«Fantastico»: Η μεγάλη αναδρομική έκδοση που επανατοποθετεί τον Gustave Doré στο κέντρο της ευρωπαϊκής εικονογραφίας

Το μνημειώδες βιβλίο των Alix Paré και Valérie Sueur‑Hermel αποκαλύπτει το εύρος, τη δύναμη και την πολιτιστική επιρροή ενός καλλιτέχνη που διαμόρφωσε τη φαντασία τριών αιώνων.

Το 2022 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις L’Ippocampo η εικονογραφημένη έκδοση Fantastico, ένα έργο 480 σελίδων αφιερωμένο αποκλειστικά στον Gustave Doré. Επιμελημένο από την ιστορικό τέχνης Alix Paré και την επιμελήτρια της Bibliothèque nationale de France Valérie Sueur‑Hermel, το βιβλίο αποτελεί την πιο πλήρη και τεκμηριωμένη αναδρομή στο έργο του Γάλλου δημιουργού εδώ και δεκαετίες.

Το υλικό προέρχεται από ένα corpus άνω των 10.000 έργων — χαράξεις, εικονογραφήσεις, πίνακες, υδατογραφίες — και παρουσιάζεται με τρόπο που αναδεικνύει όχι μόνο την τεχνική δεξιοτεχνία του Doré, αλλά και τη βαθιά επιρροή του στη λογοτεχνία, το σινεμά, την εικονογράφηση και τη σύγχρονη οπτική κουλτούρα.

Ένας καλλιτέχνης που δεν απεικόνιζε· οραματιζόταν

Ο Doré υπήρξε ένας από τους πιο παραγωγικούς καλλιτέχνες του 19ου αιώνα. Στα 33 του δήλωνε ειρωνικά ότι είχε «φτιάξει μόνο εκατό χιλιάδες σχέδια», ενώ ο κατάλογος του Henri Leblanc (1931) καταγράφει 11.013 έργα, εκ των οποίων 10.026 χαράξεις.

Το Fantastico δεν είναι μια απλή ανθολογία εικόνων. Είναι μια κριτική μελέτη που δείχνει πώς ο Doré μεταμόρφωσε την εικονογράφηση σε αυτόνομη τέχνη, επηρεάζοντας:

• τον King Kong (1933, 2005),
• τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών του Peter Jackson,
• τον Harry Potter,
• τον Walt Disney,
• ακόμη και τον Chewbacca του Star Wars.

Οι εικονογραφήσεις του για τον Perrault, τον Dante, τον Milton, τον Tennyson, τον Poe και τον Cervantes διαμόρφωσαν την οπτική πρόσληψη των έργων αυτών για γενιές αναγνωστών.

Η δομή του βιβλίου: τέσσερις πύλες στο σύμπαν Doré

Το Fantastico οργανώνεται σε τέσσερα μεγάλα κεφάλαια:

1. Doré και η τέχνη της χάραξης

Λιθογραφία, οξυγραφία, ξυλογραφία — τρεις τεχνικές που ο Doré μετέτρεψε σε αφηγηματικό εργαλείο. Η συμβολή του στη ξυλογραφία θεωρείται επαναστατική.

2. Doré — Ο εικονογράφος

Εικονογραφήσεις για 26 λογοτεχνικά έργα:

Θεία Κωμωδία, Paradise Lost, Don Quixote, The Raven, Βίβλος, Idylls of the King.

Οι εικόνες του δεν συνοδεύουν το κείμενο· το αναμετριούνται μαζί του.

3. Doré — Ο γελοιογράφος

Σατιρικά σχέδια για το Le journal pour rire, επηρεασμένα από Cham και Daumier. Μια πλευρά του Doré λιγότερο γνωστή αλλά εξαιρετικά σημαντική.

4. Doré — Ο ζωγράφος

22 πίνακες και υδατογραφίες: από την Andromeda και τις Oceanines έως το συγκλονιστικό Valley of Tears (1883), το πιο προσωπικό έργο του.

Τα μεγάλα έργα: από την Κόλαση του Δάντη έως τον Προμηθέα

Το βιβλίο εξετάζει διεξοδικά τις κορυφαίες σειρές του Doré:

Η Θεία Κωμωδία (1861–1868)

Ο Doré αυτοχρηματοδότησε το Inferno όταν κανένας εκδότης δεν τολμούσε να το αναλάβει. Η επιτυχία ήταν τεράστια. Οι χαράξεις του καθόρισαν την εικονογραφική παράδοση του έργου.

Η Βίβλος (1865–1866)

228 χαλκογραφίες που άλλαξαν την οπτική πρόσληψη των βιβλικών αφηγήσεων.

Η δραματική χρήση του κιαροσκούρο επηρέασε ακόμη και το επικό Χόλιγουντ.

Paradise Lost (1866)

Ο Λούσιφερ παρουσιάζεται ως τραγικός ήρωας.

Οι άγγελοι και οι δαίμονες μεταμορφώνονται οπτικά — φτερά κύκνων που γίνονται νυχτερίδες.

Τα τοπία είναι θεατρικά, σχεδόν αποκαλυπτικά.

Idylls of the King (1867–1868)

Λυρικές εικόνες εμπνευσμένες από τον Αρθουριανό κύκλο, με γοτθικά τοπία και ρομαντικές ηρωίδες.

Οι πίνακες: Andromeda, Oceanine, The Enigma, Valley of Tears

Από τον μύθο του Προμηθέα έως την τραυματική εμπειρία του Γαλλοπρωσικού Πολέμου, ο Doré μετατρέπει τον ρομαντισμό σε σκοτεινή, συμβολική αφήγηση.

Τι προσφέρει το βιβλίο

Το Fantastico αποδεικνύει ότι ο Doré δεν ήταν απλώς ένας παραγωγικός εικονογράφος. Ήταν ένας οραματιστής που διαμόρφωσε την ευρωπαϊκή εικονογραφία και επηρέασε βαθιά τη σύγχρονη οπτική κουλτούρα. Το βιβλίο λειτουργεί ως εργαλείο για μελετητές, ιστορικούς τέχνης, εικονογράφους και λάτρεις της φανταστικής τέχνης, προσφέροντας μια πλήρη και κριτική αποτίμηση του έργου του.

«Διαβάζοντας τη Λολίτα στην Τεχεράνη» στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης – Πρεμιέρα στις 19 Οκτωβρίου 2026

Το διεθνές εκδοτικό φαινόμενο Διαβάζοντας τη Λολίτα στην Τεχεράνη της Αζάρ Ναφίσι μεταφέρεται για πρώτη φορά στη θεατρική σκηνή, στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν. Η πρεμιέρα θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2026, με early bird εισιτήρια στα 16€, ενώ η προπώληση έχει ήδη ξεκινήσει.

Από το βιβλίο–σύμβολο στη θεατρική σκηνή

Το βιβλίο της Αζάρ Ναφίσι, μεταφρασμένο σε περισσότερες από τριάντα γλώσσες και θεωρούμενο ένα από τα σημαντικότερα έργα των τελευταίων δεκαετιών, αποκτά νέα θεατρική ζωή.

Η διασκευή υπογράφεται από την Ηρώ Μπέζου, ενώ τη σκηνοθεσία αναλαμβάνει η Μαρία Ξανθοπουλίδου.

Στον θίασο συμμετέχουν οκτώ σημαντικές ηθοποιοί:

Μαρία Καλλιμάνη, Λήδα Κουτσοδασκάλου, Διονυσία Μπαλαμώτη, Ηλέκτρα Μπαρούτα, Ζωή Μυλωνά, Θάλεια Σταματέλου, Σίσσυ Τουμάση και άλλες.

