Ο Ορχάν Παμούκ στα Χανιά: Προφεστιβαλική εκδήλωση του 5ου Φεστιβάλ Βιβλίου με θέμα «Κόσμοι σε σύγκρουση»

Ο νομπελίστας συγγραφέας Ορχάν Παμούκ επισκέπτεται τα Χανιά τη Δευτέρα 18 Μαΐου, στις 20:00, για μια ξεχωριστή προφεστιβαλική εκδήλωση του 5ου Φεστιβάλ Βιβλίου Χανίων. Με κεντρικό θέμα «Κόσμοι σε σύγκρουση», ο Παμούκ συναντά το ελληνικό κοινό στο Θέατρο «Μίκης Θεοδωράκης» στο Ενετικό Λιμάνι, εγκαινιάζοντας τον δημόσιο διάλογο του φεστιβάλ.

Μια σπάνια εμφάνιση του Ορχάν Παμούκ στην Ελλάδα

Ο Ορχάν Παμούκ, ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους συγγραφείς παγκοσμίως, εμφανίζεται ζωντανά στα Χανιά σε μια εκδήλωση που αναμένεται να προσελκύσει το ενδιαφέρον του αναγνωστικού κοινού.

Με τα βιβλία του μεταφρασμένα σε 63 γλώσσες και με πρόσφατη τηλεοπτική παρουσία στο Netflix, όπου υποδύεται τον εαυτό του στη μεταφορά του «Μουσείου της Αθωότητας», ο Παμούκ έρχεται στην Κρήτη για να συζητήσει για τους «Κόσμους σε σύγκρουση», μια θεματική που διατρέχει μεγάλο μέρος του έργου του.

Συζήτηση με τον Παύλο Τσίμα και η ματιά της μεταφράστριας

Στη σκηνή του Θεάτρου «Μίκης Θεοδωράκης», ο Παμούκ συνομιλεί με τον δημοσιογράφο Παύλο Τσίμα, ανοίγοντας τον κεντρικό άξονα του φετινού φεστιβάλ. Η μεταφράστριά του στα ελληνικά, Στέλλα Βρετού, θα μιλήσει για τη συνεργασία τους, τις μεταφραστικές προκλήσεις και τη διαδικασία απόδοσης της ιδιαίτερης γραφής του συγγραφέα.

Ο Παμούκ και η Κρήτη στο έργο του

Η Κρήτη αποτελεί τόπο αναφοράς στο μυθιστόρημα «Νύχτες πανούκλας» (εκδ. Πατάκη, 2022), ενώ η επίσκεψή του στο νησί ενισχύει τον διάλογο ανάμεσα στη λογοτεχνία και τον τόπο. Η παρουσία του στα Χανιά αποτελεί σημαντικό πολιτιστικό γεγονός για την πόλη και το φεστιβάλ.

Οι ελληνικές εκδόσεις του Παμούκ

Τα βιβλία του Ορχάν Παμούκ κυκλοφορούν στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Πατάκη. Το πιο πρόσφατο μυθιστόρημά του, «Η καινούρια ζωή», κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2023. Υπό έκδοση βρίσκονται τα «Άλλα χρώματα» και η νέα έκδοση του «Λευκού κάστρου».

Το Φεστιβάλ Βιβλίου Χανίων

Το 5ο Φεστιβάλ Βιβλίου Χανίων θα πραγματοποιηθεί από τις 22 έως τις 28 Ιουνίου 2026. Διοργανώνεται από τον Δήμο Χανίων, σε συνδιοργάνωση με την Περιφέρεια Κρήτης, και αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους θεσμούς βιβλίου στη χώρα.

Παρουσίαση του βιβλίου «Θα ζήσω καίοντας τον εαυτό μου» του Ίωνα Δραγούμη στη Θεσσαλονίκη

Το βιβλιοπωλείο «Μεσιέ Σαρλό» και οι Εκδόσεις Πατάκη παρουσιάζουν το νέο βιβλίο του Ίωνα Δραγούμη, σε επιμέλεια Νώντα Τσίγκα, με τίτλο «Θα ζήσω καίοντας τον εαυτό μου – Τα αδημοσίευτα τετράδια 1902–1904». Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου στις 19:00, στον χώρο του βιβλιοπωλείου στη Χαριλάου.

Η εκδήλωση και οι συμμετέχοντες

Οι Εκδόσεις Πατάκη και το βιβλιοπωλείο «Μεσιέ Σαρλό» προσκαλούν το κοινό στην παρουσίαση του έργου, το οποίο περιλαμβάνει εισαγωγή, επιμέλεια, σχόλια και επίμετρο του Νώντα Τσίγκα.

Ο επιμελητής του βιβλίου θα συνομιλήσει με τον συγγραφέα και δημοσιογράφο Γιώργο Γκόζη, φωτίζοντας το ιστορικό και λογοτεχνικό πλαίσιο των τετραδίων του Δραγούμη.

Χώρος εκδήλωσης:

Μεσιέ Σαρλό | Το βιβλιοπωλείο μου

Γιάννη Αγγέλου 3, Χαριλάου, Θεσσαλονίκη

Το ιστορικό πλαίσιο των αδημοσίευτων τετραδίων

Ο Ίων Δραγούμης, μόλις 23 ετών, φτάνει τον Νοέμβριο του 1902 στο Μοναστήρι της τότε τουρκοκρατούμενης Μακεδονίας ως διπλωμάτης. Εκεί, πέρα από τα καθήκοντά του στο προξενείο, αναλαμβάνει ενεργό ρόλο στην ενίσχυση των ελληνικών κοινοτήτων, ιδρύοντας την «Άμυνα» και αντιστεκόμενος στη βουλγαρική τρομοκρατία της εποχής.

Πίσω του έχει αφήσει την Αττική και δύο έρωτες που έχουν τελειώσει, ενώ στο Μοναστήρι θα συνδεθεί με τη δασκάλα Σαπφώ Θείου. Τα τετράδια της περιόδου 1902–1904 καταγράφουν με μοναδική αμεσότητα τις εμπειρίες, τις συναντήσεις και τις εσωτερικές του διαδρομές.

Το περιεχόμενο των τετραδίων

Οι ημερολογιακές εγγραφές του Δραγούμη περιλαμβάνουν:

• αναφορές σε γεγονότα και πρόσωπα της εποχής,

• ταξιδιωτικές εντυπώσεις απαράμιλλης γραφής,

• εθνολογικές και εθνογραφικές σημειώσεις,

• περιγραφές υπηρεσιακών συγκρούσεων,

• φιλοσοφικές και ιδεολογικές αναζητήσεις,

• προσωπικές απογοητεύσεις, προσδοκίες και εσωτερικούς κλονισμούς.

