ΡΩ. στην άκρη του Χρόνου: Μια τελετουργική παράσταση μουσικού θεάτρου στα Νεώρια των Οινιαδών

Στα Νεώρια του αρχαιολογικού χώρου των Οινιαδών παρουσιάζεται στις 30 και 31 Ιουλίου η παράσταση «ΡΩ. στην άκρη του Χρόνου», μια πολυσύνθετη δημιουργία μουσικού θεάτρου από την Ορχήστρα και Χορωδία ΙΩΝΙΑ της Νέας Ιωνίας Βόλου. Με δεκατριμελή ορχήστρα παραδοσιακών οργάνων, εικοσαμελή μεικτή χορωδία και έντεκα ηθοποιούς, η παράσταση συνθέτει ένα τελετουργικό ταξίδι όπου η παράδοση συναντά το σήμερα, αναζητώντας το νόημα της ανθρώπινης αντοχής και της συλλογικής ελπίδας.

Η Ρω ως σύμβολο αγάπης και αντίστασης

Η παράσταση αντλεί έμπνευση από τον στίχο του Μενάνδρου «Ὡς χαρίεν ἔστ’ ἄνθρωπος, ἂν ἄνθρωπος ᾖ» και από την εμβληματική μορφή της Κυράς της Ρω. Στο δραματουργικό σύμπαν της Αναστασίας Αντωνακάκη, η Ρω γίνεται ο Φύλακας της Αγάπης, μια μορφή που στέκεται στην άκρη του Χρόνου, λίγο πριν τελειώσει ο κόσμος, για να προστατεύσει ό,τι ενώνει τους ανθρώπους. Δίπλα της ο Χορός, ως συλλογική φωνή, εκφράζει φόβο, χαρά, ελπίδα και τον διάλογο με την κοινωνία, σε μια εποχή όπου ο πόλεμος –ορατός και αόρατος– μαίνεται παντού.

Τελετουργία ειρήνης μέσα από μουσική και λόγο

Η Ορχήστρα και Χορωδία ΙΩΝΙΑ δημιουργεί ένα πολυεπίπεδο ηχητικό και σκηνικό περιβάλλον, όπου η μουσική παράδοση συνομιλεί με σύγχρονες θεατρικές φόρμες. Η παράσταση λειτουργεί ως τελετουργία ειρήνης, μια συλλογική υπενθύμιση ότι η αγάπη χρειάζεται φύλακες, ότι η ανθρώπινη ευθραυστότητα μπορεί να μετατραπεί σε δύναμη και ότι η τέχνη παραμένει ένας από τους πιο ουσιαστικούς τρόπους αντίστασης απέναντι στη βία και την απώλεια.

Οι συντελεστές της παράστασης

Την Ορχήστρα και Χορωδία ΙΩΝΙΑ διευθύνει η Κορνηλία Φραγκογιάννη, ενώ την καλλιτεχνική διεύθυνση της ΙΩΝΙΑΣ έχει ο Νεκτάριος Δεμελής. Το κείμενο, τη σκηνοθεσία και την επιμέλεια κίνησης υπογράφει η Αναστασία Αντωνακάκη, με τη Βούλα Τουλούδη στη διεύθυνση παραγωγής. Σολίστ είναι οι Αλεξάνδρα Σάββα, Ασημίνα Σάββα, Μαρκέλα Καραπτσιά και Δημήτρης Μαμούρης. Στον κεντρικό ρόλο της ΡΩ εμφανίζεται η Ελένη Βαγιοπούλου. Η παραγωγή πραγματοποιείται από την ΑΜΚΕ ΙΩΝΙΑ.

Η ΕΛΣ τιμά τον Μίκη Θεοδωράκη

Η Εθνική Λυρική Σκηνή γιορτάζει τα 90χρονα του Μίκη Θεοδωράκη με μια μεγάλη συναυλία-αφιέρωμα στο σπουδαίο συμφωνικό και οπερατικό του έργο.

Εμβληματικά αποσπάσματα από όπερες και συμφωνικά έργα του Μίκη Θεοδωράκη, θα ερμηνεύσουν η Ορχήστρα και η Χορωδία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής στο Θέατρο Ολύμπια, υπό τον Ηλία Βουδούρη, την προσεχές Σάββατο 10 Οκτωβρίου.

 Στο αφιέρωμα στον κορυφαίο Έλληνα συνθέτη - σύμβολο του σύγχρονου Ελληνικού πολιτισμού, θα λάβουν μέρος  οι σολίστ Τζούλια Σουγλάκου, Ελένη Δάβου, Γιάννης Χριστόπουλος, Πέτρος Μαγουλάς και Τζίνα Πούλου θα αποδώσουν αποσπάσματα από την 1η, την 3η και την 7η (Εαρινή) Συμφωνία, τις όπερες Αντιγόνη, Μήδεια, Ηλέκτρα, το ορατόριο Κάντο Χενεράλ και το Μπαλέτο Ζορμπάς.

