Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα θρίλερ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα θρίλερ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 17 Αυγούστου 2025

My Son – Μια σκοτεινή βουτιά στην απώλεια και την πατρική απόγνωση

 



Την  ταινία My Son δεν θα μπορούσα να  τηπεριγράψω ως ένα συνηθισμένο θρίλερ. Μετά τη θέαση κατέληξα  ψυχολογική εξερεύνηση της απώλειας, της ομηρίας, και των τραυμάτων που αφήνει πίσω του ένα διαζύγιο. Με πρωταγωνιστή τον Guallaum Canet, η ταινία ξεχωρίζει για την ακατέργαστη ερμηνεία, τη σκοτεινή φωτογραφία και την αργή, αλλά συναισθηματικά φορτισμένη εξέλιξη.


 Σύνοψη του έργου

Ο Edmond Murray  επιστρέφει εσπευσμένα στη Σκωτία όταν μαθαίνει πως ο επτάχρονος γιος του έχει εξαφνιστεί. Καθώς η αστυνομία αδυνατεί να δώσει απαντήσεις, ο ίδιος βυθίζεται σε μια προσωπική αναζήτηση, αναγκασμένος να αντιμετωπίσει όχι μόνο την απώλεια αλλά και τις σκιές του παρελθόντος του — το διαζύγιο, την αποξένωση, και τις ενοχές.


 Ερμηνείες – Όταν ο αυτοσχεδιασμός γίνεται αλήθεια

Η ερμηνεία του Canet είναι καθηλωτική, όχι μόνο λόγω του ταλέντου του αλλά και της ιδιαιτερότητας της παραγωγής: Δεν του δόθηκε σενάριο. Αντιδρά αυθόρμητα σε κάθε σκηνή, όπως θα έκανε ένας πραγματικός πατέρας σε κατάσταση κρίσης. Αυτό προσδίδει μια αμεσότητα και αλήθεια που σπάνια βλέπουμε στο σινεμά.


 Η σκοτεινή φωτογραφία – Οπτική μεταφορά της ψυχικής κατάστασης

Η κινηματογράφηση είναι μουντή, σχεδόν θολή, με ψυχρά χρώματα και χαμηλό φωτισμό. Δεν είναι απλώς αισθητική επιλογή — είναι ψυχολογική. Ο θεατής νιώθει εγκλωβισμένος, όπως ο πρωταγωνιστής. Η εικόνα δεν προσφέρει παρηγοριά, αλλά εντείνει την αίσθηση απώλειας και αποπροσανατολισμού.



 Αργή εξέλιξη – Η σιωπή μιλά περισσότερο από τις λέξεις


Η ταινία δεν βασίζεται σε γρήγορες ανατροπές ή εντυπωσιακές σκηνές δράσης. Αντίθετα, επιλέγει να χτίσει την ένταση μέσα από σιωπές, βλέμματα και εσωτερικές συγκρούσεις. Αυτή η αργή εξέλιξη μπορεί να ξενίσει, αλλά είναι απαραίτητη για να βιώσει ο θεατής το βάθος της ιστορίας.


 Νοήματα – Απώλεια, ενοχή και η εύθραυστη σχέση γονιού-παιδιού

Το My Son δεν αφορά μόνο σε μια ιστορία απαγωγής. Είναι μια εξερεύνηση της πατρικής ευθύνης, της ενοχής που κουβαλά ένας γονιός που δεν ήταν "εκεί", και της ανάγκης για λύτρωση. Το διαζύγιο παρουσιάζεται όχι ως νομική πράξη, αλλά ως συναισθηματική ρήξη που αφήνει πληγές σε όλους — και κυρίως στο παιδί.


 Γιατί αξίζει να τη δείτε

• Αν αναζητάτε μια ταινία που δεν σας "ταΐζει" έτοιμες απαντήσεις, αλλά σας προκαλεί να νιώσετε.

• Αν εκτιμάτε τις ερμηνείες που ξεπερνούν το σενάριο και αγγίζουν την αλήθεια.