Η διαδρομή του τον οδηγεί από την Αθήνα στο Μοναστήρι, στις Σέρρες, στον Πύργο, στη Φιλιππούπολη και στα μεγάλα στρατιωτικά γυμνάσια της Θήβας, όπου συμμετέχει ενεργά.

Κομβικό σημείο των τετραδίων αποτελεί ο θάνατος του Παύλου Μελά, γεγονός που συγκλονίζει τον Δραγούμη και επηρεάζει βαθιά τη σκέψη και τη δράση του.

Ο Δραγούμης ως λογοτέχνης και στοχαστής

Στα τετράδια αυτά αναδεικνύεται ο Δραγούμης ως:

• στιλίστας με αβίαστο και ισορροπημένο λόγο

• θερμός δημοτικιστής

• ποιητικός και λυρικός, αλλά και ειρωνικός

• στοχαστής που αυτοαναλύεται, αμφισβητεί, εξεγείρεται και ωριμάζει

Ο ίδιος καταγράφει σκέψεις, συναισθήματα και υλικό για μελλοντικά βιβλία, ελπίζοντας σε εποχές όπου θα μπορεί να γράφει απερίσπαστος.

Ένα πολύτιμο ντοκουμέντο

Τα αδημοσίευτα τετράδια 1902–1904 αποτελούν σημαντικό κομμάτι του έργου του Ίωνα Δραγούμη και προσφέρουν μια σπάνια ματιά στην προσωπικότητα, τη δράση και τον εσωτερικό του κόσμο. Το βιβλίο, όπως και τα υπόλοιπα τετράδιά του, αποκαλύπτει έναν άνθρωπο που ζει, σκέφτεται και γράφει με πάθος, ένταση και βαθιά συνείδηση της ιστορικής του στιγμής.

Παρουσίαση του νέου βιβλίου της Σώτης Τριανταφύλλου «Φασισμός. Η ιστορία μιας ιδεολογίας» στον Ευριπίδη

Τα Βιβλιοπωλεία Ευριπίδης και οι Εκδόσεις Πατάκη διοργανώνουν τη Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου, στις 19:00, την παρουσίαση του νέου βιβλίου της Σώτης Τριανταφύλλου «Φασισμός. Η ιστορία μιας ιδεολογίας». Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στον Ευριπίδη στην Κηφισιά, προσφέροντας στο κοινό την ευκαιρία να γνωρίσει από κοντά μια από τις πιο συζητημένες νέες εκδόσεις της πολιτικής και ιστορικής βιβλιογραφίας.

Ένα βιβλίο που φωτίζει τις ρίζες και τις μεταμορφώσεις του φασισμού

Στο νέο της έργο, η Σώτη Τριανταφύλλου εξετάζει την ιστορική πορεία του φασισμού από τις απαρχές του στις αρχές του 20ού αιώνα έως τις σύγχρονες εκδοχές του. Με συνδυασμό ιστορικής ανάλυσης, πολιτικής θεωρίας και κοινωνιολογικής ματιάς, το βιβλίο επιχειρεί να αποτυπώσει πώς μια ιδεολογία που γεννήθηκε μέσα από την κρίση, τον εθνικισμό και τη βία κατάφερε να διαμορφώσει την ευρωπαϊκή και παγκόσμια ιστορία.

Η συγγραφέας αναλύει:

• τις κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες που επέτρεψαν την άνοδο του φασισμού

• τις μορφές που έλαβε σε διαφορετικές χώρες

• τη σχέση του με τον ολοκληρωτισμό, τον λαϊκισμό και τη μαζική προπαγάνδα

• τις σύγχρονες αναβιώσεις και μεταλλάξεις του

Το βιβλίο εντάσσεται στη σειρά έργων της Τριανταφύλλου που εξετάζουν κρίσιμες ιστορικές και πολιτικές έννοιες με τρόπο προσιτό αλλά επιστημονικά τεκμηριωμένο.

Μια συζήτηση επίκαιρη όσο ποτέ

Η παρουσίαση αναμένεται να προσελκύσει το ενδιαφέρον αναγνωστών, ερευνητών και όσων παρακολουθούν τις σύγχρονες πολιτικές εξελίξεις. Σε μια εποχή όπου ο δημόσιος διάλογος επανέρχεται συχνά σε ζητήματα αυταρχισμού, ριζοσπαστικοποίησης και πολιτικής πόλωσης, το βιβλίο προσφέρει εργαλεία κατανόησης και ιστορικής εμβάθυνσης.

Η εκδήλωση θα δώσει την ευκαιρία για συζήτηση γύρω από τα βασικά ερωτήματα που θέτει το βιβλίο:

Πώς γεννιέται μια φασιστική ιδεολογία; Ποιες κοινωνικές ανάγκες εκμεταλλεύεται; Πώς μεταμορφώνεται στον 21ο αιώνα; Και κυρίως, πώς μπορεί να αναγνωριστεί και να αντιμετωπιστεί;

Πρακτικές πληροφορίες

Χώρος: Βιβλιοπωλεία Ευριπίδης, Κηφισίας 310, Κηφισιά

Ημερομηνία: Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου

Ώρα: 19:00

Τηλέφωνο: 210 8075792

Είσοδος ελεύθερη

ά.

Παρουσίαση βιβλίου του Βλάση Αγτζίδη στο Παγκόσμιο Πολιτιστικό Ίδρυμα Ελληνισμού της Διασποράς

Το Παγκόσμιο Πολιτιστικό Ίδρυμα Ελληνισμού της Διασποράς του Δήμου Νέας Φιλαδέλφειας–Νέας Χαλκηδόνας, σε συνεργασία με τις Εκδόσεις Πατάκη, διοργανώνει τη Δευτέρα 26 Ιανουαρίου, στις 19:00, την παρουσίαση του νέου βιβλίου του Δρα Ιστορίας Βλάση Αγτζίδη με τίτλο «Μεταξύ Σεβρών και Λωζάννης – Πλευρές της Μικρασιατικής Τραγωδίας».

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο ΠΠΙΕΔ – Μουσείο Μικρασιατικού Ελληνισμού “Φιλιώ Χαϊδεμένου”, στην Αίθουσα Διαλέξεων (Λεωφ. Δεκελείας 152 & Ατταλείας, Νέα Φιλαδέλφεια).

Το βιβλίο εξετάζει κρίσιμες πτυχές της περιόδου ανάμεσα στις Συνθήκες των Σεβρών και της Λωζάννης, φωτίζοντας ιστορικά γεγονότα που καθόρισαν την πορεία του μικρασιατικού ελληνισμού.