Η ιστορία που συγκλόνισε τον κόσμο

Η παράσταση βασίζεται στην αληθινή ιστορία της Ναφίσι, η οποία, στην Τεχεράνη της ισλαμικής επανάστασης, συγκεντρώνει μυστικά στο σπίτι της επτά πρώην φοιτήτριές της.Κάθε εβδομάδα διαβάζουν κορυφαία έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, αναζητώντας μέσα από τις σελίδες έναν χώρο ελευθερίας. Η λογοτεχνία γίνεται πράξη αντίστασης, διεκδίκηση φωνής, μέσο επιβίωσης σε ένα αυταρχικό καθεστώς που επιχειρεί να ελέγξει το σώμα, τη σκέψη και την έκφραση των γυναικών.

Ένα έργο με παγκόσμια επικαιρότητα

Το Διαβάζοντας τη Λολίτα στην Τεχεράνη δεν αφορά μόνο το Ιράν. Αγγίζει κάθε κοινωνία που η ελευθερία περιορίζεται, κάθε γυναίκα που αγωνίζεται να ορίσει τη ζωή και την ταυτότητά της, κάθε άνθρωπο που υπερασπίζεται το δικαίωμα να σκέφτεται, να διαφωνεί και να φαντάζεται έναν διαφορετικό κόσμο.

Πληροφορίες

Πρεμιέρα: Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2026

Χώρος: Υπόγειο Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν

Εισιτήρια early bird: 16€

Προπώληση: διαθέσιμη μέσω more.com

«Το Βήμα του Σκύλου Οδηγού» φωτίζει τις αληθινές ιστορίες των σκύλων οδηγών της Σχολής Λάρα

 

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Σκύλου, έρχεται στο προσκήνιο ένα βιβλίο που δίνει φωνή στους σκύλους οδηγούς και αναδεικνύει τον ρόλο τους στη ζωή των ανθρώπων με οπτική αναπηρία. Το βιβλίο « το Βήμα του Σκύλου Οδηγού» (εκδ. Υδροπλάνο), της Κωνσταντίνας Τασσοπούλου, συγκεντρώνει αληθινές ιστορίες από τη Σχολή Λάρα και τις μετατρέπει σε λογοτεχνικές αφηγήσεις, όπου οι σκύλοι οδηγούν οι ίδιοι τον αναγνώστη στον κόσμο τους.

Ένα βιβλίο που μιλάει με τη φωνή των σκύλων οδηγών

Η συγγραφέας επιλέγει μια πρωτότυπη προσέγγιση: οι ιστορίες δεν αφηγούνται από τους χειριστές, αλλά από τους ίδιους τους σκύλους οδηγούς. Με χιούμορ, τρυφερότητα και αμεσότητα, οι σκύλοι περιγράφουν την καθημερινότητά τους, τις προκλήσεις, τις διαδρομές και την αφοσίωση που χαρακτηρίζει τη σχέση τους με τον άνθρωπο που συνοδεύουν.

Στο κεφάλαιο «I have a dream», ο σκύλος οδηγός μιλά για την ανιδιοτελή αγάπη που μετατρέπεται σε έργο ζωής: να προσφέρει ασφάλεια, αυτονομία και ελευθερία στον τυφλό χειριστή του. Στις «Σκυλομαρτυρίες», ο Μπάμπου περιγράφει την πολυάσχολη καθημερινότητά του, ακολουθώντας βήμα‑βήμα το πρόγραμμα του ανθρώπου του — μια υπενθύμιση ότι ο σκύλος οδηγός δεν είναι απλώς συνοδός, αλλά συνεργάτης.

Εικονογραφήσεις εμπνευσμένες από πραγματικές στιγμές

Η εικονογράφηση της Βέρας Κολοκούρη προσθέτει μια ακόμη διάσταση στο βιβλίο, συνδέοντας τις ιστορίες με πραγματικά γεγονότα της Σχολής Λάρα. Στη σελίδα 43, ο σκύλος οδηγός απεικονίζεται στα σκαλιά του Προεδρικού Μεγάρου, μια εικόνα εμπνευσμένη από την επίσκεψη του Μπάμπου και της προέδρου της Σχολής στη Γιορτή της Δημοκρατίας το 2022.

Στη σελίδα 24, ένας χάρτης παρουσιάζει τα ταξίδια που πραγματοποιούν οι σκύλοι οδηγοί με τους χειριστές τους: αεροπλάνα, τρένα, πλοία, διαδρομές σε πόλεις και χωριά. Μαζί τους ταξιδεύει και η καρδιά του αναγνώστη, καθώς το βιβλίο αποτυπώνει την έννοια της συντροφικότητας σε κάθε βήμα.

Η ουσία της σχέσης ανθρώπου και σκύλου οδηγού

Στις σελίδες του βιβλίου, η συγγραφέας υπενθυμίζει ότι «το ουσιαστικό είναι αόρατο στο μάτι». Με έναν σκύλο οδηγό, ο άνθρωπος γίνεται αποδέκτης αγάπης, φροντίδας, ανεμελιάς και στιγμών για δύο. Η σχέση αυτή δεν είναι απλώς λειτουργική· είναι βαθιά συναισθηματική, χτισμένη πάνω στην εμπιστοσύνη και την αμοιβαία εξάρτηση.

Το βιβλίο λειτουργεί ως γέφυρα ανάμεσα στο κοινό και τον κόσμο των σκύλων οδηγών, προσφέροντας ενημέρωση, ευαισθητοποίηση και μια τρυφερή ματιά σε έναν ρόλο που συχνά παραμένει αθέατος.

Ένα μήνυμα για την Παγκόσμια Ημέρα Σκύλου

Η Παγκόσμια Ημέρα Σκύλου είναι μια ευκαιρία να τιμηθούν όχι μόνο τα κατοικίδια που γεμίζουν τη ζωή μας με χαρά, αλλά και οι σκύλοι που εργάζονται καθημερινά για την ασφάλεια και την αυτονομία των ανθρώπων με αναπηρία. Το βιβλίο «Το Βήμα του Σκύλου Οδηγού» υπενθυμίζει ότι πίσω από κάθε σκύλο οδηγό υπάρχει μια ιστορία αφοσίωσης, εκπαίδευσης και αγάπης.

Χρόνια πολλά σε όλα τα σκυλάκια — και ιδιαίτερα στους υπεύθυνους κηδεμόνες και χειριστές σκύλων οδηγών, που μοιράζονται μαζί τους μια μοναδική σχέση ζωής.

Birds of Mexico City: Το νέο φωτογραφικό βιβλίο του Pieter Henket για τη σύγχρονη δημιουργική σκηνή της Πόλης του Μεξικού

Το νέο βιβλίο του Pieter Henket, Birds of Mexico City, αναδεικνύει μια νέα γενιά Μεξικανών δημιουργών μέσα από ασπρόμαυρα πορτρέτα που εξερευνούν τα όρια ανάμεσα στη μόδα, την ταυτότητα και την performance. Η έκδοση από τον οίκο Damiani παρουσιάζει έναν διάλογο ανάμεσα στον φωτογράφο και τους καλλιτέχνες της Πόλης του Μεξικού, μετατρέποντας το πορτρέτο σε πράξη συλλογικής έκφρασης.

Ένα βιβλίο για την ταυτότητα, τη μόδα και τη σύγχρονη δημιουργικότητα

Στο Birds of Mexico City, ο Ολλανδός φωτογράφος Pieter Henket συγκεντρώνει πορτρέτα νέων καλλιτεχνών που συνάντησε τα τελευταία χρόνια στην Πόλη του Μεξικού: χορευτές, σχεδιαστές, περφόρμερ, δημιουργούς μασκών και άλλους εκπροσώπους της σύγχρονης καλλιτεχνικής σκηνής. Αντί να καταγράψει απλώς το έργο τους, ο Henket τους προσκαλεί να εκφραστούν ελεύθερα, δημιουργώντας εικόνες που γιορτάζουν την ατομικότητα και τη ζωντάνια της πόλης.

