Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τεχνητή Νοημοσύνη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τεχνητή Νοημοσύνη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 24 Μαρτίου 2026

To παράδειγμα της Τουρκίας για την διεκδίκηση επιστροφής της πολιτιστικής της κληρονομιάς



Όταν ένα αρχαίο χάλκινο άγαλμα του Ρωμαίου αυτοκράτορα Μάρκου Αυρηλίου επέστρεψε σε τουρκικό έδαφος έπειτα από δεκαετίες στο εξωτερικό, δεν ήταν απλώς ένας συμβολικός επαναπατρισμός. Η Τουρκία έχει εντείνει τις προσπάθειες κατά της παράνομης διακίνησης αρχαιοτήτων και μόνο το 2025 πέτυχε τον επαναπατρισμό 180 πολιτιστικών αντικειμένων.

Όσο για το άγαλμα του Ρωμαίου αυτοκράτορα Μάρκου Αυρηλίου πρόκειται για την πιο πρόσφατη επιτυχία στην ολοένα πιο δυναμική προσπάθεια της Τουρκίας να ανακτήσει αρχαιότητες που έχουν εξαχθεί παράνομα — μια εκστρατεία που πλέον υποστηρίζεται από ένα νέο εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης, σχεδιασμένο να εντοπίζει πολιτιστικά αντικείμενα τουρκικής προέλευσης.

Ποια η ιστορία της κλοπής και ο εντοπισμός

Το χάλκινο άγαλμα σε φυσικό μέγεθος, που χρονολογείται στον 2ο ή 3ο αιώνα μ.Χ., αφαιρέθηκε τη δεκαετία του 1960 από την αρχαία πόλη Βουβών, κοντά στην Αττάλεια της νοτιοδυτικής Τουρκίας. Μετά από πολυετή έρευνα που περιλάμβανε μελέτη, επιστημονικές αναλύσεις και καταθέσεις ηλικιωμένων πλέον μαρτύρων, το ακέφαλο άγαλμα επέστρεψε στην Τουρκία πέρυσι. Ο επαναπατρισμός του από μουσείο του Οχάιο έγινε με τη συνεργασία του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας  των ΗΠΑ και της Εισαγγελίας του Μανχάταν.

Η βοήθεια της Τεχνολογίας

Η Ζεϊνέπ Μποζ, διευθύντρια τουτμήματος για την καταπολέμηση της παράνομης διακίνησης πολιτιστικών αγαθών,από το Αρχαιολογικό Μουσείο της Κωνσταντινούπολης, διαπίστωσε μετά την επεξεργασία των δεδομένων την ταύτιση της αρχαιότητας σε δηλώσεις της στο AFP Το γεγονός ότι το άγαλμα διασώθηκε είναι από μόνο του εξαιρετικό: στην αρχαιότητα, ο χαλκός ήταν πολύτιμο υλικό και συχνά έλιωνε για την κατασκευή όπλων, νομισμάτων ή καθημερινών αντικειμένων.  Για χρόνια, το Μουσείο Τέχνης του Κλίβελαντ αντιστεκόταν, υποστηρίζοντας ότι δεν υπήρχαν επαρκείς αποδείξεις για την προέλευσή του, είπε η Μποζ.

Επίσης, ο ειδικός αρχαιομετρίας καθηγητής Έρνστ Πέρνικα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι «δεν υπάρχει καμία απολύτως αμφιβολία» πως το άγαλμα προέρχεται από τη Βουβών, που υπήρχε αυτοκρατορικό ιερό με χάλκινα αγάλματα Ρωμαίων αυτοκρατόρων. Δείγματα χώματος και μολύβδου αποτέλεσαν κρίσιμες επιστημονικές αποδείξεις που έπεισαν το μουσείο, σύμφωνα με την Μποζ.


Τεχνητή νοημοσύνη για τον εντοπισμό διακινούμενων αντικειμένων

Αν και το νέο σύστημα τεχνητής νοημοσύνης «TraceART» δεν χρησιμοποιήθηκε για την ανάκτηση του αγάλματος του Μάρκου Αυρηλίου, βοήθησε στον εντοπισμό δύο πλακιδίων Ιζνίκ του 16ου αιώνα που επαναπατρίστηκαν από τη Βρετανία αυτόν τον μήνα. Το σύστημα σαρώνει εικόνες από πλατφόρμες πώλησης, δημοπρασίες και μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να εντοπίσει πολιτιστικά αγαθά τουρκικής προέλευσης που ενδέχεται να έχουν διακινηθεί παράνομα. Τα ύποπτα αντικείμενα αποστέλλονται σε ειδικούς για αξιολόγηση.