Βιβλιοπωλείο Πατάκη: Μια ξεχωριστή βραδιά αφιερωμένη στον Θάνο Μικρούτσικο

 

Οι Εκδόσεις Πατάκη διοργανώνουν την Πέμπτη 13 Νοεμβρίου στις 19:00 στο Βιβλιοπωλείο Πατάκη (Ακαδημίας 65, Αθήνα) μια ξεχωριστή βραδιά αφιερωμένη στον Θάνο Μικρούτσικο και τη βαθιά του σχέση με την ποίηση. Η εκδήλωση εστιάζει στα ποιήματα που αγάπησε ως αναγνώστης και σε εκείνα που επέλεξε να μελοποιήσει, αναδεικνύοντας τον καθοριστικό ρόλο της ποίησης στο έργο του. Τη συζήτηση συντονίζει ο ποιητής Γιάννης Δούκας, ενώ συμμετέχουν οι Σπύρος Αραβανής, Μιχάλης Γελασάκης, Κώστας Θωμαΐδης, Οδυσσέας Ιωάννου, Δημοσθένης Κούρτοβικ, Μαρία Παπαγεωργίου, Θύμιος Παπαδόπουλος και Ρένη Πιττακή.

 Η εκδήλωση αποτελεί φόρο τιμής σε έναν από τους σημαντικότερους συνθέτες της σύγχρονης ελληνικής μουσικής, με πλούσιο έργο που εκτείνεται από την όπερα και τη συμφωνική μουσική έως το έντεχνο τραγούδι και τη μουσική για το θέατρο και τον κινηματογράφο. Ο Θάνος Μικρούτσικος γεννήθηκε στην Πάτρα το 1947 και σπούδασε μουσική και μαθηματικά. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του συνεργάστηκε με κορυφαίους Έλληνες και ξένους σκηνοθέτες, ηχογράφησε δεκάδες άλμπουμ και παρουσίασε έργα του σε διεθνή φεστιβάλ σε Ευρώπη, Αμερική, Ασία και Αυστραλία. Το 2002 τιμήθηκε με το βραβείο «Δημήτρης Μητρόπουλος» για τη μουσική του στο θέατρο. Η είσοδος στην εκδήλωση είναι ελεύθερη. 

Το συγγραφικό εγχείρημα του Τομ Χανκς, η πρώτη συλλογή διηγημάτων του «Ασυνήθιστα στοιχεία»!

Μια ευχάριστη έκπληξη ετοιμασαν για το ελληνικό αναγνωστικο κοινό οι Εκδόσεις Πατάκη «φιλοξενώντας» την πρώτη συλλογή διηγημάτων «Ασυνήθιστα στοιχεία» του ηθοποιού Τοµ Χανκς. Το συγγραφικό εγχείρημα του καταξιωμένου ηθοποιού, σκηνοθέτη και παραγωγού έχει κερδίσει ήδη τα εύσημα των διεθνών media. 

O Τοµ Χανκς αναλύει με εξαιρετική τρυφερότητα, χιούµορ και οξυδέρκεια την ανθρώπινη κατάσταση και τα πάσης φύσεως «ελαττώµατά» της και αποδεικνύεται ότι εκτός από σπουδαίος ηθοποιός είναι συν τοις άλλοις και σημαντικός συγγραφέας, µε αστείρευτα πρωτότυπη σκέψη.

Μία πυρετική, αστεία σεξουαλική σχέση µεταξύ δύο φίλων. Ένας βετεράνος του Β΄ Παγκοσµίου Πολέµου που αντιµετωπίζει τα συναισθηµατικά και σωµατικά τραύµατά του. Ένας ηθοποιός βήτα διαλογής που βρίσκεται ξαφνικά στο επίκεντρο της δηµοσιότητας και µια χαοτική περιοδεία δηµοσιογραφικής προώθησης. Ένας αρθρογράφος στην εφηµερίδα µιας µικρής πόλης, µε απαρχαιωµένες απόψεις για τον σύγχρονο κόσµο. Μια γυναίκα που προσαρµόζεται στη ζωή µετά το διαζύγιο, σε µια καινούρια γειτονιά. Τέσσερις φίλοι που πάνε µέχρι τη Σελήνη και επιστρέφουν, µε έναν πύραυλο κατασκευασµένο στην πίσω αυλή ενός σπιτιού. Ένας έφηβος σέρφερ που ανακαλύπτει τυχαία την κρυφή ζωή του πατέρα του.

 Οι ιστορίες του έχουν έναν συνδετικό κρίκο: σε όλα µια γραφοµηχανή διαδραµατίζει κάποιον ρόλο, κεντρικό ή περιθωριακό.

Γνωστός, ως ηθοποιός, για την ειλικρίνεια και την ευαισθησία του, ο Τοµ Χανκς µεταφέρει και τα δύο αυτά χαρακτηριστικά στη γραφή του. Κινούµενο µεταξύ του παιγνιώδους, του συγκινητικού και, ενίοτε, του µελαγχολικού, το πρώτο του αυτό βιβλίο µάς αποκαλύπτει µια υπέροχη νέα λογοτεχνική φωνή, που καταφέρνει να διεισδύσει διορατικά κάτω από την επιφάνεια της φιλίας, της οικογένειας, της αγάπης και της καθηµερινής συµπεριφοράς.

«Ολόκληρη η αµερικανική ζωή είναι εδώ! Απίστευτο».

Sunday Τimes

«Η γραφή του Τοµ χαρακτηρίζεται από µια οξυδερκή παιχνιδιάρικη διάθεση. Ό,τι ακριβώς θα έπρεπε να περιµένουµε από εκείνον· απλώς, εύχεσαι να ερχόταν στο σπίτι σου και να σου διάβαζε δυνατά µία µία τις ιστορίες του».

Mindy Kaling

«Ο κύριος Χανκς αποδεικνύεται ένας από τους πιο ειλικρινά αυθεντικούς Συγγραφείς µε σίγµα κεφαλαίο που έχει αγγίξει ποτέ πλήκτρο γραφοµηχανής. Οι ιστορίες στα Ασυνήθιστα στοιχεία ποικίλλουν από ξεκαρδιστικές ως βαθύτατα συγκινητικές. Κινούνται σε διάφορες χρονικές περιόδους, τοποθεσίες και συµπεριφορές, όλα όµως καταδεικνύουν τη χαρά της συγγραφής, την απόλαυση της έκφρασης µιας έντονα αµερικάνικης αίσθησης ατµόσφαιρας, φιλίας, ζωής και οικογένειας, που είναι εξίσου έξυπνη, συναρπαστική και ανθρώπινη µε τον ίδιο. Όλα αυτά µε το επιπλέον χαρακτηριστικό της έντονα παρατηρητικής και συµπονετικής ευφυΐας, που ανέκαθεν έκανε τον Τοµ Χανκς να ξεχωρίζει. Ανοιγοκλείνω κατάπληκτος τα µάτια, παραµιλώ και σαστίζω από απίστευτο θαυµασµό».