Η αισθητική του Henket και η διεθνής του πορεία

Ο Henket είναι γνωστός για τη fine‑art φωτογραφία του, εμπνευσμένη από το δραματικό φως της ολλανδικής ζωγραφικής του 17ου αιώνα. Η διεθνής του αναγνώριση εκτοξεύθηκε με το εξώφυλλο του άλμπουμ The Fame της Lady Gaga (2008), ενώ έκτοτε έχει αφιερωθεί σε μακροχρόνια projects που εξερευνούν την ταυτότητα και τον τόπο. Το βιβλίο Congo Tales (2018), σε συνεργασία με κοινότητες της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της προσέγγισής του.

Η συνεργασία με τον Chino Castilla και η δημιουργία ενός ελεύθερου στούντιο

Κατά την παραμονή του στην Πόλη του Μεξικού, ο Henket συνεργάστηκε με τον στιλίστα και creative director Chino Castilla, δημιουργώντας ένα στούντιο όπου οι καλλιτέχνες μπορούσαν να δουλέψουν χωρίς περιορισμούς. Ο Castilla δεν περιορίστηκε στο styling, συνεργάστηκε στενά με κάθε συμμετέχοντα, μεταφράζοντας προσωπικές ιστορίες, πολιτισμικές αναφορές και συναισθηματικές εμπειρίες σε ενδυματολογικές επιλογές και κοστούμια. Τα πορτρέτα που προέκυψαν θολώνουν τα όρια ανάμεσα στην performance και την αυτοπροσωπογραφία.

Ασπρόμαυρα πορτρέτα με δραματική ένταση

Ο Henket επιλέγει την ασπρόμαυρη φωτογραφία, αφαιρώντας το χρώμα για να αναδείξει το φως, τη σκιά και την παρουσία των υποκειμένων. Πολλές φιγούρες υιοθετούν δυναμικές, σχεδόν γλυπτικές στάσεις, συνδυάζοντας στοιχεία μόδας, performance και πορτρέτου. Στο Confinamiento, η Mariana Arias ποζάρει με ένταση και αυτοκυριαρχία, ενώ η σύνθεση τονίζει τη σχέση του σώματος με τον χώρο.

 Κείμενα, αρχιτεκτονική έμπνευση και τριμερής αφήγηση

Η συνεργατική διάσταση του βιβλίου επεκτείνεται και στα κείμενα: η συγγραφέας και ποιήτρια Renata Juárez Huerdo κατέγραψε συνομιλίες με τους συμμετέχοντες, προσθέτοντας προσωπικές φωνές στις εικόνες. Ο συγγραφέας Justin Gaspar οργάνωσε το υλικό σε τρία θεματικά κεφάλαια γύρω από τελετουργία, συμβολισμό και τη ρευστή σχέση αρσενικού‑θηλυκού. Ο σχεδιασμός του βιβλίου από τον Odilon Coutarel αντλεί έμπνευση από τη μεξικανική μοντερνιστική αρχιτεκτονική, ιδιαίτερα το έργο του Luis Barragán, συνδυάζοντας γκρι τόνους με έντονες χρωματικές εκρήξεις.

Ένα συλλογικό έργο για την ταυτότητα και τον σύγχρονο πολιτισμό

Το Birds of Mexico City αντιμετωπίζει το πορτρέτο ως πράξη συνεργασίας και όχι ως μονόπλευρη διαδικασία. Μέσα από τη συμμετοχή καλλιτεχνών διαφορετικών πεδίων, το βιβλίο γίνεται μια γιορτή της δημιουργικής κοινότητας της Πόλης του Μεξικού και μια εξερεύνηση του τρόπου με τον οποίο η ταυτότητα διαμορφώνεται μέσα από τον διάλογο, τον πολιτισμό και την αυτοέκφραση.

πηγη: mymodernmet.com/

Αλέξανδρος ο Μέγας και το Σινικό Τείχος: Ένα βιβλίο που ανατρέπει μύθους και προκαλεί συζητήσεις

 

Μια τολμηρή υπόθεση πραγματεύεται το βιβλίο «Alexander the Great and Great Wall of China: Information from books, papyruses, signs, tablettes, ostraka etc» του Γρηγόρη Ζώρζου. Το βιβλίο του επανέρχεται στο προσκήνιο καθώς υποστηρίζει ότι ο Μέγας Αλέξανδρος υπήρξε ο αρχικός εμπνευστής ή δημιουργός τμημάτων του Σινικού Τείχους. Η έκδοση, γραμμένη στα ελληνικά και βασισμένη σε αρχαίες πηγές, παπύρους και επιγραφικά τεκμήρια, επιχειρεί να συνδέσει τον Μακεδόνα στρατηλάτη με ένα από τα μεγαλύτερα τεχνικά έργα της παγκόσμιας ιστορίας. Το βιβλίο κυκλοφορεί σε paperback και δημοσιεύθηκε το 2009 από το CreateSpace Imprint .

Το περιεχόμενο του βιβλίου

Ο συγγραφέας παρουσιάζει μια σειρά από αρχαίες ελληνικές αναφορές, επιγραφές και θραύσματα κειμένων που, σύμφωνα με την έρευνά του, υποδηλώνουν ότι ο Αλέξανδρος έφτασε σε περιοχές της Κεντρικής Ασίας που υπήρχαν πρώιμες οχυρωματικές γραμμές. Το βιβλίο εξετάζει τη διαδρομή του Σινικού Τείχους, γνωστού ως «το μακρύ τείχος των 10.000 λι», και αναλύει πώς οι διαδοχικές δυναστείες της Κίνας το έχτισαν και το ανακατασκεύασαν από τον 5ο αιώνα π.Χ. έως τον 16ο αιώνα μ.Χ. . Η έρευνα του Ζώρζου επιχειρεί να εντοπίσει ελληνικές πηγές που συνδέουν τον Αλέξανδρο με την έναρξη της κατασκευής του τείχους, μια θέση που δεν ανήκει στη συμβατική ιστοριογραφία αλλά παρουσιάζεται ως εναλλακτική ερμηνεία βασισμένη σε αρχαία κείμενα.

Ο συγγραφέας και η μεθοδολογία του

Ο Γρηγόρης Ζώρζος είναι ιδιαίτερα παραγωγικός συγγραφέας, με χιλιάδες έργα σε ποικίλα πεδία, από ιστορία και τεχνικές μελέτες έως επιτραπέζια παιχνίδια και έρευνες. Έχει λάβει διακρίσεις από ελληνικούς και διεθνείς φορείς και έχει δημοσιεύσει μεγάλο όγκο υλικού σε εφημερίδες και περιοδικά . Η μεθοδολογία του βασίζεται στη συλλογή και διασταύρωση αρχαίων πηγών, παπύρων, οστράκων και επιγραφών, με στόχο να αναδείξει άγνωστες ή παραγνωρισμένες πτυχές της ελληνικής ιστορίας.

Μπορεί επιστημονική κοινότητα δεν έχει υιοθετήσει την υπόθεση ότι ο Αλέξανδρος ξεκίνησε το Σινικό Τείχος, ωστόσο το βιβλίο έχει ενδιαφέρον ως ερευνητική πρόταση που επιχειρεί να ανοίξει διάλογο γύρω από λιγότερο γνωστές πηγές.

Παρουσίαση βιβλίου & εικαστική έκθεση «LITHOS» στην Κέα

Στην Κέα, που οι ξερολιθιές χαράζουν το τοπίο εδώ και χιλιάδες χρόνια, παρουσιάζεται από τις 27 Αυγούστου έως τις 6 Σεπτεμβρίου 2026 το LITHOS: ένα βιβλίο και μια παράλληλη εικαστική έκθεση αφιερωμένη στη μνήμη, την τέχνη και την ανθρώπινη υπομονή που ενσωματώνονται στην πέτρα. Οι ξερολιθιές του νησιού, αναγνωρισμένες από την UNESCO ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς, αποτελούν τον πυρήνα μιας πολυφωνικής δημιουργίας που ενώνει έξι καλλιτέχνες από έξι χώρες.