• Αν θέλετε να δείτε πώς η φωτογραφία και ο ρυθμός μπορούν να μεταφέρουν συναισθήματα χωρίς λόγια.

Πέμπτη 21 Δεκεμβρίου 2017

"Έγκλημα Στο Ντράφι"...θρίλερ με γέλιο

Μια πρόσκληση για δείπνο αποτελεί την αρχή του νήματος ενός θρίλερ με ανάλαφρη και κεφάτη ματιά! Η  θεατρική ομάδα Let’s Act που κατέχει τη συνταγή της επιτυχίας μας υπόσχεται μια παράσταση φυσικά με μεγάλη δόση αγωνίας αλλά και αναρίθμητες ανατροπές καθώς και πολύ γέλιο. Η μαύρη κωμωδία μυστηρίου «Έγκλημα Στο Ντράφι» ανεβαίνει  στο Θέατρο Παραμυθίας στις 21 Ιανουαρίου, σε σκηνοθεσία της Πηγής Μπουκουβάλα. 
Ο Θάνος Πάλλης προσκαλεί για δείπνο στο σπίτι του, απομονωμένο στο «εξωτικό» Ντράφι, μια καινούρια του γνωριμία, το Μάνο Στάικο. Η γυναίκα του Θάνου, Μαργαρίτα, έχει σοβαρές αντιρρήσεις για αυτήν την πρόσκληση. Θα αποδειχτεί ότι είχε δίκιο, αλλά όχι για τους λόγους που νομίζουμε. Στη μοιραία βραδιά εμπλέκονται και δύο άλλα άτομα: η φίλη του ζευγαριού, ατάλαντη ηθοποιός Τζίνα Κουφάτου, και μια εκκεντρική πνευματίστρια από το Τέξας, η Σάμι Γκαν. Οι προβλέψεις της Σάμι θα περιπλέξουν κι άλλο τα πράγματα – άραγε έχει το κληρονομικό χάρισμα ή είναι απάτη; Οι ανατροπές συνεχίζονται με την εμφάνιση της δίδυμης αδερφής της Μαργαρίτας, της Ρόζας, και οι εξελίξεις επιταχύνονται, ώσπου στο τέλος... Ας πούμε ότι λιγότεροι από τους μισούς θα ζουν, αλλά όσοι τα καταφέρουν θα περάσουν καλά!

Ταυτότητα παράστασης:

Παίζουν οι:
Πάνος Τσαλιγόπουλος
Πηγή Μπουκουβάλα
Φάνης Στάμου
Άντα Δασκαλάκη
Συμμετέχει η Μαριλένα Κεκάτου


Σκηνικά: Ειρήνη Μπάλα
Styling: Χαρά Κυρίτση
Επιμέλεια μακιγιάζ: Δώρα Πάτσο
Κομμώσεις: Σήλια Κορύζη
Μουσική Επιμέλεια: Πάνος Τσαλιγόπουλος
Βοηθός Σκηνοθέτη: Μαριλένα Κεκάτου
Φωτογραφίες:  Κυριάκος Ιορδάνης
Επιμέλεια αφίσας: Σπύρος Βώσσος
Δημόσιες σχέσεις – Επικοινωνία – Διεύθυνση παραγωγής: Νάντια Κιμουλάκη

Χώρος: Θέατρο Παραμυθίας
Παραμυθίας 27 & Μυκάλης, Κεραμεικός, Αθήνα (Μετρό: Στάση Κεραμεικός)

Πρεμιέρα :Κυριακή 21 Ιανουαρίου 2018, 
Κάθε Κυριακή στις 18:30    
Διάρκεια: 90’

Εισιτήρια: 12 Ευρώ και 8 Ευρώ (μειωμένο για φοιτητές και ανέργους)