Stephen Fry

«Αποδεικνύεται ότι ο Τοµ Χανκς είναι συν τοις άλλοις και ξεκαρδιστικός συγγραφέας, µε αστείρευτα πρωτότυπη σκέψη».

Steve Martin

«Το Ασυνήθιστα στοιχεία είναι αστείο, συνετό, εξαιρετικά εφευρετικό και ανθρώπινο. Ο Τοµ Χανκς ψυχολογεί τους ανθρώπους –την επιφυλακτική χωρισµένη γυναίκα, τον εκατοµµυριούχο που ανταλλάσσει την επιθυµία µε την καταστροφή, το αγόρι που γίνεται αυτόπτης µάρτυρας της απιστίας του πατέρα του, µια ετερόκλητη παρέα που προσπαθεί να φτάσει στη Σελήνη– µε τόσο οξυδερκή ενσυναίσθηση και καλοπροαίρετο χιούµορ, ώστε µπορεί να µας πείσει για τα πάντα. Το αποτέλεσµα είναι ένας κόσµος τον οποίο δε θέλεις να αποχωριστείς!»

Anna Funder

«Όταν διαβάζεις τα Ασυνήθιστα στοιχεία του Τοµ Χανκς, είναι σαν να ανακαλύπτεις ότι η Alice Munro είναι επίσης η σηµαντικότερη ηθοποιός της εποχής µας».

Ann Patchett

Ο ΤοΜ Χανκς είναι ηθοποιός, σεναριογράφος, σκηνοθέτης και παραγωγός. Κείµενά του έχουν δηµοσιευτεί στους New York Times, στο Vanity Fair και στο The New Yorker.

Σεργιάνι στις γειτονιές των θεών! Συζήτηση με την κα Σκουρμπουδή διοργανώνουν οι Εκδόσεις Πατάκη

Κάτω από τη μαγική σκιά της Ακροπόλεως, στις βόρειες και τις ανατολικές παρυφές της, ευτυχώς βρίσκεται η πολιτιστική κιβωτός μας, η οποία αντιστέκονται στην τσιμεντένια βαρβαρότητα της πόλης. Το Μοναστηράκι και η Πλάκα, δύο γειτονιές μοναδικές για έξι χιλιάδες συναπτά έτη συμπυκνώνουν την αθηναϊκή διαχρονία, σφύζοντας από ζωή. Και έχουν το προνόμιο να διεκδικούν τον τίτλο των αρχαιότερων, ιστορικότερων και σημαντικότερων συνοικιών του δυτικού πολιτισμού. Για αυτούς τους πολιτιστικούς φάρους γράφει στο υπέροχο βιβλίο τηςΜοναστηράκι-Πλάκα. Οι γειτονιές των Θεών" η λαοφιλής ξεναγός της Αθήνας, κα Άρτεμις Σκουμπουρδή ".

Δεν είναι τυχαίο ότι μια άλλη σημαντική προσωπικότητα των ημερών μας, η αναπληρώτρια καθηγήτρια Ιστορίας Πανεπιστημίου Αθηνών κα Μαρία Ευθυμίου γράφει μεταξύ πολλών άλλων
«Μόνον ένας άνθρωπος της αισθαντικότητας της κυρίας Σκουμπουρδή θα μπορούσε να μιλήσει με τόση γνώση, αγάπη, ευγένεια -αλλά και πόνο- για τα δύσκολα αυτής της πόλης: για τις καταστροφές των "βαρβάρων" και των χριστιανών από τον 3ο μέχρι και τον 7ον αιώνα· για την πολιορκία του Μοροζίνι και την ανατίναξη του Παρθενώνα τον 17ον αιώνα· για τα θαυμάσια κτίσματα που απέκτησε η Αθήνα ως πρωτεύουσα στον 19ον αιώνα και στις αρχές του 20ού, για να τα δει να κατεδαφίζονται, να βανδαλίζονται, να καταστρέφονται από τον πόλεμο και τις εμφύλιες συγκρούσεις της δεκαετίας του 1940 και από τη «νεοελληνική βαρβαρότητα» της μεταπολεμικής Ελλάδας.
Μας χρειάζονται πολλές Σκουμπουρδή. Μας χρειάζονται πολλοί που ν' αγαπήσουν ξανά και με τρόπο ουσιαστικό τη "μαγική αυτή πόλη", την Αθήνα...»

Οι Εκδόσεις Πατάκη διοργανώνουν με αφορμή την έκδοση του βιβλίου της τη Δευτέρα 17 Δεκεμβρίου στις 18:00 στο Βιβλιοπωλείο Πατάκη μια συζήτηση με την Άρτεμιν Σκουμπουρδή με θέμα «Σεργιάνι στις γειτονιές των θεών. Πλάκα - Μοναστηράκι».

Ακαδημίας 65, Αθήνα

Ώρα έναρξης: 6 μ.μ.

Συνάντηση-συζήτηση με την Μαρία Ευθυμίου

Με αφορμή την έκδοση του βιβλίου τους «Μόνο λίγα χιλιόμετρα. Ιστορίες για την Ιστορία» της καθηγήτριας Ιστορίας Μαρίας Ευθυμίου, το βιβλιοπωλείο-καφέ Booktalks και οι Εκδόσεις Πατάκη διοργανώνουν την προσεχή Δευτέρα 23 Απριλίου  σε μια συνάντηση-συζήτηση με τη Μαρία Ευθυμίου και τον δημοσιογράφο Μάκη Προβατά.
 
Ώρα στις 19:30 μ.μ.