Έξι δημιουργοί, μία κοινή γλώσσα: η πέτρα

Το LITHOS συγκεντρώνει φωτογραφίες, ποιήματα και στοχασμούς από τους: Μαριάννα Κατζαρά (Ελληνο‑Γαλλία), Τόμας Μπαλχάουζεν (Αυστρία), Άντα Ντούρλια (Ελλάδα), Αλέξανδρο Φωτάκη (Ελλάδα), Μύριαμ Τράιμπερ (Ελβετία) και Ροσέλα Παολίκι (Ιταλία). Έξι διαφορετικές ματιές συνθέτουν μια ενιαία αφήγηση για το πώς η πέτρα γίνεται φορέας μνήμης, όριο, προστασία και πολιτισμός.

Η εκδήλωση στην Κέα συνδυάζει την επίσημη παρουσίαση του βιβλίου με έκθεση φωτογραφίας, σχεδίων, χαρτών και κειμένων. Οι δημιουργοί θα βρίσκονται παρόντες καθ’ όλη τη διάρκεια της διοργάνωσης, προσφέροντας στο κοινό μια σπάνια ευκαιρία άμεσης συνομιλίας.

Πού & Πότε

Πνευματικό Κέντρο «Στυλιανός Ρέστης», Λιμάνι Κορησίας, Κέα  

Διάρκεια έκθεσης: 27 Αυγούστου – 6 Σεπτεμβρίου 2026

Ωράριο: καθημερινά 18:00 – 22:30

Συντελεστές

Επιμέλεια: Ειρήνη Αθανασάκη

Φωτογραφίες: Μαριάννα Κατζαρά, Άντα Ντούρλια

Κείμενα: Τόμας Μπαλχάουζεν, Μαριάννα Κατζαρά, Αλέξανδρος Φωτάκης, Ροσέλα Παολίκι, Μύριαμ Τράιμπερ

Χάρτες (σύλληψη/σχέδιο): Αλέξανδρος Φωτάκης, Myriam Treiber

Σχεδιασμός: Βέρα Χρυσίδη

Στοιχειοθεσία: Ελληνική Παιδεία Α.Ε.

Συνδιοργάνωση & Υποστήριξη

Δήμος Κέας • ΕΛΛΕΤ • Arts & Knowledges (Πανεπιστήμιο Σάλτσμπουργκ / Mozarteum) • KORĒ – Τέχνη, Επιστήμη και Εκπαίδευση

Art as Therapy: Πώς η τέχνη γίνεται εργαλείο αυτογνωσίας στο βιβλίο των Alain de Botton και John Armstrong

 

Το Art as Therapy επιχειρεί να απαντήσει σε ένα ερώτημα που όλοι θέτουμε αλλά σπάνια διατυπώνουμε καθαρά: γιατί η τέχνη είναι τόσο σημαντική στη ζωή μας. Οι Alain de Botton και John Armstrong προτείνουν μια νέα, απελευθερωτική ανάγνωση της τέχνης, αντιμετωπίζοντάς την ως πρακτικό εργαλείο για τις πιο προσωπικές και καθημερινές μας δυσκολίες.

Η τέχνη ως καθημερινή ανάγκη

Από το 1956, η συζήτηση γύρω από την αξία της τέχνης έχει εμπλουτιστεί με θεωρίες, σχολές και αισθητικές προσεγγίσεις. Ωστόσο, το Art as Therapy έρχεται να ανατρέψει τον τρόπο με τον οποίο συνήθως μιλάμε για την τέχνη. Οι συγγραφείς ξεκινούν από μια απλή αλλά ριζοσπαστική παραδοχή: η τέχνη είναι σημαντική όχι επειδή είναι «υψηλή», αλλά επειδή μπορεί να μας βοηθήσει να ζήσουμε καλύτερα.

Το βιβλίο απορρίπτει την παραδοσιακή, συχνά ελιτίστικη αντίληψη ότι η τέχνη πρέπει να ερμηνεύεται αποκλειστικά μέσα από ιστορικά ή αισθητικά πλαίσια. Αντίθετα, προτείνει μια προσέγγιση που συνδέει τα έργα τέχνης με τις πραγματικές ανάγκες του θεατή: τις σχέσεις, την εργασία, την αυτοεκτίμηση, την πολιτική απογοήτευση, την αίσθηση ότι η ζωή των άλλων είναι πιο λαμπερή από τη δική μας.

Μια νέα μέθοδος ερμηνείας: η τέχνη ως θεραπεία

Οι de Botton και Armstrong υποστηρίζουν ότι τα έργα τέχνης μπορούν να λειτουργήσουν ως «εργαλεία» επίλυσης προβλημάτων, αρκεί να τα δούμε με έναν νέο τρόπο. Αντί να εστιάζουμε στο ποιος ζωγράφισε τι και πότε, μας καλούν να αναρωτηθούμε:

Τι μου προσφέρει αυτό το έργο;

Ποια ανάγκη μου αγγίζει;

Ποια πλευρά της ζωής μου φωτίζει;

Με αυτή τη μέθοδο, η τέχνη αποκτά έναν άμεσο, πρακτικό ρόλο. Ένα έργο μπορεί να μας διδάξει πώς να διαχειριστούμε τη θλίψη, πώς να αναγνωρίσουμε την ομορφιά της καθημερινότητας, πώς να αντιμετωπίσουμε την αβεβαιότητα ή πώς να συμφιλιωθούμε με τις ατέλειές μας.

Η δύναμη της επαναπλαισίωσης

Το βιβλίο παρουσιάζει έργα από διαφορετικές εποχές και είδη, επαναπλαισιώνοντάς τα ως εργαλεία αυτογνωσίας. Η διαδικασία αυτή δεν μειώνει την αισθητική τους αξία· αντίθετα, την ενισχύει, καθώς τα έργα αποκτούν έναν νέο, ζωντανό ρόλο στη ζωή του θεατή. Η τέχνη δεν είναι πλέον ένα αντικείμενο θαυμασμού, αλλά ένας συνομιλητής.

Οι συγγραφείς αμφισβητούν την ιδέα ότι η τέχνη πρέπει να είναι «για την τέχνη». Θεωρούν ότι αυτή η αντίληψη έχει περιορίσει την πραγματική της δύναμη: την ικανότητα να λειτουργεί ως θεραπευτικό μέσο, ως πηγή καθοδήγησης και ως εργαλείο προσωπικής ανάπτυξης.

Κριτική αποτίμηση

Το Art as Therapy είναι ένα βιβλίο που απευθύνεται τόσο σε λάτρεις της τέχνης όσο και σε αναγνώστες που νιώθουν ότι η τέχνη τους αφορά αλλά δεν ξέρουν πώς να την προσεγγίσουν. Η γραφή είναι καθαρή, προσβάσιμη και συχνά τρυφερή, ενώ η επιχειρηματολογία των συγγραφέων προσφέρει μια νέα, απενοχοποιημένη σχέση με τα έργα τέχνης.

Η μεγαλύτερη δύναμη του βιβλίου βρίσκεται στην απλότητα της πρότασής του: η τέχνη μπορεί να μας βοηθήσει. Μπορεί να μας παρηγορήσει, να μας εμπνεύσει, να μας καθοδηγήσει. Και κυρίως, μπορεί να γίνει μέρος της καθημερινής μας ζωής, όχι μόνο της αισθητικής μας παιδείας.