 

ώρα έναρξης 20.00

Θέατρο Ολύμπια, Ακαδημίας 59 

Τι κάνει η Κάρμεν έξω από το Αρχαιολογικό Μουσείο;

 Σάββατο βράδυ και τα αυτοκίνητα κινούνται νωχελικά στην Πατησίων, ενώ κόσμος πάει και έρχεται. Πλήθος στέκεται μπροστά από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Δεν είναι ούτε επισκέπτες ούτε, τουρίστες γιατί το μουσείο τέτοια ώρα είναι κλειστό. Παρά το γεγονός ότι ο ήλιος δεν έχει βουτήξει στον ορίζοντα, πολλοί φιλόμουσοι έχουν φθάσει για να βρουν  μια καρέκλα να κάτσουν. Είναι 8 παρά κάτι λεπτά, ορχήστρα και ερμηνευτές κάνουν πρόβα... δεν μπορούμε να βρούμε θέση και καθόμαστε στα σκαλάκια.  Μπορεί τα μάρμαρα σχεδόν να βράζουν όλο και περισσότεροι ο Αθηναίοι  καταφθάνουν όσο περνά η ώρα. 
Ο κόσμος χειροκροτά ανυπόμονα και οι οι

καλλιτέχνες πιστοί στο ραντεβού τους θα αρχίσουν το ταξίδι 9 και κάτι λεπτά...Μια κυρία από την χορωδία θα αναλάβει τον ρόλο του "οικοδέσποινας" και θα μας εξηγήσει δυο λόγια για τον  Ζ. Μπιζέ (Georges Bizet) και την πολυτραγουδισμένη όπερα "Κάρμεν", η οποία "ανέβηκε" στο πλαίσιο του Φεστιβάλ του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων σε συνεργασία με το Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών. Με ανυπομονησία περιμένουμε την ευεργετική αύρα της μουσικής να μας δροσίσει και την Κάρμεν να τραγουδήσει για τον έρωτα "που είναι άστατος και φευγαλέος σαν ένα ελεύθερο πουλί.'

της Μαρίας Αλιμπέρτη

 Χωρίς σκηνική παρουσίαση λιτά, απέριττα και όμορφα η αφήγηση της ιστορίας αγάπης άρχισε....Τα λόγια είναι άλλωστε περιττά καθώς το πάθος ξεχειλίζει ακόμη και όταν δεν μπορείς να καταλάβεις, η ζέση των ερμηνευτών σε παρασύρει και σε τυλίγει το συναίσθημα. Μπορεί να μην υπήρχε σκηνική δράση αλλά πολλές φορές ένιωθα ότι ήθελα να κρατήσω την αναπνοή μου ή την φωνή μου για να μη τραγουδήσω δυνατά μαζί με τους ήρωες. 


Αγάπη, ζήλια, θυελλώδη συναισθήματα... η

ιστορία καταστροφής του στρατιώτη Δον Χοσέ ο ο οποίος πλανεύεται από τα κάλη της τσιγγάνας Κάρμεν. Μάλιστα θα εγκαταλείψει για χάρη της όχι μόνο την παιδική του αγάπη αλλά και τα στρατιωτικά του καθήκοντα.. 

  
Τι και αν ο κόσμος δεν κατανοεί την γλώσσα στην οποία έγραψαν το λιμπρέτο Αρνί ΜεΪλάκ και ο Λουντοβίκ Αλεβύ ,το προαύλιο του μουσείου είχε "πλημμυρίσει" από περαστικούς και τουρίστες, μέχρι και κορίτσια με λευκές μαντίλες κοίταζαν μαγνητισμένa τους ερμηνευτές, απόδειξη ότι ακόμη και άνθρωποι με διαφορετικές κουλτούρες μπορούν να μαγευτούν από διαχρονικές μελωδίες. 
Η εκλεπτυσμένη και μπριόζα ερμηνεία της μεσόφωνου Μαρίτας Παπαρίζου ανάδειξε τις περιπέτειες και την παθιασμένη ψυχή της Κάρμεν, αρχικά της ηρωίδας της νουβέλας του Προσπέρ Μεριμέ και στην συνέχεια του  Μπιζέ  Τα εκρηκτικά αισθήματα που ξυπνούσαν οι φωνές των ερμηνευτών καθήλωσαν τον κοινό. Επιβλητικοί ήταν οι Χρήστος Δεληζώνας ως Δον Χοσέ και Σωτήρης Τριάντης ως Εσκαμίγιο καθώς  και τρυφερή η Μάιρα Μηλολιδάκη ως Μικαέλα.

Όρθιοι και καθιστοί άκουγαν οι παριστάμενοι με τόση προσήλωση, ακόμη και η βοή από τον κεντρικό δρόμο δεν έφθανε στα αυτιά τους. Ίσως ταυτίστηκαν με αυτό το έργο γιατί ήρωες δεν είναι βασιλιάδες και προγκίπισες αλλά άνθρωποι όπως και αυτοί, εργάτες, στρατιώτες, μαχόμενοι άνθρωποι...Ίσως τους κέρδισε το όνειρο και ο συμβολισμός που κρύβει η ηρωίδα, η επιθυμία της να ζήσει ελεύθερα, χωρίς πρέπει και περιορισμούς.  Η άψογη εκτέλεση της Συμφωνικής ορχήστρας και η ερμηνεία της χορωδίας του Δήμου Αθηναίων υπό τις οδηγίες του Ελευθερίου Καλκάνη απογειώνουν τις μελωδίες υψηλής αισθητικής.

Το φωτισμένο νεοκλασικό κτίριο του Μουσείου συμβάλει στην μαγεία της βραδιάς

Με την ευχή το εγχείρημα της  ευχάριστης έκπληξης - της συναυλιακής εκτέλεσης αυτής της όπερας να συνεχιστεί και να δώσει έναν τόνο ανανέωσης στους δημόσιους χώρους της Αθήνας και μια πινελιά αισιοδοξίας στην κοινωνία μας να συνεχιστεί, αφήσαμε πίσω το φωτισμένο κτίριο του μουσείου για να βρούμε την τροχιά του τρένου και  ...η πόλη να επιστρέψει  στην τροχιά της γκρίζας ρουτίνας της.

ΠΗΓΗ ΦΩΤΌ: https://www.facebook.com/paparizou.marita?fref=ts