Αρτέμιδος 47 & Αγ. Αλεξάνδρου 58,
Π. Φάληρο, τηλ.:210.98.02.520

Ξένια Καλογεροπούλου: “Ποτέ δεν μου άρεσε το ευτυχές τέλος σε μια παράσταση, αλλά εκείνο που με έκανε να φαντάζομαι ιστορίες”

Συνέντευξη στη Βίκυ Καλοφωτιά

Διασχίζοντας τον μικρό και περιποιημένο κήπο με τις τριανταφυλλιές, έφτασα μπροστά στην είσοδο μιας πολυκατοικίας στην απόχρωση του λευκού. Μια γειτονιά στα Ιλίσια με γραφικά σοκάκια και δέντρα να απλώνουν τη σκιά τους προσφέροντας στιγμές ανάπαυλας στους περαστικούς. Αφού πάτησα το κουδούνι, η πόρτα άνοιξε και πήρα το ασανσέρ για να ανέβω στον τέταρτο όροφο. Φτάνοντας, τη βρήκα να με περιμένει στο κατώφλι του διαμερίσματός της. Η Ξένια Καλογεροπούλου. Η γυναίκα που έβλεπα όταν ήμουν κοριτσάκι, να πρωταγωνιστεί σε παλιές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου, όπως “Ο άνθρωπος που έσπαγε πλάκα”, με το Λάμπρο Κωνσταντάρα και το Γιάννη Γκιωνάκη, “Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του”, με το Βασίλη Αυλωνίτη και το Νίκο Σταυρίδη και “Η κυρά μας η μαμμή”, με τη Γεωργία Βασιλειάδου και το Δημήτρη Παπαμιχαήλ, που υπήρξε και η πρώτη της ταινία στο σινεμά. Έτσι μου τονίζει, όταν παίρνουμε τις θέσεις μας στον καναπέ του σαλονιού της, για να ξεκινήσουμε την κουβέντα μας με άρωμα της δεκαετίας του ’60 και πινελιές από το σήμερα. 

Της θυμίζω την εποχή, κατά την οποία η μικρή Ξένια παίζει με τα άλλα παιδιά στους δρόμους του Ψυχικού, όπου ζει με τον πατέρα της και τη μητέρα της, τη ζωγράφο Ίρα Οικονομίδου και μεγαλώνει κάνοντας όνειρα για τη ζωή που απλωνόταν απλόχερα μπροστά της. Υπήρχαν στην ψυχή της από τότε, οι σπόροι της αγάπης για το θέατρο, που αργότερα εξελίχθηκε σε σχέση ζωής;

«Στο Ψυχικό έζησα μέχρι τα 12. Η σχέση μου με το θέατρο ξεκίνησε πολύ πιο μετά, την εποχή που πήγαινα στο Γυμνάσιο», αρχίζει να μου εξιστορεί κι εγώ της αφιερώνω όλη μου την προσοχή για να μην μου ξεφύγει το παραμικρό από την αφήγησή της, της οποίας το νήμα αρχίζει να ξετυλίγεται σαν πολύτιμο και κατακόκκινο κουβάρι. 

«Από εκείνα τα χρόνια μπήκε μέσα μου το “μικρόβιο”, όπως λέμε, και άρχισα να γράφω κάποια έργα και να ανεβάζουμε παραστάσεις, στις οποίες πολλές φορές έπαιζα και η ίδια. Μέχρι τότε είχα παρακολουθήσει θέατρο μόνο μια φορά, όταν ήμουν περίπου 10 ετών, και συγκεκριμένα το έργο “Πολύ κακό για το τίποτα”, στο Εθνικό Θέατρο, που ήταν βέβαια μια παράσταση για μεγάλους». 

Κάνοντας τις προηγούμενες ημέρες την έρευνα για εκείνη και τη ζωή της, το μάτι μου είχε πέσει σε μια παλαιότερη συνέντευξή της, όπου είχε δηλώσει πως διάβαζε παραμύθια μόνη της πολύ πριν πάει στο σχολείο, ωστόσο ήξερε εξαρχής ότι ήταν ψέματα. Και σε αυτό το σημείο μου γεννήθηκε η απορία. Πώς λοιπόν αργότερα άνοιξε με τόση στοργή την πόρτα του κόσμου των παραμυθιών γράφοντας έργα για παιδικό θέατρο, ενώ είχε από νωρίς καταρριφθεί μέσα της ο μύθος ότι “ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα”;

« Όλα τα παιδιά ξέρουν μέσα τους ότι τα παραμύθια είναι ψέματα, αλλά τα αντιμετωπίζουν σαν να είναι και αλήθεια. Κι εγώ σαν παιδί διάβαζα πολλά παραμύθια,  ακόμη και πριν πάω στο σχολείο και μάλιστα και παραμύθια στα γαλλικά, τα οποία είχα μάθει να μιλώ από τότε. Είχα πραγματικά αμέτρητα βιβλία, που μου τα χάριζε ο νονός μου, ο κύριος Κάουφμαν, ο οποίος είχε το γνωστό βιβλιοπωλείο. Γύρω στην ηλικία των 10, το αγαπημένο μου βιβλίο ήταν η “Μαντάμ Μποβαρύ” και είχα διαβάσει τους περισσότερους Γάλλους συγγραφείς του 19^ου αιώνα. Το “ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα” δεν ήταν κάτι που με απασχολούσε πολύ, ούτε εκείνη την περίοδο, ούτε και μετέπειτα. Ποτέ δεν μου άρεσε το ευτυχές τέλος σε μια παράσταση, αλλά αντιθέτως μου άρεσαν τα πράγματα που με έκαναν να φαντάζομαι ιστορίες. Έτσι και τα παιδιά που παρακολουθούν τις παραστάσεις που ανεβάζουμε στο Θέατρο Πόρτα, δείχνουν να μαγεύονται από το στοιχείο της περιπέτειας και του μυστηρίου και όχι από το ευτυχές τέλος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί και το περσινό έργο “Το μυστήριο της Πολιτείας Χάμελιν”, που το έγραψε και το σκηνοθέτησε ο Θωμάς Μοσχόπουλος. Οι ηθοποιοί είχαν ετοιμάσει τρεις διαφορετικές εκδοχές για το φινάλε, που θα διαμορφωνόταν ανάλογα με την ψήφο των παιδιών, τα οποία δεν ψήφισαν το “ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα” ούτε μία φορά».

Την ακούω να μιλάει και μέσα μου δημιουργείται μια έντονη επιθυμία να τη ρωτήσω τόσα πράγματα για εκείνη και την πλούσια σε βιώματα ζωή της, που δεν ξέρω ποια από τις ερωτήσεις να αφήσω απ’έξω για να μην την κουράσω. Της το αναφέρω, και με ένα βλέμμα της μου δίνει να καταλάβω ότι έχει τη διάθεση να μου πει πολλά και άλλα τόσα να μοιραστεί με τους αναγνώστες. Έτσι, λοιπόν πιάνω τη σκυτάλη των λέξεων και συνεχίζω ακάθεκτη.