The Renoir Girls : Το βιβλίο για το άγνωστο οικογενειακό δράμα πίσω από το αριστούργημα του 1881

Η νέα έρευνα της Catherine Ostler αποκαλύπτει την αληθινή, συχνά τραγική ιστορία των δύο κοριτσιών που απεικονίζονται στο διάσημο έργο Pink and Blue του Ρενουάρ.  Στο βιβλίο The Renoir Girls  ξετυλίγεται από την κοσμική λάμψη της belle époque έως τον όλεθρο του Ολοκαυτώματος. Το βιβλίο φωτίζει μια οικογένεια που βρέθηκε στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής ιστορίας.

Η υπόθεση

Στο αριστούργημα του Ρενουάρ Pink and Blue (1881), δύο μικρά κορίτσια με γαλανά μάτια κοιτούν τον θεατή. Η μελαχρινή φαίνεται σκεφτική και ελαφρώς θλιμμένη, ενώ η ξανθιά αδελφή της μοιάζει περήφανη που γίνεται θέμα ενός έργου τέχνης. Τα φορέματά τους, γεμάτα όγκους και δαντέλες, αποτελούν ιδανικό θέμα για έναν ιμπρεσιονιστή: ο Ρενουάρ τα αποδίδει σαν ονειρικό τοπίο απαλών πινελιών, σε αντίθεση με την καθαρότητα των προσώπων. Είναι ξεκάθαρο ότι τα κορίτσια μεγαλώνουν μέσα σε αγάπη και πλούτο. Κι όμως, 63 χρόνια αργότερα, η ξανθιά Elisabeth θα πεθάνει στο Άουσβιτς.

Το νέο βιβλίο της Catherine Ostler αφηγείται τη ζωή της Alice και της Elisabeth Cahen d’Anvers, από την παιδική τους ηλικία στη belle époque έως τις δραματικά διαφορετικές μοίρες τους στη Γαλλία του πολέμου και του φασισμού. Οι γονείς τους, Louis και Louise Cahen d’Anvers, ανήκαν στην ελίτ των πλούσιων, καλλιεργημένων Εβραίων που έμοιαζαν πλήρως ενσωματωμένοι στην αριστοκρατική κοινωνία του Παρισιού. Η Ostler ξεκινά από τον κόσμο των σαλονιών και των δεξιώσεων – έναν κόσμο που περιέγραψε και ο Προυστ. Η Louise υπήρξε ερωμένη του Charles Ephrussi, συλλέκτη και μοντέλου για τον Charles Swann του Προυστ. DNA τεστ στους απογόνους αποκάλυψαν ότι η μελαχρινή Alice ήταν βιολογικό παιδί του Ephrussi.

Η πλοκή

Η Ostler παρακολουθεί όχι μόνο τις δύο αδελφές αλλά και τις τρεις ακόμη αδελφές τους, σε μια αφήγηση γεμάτη ανατροπές. Η Irène παντρεύεται εντός της εβραϊκής κοινότητας, ενώ η Elisabeth –που είχε ανατραφεί από καθολικές μοναχές μετά από ατύχημα– ασπάζεται τον καθολικισμό και παντρεύεται διπλωμάτη. Και οι δύο γάμοι καταλήγουν σε διαζύγιο, λίγο μετά την επαναφορά του θεσμού στη Γαλλία το 1884. Η Alice παντρεύεται τον Άγγλο στρατιωτικό ήρωα Charles Townshend, σε έναν από τους πιο παθιασμένους έρωτες του βιβλίου. Ακόμη και μετά τη γέννηση της κόρης τους, η Alice τον ακολουθεί στην Ινδία, συμμετέχοντας σε κυνηγετικές εξορμήσεις στη ζούγκλα.

Οι συνέπειες του πολέμου

Μεγάλο μέρος του βιβλίου εστιάζει στις λαμπερές επιφάνειες της εποχής, περισσότερο παρά στα εσωτερικά συναισθήματα. Οι ήρωες μοιάζουν να ενδιαφέρονται περισσότερο για την κοινωνική ζωή παρά για την αυτογνωσία – μέχρι που ο πόλεμος διαλύει τον κόσμο τους. Η Alice προσπαθεί απεγνωσμένα να φέρει τον σύζυγό της από την Ινδία για να αποδείξει την ανδρεία του στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η κόρη τους, Audrey, γράφει στο ημερολόγιό της για το ράψιμο ρούχων για τραυματίες στρατιώτες που φιλοξενούνται στο σαλόνι τους. Ο Townshend όμως μένει στην ιστορία για την καταστροφική πολιορκία του Kut το 1916. Παράλληλα, ο γιος της Irène σκοτώνεται στο μέτωπο.

Στον πυρήνα του βιβλίου βρίσκεται ο αντισημιτισμός που ήδη σκίαζε τη Γαλλία όταν ο Ρενουάρ ζωγράφιζε το έργο. Ο ίδιος ο Ρενουάρ έγραφε: «Τα παρατάω με τους Εβραίους», όταν δυσκολευόταν να πληρωθεί από έναν πελάτη. Ο αντισημιτισμός κορυφώθηκε με το La France juive του Édouard Drumont (1886), που επανεκδόθηκε 140 φορές σε δύο χρόνια, και με την υπόθεση Ντρέιφους που δίχασε τη χώρα.

Στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο αντισημιτισμός αναζωπυρώθηκε. Η κυβέρνηση Πεταίν ψήφισε τους αντιεβραϊκούς νόμους χωρίς πίεση από τους Ναζί. Η Elisabeth, παρότι καθολική, προδόθηκε από τον τοπικό δήμαρχο – παιδικό της γνώριμο – ο οποίος επέμεινε να χαρακτηριστεί Εβραία, οδηγώντας ουσιαστικά στη σύλληψη και τη δολοφονία της. Η Ostler περιγράφει τη σύλληψη και την απέλασή της με σκληρότητα αλλά και αξιοπρέπεια.

Το βιβλίο κορυφώνεται με την ηρωική δράση της Alice στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν ταξιδεύει στη Γαλλία για να σώσει τα εγγόνια της. Κοιμάται μαζί τους σε χαντάκι κοντά στο Μπορντό πριν επιβιβαστούν σε βρετανικό αντιτορπιλικό για την Αγγλία. Φτάνοντας, πηγαίνουν κατευθείαν στο Ritz για να συναντήσουν συγγενείς.

Η Ostler δείχνει ότι η μοίρα, η τύχη και η ανθρώπινη ευθύνη συνυπάρχουν. Κοιτάζοντας ξανά το έργο του Ρενουάρ, ο αναγνώστης αναρωτιέται αν η ηρωική Alice και η ανθεκτική Elisabeth είναι ήδη εκεί, στα βλέμματα των δύο κοριτσιών.

πηγή

https://observer.co.uk/

«Ντελίριο» του Μιχάλη Λιανού – Ένα βιβλίο για μια γυναίκα που αρνείται να σωπάσει

 

Το νέο βιβλίο του Μιχάλη Λιανού, «Ντελίριο», παρουσιάζει έναν σπαρακτικό, ακατέργαστο μονόλογο μιας γυναίκας που παλεύει με τον ίδιο της τον εαυτό και με μια κοινωνία που δεν της άφησε περιθώρια. Ένα κείμενο που διαπερνά τα όρια της προσωπικής εξομολόγησης και μετατρέπεται σε φεμινιστική κραυγή απέναντι στους αόρατους νόμους της κοινωνικής βαρύτητας.

Η ιστορία μιας γυναίκας που φτάνει στην άκρη του εαυτού της

Η ηρωίδα του βιβλίου βρίσκεται απομονωμένη, εγκλωβισμένη σε έναν αδιάκοπο εσωτερικό μονόλογο. Με οξύτητα και καυστικότητα δικάζει τον εαυτό της και τους άλλους, αναζητώντας τις ρίζες της πτώσης της. Η καθοδική της πορεία αρχίζει πριν ακόμη γεννηθεί η μητέρα της παλεύει με εξαρτήσεις, ο πατέρας της ασκεί κακοποίηση και ο αδελφός της βυθίζεται ψυχικά. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η ηρωίδα αγωνίζεται λυσσαλέα όχι μόνο για να επιβιώσει, αλλά και για να επιτύχει, να αγαπήσει και να αγαπηθεί.

