκφρασης  που σου προκαλεί σκέψεις και ανάγκη για επεξεργασία, αλλά ταυτόχρονα ψυχική ανάταση. Μέσα από ερεθίσματα της επικαιρότητας  και για  προβλήματα της κοινωνίας, όπως  είναι το έργο  Γυναικοκτονίες της Άννας Κοζάκου και CHE FACE..Il  Gran Rifiuto- Η μεγάλη άρνηση του Μάνου Σπανού,   οι δημιουργού στέλνουν μηνύματα όπως μοναδικά εκείνοι καταφέρνουν να αποτυπώσουν με τις ευαίσθητες κεραίες τους!  Τα έργα των καλλιτεχνών του  Συλλόγου Εικαστικών Μεσογαίας αποτελούν πρόκληση και  κάλεσμα για την αλληλεπίδραση με το κοινό, όπως επιτυχημένα έκαναν τα έργα "Μοναχικό πλήθος" της Όλγας Ανδρικοπούλου  και το "Ενοχλήστε με παρακαλώ" της Αθηνάς Χατζή, αλλά και το "Εμείς εμάς" της Ιφιγένειας Χριστοδούλου. 

Αριστερά : Γυναικοκτονίες
  της Α. Καζάκου "συνομιλεί"
με το έργο  Πρόσκληση-πρόσκληση
της Γιούλας Ροζάκου

Μάλιστα δεν μένουν μόνο στην πρόκληση για θέαση, μας προσκαλούν και μας προκαλούν να λάβουμε μέρος, να διαταράξουμε την σχέση της συνασμένης επικοινωνίας  θεατή –καλλιτέχνη με το τίτλο-σύνθημα «Ενοχλήστε με, παρακαλώ!»  Μέσα από την αλληλεπίδραση ο θεατής βιώνει, σκέφτεται και εκπαιδεύεται, δεν είναι ένα παθητικός δέκτης,  που ερμηνεύει μες βάση την δική του σκέψη και όσα γνωρίζει , αλλά  ένα ενεργητικό υποκείμενο. Είναι ο ίδιο που θα δώσει το νόημα όπως στο άτιτλο έργο της Εύης Γρίβα.

 

Αφύπνιση  της Φ. Μπτσιόλη

Οι 55 καλλιτέχνες του Συλλόγου,  αξιοποιούν πέρα από τα τεχνικά μέσα το χιούμορ,την  ευαισθησία και τον σκεπτικισμό, ανατροφοδοτούν και καλούν τους επισκέπτες να αναλογιστούν: Τα ερεθίσματα που προσφέρουν είναι μέσα από εικόνες, κατασκευές, φωτογραφίες, ζωγραφική, γλυπτικά έργα, κεραμικά, textile art ή και κείμενα, κάθε ένα εκ των οποίων αποτελεί μια προσωπική αφήγηση και μια απάντηση στην ανάγκη για πολιτιστική διατήρηση και ουσιαστική ανθρώπινη σύνδεση. Με αισθαντικότητα αντανακλούν πτυχές του σήμερα και προκαλούν σε αναλογισμό, ενώ ταυτόχρονα συνομιλούν μεταξύ τους όπως το Φτερό του Βαγγέλη Πολύζου με το S imagined things  της Σεβαστής  Δρακούλη. 

Οπίτης  του Γ.Καλακολλά, 
στο βάθος:
 Ενοχλητικές Σχέσεις 
της Τ. Σταύρου

«Σε έναν κόσμο που διαμορφώνεται όλο και περισσότερο από τις ψηφιακές
αλληλεπιδράσεις  και την απομόνωση, το «Ενοχλείστε με, παρακαλώ!» χρησιμεύει  ως υπενθύμιση  της μεταμορφωτικής δύναμης  της ανθρώπινης  σύνδεσης. Μας  προκαλεί  να αγκαλιάσουμε  τη δυσφορία  της γνήσιας αλληλεπίδρασης,  βλέποντας  την όχι  ως ενόχληση  αλλά ως απαραίτητο  βήμα προς την αυτογνωσία  και τη συλλογική ανάπτυξη» γράφει μεταξύ άλλων ο επιμελητής της έκθεσης Γιάννης Κολοκοτρώνης, καθηγητής Ιστορίας και Θεωρίας της Δυτικής Τέχνης στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Δ.Π.Θ. 

  

Το φτερό  του Β. Πολύζου
και στο βάθος  το
 s imagined things της Σ. Δρακούλη 

Συμμετέχουν οι καλλιτέχνες: Αϊβάζογλου Αχιλλέας, Αλατσάκης Χρήστος, Ανδρικοπούλου Όλγα, Βέλλιου Έλλη, Βλαχάκη Μαρίνα, Βορρές Γιώργος, Βουλγαρέλη Κική, Γαβαλάς Γιάννης, Γκίκα Θεοφανώ, Γρίβα Εύη, Δάβρη Σίσσυ, Δικέφαλος Κώστας, Δούμα Θαλασσινή, Δρακούλη Σεβαστή, Ζωγράφος Παντελής, Θεοδοσία και άλλοι.

 

ned

Ο Σύλλογος Εικαστικών Μεσογαίας ιδρύθηκε το 2005, με νομική υπόσταση Καλλιτεχνικού Σωματείου, οργανώνοντας καλλιτεχνικές και πολιτιστικές δραστηριότητες από την ίδρυσή του. Στόχος του Συλλόγου είναι να ενώνει και να δραστηριοποιεί τους καλλιτέχνες της περιοχής, καθώς και να δημιουργεί σχέσεις συνεργασίας και επικοινωνίας. Επιδιώκει να συμβάλλει στη γνωριμία του καλλιτεχνικού τους έργου στην τοπική και ευρύτερη κοινωνία μέσω εκθέσεων και άλλων πολιτιστικών δραστηριοτήτων.

 

Ηρακλειδών 66, Θησείο

Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 10/2