Πραγματοποιώντας ένα νοερό ταξίδι στο χρόνο, υπάρχει κάτι που θα έσβηνε από το βιβλίο της περιπλάνησής της στα μονοπάτια της τέχνης που λάτρεψε, η Ξένια της παράστασης “Γιατρός με το ζόρι” –που ήταν και η πρώτη της εμφάνιση στο θεατρικό σανίδι– και η Ξένια του σήμερα;

«Σίγουρα υπάρχουν παραστάσεις και ταινίες που θα ήθελα να μην τις είχα κάνει. Ιδίως στο σινεμά, πάρα πολλές ταινίες τις έκανα από ανάγκη. Ήταν η περίοδος που είχαμε συνεχώς χρέη με τον πρώτο μου σύζυγο, το Γιάννη Φέρτη, κι έτσι αναγκαζόμασταν να καταφύγουμε και σε αυτή τη λύση. Παρόλα αυτά, συμβαίνει κι αυτό αρκετές φορές στην πορεία ενός ηθοποιού, το να κάνεις δηλαδή κάποια πράγματα που δεν τα αγαπάς τόσο, που δεν τα πιστεύεις τόσο ή που δεν βγαίνουν τόσο καλά, αλλά κάνεις και άλλα που τα πιστεύεις πολύ και που συνήθως βγαίνουν σε καλό». 

Καθώς αναφέρεται σε αυτό το δύσκολο στάδιο στη διαδρομή των ηθοποιών, πίνει μια γουλιά από το ποτήρι με το νερό που βρίσκεται στο τραπεζάκι μπροστά της και παίρνοντας μια βαθιά αναπνοή, βλέπω την όψη του προσώπου της να γλυκαίνει και να σχηματίζεται στα χείλη της ένα μεγάλο χαμόγελο. Σπεύδει να μου εξηγήσει από πού πηγάζει.

«Σήμερα το απόγευμα το πρόγραμμά μου ήταν πιο χαλαρό, αφού ακόμη δεν έχουν ξεκινήσει οι πρόβες στο θέατρο, κι έτσι πέτυχα πάλι στην τηλεόραση την πρώτη μου κινηματογραφική ταινία, την “Κυρά μας τη μαμμή”. Ενώ συνήθως δεν βλέπω τις παλιές μου ταινίες, σήμερα δεν μπόρεσα να αντισταθώ και αυτήν την είδα μέχρι το τέλος. Μετά από πολύ καιρό απόλαυσα μια ταινία, ξύπνησαν μέσα μου τόσες αναμνήσεις από τα γυρίσματά της. Ήταν ανέμελη και ευχάριστη η διαδικασία των γυρισμάτων αυτής της ταινίας, γιατί ο θίασος ήταν καταπληκτικός, οι ηθοποιοί όλοι τους ξεχωριστοί, και ο Αλέκος Σακελλάριος ήξερε πολύ καλά τι ήθελε και πώς να το μεταδίδει. Τώρα που το σκέφτομαι, αυτή η ταινία έγινε περισσότερο σαν διασκέδαση», μου λέει και κάπου στην άκρη των ματιών της μου φαίνεται ότι διακρίνω ένα δάκρυ νοσταλγίας, που όμως δεν προλαβαίνει να τρέξει, γιατί υπερισχύει η χαρά και ο ενθουσιασμός που φέρνει μαζί της η πολύτιμη αυτή ανάμνηση. 

Ανήκει στους ηθοποιούς που είχαν την τύχη να βιώσουν τη χρυσή εποχή του ελληνικού κινηματογράφου και συνεργάστηκε με όλους εκείνους που είχαν ως κινητήριο δύναμη το μεράκι και την αγάπη τους για την τέχνη τους. Ποια από αυτές τις συνεργασίες έχει χαραχτεί μέσα της με ανεξίτηλο μελάνι; Ήταν γνωστές οι έννοιες “ανταγωνισμός” και “φθόνος” μεταξύ τους;

«Δεν έζησα τότε ούτε ανταγωνισμό, ούτε φθόνο. Ήταν άγνωστες έννοιες αυτές για όλους μας. Όσο για τις συνεργασίες, τίποτε δεν είναι ανεξίτηλο. Αυτό που θυμάται κανείς περισσότερο, είναι στιγμές. Μέσα σε αυτές τις στιγμές ήταν και κάθε φορά που συνεργαζόμουν με τον Ντίνο Ηλιόπουλο. Μου άρεσε πολύ να συνεργάζομαι μαζί του, του είχα αδυναμία. Δεν ήταν πολύ σίγουρος για τα πράγματα που έκανε, και φοβόταν, είχε όμως φινέτσα, ευγένεια, υπέρμετρη ευαισθησία και ξεχωριστή φαντασία, και όλα αυτά τα χαρακτηριστικά του μου ήταν ιδιαίτερα συμπαθή». 

Κατά πόσο είναι εφικτό να διανύσει ένας καλλιτέχνης, μια επιτυχημένη διαδρομή, απέχοντας από τη νοοτροπία του “σιναφιού”; τη ρωτώ στη συνέχεια.

«Ποτέ δεν ενδιαφερόμουν τόσο πολύ για τα πράγματα που είχαν έναν εμπορικό σκοπό. Έψαχνα πολύ προσεκτικά, αφιέρωνα αμέτρητες ώρες στο να επιλέγω αυτά που γέμιζαν την ψυχή μου, δεν επαναπαυόμουν. Ήμουν περισσότερο “ψώνιο” δηλαδή, με την καλή έννοια και αυτό με τα χρόνια έγινε πιο έντονο. Είναι άλλωστε κάτι, που το φανερώνουν και οι επιλογές που έκανα τα τελευταία χρόνια με τις συνεργασίες μου στο Θέατρο Πόρτα, το οποίο ίδρυσα από το 1984. Το είδος των ανθρώπων που συνεργάζομαι πλέον, είναι ένα είδος ανθρώπων που ανήκει σε μια πιο μικρή παρέα μέσα στο θέατρο, έχει όμως κατά τη γνώμη μου μεγαλύτερο ενδιαφέρον και μεγαλύτερο βάθος. Είναι μια δύσκολη επιλογή από μέρους τους, γιατί σίγουρα σημαίνει ότι βγάζουν λιγότερα χρήματα και γίνονται λιγότερο γνωστοί στο πλατύ κοινό, πρόκειται όμως για ηθοποιούς που διαλέγουν πράγματα που έχουν εσωτερική ανάγκη να τα κάνουν και όχι εξωτερική».

Η συζήτηση φτάνει στο σήμερα και με αφορμή την ταινία “Το μεροκάματο της ευτυχίας”, στην οποία είχε πρωταγωνιστήσει το 1960 μαζί με το Μίμη Φωτόπουλο και την Τασσώ Καββαδία, παίρνω το θάρρος να ζητήσω τη γνώμη της για το πώς ένας άνθρωπος στη χώρα μας μπορεί να αντλήσει δύναμη να συνεχίσει τον αγώνα του, όταν το μεροκάματο απέχει μακράν από τον ορισμό της ευτυχίας.