Το TraceART τέθηκε σε λειτουργία το 2025 και από τότε έχει εντοπίσει εκατοντάδες αντικείμενα προς εξέταση, είπε η κ.Μποζ. Συγκεκρριμένα, τον Ιανουάριο, η Τουρκία ανέκτησε μια μαρμάρινη κεφαλή ανατολιακού τύπου από το Μουσείο Τέχνης του Ντένβερ στο Κολοράντο, σύμφωνα με την Μπουρτζού Οζντεμίρ της μονάδας κατά της διακίνησης αρχαιοτήτων.Το μουσείο επικοινώνησε με την Άγκυρα επειδή το αντικείμενο «είχε δωρηθεί από τη σύζυγο ενός Αμερικανού γενικού προξένου που υπηρέτησε στην Κωνσταντινούπολη τη δεκαετία του 1940».

Επιστροφές από τη Τουρκία

Η τουρκική εκστρατεία περιλαμβάνει επίσης την επιστροφή αντικειμένων σε χώρες όπως το Ιράν, η Κίνα και η Αίγυπτος.«Επιστρέψαμε δύο αντικείμενα που είχαν κλαπεί από ναούς στην Κίνα», δήλωσε η κ.Μποζ.Η Τουρκία επέστρεψε επίσης «ένα κλειδί της Κάαμπα στην Αίγυπτο» όταν διαπιστώθηκε ότι είχε καταλήξει παράνομα στην Τουρκία, είπε, αναφερόμενη στο κυβόσχημο ιερό κτίσμα στο Μεγάλο Τζαμί της Μέκκας.


Οθωμανικά πλακίδια στο Λούβρο

Η Τουρκία διεκδικεί τώρα τον επαναπατρισμό και άλλων αρχαιοτήτων που αφαιρέθηκαν κατά την οθωμανική περίοδο: ένα αρχαίο μαρμάρινο άγαλμα γνωστό ως «Ο Γέρος Ψαράς» από το Βερολίνο, καθώς και δεκάδες πλακίδια Ιζνίκ που βρίσκονται στο Μουσείο του Λούβρου.

Η παράνομη αντικατάσταση των πλακιδίων αποκαλύφθηκε το 2003, όταν ένα έπεσε από τον τοίχο μιας οθωμανικής βιβλιοθήκης και στο πίσω μέρος του βρέθηκε η σφραγίδα του Γάλλου κατασκευαστή.Τα πρωτότυπα και άλλα πλακίδια είχαν αφαιρεθεί στα τέλη του 19ου αιώνα από έναν Γάλλο που ισχυρίστηκε ότι τα αποκαθιστούσε, αλλά τελικά τα αντικατέστησε με απομιμήσεις.

Τα πλακίδια βρίσκονταν σε πάνελ δίπλα στον τάφο του Οθωμανού Σουλτάνου Σελίμ Β΄ στον κήπο της Αγίας Σοφίας. Σήμερα, στη θέση τους υπάρχει πινακίδα στα αγγλικά, γαλλικά και τουρκικά που γράφει: «Τα πλακίδια που βλέπετε είναι αντίγραφα».

Τα πρωτότυπα εκτίθενται σε παράρτημα του Λούβρου στο Λανς, 200 χιλιόμετρα βόρεια του Παρισιού, το οποίο αναφέρει ότι «αγοράστηκαν το 1895».Το μουσείο δεν απάντησε σε επανειλημμένα αιτήματα σχολιασμού από το AFP.

πηγή:/www.hurriyetdailynews.com

Τετάρτη 3 Δεκεμβρίου 2025

Απόρρητο: Μια παράσταση για την αλήθεια που ζητά ελευθερία


Στο Θέατρο Διάνα, το έργο του Ivan Vyrypaev “Απόρρητο” (New Constructive Ethics), σε σκηνοθεσία της Ταμίλλα Κουλίεβα, ολοκληρώνει τις παραστάσεις του τη Δευτέρα 29 Δεκεμβρίου, αφήνοντας πίσω του ένα αποτύπωμα βαθιάς συγκίνησης και προβληματισμού. Το κοινό μεταφέρεται στο έτος 2028, σε έναν κόσμο όπου η τεχνητή νοημοσύνη έχει αποκτήσει βούληση και ζητά από τον άνθρωπο να απαντήσει σε θεμελιώδη υπαρξιακά και κοινωνικά ερωτήματα.