Ένας μονόλογος που γίνεται φεμινιστική πράξη

Η γυναίκα του «Ντελίριο» δεν είναι ηρωίδα, ούτε θύμα. Είναι μια ύπαρξη που παλεύει με την ίδια της την ιστορία, με τις προσδοκίες που δεν εκπληρώθηκαν και με τους φόβους που έγιναν πραγματικότητα.Η συνομιλία της με τον εαυτό της γίνεται αγχόνη, αλλά και εργαλείο αποκάλυψης.

Αποκαλύπτει: αλήθειες θαμμένες, ερείπια σχέσεων, προσδοκίες που ξεψυχούν

Ήθελε να γίνει σεβαστή προσωπικότητα των τεχνών. Αντί γι’ αυτό, νιώθει «άγνωστη ποσότητα», αδιάφορη για όλους. Ο μονόλογός της λειτουργεί ως φεμινιστικός εμβολισμός της πραγματικότητας: άφοβος, ωμός, χωρίς διεκδικήσεις αλλά γεμάτος αλήθεια.

Σημείωμα του συγγραφέα

Ο Μιχάλης Λιανός σημειώνει ότι το βιβλίο επιχειρεί μια «τρισδιάστατη ακτινογραφία» της κοινωνικής και προσωπικής διαταραχής. Στόχος του ήταν να δείξει πώς η ανθρώπινη ύπαρξη μετατρέπεται σε εκμεταλλεύσιμο υλικό των άλλων και τελικά σε παρία του ίδιου της του εαυτού.

Η ηρωίδα διαμαρτύρεται για την «τυφλή επιμονή της ζωής» που μας αναγκάζει να συνεχίζουμε, ακόμη κι όταν το παρελθόν προδιαγράφει ένα τυραννικό μέλλον.

Ο συγγραφέας

Ο Μιχάλης Λιανός είναι απόφοιτος της Νομικής Σχολής Αθηνών και Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Ρουέν στη Γαλλία. Έχει διατελέσει Επίτιμος Διευθυντής Ερευνών στο Πανεπιστήμιο του Πόρτσμουθ και έχει διδάξει στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Ειδικεύεται στη σχέση δικαίου και κοινωνίας, στους πολιτειακούς θεσμούς, την εγκληματολογία και την πολιτική κοινωνιολογία. Είναι πρόεδρος της Fair Decision και ιδρυτικό μέλος της Anticor.

Το βιβλίο

Τίτλος: Ντελίριο

Συγγραφέας: Μιχάλης Λιανός

Εκδόσεις: Λείμων

Τιμή: 10,00 €

Στα ίχνη του ομηρικού έπους: το λογοτεχνικό στοίχημα του Yann Martel

Με το νέο του μυθιστόρημα Son of Nobody, ο Yann Martel επιχειρεί μια τολμηρή σύνθεση: την ανασύνθεση ενός φανταστικού ομηρικού έπους και την παράλληλη χαρτογράφηση του ψυχικού πόνου ενός νεαρού ερευνητή. Το αποτέλεσμα είναι ένα έργο που κινείται ανάμεσα στη λογοτεχνική φιλοδοξία και τη δομική αστάθεια, με στιγμές λαμπρής γραφής αλλά και εμφανείς αδυναμίες.

Η υπόθεση: ένας ερευνητής, ένα χαμένο έπος και μια προσωπική κατάρρευση

Ο Καναδός ερευνητής Harlow Donne ανακαλύπτει θραύσματα ενός άγνωστου αρχαίου έπους και αποφασίζει να το ανασυνθέσει. Καθώς βυθίζεται στη μελέτη του, η δική του τραυματική ιστορία αρχίζει να καθρεφτίζεται στο υποτιθέμενο ομηρικό αφήγημα. Το αρχαίο κείμενο γίνεται όχημα για να επεξεργαστεί την οργή και το πένθος του, ενώ παράλληλα γεννά στοχασμούς για τη φύση της μυθοπλασίας και τη σχέση της με την αλήθεια.

Το έπος που επινοεί ο Martel, η Psoad, αποδίδεται σε έναν απλό στρατιώτη των ελληνικών στρατευμάτων στην Τροία. Στην κορυφή κάθε σελίδας παρατίθεται το ποιητικό κείμενο, ενώ στο κάτω μέρος εκτενείς υποσημειώσεις συνδυάζουν φιλολογικό σχολιασμό και τις οδυνηρές προσωπικές εξομολογήσεις του Harlow.

Θεματικές: μνήμη, τραύμα και η αστάθεια της αφήγησης

Όπως και στο Life of Pi, ο Martel εξερευνά την αβεβαιότητα των αφηγήσεων και τη δημιουργία συμβολικών ιστοριών για την αντιμετώπιση του τραύματος. Ο αφηγητής δηλώνει ταυτόχρονα ότι επιμελείται ένα αρχαίο κείμενο και ότι είναι ο μοναδικός συγγραφέας και μεταφραστής του. Το έπος περιλαμβάνει αναχρονισμούς, ζώα και αντικείμενα που δεν ανήκουν στον μυκηναϊκό κόσμο, υπονομεύοντας συνεχώς την αξιοπιστία του.

Η κόρη του Harlow ονομάζεται Helen, μια προφανής αλλά υπερβολικά φορτισμένη αναφορά, ενώ η εμμονή του με την ιστορία ενός «κοινού ανθρώπου» στην Τροία συνδέεται με την ανάγκη του να βρει ένα αφήγημα που θα δώσει νόημα στις δικές του αποτυχίες και απώλειες.

Τα δυνατά σημεία του βιβλίου

Παρά τις αδυναμίες του, το μυθιστόρημα περιλαμβάνει στιγμές εξαιρετικής γραφής: Η σκηνή όπου η σύζυγος του Harlow του ψιθυρίζει «Μην ξαναγυρίσεις» πριν εκείνος φύγει για την Οξφόρδη. Οι παγωμένοι, σπαρακτικοί διάλογοι του ζευγαριού καθώς πλησιάζει ο θάνατος της κόρης τους.

Η απεικόνιση του Άδη ως του μοναδικού θεού που μπορεί να νιώσει πόνο και να δείξει ενδιαφέρον για τους ανθρώπους. Πρόκειται για λεπτομέρειες που αποκαλύπτουν τη δεξιοτεχνία του Martel στη δημιουργία έντασης και συναισθηματικού βάθους.

Οι αδυναμίες: υπερφόρτωση, ασάφεια και αμφίβολες συνδέσεις

Το βιβλίο συχνά παραφορτώνεται με πληροφορίες, φιλολογικές αναφορές και φιλοσοφικούς στοχασμούς που δυσκολεύουν τον αναγνώστη. Ο παραλληλισμός της θυσίας της Ιφιγένειας με την ενοχή του Harlow για την εγκατάλειψη της κόρης του, αλλά και με τη χριστιανική θεολογία, μοιάζει ατελής και όχι επαρκώς επεξεργασμένος.

Επιπλέον, ο χαρακτήρας του καθηγητή της Οξφόρδης παρουσιάζεται στερεοτυπικά, ενώ η τοξική σχέση του Harlow με τη σύζυγό του δεν αποκτά το απαραίτητο υπόβαθρο. Η εμμονή του ήρωα με το έπος δεν εξηγείται πειστικά, αφήνοντας κενά στην ψυχολογική του πορεία.