«Το μεροκάματο αυτή τη στιγμή που ζούμε, είναι κάτι πολύ δύσκολο. Πλέον έχουμε μάθει όλοι να πορευόμαστε με πολύ λιγότερα χρήματα, να σκεφτόμαστε ακόμη και το ένα ευρώ. Δεν είναι ιδανικό, αλλά το συνηθίζει κανείς με τον καιρό. Εγώ αυτή την κατάσταση τη διαχειρίζομαι με στενούς συνεργάτες και φίλους και όχι μόνη μου, και αυτό είναι το βασικό. Να μοιραζόμαστε τις ανησυχίες μας με άλλους ανθρώπους, με τους οποίους μας συνδέει μια στενή σχέση. Αναφορικά με την παραπάνω ταινία, θυμάμαι ότι ήταν μια ταινία για την οποία δεν πήρα φράγκο, χωρίς βέβαια να είναι δική μου απόφαση. Έτσι έγινε στο τέλος και εγώ το δέχτηκα. Ωστόσο, κρατώ τα θετικά από αυτή την εμπειρία. Ήταν μια ταινία που δημιουργήθηκε με αστείρευτο μεράκι από μια παρέα αριστερών ιδεολόγων, μεταξύ των οποίων ήταν και ο Σταύρος Τορνές, ο λεγόμενος ζεν πρεμιέ της ταινίας, που έγινε αργότερα ένας πολύ ιδιότυπος σκηνοθέτης και επρόκειτο για μια πολύ αξιόλογη περίπτωση ανθρώπου. Σε αυτή την ταινία έμαθα επίσης και πολλά άλλα πράγματα, όπως το να γράφω με γραφομηχανή, κάτι το οποίο δεν γνώριζα μέχρι τότε».

Λίγο πριν ξεκινήσουμε να μιλάμε, όση ώρα μου έψηνε ελληνικό καφέ σερβιρισμένο με γλυκό του κουταλιού, μου είχε αναφέρει πόσο ευλογημένη αισθάνεται για τη συμμετοχή της, το 2013, στην ταινία “Πριν τα Μεσάνυχτα” (“Before Midnight”), παρέα με τον Ίθαν Χοκ και τη Ζιλί Ντελπί. Της ζητώ να μου αποκαλύψει λεπτομέρειες από αυτή τη συνεργασία, η οποία όπως μου εμπιστεύτηκε, ήταν “η ωραιότερη συνεργασία που είχα μέχρι στιγμής στο σινεμά”. 

«Στην ταινία είχα μόνο ένα μονόλογο, αλλά ήταν ένας τόσο ωραίος και ουσιαστικός μονόλογος που τον θυμάμαι τόσο έντονα και πιστεύω ότι δεν θα τον ξεχάσω ποτέ. Τον κάναμε πρόβα πολύ καιρό και τα γυρίσματά του κράτησαν τρεις ημέρες. Την πρώτη φορά που τον ερμήνευσα, με χειροκρότησε όλος ο θίασος και το συνεργείο, και αυτό μου άρεσε πάρα πολύ, ήταν μια μαγική στιγμή για εμένα. Ποτέ πριν δεν είχα δουλέψει στον κινηματογράφο με τέτοια φροντίδα, με τέτοιο μεράκι, με τέτοιους συνεργάτες. Ήταν η πρώτη φορά και ευτυχώς που την πρόλαβα».

Εκτός όμως από την αγάπη της για το θέατρο, και το αντικείμενο που την κέρδισε από τότε που ήταν μαθήτρια Γυμνασίου, έχει και μια άλλη μεγάλη αγάπη, τα παιδιά. Με έναν μαγικό τρόπο κατάφερε να “παντρέψει” αυτές τις δύο αγάπες μέσα από τη συγγραφή θεατρικών έργων με αποδέκτη παιδιά όλων των ηλικιών, ακόμη και βρέφη. Ανάμεσα σε αυτά τα έργα βρίσκεται και το “Σκλαβί”, που είναι το αγαπημένο της και το οποίο απέσπασε το 2001 το βραβείο δραματουργίας Κάρολος Κουν. 

«Εδώ και αρκετά χρόνια, γράφω και ανεβάζω έργα για παιδιά προσχολικής ηλικίας και λίγο μεγαλύτερα. Το να απευθύνομαι στην παιδική ψυχή, είναι κάτι που αγαπώ ιδιαίτερα. Παράλληλα, διοργανώνω και μαθήματα σε θεατρικό εργαστήρι, όπου έρχονται παιδιά, όπως επίσης και δάσκαλοι θεατρολόγοι, οι οποίοι μαθαίνουν πώς να παίζουν με τα παιδιά. Τα παιδιά μαγεύονται από την όλη διαδικασία αλλά και από τις παραστάσεις, μέσω των οποίων διασκεδάζουν, βιώνουν συναισθήματα, δημιουργούν εικόνες και ονειρεύονται. Ακόμη και οι παραστάσεις που ανεβάζουμε για βρέφη, καταφέρνουν να τους κεντρίσουν το ενδιαφέρον, παρόλο που τις περισσότερες φορές δεν βασίζονται στο λόγο ή μπορεί να έχουν το πολύ μέχρι δύο λέξεις. Μια τέτοια παράσταση ήταν και η παράσταση “Έλα, Έλα”, όπου εκτός από το να τη γράψω, έπαιζα κιόλας. Αναφερόταν στη σχέση ενός ανθρώπου με το φεγγάρι, ο οποίος βλέπει το φεγγάρι και θέλει να το πιάσει, θέλει να το κάνει δικό του. Αυτό νομίζω ότι μπορεί να το νιώσει κάθε παιδάκι. Άλλη μια τέτοια παράσταση ήταν και το “Άκου”, που ανεβάσαμε πέρυσι στο Θέατρο Πόρτα και είχε σχέση με το πώς ένα μωρό ακούει μια μουσική, μαγεύεται από αυτήν και θέλοντας να την ξανακούσει, αρχίζει και χτυπάει διάφορα πράγματα για να κάνει θορύβους μέχρι που καταφέρνει να συνθέσει ξανά αυτή τη μουσική που το μάγεψε». 

Η ώρα έχει προχωρήσει αρκετά, ούτε που κατάλαβα πώς πέρασε το απόγευμα και παραχώρησε τη θέση του στο βράδυ. Κοιτάζω τριγύρω στο σαλόνι. Παντού πίνακες, βιβλία, λούτρινα ζωάκια και φωτογραφίες του άνδρα, του οποίου η αγκαλιά αποτέλεσε το λιμάνι της για 37 χρόνια. Όσα ήταν τα χρόνια που βίωσαν μαζί την αγάπη και την απόλυτη συντροφικότητα. Ο άνδρας της ζωής της, ο μεταφραστής και κριτικός θεάτρου και κινηματογράφου, Κωστής Σκαλιόρας. Ο Κωστής της. Λίγα χρόνια μετά την “εγκατάστασή του στη γειτονιά των αστεριών”, βρήκε τον τρόπο να του πει όλα όσα αισθάνεται για εκείνον. Μια εξομολόγηση αγάπης με τη μορφή ενός βιβλίου που κυκλοφόρησε πριν από λίγες ημέρες, με τον τίτλο “Γράμμα στον Κωστή” από τις Εκδόσεις Πατάκη.