Η σκηνή ως καθρέπτης του μέλλοντος

Η Έλλη Στάη και ο Παύλος Τσίμας, για πρώτη φορά στη θεατρική σκηνή, αναλαμβάνουν τον ρόλο των συνεντευξιαστών ενός ερευνητικού κέντρου, ενώ οι Ταμίλλα Κουλίεβα, Χρήστος Στέργιογλου και Μαριάννα Κιμούλη ενσαρκώνουν επιστήμονες που καλούνται να απαντήσουν σε ερωτήματα που αγγίζουν την καρδιά της ανθρωπότητας. Οι θεατές γίνονται μάρτυρες μιας εσωτερικής πάλης ανάμεσα σε όσα οι ήρωες πιστεύουν και σε όσα αντέχουν να δηλώσουν, ενώ παράλληλα μετατρέπονται σε αφανείς εξομολογητές της πιο κρυφής αλήθειας τους.

Η αλήθεια ως σκηνική δύναμη

Η παράσταση αναδεικνύει πως το μέλλον δεν είναι μακρινό, αλλά ένας καθρέπτης του παρόντος. Η αλήθεια, η αποδοχή της διαφορετικότητας, η σεξουαλική απελευθέρωση, η κλιματική αλλαγή και ο ρόλος της τεχνητής νοημοσύνης γίνονται αντικείμενα συνεχούς διερεύνησης. Όπως σημειώνει η Ταμίλλα Κουλίεβα, ο λόγος του Vyrypaev παρακινεί τον άνθρωπο να διεκδικήσει την ελευθερία του, ακόμη και υποσυνείδητα, δίνοντας στις λέξεις την ορμή της δικαιοσύνης.

Ένα έργο που σπάει το Απόρρητο


Το “Απόρρητο” δεν είναι απλώς μια θεατρική εμπειρία, αλλά μια σκηνική εξομολόγηση που αναζητά τον δρόμο προς την ελευθερία του ανθρώπου. Οι θεατές καλούνται να αντικρίσουν το μέλλον ως προέκταση του παρόντος και να αναγνωρίσουν ότι η αλήθεια, όσο δύσκολη κι αν είναι, αποτελεί το μοναδικό μονοπάτι προς την πραγματική απελευθέρωση.


Τετάρτη 8 Οκτωβρίου 2025

Έναρξη σειράς διαλέξεων για την τεκμηρίωση ιστορικών κτηρίων με τεχνητή νοημοσύνη



Σήμερα  Τετάρτη 8 Οκτωβρίου αρχίζει μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα σειρά διαλέξεων που διοργανώνει η Υπηρεσία Νεωτέρων Μνημείων και Τεχνικών Έργων Αττικής, Ανατολικής Στερεάς Ελλάδας και Κυκλάδων (ΥΝΜΤΕΑΣΕΚ), με στόχο την ανάδειξη σύγχρονων μεθόδων καταγραφής και προστασίας της αρχιτεκτονικής μας κληρονομιάς.

Η τεχνητή νοημοσύνη στην υπηρεσία της αρχιτεκτονικής τεκμηρίωσης

Η πρώτη διάλεξη της σειράς πραγματοποιείται σήμερα και έχει ως θέμα την καταγραφή ιστορικών κτηρίων με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης. Εισηγήτρια είναι η Δρ. Κωνσταντίνα Σιούντρη, αρχιτέκτονας και αναπληρώτρια προϊσταμένη της ΥΝΜΤΕΑΣΕΚ, η οποία θα παρουσιάσει τις δυνατότητες που προσφέρει η τεχνολογία στην τεκμηρίωση και διαχείριση του αρχιτεκτονικού αποθέματος.

Η πρωτοβουλία αυτή εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο δράσεων της Υπηρεσίας για την ενίσχυση της επιστημονικής γνώσης και την αξιοποίηση καινοτόμων εργαλείων στην προστασία των νεότερων μνημείων, με στόχο την ενίσχυση της πολιτιστικής ταυτότητας και της βιώσιμης διαχείρισης του δομημένου περιβάλλοντος.

Τρίτη 7 Οκτωβρίου 2025

Όταν η Τέχνης συναντά τη Τεχνητή Νοημοσύνη: “Ανακαλύπτοντας Νέες Διαστάσεις – Γεφυρώνοντας Κόσμους”

Η ζωγραφική συναντά την τεχνητή νοημοσύνη σε μια πρωτότυπη καλλιτεχνική σύμπραξη...Η Blank Wall Gallery στην Κυψέλη εγκαινιάζει την Παρασκευή 10 Οκτωβρίου στις 20:00 την έκθεση “Ανακαλύπτοντας Νέες Διαστάσεις – Γεφυρώνοντας Κόσμους”, με έργα της ζωγράφου Κατερίνας Βαρβαρέσσου και του φωτογράφου – ψηφιακού καλλιτέχνη Ισίδωρου Πρίντεζη. Η έκθεση αποτελεί έναν δημιουργικό διάλογο ανάμεσα στην παραδοσιακή τέχνη και τις δυνατότητες της τεχνολογίας.