Ειδικές τιμές εισιτηρίων για συλλόγους και γκρουπ  

Κρατήσεις: 6944677384

Κυριακή 30 Ιουλίου 2017

Sweeney Todd- αστέρια στο σκοτεινό θέαμα

Βράδυ Ιουλίου στο κατάμεστο Ηρώδειο, ενα γλυκό τιτίβισμα από την πολυκοσμία, ενώ ο νεαρόκοσμος, που πρώτη φορά είδα τόσο πολύ σε εκδήλωση στο συγκεκριμένο μνημείο, προσμένει να αρχίσει το σκοτεινό θέαμα... Τα φώτα σβήνουν για να αναψουν οι προβολείς και μας μεταφέρουν στο βικτωριανό Λονδίνο... Το πιο τρυφερό μελωδικό χάδι φθάνει στα αυτιά μας στις κερκίδες. 
Η άψογη εκτέλεση του μιούζικαλ Sweeney Todd- Ο δαιμόνιος κουρέας της Φλητ Στρητ ,που ξεπερνά την αποστειρωμένη  ακρίβεια, της Καμεράτας- Ορχήστρας των Φίλων της Μουσικής υπό την παγκέτα του Γιώργου Πέτρου αλλά και την σκηνοθετική του ματιά του ίδιου, θα μου χαρίσει μια αξέχαστη καλοκαιρινή βραδιά.

της Μαρίας Αλιμπέρτη

Παρά το αποτρόπαιο περιεχόμενο του έργου -την ιστορία ενός κατά συρροή δολοφόνου που επιθυμεί να εκδικηθεί για την στέρηση της γυναίκας και της κόρης του, κείμενο του σπουδαιότερου λιμπρετίστα του  Broadway, ο Stephen Sondheim και κείμενο του Hugh Wheeler (Χιου Γουήλερ) - απόλαυσα το ατμοσφαιρικό αποτέλεσμα. 

Η άρτια τεχνική υποστήριξη από πλευράς σκηνικών -υπέροχο τέχνασμα των κιβωτίων του Πάρι Μέξη, ενδυματολογικών επιλογών, φωτισμών κ.ά. με έκαναν να ξεχάσω το splat στοιχείο του έργου και μάλιστα να συμπονέσω τον ήρωα που ερμήνευσε με  το ρωμαλέο ταλέντο του  ο βαρύτονος Χάρης Ανδριανού καθώς και με το εκπληκτικό της ηχόχρωμα  και την σαρωτική της σκηνική παρουσία η Νάντια Κοντογεώργη στο ρόλο της κυρίας Λαβέτ, παρά τα τεχνικά προβλήματα που προέκυψαν με το μικρόωνό της.  Ισχυρές δόσεις μαύριου χιούμορ έδωσαν άλλες πινελιές στην εξέλιξη του έργου, γεγονός στο οποίο συνέβαλε δραστικά με την χαριτωμένη απόδοση του κωμικού ρόλου του Τομπία, ο Άρης Πλασκασοβίτης, ανταλακλώντας  τις δυο πτυχές της ανθρώπινης ύπαρξης την θετική-φωτεινή πλευρά απέναντι στη σκοτεινή.


Τις πιο ευαίσθητες χορδές άγγιξε η Μυρσίνη
Μαργαρίτη ερμηνεύοντας  με συγκηνιτική έγνοια την αθώα Τζοάννα, την ερωτευμένη κόρη του ήρωα. Μετά την πρωταγωνίστρια,την παράσταση έκλεψε η Άννα Κουτσαφτίκη στο δραματικό ρόλο της ζητιάνας με τη μοναδική της ερμηνευτική επίδοση. Μπορεί να είχε το ρόλο του κακού, όμως ο εξαίρετος βαρυτονος Χριστόφορος Σταμπόγλης  κατάφερε να υποδύεται με μαεστρία τα διαστρεμένα πάθη του δικαστή Turpin.