«Είναι ένα βιβλίο που οφείλω αποκλειστικά στον άνδρα μου, διότι αν δεν ήταν εκείνος δεν θα είχα γράψει ποτέ βιβλίο. Το έγραψα αυθόρμητα, όταν τον έχασα, και είναι μια εξομολόγηση αγάπης. Απευθύνομαι σε εκείνον και του αφηγούμαι όλα όσα ζήσαμε μαζί, όλες μας τις στιγμές, όλη μου τη ζωή. Όλα εκείνα που μοιραστήκαμε τα 37 χρόνια που ήμασταν μαζί. Ήμασταν πολύ αγαπημένοι, νιώθω ότι η γνωριμία μου μαζί του ήταν μια ευλογία». 

Μιλάει για εκείνον και νιώθω ότι έχω μπροστά μου μια γυναίκα που αγάπησε πολύ και το δήλωνε, το δηλώνει και θα το δηλώνει διαχρονικά με κάθε της πράξη. Με κάθε της λέξη. Με κάθε χτύπο της καρδιάς της. Και μια φωνή μέσα μου μου ψιθυρίζει ότι κάπου εκεί κοντά μας, βρίσκεται νοερά και εκείνος και χαμογελάει πλατιά νιώθοντας την αγάπη της Ξένιας του να γίνεται ακόμη πιο έντονη όσο περνάνε τα χρόνια…

 

Σε λίγες ημέρες θα αρχίσει πάλι τις πρόβες της ενόψει της νέας θεατρικής σεζόν, δίνοντας όπως πάντοτε το καλύτερο κομμάτι της ψυχής της σε αυτό που έχει γεννηθεί για να του αφιερώνει τον εαυτό της και όλο της το Είναι. Από τότε που ως φοιτήτρια υποκριτικής βρέθηκε στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης στο Λονδίνο μέχρι και σήμερα. Σε ποια θεατρικά λιμάνια σκοπεύει να ρίξει άγκυρα το προσεχές διάστημα; 

«Σίγουρα πρόκειται για έναν πολύ δημιουργικό χειμώνα, με πολλές παραστάσεις για μεγάλους και παιδιά, τις οποίες έχουμε ετοιμάσει με πολλή αγάπη και μεράκι στο Θέατρο Πόρτα. Η αυλαία ανοίγει και φέτος με μια παιδική παράσταση, το “Πιάνω παπούτσι πάνω στο πιάνο” και παράλληλα θα ανεβάσουμε και μια παράσταση για μωρά μέχρι τριών ετών, το “Μεγάλο μικρό, μικρό μεγάλο”. Πρόσφατα έκανε επίσης πρεμιέρα η παράσταση “Σκοτεινές γλώσσες”, με εξαιρετικούς και σπάνιους ηθοποιούς, όπως την Άννα Μάσχα, την Άννα Καλαϊτζίδου, το Γιώργο Χρυσοστόμου και το Χρήστο Λούλη. Η δική μου συμμετοχή σε παράσταση θα γίνει το Γενάρη, στην παράσταση “Ιδιοτροπίες της Μαριάννας” του Αλφρέ ντε Μυσσέ. Έχουν προγραμματιστεί όμως και διάφορες άλλες καλλιτεχνικές και δημιουργικές δραστηριότητες, όπως η παρουσίαση συναυλιών με διαφορετικά είδη μουσικής κάθε Τρίτη, και μια φορά το μήνα αφήγηση παραμυθιών από εμένα σε παιδιά όλων των ηλικιών. Είναι μια δύσκολη περίοδος για το θέατρο και χρειάζονται πολλές θυσίες και κόπος, η προσπάθεια όμως και τα όνειρα πρέπει να συνεχίζονται όποιες κι αν είναι οι εξωτερικές συνθήκες. Αν δεν κάνουμε όνειρα, δεν έχουμε παρόν. Και το παρόν είναι ο πηλός, με τον οποίο δίνουμε ζωή σε όλα όσα έχει ο καθένας μας ονειρευτεί, αυτά που έχει επιθυμήσει με όλη τη δύναμη της ψυχής του».

Παίρνω το δρόμο της επιστροφής για το σπίτι. Καθώς κατηφορίζω το φωτισμένο πλέον από τα φώτα της νύχτας, δρόμο, νιώθω την “τσέπη” της καρδιάς μου πιο γεμάτη από ποτέ. Κι αυτό, γιατί εκεί μέσα βρίσκονται όλα εκείνα, που μέσα από τα λόγια της, μου χάρισε απλόχερα η γυναίκα που έχει μάθει να αγωνίζεται, να ξεπερνά τις δυσκολίες που εμφανίζονται κατά μήκος της διαδρομής και ό,τι κι αν συμβαίνει, να μην ξεχνά να δηλώνει την αγάπη της. Στέλνοντας πλέον γράμματα, στο δικό της ξεχωριστό αστέρι εκεί ψηλά στον ουρανό…

*Πηγή φωτογραφιών: Προσωπικό αρχείο Ξένιας Καλογεροπούλου

Σεμινάριο για το αστικό τοπίο στην λογοτεχνία

Σεμινάριο που αφορά στον τρόπο που αποτυπώνεται η ζωή της πόλης στη σύγχρονη και την παλαιότερη λογοτεχνία, αλλά και στις πολιτικές ή τις κοινωνικές μορφές που αποκτά το αστικό τοπίο σε μια τέτοια καταγραφή, διοργανώνεται το Σάββατο 15 Νοεμβρίου στο Βιβλιοπωλείο Πατάκη,   με εισηγητές τους δημοσιογράφο και συγγραφέα Νίκο Βατόπουλο και  τον  ομότιμο καθηγητή της Σχολής Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ Δημήτρη Φιλιππίδη. Συντονίζει ο  δημοσιογράφος και βιβλιοκριτής Βαγγέλης Χατζηβασιλείου. 

11 π.μ. – 3 μ.μ.

Κόστος συμμετοχής: 10 ευρώ

Για να δηλώσετε συμμετοχή πατήστε

Για επιπλέον πληροφορίες ή διευκρινίσεις, τηλ. 210.36.50.010