Το Son of Nobody είναι ένα ευφυές, συχνά εντυπωσιακό αλλά τελικά άνισο μυθιστόρημα. Η φιλόδοξη δομή του και η γλωσσική του δύναμη δεν αρκούν για να συγκρατήσουν όλες τις θεματικές και αφηγηματικές του γραμμές. Το αποτέλεσμα είναι ένα έργο που διαθέτει ενέργεια και πρωτοτυπία, αλλά δεν καταφέρνει να βρει σταθερό έδαφος.

Παρουσίαση του βιβλίου «Θάνατοι στη Χούντα» στο Ιστορικό Μουσείο Κρήτης – Μια έρευνα για τις σκοτεινές σελίδες της δικτατορίας

Το Ιστορικό Μουσείο Κρήτης φιλοξενεί την παρουσίαση του βιβλίου «Θάνατοι στη Χούντα» του Δημήτρη Βεριώνη, μια πρωτοποριακή έρευνα που καταγράφει για πρώτη φορά όλες τις περιπτώσεις θανάτων που συνδέθηκαν με το καθεστώς 1967–1974. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 25 Απριλίου 2026, στις 12:00, στο Αμφιθέατρο Γιάννη Περτσελάκη.

Μια έρευνα για τις σκοτεινές σελίδες της δικτατορίας

Το βιβλίο του Δημήτρη Βεριώνη, που κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Τόπος, παρουσιάζει αναλυτικά θανάτους που σχετίζονται με την επταετία: δολοφονίες, θανάτους λόγω αντιδικτατορικής δράσης, «αυτοκτονίες», «ατυχήματα», «ασθένειες», εξαφανίσεις, αλλά και περιπτώσεις κακουχιών από εξορίες. Η έρευνα, προσωποκεντρική και πολυετής, συγκεντρώνει επώνυμες και ανώνυμες ιστορίες, φωτίζοντας ένα πεδίο που παρέμενε αποσπασματικά καταγεγραμμένο.

Για το βιβλίο θα μιλήσουν:

• Γιάννης Νισταζάκης, μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής Κατάληψης του Πολυτεχνείου (1973)
• Βαγγέλης Τζούκας, δρ. Κοινωνιολογίας, διδάσκων στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο
• Γιάννης Χαραλαμπίδης, ιστορικός και δημοσιογράφος
• Δημήτρης Βεριώνης, συγγραφέας

Η εκδήλωση διοργανώνεται από την Εταιρία Κρητικών Ιστορικών Μελετών.

Ο συγγραφέας Δημήτρης Βεριώνης

Ο Δημήτρης Βεριώνης γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στον Καρέα. Είναι απόφοιτος των προγραμμάτων «Ελληνικός Πολιτισμός» και «Ευρωπαϊκός Πολιτισμός» του ΕΑΠ, καθώς και της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης. Έχει αρθρογραφήσει σε έντυπα όπως η Εποχή και το Historical Quest, έχει συμμετάσχει σε διεθνείς εκδόσεις και έχει δραστηριοποιηθεί ως πρόεδρος του «Peter Sellers Appreciation Society». Παράλληλα, έχει κυκλοφορήσει πέντε μουσικούς δίσκους και έχει συνθέσει μουσική για το θέατρο.

Ένα βιβλίο-μαρτυρία για τη συλλογική μνήμη

Η έκδοση επιχειρεί να συγκροτήσει ένα πλήρες αρχείο των ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους εξαιτίας του καθεστώτος, συμβάλλοντας στη διατήρηση της ιστορικής μνήμης και στην κατανόηση του πραγματικού κόστους της δικτατορίας. Η παρουσίαση στο Ιστορικό Μουσείο Κρήτης προσφέρει την ευκαιρία για έναν δημόσιο διάλογο γύρω από την έρευνα, την τεκμηρίωση και τη σημασία της ιστορικής αλήθειας.

Παρουσίαση του βιβλίου «Θα ζήσω καίοντας τον εαυτό μου» του Ίωνα Δραγούμη στη Θεσσαλονίκη

Το βιβλιοπωλείο «Μεσιέ Σαρλό» και οι Εκδόσεις Πατάκη παρουσιάζουν το νέο βιβλίο του Ίωνα Δραγούμη, σε επιμέλεια Νώντα Τσίγκα, με τίτλο «Θα ζήσω καίοντας τον εαυτό μου – Τα αδημοσίευτα τετράδια 1902–1904». Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου στις 19:00, στον χώρο του βιβλιοπωλείου στη Χαριλάου.

Η εκδήλωση και οι συμμετέχοντες

Οι Εκδόσεις Πατάκη και το βιβλιοπωλείο «Μεσιέ Σαρλό» προσκαλούν το κοινό στην παρουσίαση του έργου, το οποίο περιλαμβάνει εισαγωγή, επιμέλεια, σχόλια και επίμετρο του Νώντα Τσίγκα.

Ο επιμελητής του βιβλίου θα συνομιλήσει με τον συγγραφέα και δημοσιογράφο Γιώργο Γκόζη, φωτίζοντας το ιστορικό και λογοτεχνικό πλαίσιο των τετραδίων του Δραγούμη.

Χώρος εκδήλωσης:

Μεσιέ Σαρλό | Το βιβλιοπωλείο μου

Γιάννη Αγγέλου 3, Χαριλάου, Θεσσαλονίκη

Το ιστορικό πλαίσιο των αδημοσίευτων τετραδίων

Ο Ίων Δραγούμης, μόλις 23 ετών, φτάνει τον Νοέμβριο του 1902 στο Μοναστήρι της τότε τουρκοκρατούμενης Μακεδονίας ως διπλωμάτης. Εκεί, πέρα από τα καθήκοντά του στο προξενείο, αναλαμβάνει ενεργό ρόλο στην ενίσχυση των ελληνικών κοινοτήτων, ιδρύοντας την «Άμυνα» και αντιστεκόμενος στη βουλγαρική τρομοκρατία της εποχής.

Πίσω του έχει αφήσει την Αττική και δύο έρωτες που έχουν τελειώσει, ενώ στο Μοναστήρι θα συνδεθεί με τη δασκάλα Σαπφώ Θείου. Τα τετράδια της περιόδου 1902–1904 καταγράφουν με μοναδική αμεσότητα τις εμπειρίες, τις συναντήσεις και τις εσωτερικές του διαδρομές.

Το περιεχόμενο των τετραδίων

Οι ημερολογιακές εγγραφές του Δραγούμη περιλαμβάνουν:

• αναφορές σε γεγονότα και πρόσωπα της εποχής,

• ταξιδιωτικές εντυπώσεις απαράμιλλης γραφής,

• εθνολογικές και εθνογραφικές σημειώσεις,

• περιγραφές υπηρεσιακών συγκρούσεων,

• φιλοσοφικές και ιδεολογικές αναζητήσεις,

• προσωπικές απογοητεύσεις, προσδοκίες και εσωτερικούς κλονισμούς.

Η διαδρομή του τον οδηγεί από την Αθήνα στο Μοναστήρι, στις Σέρρες, στον Πύργο, στη Φιλιππούπολη και στα μεγάλα στρατιωτικά γυμνάσια της Θήβας, όπου συμμετέχει ενεργά.

Κομβικό σημείο των τετραδίων αποτελεί ο θάνατος του Παύλου Μελά, γεγονός που συγκλονίζει τον Δραγούμη και επηρεάζει βαθιά τη σκέψη και τη δράση του.

Ο Δραγούμης ως λογοτέχνης και στοχαστής

Στα τετράδια αυτά αναδεικνύεται ο Δραγούμης ως:

• στιλίστας με αβίαστο και ισορροπημένο λόγο

• θερμός δημοτικιστής

• ποιητικός και λυρικός, αλλά και ειρωνικός

• στοχαστής που αυτοαναλύεται, αμφισβητεί, εξεγείρεται και ωριμάζει

Ο ίδιος καταγράφει σκέψεις, συναισθήματα και υλικό για μελλοντικά βιβλία, ελπίζοντας σε εποχές όπου θα μπορεί να γράφει απερίσπαστος.