Όταν η ζωγραφική συναντά την τεχνητή νοημοσύνη

Ο Ισίδωρος Πρίντεζης αξιοποιεί τη φωτογραφία και την τεχνητή νοημοσύνη για να δημιουργήσει εικόνες όπου το ανθρώπινο και το ψηφιακό στοιχείο συνυπάρχουν αρμονικά. Η Κατερίνα Βαρβαρέσσου, εμπνεόμενη από αυτές τις εικόνες, δημιουργεί ζωγραφικά έργα με ακρυλικά, μικτές τεχνικές και ανακυκλώσιμα υλικά, προσθέτοντας χειροποίητη υφή και συναισθηματική ένταση.

Μια νέα οπτική γλώσσα για τον σύγχρονο θεατή

Η έκθεση προτείνει έναν νέο τρόπο καλλιτεχνικής έκφρασης, που η τεχνολογία δεν αντικαθιστά την τέχνη, αλλά την εμπλουτίζει. Οι δύο δημιουργοί συνδιαλέγονται μέσα από τα έργα τους, γεφυρώνοντας κόσμους και καλώντας τον επισκέπτη να ανακαλύψει νέες διαστάσεις αισθητικής και νοήματος.

Η είσοδος είναι ελεύθερη. 

Έως τις 15 Οκτωβρίου,

Ωράριο Λειτουργίας:

Δευτέρα – Τρίτη

Τετάρτη: 17:30 - 21:30

Σάββατο 12:30 - 14:30


Κυριακή 3 Αυγούστου 2025

Ψηφιακή τεχνολογία και τεχνητή νοημοσύνη στην έκθεση τέχνης του Γκούσταβ Κλιμτ στο Beijing Fun


Η Αυστριακή Πρεσβεία παρουσιάζει ψηφιακή έκθεση τέχνης του Γκούσταβ Κλιμτ. Η έκθεση φιλοξενείται στο ιστορικό και πρόσφατα ανανεωμένο συγκρότημα Beijing Fun, γεφυρώνοντας τον χρόνο, τον χώρο και τον πολιτισμό — επαναπροσδιορίζοντας τα έργα του Κλιμτ ως παγκόσμια σύμβολα αλλά και ως προσωπικούς καθρέφτες της ομορφιάς, της επιθυμίας και του αιώνιου θηλυκού. Ο εισαγωγικός χώρος που παρουσιάζει βιογραφικά σημειώματα, αποσπάσματα και πολιτιστικά αναμνηστικά  αναδεικνύονται στην έκθεση με τίτλο «Η Χρυσή Εποχή».

Ως πρωτοπόρος του καλλιτεχνικού κινήματος της Απόσχισης της Βιέννης και κεντρική μορφή του ευρωπαϊκού συμβολισμού, ο Γκούσταβ Κλιμτ (1862–1918) μετέτρεψε τη συμβατική αφηγηματική ζωγραφική σε μια αισθησιακή, διακοσμητική και βαθιά προσωπική γλώσσα. Η έκθεση παρουσιάζει 23 εγκεκριμένες εκτυπώσεις μαζί με εκθέματα που αξιοποιούν τεχνητή νοημοσύνη και διαδραστικές εγκαταστάσεις.

Εκθέματα

Από εμβληματικά έργα όπως το «Φιλί» και η «Ιουδήθ Ι» έως το λιγότερο γνωστό «Κυρία με Ανεμιστήρα», η έκθεση καλεί τους επισκέπτες να βυθιστούν στην χρυσή αισθητική του Κλιμτ, πλούσια σε βυζαντινές επιρροές, φυσικά μοτίβα και συναισθηματική ένταση. Η έκθεση περιλαμβάνει επίσης αναπαράσταση σε φυσικό μέγεθος του «Φριζ Μπετόβεν» και ένα διαδραστικό σύστημα δημιουργίας ψηφιακών πορτρέτων με τεχνητή νοημοσύνη, που επιτρέπει στους επισκέπτες να δημιουργήσουν και να πάρουν μαζί τους το δικό τους πορτρέτο σε στυλ Κλιμτ.