Στο άψογο αισθητικά αποτέλεσμα  συνέβαλε ο πολυπληθής θίασος :  Χριστόφορος Σταμπόγλης , Γιάννης Καλύβας, Γιάννης Χριστόπουλος, Χρήστος Κεχρής, Λητώ Μεσσήνη, Χριστίνα Μιχαλάκη, Μαριλένα Χρυσοχοΐδη, Μαρία Μουρκούση, Αναστασία Κότσαλη, Μιράντα Μακρυνιώτη, Αθηνά Καστρινάκη, Βαγγέλης Αγγελάκης, Σταύρος Ζουλιάτης, Χρήστος Χριστοδούλου, Γιάννης Μανιατόπουλος, Αποστόλης Ψυχράμης, Νικόλας Μπογιατζής, Σωτήρης Τριάντης, Αντώνης Δήμου, Άγγελος Χονδρογιάννης.

Μοναδικά μειονεκτήματα αποτελούν η μεγάλη διάρκεια του έργου και τα μη αναπαυτικά καθίσματα!
Πηγή φωτογραφιών :https://www.facebook.com/pg/sweeneytoddathensfestival/photos/?ref=page_internal
και
https://www.facebook.com/athepfestival/posts/10154806872995770

Κυριακή 22 Ιουνίου 2014

Κριτική για την ταινία "ΤΑ ΔΥΟ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ "

Κυριακή βράδυ και ουρές σχηματίζονται μπροστά από τον θερινό δημοτικό κινηματογράφο Νέας Σμύρνης Φιλίπ. Καιρό είχα να περιμένω σε ουρά θερινού σινεμά και οι προσδοκίες μου για το έργο αυξήθηκαν κατά τα 15 λεπτά αναμονής. Δεν ξέρω τι έφερνε τόσο κόσμο στην αίθουσα, η ταινία ή το γεγονός ότι έχει γυριστεί στην χώρας; Το θρίλερ "Τα Δύο πρόσωπα του Ιανουαρίου" σε σκηνοθεσία του Χοσέιν Αμίνι κατάφερε να φέρει κόσμο αλλά δεν ξέρω κατά πόσο τον κέρδισε.
Αν και ταινία μυστηρίου δεν θα έλεγα ότι καταφέρνει να κρατήσει το βλέμμα του θεατή επί της οθόνης και τα 96 λεπτά διάρκειάς του. Μπορεί το κουβάρι να ξετυλίγεται καθώς ο νεαρός ήρωας  Ράινταλ συνδέεται με τον επίσης Αμερικανό Τσέστερ και την σύζυγό του Κλοντέτ με φόντο τα ελληνικά μνημεία, αλλά η πλοκή είναι εξαιρετικά αργή. Ωστόσο, το πρώτο "φάουλ" παρά την καλή πρόθεση προβολής της χώρας μας, φαίνεται στην πρώτη σκηνή όπου ο ήρωας μεταφέρει σε τουρίστριες στον ιερό βράχο της Ακρόπολης την ιστορία του βασιλιά Αιγαία, λέγοντας ότι έπεσε από εκεί, αλλά ο εν λόγω βασιλιάς έπεσε από τον Ναό του Σουνίου γι'αυτό και το πέλαγος ονομάστηκε Αιγαίο. Κατ' άλλα η σκηνοθετική ματιά του μέχρι τώρα σεναριογράφου του «Drive» Χοσέιν Αμίνι, ήταν χλιαρή προσπαθώντας να αποδώσει το μυθιστόρημα της Πατρίτσια Χάισμιθ (γνωστή για τον Ταλαντούχο Κύριο Ριπλέι).
Ενδιαφέρουσα είναι η απόδοση της ρετρό ατμόσφαιρας της Ελλάδας της δεκαετίας του 60' καθώς οι πρωταγωνιστές Βίγκο Μόρτενσεν, Κίρστεν Ντανστ και Όσκαρ Άιζακ- σε ικανοποιητικές ερμηνείες- περιπλανώνται στα στενά του Μοναστηρακίου, αλλά και στα τοπία άγριας ομορφιάς της Κρήτης, ακόμη και στην Κνωσσό, ενώ οι θεατές θα πάρουν μια μικρή γεύση από Κωνσταντινούπολη . Αξιοσημείωτη είναι και η φωτογραφία καθώς "λικνίζεται" επικίνδυνα προς το σκοτάδι, με περίεργους φωτισμούς.