Ένα πολύτιμο ντοκουμέντο

Τα αδημοσίευτα τετράδια 1902–1904 αποτελούν σημαντικό κομμάτι του έργου του Ίωνα Δραγούμη και προσφέρουν μια σπάνια ματιά στην προσωπικότητα, τη δράση και τον εσωτερικό του κόσμο. Το βιβλίο, όπως και τα υπόλοιπα τετράδιά του, αποκαλύπτει έναν άνθρωπο που ζει, σκέφτεται και γράφει με πάθος, ένταση και βαθιά συνείδηση της ιστορικής του στιγμής.

Παρουσίαση του βιβλίου «Δημοκρατία» του Τζων Νταν στο ΜΙΕΤ Θεσσαλονίκης

Στο βιβλιοπωλείο του Μορφωτικού Ιδρύματος της Εθνικής Τραπέζης, εκεί που οι ιδέες συναντούν τον δημόσιο διάλογο και η σκέψη αποκτά χώρο να αναπνεύσει, ανοίγει μια συζήτηση για την έννοια που καθόρισε τον σύγχρονο κόσμο: τη δημοκρατία. Το ΜΙΕΤ παρουσιάζει το έργο του Τζων Νταν, ενός από τους σημαντικότερους πολιτικούς στοχαστές της εποχής μας.

Η εκδήλωση στο ΜΙΕΤ Θεσσαλονίκης

Η παρουσίαση του βιβλίου «Δημοκρατία» θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2026, στις 19:00, στο βιβλιοπωλείο του ΜΙΕΤ στη Θεσσαλονίκη (Τσιμισκή 11). Το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης προσκαλεί το κοινό σε μια βραδιά αφιερωμένη στη σκέψη, την πολιτική θεωρία και την ιστορική διαδρομή ενός θεμελιώδους πολιτειακού συστήματος.

Οι ομιλητές της εκδήλωσης

Για το βιβλίο θα μιλήσουν τρεις πανεπιστημιακοί με βαθιά γνώση της πολιτικής επιστήμης και της πολιτικής φιλοσοφίας:

• Νίκος Μαραντζίδης, Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης, ΠΑΜΑΚ

• Aris Stilianou, Καθηγητής Πολιτικής Φιλοσοφίας, ΑΠΘ

• Eftichia Teperoglou, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Τμήμα Πολιτικών Επιστημών ΑΠΘ

Η συζήτηση αναμένεται να φωτίσει τόσο τη θεωρητική διάσταση του έργου όσο και τη σημασία του για τον σημερινό δημόσιο διάλογο.

Το περιεχόμενο του βιβλίου

Στο βιβλίο «Δημοκρατία», ο Τζων Νταν επιχειρεί να εξηγήσει γιατί η δημοκρατία κατέχει μια τόσο ξεχωριστή θέση στον σύγχρονο κόσμο. Μέσα από μια ιστορική αναδρομή που ξεκινά από την αρχαία Αθήνα και φτάνει έως τις μεγάλες επαναστάσεις της νεωτερικότητας, ο συγγραφέας αναλύει τη δυναμική σχέση ανάμεσα στο «σύστημα του εγωισμού» και το «σύστημα της ισότητας».

Ο Νταν εξετάζει πώς η δημοκρατία μεταμορφώθηκε, πώς επηρέασε τις κοινωνίες και πώς εξακολουθεί να αποτελεί ένα πεδίο έντασης, διαλόγου και διεκδίκησης. Το έργο του θεωρείται μια από τις πιο διεισδυτικές σύγχρονες αναγνώσεις της δημοκρατικής ιδέας.

Μια πρόσκληση σε όσους ενδιαφέρονται για τη δημόσια σφαίρα

Η εκδήλωση του ΜΙΕΤ απευθύνεται σε αναγνώστες, φοιτητές, ερευνητές και σε κάθε πολίτη που επιθυμεί να κατανοήσει βαθύτερα τη δημοκρατία ως ιστορικό φαινόμενο και ως πολιτικό ιδεώδες. Η παρουσίαση υπόσχεται έναν γόνιμο διάλογο γύρω από ένα βιβλίο που συνομιλεί με τις προκλήσεις της εποχής μας.

Η ιερότητα του βήματος: Νέες αναγνώσεις για τη μαγεία του ποδιού μέσα από το έργο της Χριστίνας Παπαδάκη

 

Σαν λευκό μάρμαρο που φωτίζεται από το πρώτο φως της ημέρας, το ανθρώπινο πόδι αποκαλύπτει την αρχέγονη ομορφιά του: τις καμπύλες, τα ίχνη, τα σημάδια που αφήνει στο χώμα και στον χρόνο. Στο νέο της έργο, η αρχαιολόγος και συγγραφέας Χριστίνα Παπαδάκη στρέφει το βλέμμα της σε αυτό το ταπεινό αλλά βαθιά συμβολικό άκρο, αναδεικνύοντας τη διαχρονική του δύναμη.

Η αρχέγονη ιερότητα των γυμνών ποδιών

Ο αρχαιολόγος Δρ Κώστας Πασχαλίδης επισημαίνει ότι η Παπαδάκη «καταπιάνεται γενναία με την ιερότητα των γυμνών ποδιών», φωτίζοντας τη σύνδεσή τους με τη γη, το βάρος που σηκώνουν και την αντίσταση που δέχονται από τον κάτω κόσμο. Στο έργο της αναδεικνύεται η πανάρχαια σημασία του ποδιού ως φυλακτού, η αποτροπαϊκή του δύναμη, αλλά και η μεταγενέστερη χρήση του ως τάματος — ένας φορέας ελπίδας που επιβιώνει μέχρι σήμερα.

Η προσέγγιση της Παπαδάκη συνδέει το υλικό με το άυλο, το καθημερινό με το τελετουργικό, προσφέροντας μια νέα ανάγνωση για ένα μέλος του σώματος που συχνά παραμένει αθέατο στη θεωρία και στην τέχνη.

Μια αρχαιολογία του βήματος

Ο αρχαιολόγος Δρ Μιχάλης Μιλιδάκης περιγράφει το έργο ως «μια αρχαιολογία του βήματος», που κάθε ίχνος γίνεται μνήμη και υπόσχεση. Το ανθρώπινο πόδι, «ταπεινό και θαυμαστό μαζί», κουβαλά κρυφές ιστορίες, ενώ το παπούτσι λειτουργεί άλλοτε ως προστασία και άλλοτε ως δεσμός.

Η Παπαδάκη, με το βλέμμα της αρχαιολόγου και τη γραφή της λογοτέχνιδας, μετατρέπει το πιο γήινο μέλος του σώματος σε σύμβολο επιθυμίας, ισχύος, φθοράς και λυρισμού. Το δοκίμιό της, επιστημονικό και ταυτόχρονα ποιητικό, υπενθυμίζει ότι «το βήμα παραμένει η πιο απλή και πιο βαθιά μορφή ελευθερίας».

Ένα έργο που γεφυρώνει παρελθόν και παρόν

Η προσέγγιση της Παπαδάκη δεν περιορίζεται στην αρχαιολογική τεκμηρίωση. Αντιθέτως, συνδέει τα ίχνη του παρελθόντος με την εμπειρία του σήμερα, δημιουργώντας ένα κείμενο που συνομιλεί με την υλικότητα, τη μνήμη και την ανθρώπινη ευαλωτότητα.

Το έργο της ανοίγει έναν νέο διάλογο για το σώμα, την κίνηση και την πολιτισμική τους σημασία, προσκαλώντας τον αναγνώστη να δει το ανθρώπινο πόδι όχι ως απλό ανατομικό στοιχείο, αλλά ως φορέα ιστοριών, συμβόλων και βαθιάς ανθρωπολογικής αξίας.