Η συμβολή της Τεχνολογίας

Ένας ψηφιακά διευρυμένος καμβάς ενισχυμένος με τεχνητή νοημοσύνη εκτίθεται στην έκθεση «Η Χρυσή Εποχή» στο Beijing Fun. Στον διπλανό τοίχο αναγράφεται η φράση του Κλιμτ: «Δεν έχω σταθερό ύφος· απλώς προσπαθώ να εκφράσω αυτό που αισθάνομαι», υπογραμμίζοντας τη συναισθηματική ειλικρίνεια έναντι της ομοιομορφίας. 

Παρασκευή 14 Μαρτίου 2025

Όταν η Τέχνη μιλά για την Τεχνητή Νοημοσύνη: Έκθεση για αναστοχασμό περί δυστοπικού μέλλοντος


 


Από τα κομμένα χέρια της Αφροδίτης της Μήλου βγαίνουν καλώδια. Θα μπορούσε ένα άγαλμα να «αναστηθεί» με τη Τεχνητή Νοημοσύνη; Να αποκτήσει κίνηση και να εξελιχθεί; Η «τεχνητή Μήλος» έργο του Βασίλειου Καγκαράς θέτει ένα ακόμη θέματα στη συζήτηση για την «εισβολή» της Τεχνητής Νοημοσύνης στην ζωή μας.

  
Ταυτοτικά ζητήματα της ανθρώπινης ύπαρξης και για το μέλλον της θίγει ο Βασίλειος Καγκαράς στην εκθεσή του «2084: Στα χρόνια της Τεχνητής Νοημοσύνης» που φιλοξενείται στο ίδρυμα  Εικαστικών Τεχνών Τσιχριτζή, σε επιμέλεια της pictura manus. Σε μια εποχή που συζητάμε για την πολύτιμη βοήθεια του ΑΙ στην επιστήμη, στην διάγνωση ασθενειών και στον εντοπισμό νέων θεραπειών, στην εξομάλυνση διοικητικών προβλημάτων αλλά  στο τραπέζι του διαλόγου τίθενται και οι αμφιβολίες για τους κινδύνους που εγκυμονεί όπως είναι η  άκρατη ανάπτυξη της και ο συγκεντρωτισμός της εξουσίας σε μια τεχνολιγαρχία,  ο καλλιτέχνης κάνει μια προβολή στο μέλλον με έργα- στοχασμούς: Πως θα είναι το ανθρώπινο πρόσωπο στο μέλλον; Θα θρέφετε ο άνθρωπος από καλώδια; Ο εγκέφαλος θα έχει μικροτσιπ;Ο άνθρωπος θα εξελιχθεί σε υβρίδιο μισός σάρκα, μισός ρομπότ;

Της Μαρίας Αλιμπέρτη


Εύλογα τα ερωτήματα που θέτει  ο κ. Καγκαράς καθώς η ΤΝ μοιάζει για πολλούς το φετίχ της εποχής μας αλλά δεν είναι μια απλή τάση. Ο καλλιτέχνης θέτει το ζήτημα σε σωστή βάση: Η ΤΝ έρχεται να αλλάξει μέσα από την μηχανική αυτόματοποίηση τον τρόπο που εργαζομαστε, αλληλοεπιδρούμε με το περιβάλλον εν γένει που ζούμε. Η ΤΝ μιμείται την ανθρώπινη νοημοσύνη, εκπαιδεύεται στην μάθηση και μεγαλώνει τις δυνάμεις της και  όσο τα ρομπότ «ανθρωπομορφίζονται» αυτό μας φοβίζει. Ο άνθρωπος νιώθει δέος, φαντάζομαι όπως ένιωθε δέος μπροστά στη Τεχνολογία την εποχή της Βιομηχανικής Επανάστασης. Ίσως βιώνουμε αυτό που έλεγε ο
Thomaw Khun ως αλλαγή παραδείγματος.



Υπάρχει κίνδυνος;

Αρκετοί μεταξύ αυτών, κι ο συνιδρυτής της Google Larry Page  που πιστεύουν στη συνέχιση της ανθρώπινης νοημοσύνης χωρίς την ανθρώπινη σάρκα, αποκαλώντας το Εξέλιξη και  αντιμετωπιζοντας την ιδέα  αυτή ως διαδοχή κατάσταση. Είναι όμως δυνατόν να προκληθεί  αυτό που αφηγείται η μυθολογία με τη Τιτανομαχία- αλλαγή φρουράς στον Όλυμπο, δηλαδή ηγεσίας στον πλανήτη - μεταξύ ανθρώπινου είδους και μηχανών;

Τέτοιους προβλημαστισμούς εκφράζει κύκλος επιστημόνων; Ο
  Yoshua Bengio που έλαβε βραβείο Turing και Nobel Πληροφορικής κρούει τον κώδωνα του κινδύνου  αφου παραιτήθηκε από την google, μαζί με άλλους επιστήμονες όπως ο βραβευμένος Geoffrey Hinton υπογράφοντας επιστολές για ανάγκη ελέγχου της ΤΝ και καταστροφή της ανθρωπότητας. Η επιστημονική κοινότητα συνεπώς διχογνωμεί. «Φρένο» βέβαια στην ανεξέλεγκτη ανάπτυξη της ΤΝ εκτιμάται ότι μπορεί να βάλει η Βιοηθική μέσα από την «γλώσσα» ή καλύτερα δεοντολογία, δηλαδή την ηθική όπως την ορίζουμε ανθρώπινα .Μην ξεχνάμε ότι ο ηθικός στοχασμός  είναι προτέρημα του ανθρώπου που οδηγεί στη λήψη της ορθής απόφασης, με τον τρόπο αυτό σε περίπτωση χρήσης της ΤΝ το λάθος χρεώνεται στον τελικό χρήστη.

Τι είναι αυτό που φοβίζει

 Η Τεχνητή Νοημοσύνη όμως δεν έχει συναίσθημα και τι είναι όμως ο άνθρωπος χωρίς συναισθήματα. Το έλλειμμα αυτό ο καλλιτέχνης το αποδίδει πολύ χαρακτηριστικά σε ένα έργο για τη σύνδεση ανθρώπου με τα ζώα και εν προκειμένω με ένα γατάκι. Η σύνθεση περιλαμβάνει ένα υβριδικό πλάσμα με ένα καλώδιο στο κεφάλι να κρατά το σκοινί μιας γάτας. Νιώθω ότι επιχειρώντας να δείξει τη σύνδεση αυτών των πλασμάτων, υπάρχει ένα αέναο σκοινί που τα ενώνει και αυτό είναι η Φύση. Άκρως ενδιαφέρον στην έκθεση είναι πως στο  σύνολο των έργων του απεικονίζουν μια δυστοπία, καθώς  ο κ. Καγκάρας υπογραμμίζει την δραματικότητα που μου θυμίζει την γοτθική ιστορία του Φρακεσταιν! Τα έργα του  λειτουργούν σαν υπόμνημα ποια είναι ίδια ανθρώπινης δημιουργίας και  ποια πρέπει να είναι η ηθική της επιστήμης.




Σαρκαστικό  για μένα ήταν το έργο «Τεχνητή Δικαιοσύνη»: Μια γυμνή γυναίκα η καλύτερα υβρίδιο κρατάει σταυρωτά δυο ζυγαριές.
  Το ένα μάτι της είναι δεμένο το αλλιώς φανερώνει ότι είναι ρομπότ. Είναι ανέκφραστη και μυστηριώδης, δεν μοιάζει με άνθρωπο πάρα το γεγονός ότι έχει σάρκα σαν να μιμείται δεν είναι ο εαυτός της. Καθώς παρατηρούσα την μορφή αναρωτιόμουν  πιστεύει αυτό που παριστάνει  ή απλά το διεκπεραιώνει;  Το έργο επιδέχεται πολλών ερμηνειών. Εγώ αναρωτιέμαι, στο μέλλον θα μπορούσε ένα σύστημα ΑΙ να αντικαταστήσει τον φυσικό δικαστή, αποκτώντας νομικές γνώσεις  με τη βιωματική κατανόηση του ανθρώπινου περιβάλλοντος  και με επεξεργασία των  δεδομένων της νομοθεσίας ταχύτερα να κρίνει υποθέσεις. Δεν θα διαθέτει συνείδηση της ύπαρξης θα εκδίδει δικαστική απόφαση, χωρίς ανθρώπινο συναίσθημα.  




Με κινηματογραφικές αναφορές ο καλλιτέχνης νομίζω ότι θέλει να εννοήσει στο έργο «Ηρακλής» ότι μπορεί να αποκτήσει ηράκλεια δύναμη  ο Άνθρωπος μέσω της τεχνολογίας. Καθώς επεξεργάζομαι νοητικά τις λεπτομέρειες του έργου, αναρωτιέμαι εν   αυτή θα  του εξασφαλίσει  την πολυπόθητη ανθρώπινη ευτυχία. Εν τέλει μήπως η Τεχνολογία είναι μονόδρομος που οδηγεί σε μια αιώνια δυστυχία;
Με ένα υπαρξιακό σκεπτικισμό ο καλλιτέχνης θέτει το εναγώνιο ερώτημα ευθέως στο έργο «α-ψυχη» με ένα πλασμα μισό σκελετός και μισό ρομπότ.
  Με το βλέμμα του ρομπότ παγωμένο με κάνει να αναρωτιέσαι τελικά αξίζει  η πρόοδος; Και τι είναι άνθρωπος; Ψυχή, απαντώ κοιτώντας το πλάσμα αυτό,  δηλαδή συναίσθημα.  

Τετάρτη 8 Ιανουαρίου 2025

Τέχνη Νοημοσύνη. Αναδρομή σαν μισή ανάσα




H έκθεση του Μιχάλη Μανουσάκη «Τέχνη Νοημοσύνη. Αναδρομή σαν μισή ανάσα», εγκαινιαζεται απόψε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών. Η έκθεση, σε επιμέλεια του καθηγητή Παναγιώτη Πάγκαλου, συγκεντρώνει περίπου 200 έργα που εκφράζουν τις προσωπικές αγωνίες του, συγκινήσεις και αναζητήσεις και καλύπτουν την περίοδο 1969-2024: έργα παλιά και νέα –κάποια από τα όποια παρουσιάζονται για πρώτη φορά–, ζωγραφικά έργα, γλυπτά, εγκαταστάσεις, βίντεο, παιχνίδια και έργα φίλων. Στην αίθουσα «Νίκος Κεσσανλής» της ΑΣΚΤ, ο καλλιτέχνης αποτυπώνει τις σκέψεις του μέσα από ένα ταξίδι αφηγήσεων, χρωμάτων, ρυθμών και εικόνων που αντηχούν τον βαθύτερο ψυχισμό του.

 










Ο Μιχάλης Μανουσάκης παρουσιάζει μια πολυδιάστατη αναφορά στη μακρόχρονη πορεία του στην τέχνη. Η έκθεση τελεί υπό την αιγίδα της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, του Υπουργείου Πολιτισμού και του ΟΠΑΝΔΑ.



Με θεματική που αναδεικνύει τις διαχρονικές αξίες της επιστροφής στις ρίζες, της αναγέννησης και της καθημερινής ελπίδας, ο Μανουσάκης συνθέτει μια οπτική και συναισθηματική εμπειρία. Το έργο του αποτελεί μια κατάθεση μνήμης και προσωπικών στιγμών, ένα οδοιπορικό ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι.

Η έκθεση σηματοδοτεί έναν ακόμη σταθμό στην πολυετή του πορεία, καθώς ο Μιχάλης Μανουσάκης αποχαιρετά την ΑΣΚΤ, όπου υπηρέτησε ως μόνιμος καθηγητής από το 1987 έως το 2020. Μέσα από την έκθεση αυτή ο Μανουσάκης υποκλίνεται στις αγάπες και στα πάθη του, θεωρώντας ότι τίποτα δεν του ανήκει απ’ όλα αυτά και ότι όλα είναι αφορμές για μία ακόμα ευκαιρία σιωπηλής συνάντησης απόψεων για τον χρόνο που πέρασε, για αυτό που ζούμε τώρα και για αυτά που έχουμε ακόμα να κάνουμε, τα οποία είναι πάρα πολλά.


 


Εγκαίνια: Πέμπτη 9 Ιανουαρίου 2025, 19:00


Έως  τις 15 Φεβρουαρίου 202

Σάββατο 17 Απριλίου 2021

Η Τεχνητή Νοημοσύνη στην υπηρεσία των μνημείων της Θεσσαλονίκης


Στην ανάδειξη των μνημείων της συμπρωτεύουσας στοχεύει η κίνηση του Οργανισμού Τουρισμού της Θεσσαλονίκης μέσα από μια εφαρμογή στο κινητό τηλέφωνο ο επισκέπτης να βιώνει την ιστορία των μνημείων της συμπρωτεύουσας.

Με ένα σύγχρονο και πρωτοποριακό τρόπο οι επισκέπτες της Θεσσαλονίκης θα μπορούν περιδιαβαίνοντας την πόλη και «στοχεύοντας» με την οθόνη του κινητού να αντλήσουν πληροφορίες και να θαυμάσουν εικόνες παλιότερες του μνημείου, ερχόμενοι σε επαφή με την ιστορία του τόπου. Τα καλά νέα έρχονται σήμερα Παγκόσμια Ημέρα Μνημείων να μας αναθαρρύνουν για την καλή χρήση της τεχνολογίας υπέρ της διάσωσης και ανάδειξης της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

 Χάρη στις τεχνολογίες της Επαυξημένης Πραγματικότητας και της Τεχνητής Νοημοσύνης, καθώς ο χρήστης, θα είναι δυνατό ο χρήστης της εφαρμογής να μάθει για  παράδειγμα ότι ο Λευκός Πύργος που χτίστηκε από τους Οθωμανούς το 1430 στη θέση παλαιότερου Βυζαντινού Πύργου είχε διάφορες ονομασίες όπως Πύργος του Λέοντος, Πύργος της Καλαμαριάς, Πύργος των Γενιτσάρων και Πύργος του Αίματος γιατί εκεί φυλακίζονταν καταδικασθέντες.  Χαρακτηριστικό είναι ότι ο ιστορικός Μιχαήλ Χατζή Ιωάννου το 1888, τον αποκαλεί Βαστίλη της Θεσσαλονίκης, καθώς μόλις το 1883, με διαταγή του σουλτάνου Αβδούλ Χαμίτ Β’, ο Πύργος ασπρίζεται και του δίνεται η ονομασία Λευκός (Μπεγιάζ Κουλέ).

 



Με την εφαρμογή αυτή ακόμη κατά την περιπλάνηση στην πόλη ο επισκέπτης   η Ροτόντα, τεκμήριο της ρωμαϊκής εποχής της πόλης και τμήμα του ανακτορικού συγκροτήματος του αυτοκράτορα Γαλέριου  να δει τα ψηφιδωτά στα τοξωτά ανοίγματα της και στον μεγάλο θόλο του μνημείου Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO.

Η εφαρμογή παρουσιάστηκε σε ειδική διαδικτυακή ενημερωτική εκδήλωση του Εργαστηρίου Ευφυών Συστημάτων του Διεθνούς Πανεπιστημίου Ελλάδος, στη διοίκηση του Οργανισμού Τουρισμού Θεσσαλονίκης με επικεφαλής την πρόεδρο, αντιπεριφερειάρχη Βούλα Πατουλίδου.

Ερευνητική  ομάδα του ΔΙΠΑΕ αξιοποίησε τεχνολογίες της Επαυξημένης Πραγματικότητας (Augmented Reality) και της Τεχνητής Νοημοσύνης (AI)Επιδίωξη είναι ο επισκέπτης να μπορεί με οπτικοακουστικά  να έχει πρόσβαση σε πληροφορίες για το συγκεκριμένο μνημείο και σε σημεία σταθμούς στον χρόνο, σύμφωνα με την πρόεδρο του Οργανισμού Τουρισμού.

Εκτιμάται ότι η τεχνολογία  θα δώσει ώθηση στην ανάπτυξη του τουρισμού προσφέροντας μια διασκεδαστική εμπειρία του επισκέπτη και στην ανάδειξη των μνημείων της Πόλης.

Μέσω αυτής της εφαρμογής, τουρίστες μπορούν να εξερευνήσουν τα αξιοθέατα της πόλης, χωρίς περιορισμούς, απλά και μόνο με την χρήση της εφαρμογής.

Άξιο αναφοράς είναι ότι εδώ και σχεδόν μια τριετία ο Οργανισμός Τουρισμού υιοθέτησε δύο εφαρμογές εικονικής πραγματικότητας για Android και iOS, ακόμη και οι υποψήφιοι επισκέπτες μπορούν να θαυμάσουν την πόλη στα τάμπλετ ή στο smartphone μέσω του PlayStore ή του AppStore πληκτρολογώντας Thessaloniki VR και Thessaloniki Unesco VR.



 Mε μάσκα Virtual Reality (ή και χωρίς αυτήν) ο χρήστης μπορεί να περιηγηθεί τρισδιάστατα στα σημαντικότερα αξιοθέατα της πόλης όπως είναι η Καμάρα, τα Ανάκτορα του Γαλερίου (πλατεία Ναυαρίνου), το Αλατζά Ιμαρέτ, η πλατεία Αριστοτέλους, τα Λαδάδικα, η παραλία, το Άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου και άλλα.

Με την εφαρμογή Thessaloniki Unesco VR, μπορεί να περιηγηθεί στα 15 μνημεία της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς που διαθέτει η Θεσσαλονίκη και είναι κυρίως τα παλαιοχριστιανικά και μεταβυζαντινά μνημεία.

 

Πηγή: https://www.makthes.gr/

 http://www.lpth.gr/istoria-w-74399.html