Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αγία Φωτεινή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αγία Φωτεινή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 29 Δεκεμβρίου 2025

Ποιοι άλλοι αρχαιολογικοί χώροι συνδέονται με τον Ιλισο;

 




Ο Ιλισός, σήμερα σχεδόν αόρατος μέσα στον αστικό ιστό της Αθήνας, υπήρξε στην αρχαιότητα ένας από τους πιο ιερούς και πολυσήμαντους τόπους της πόλης. Στις όχθες του αναπτύχθηκε ένα μοναδικό θρησκευτικό τοπίο, που μύθοι, τελετουργίες και φυσικά ιερά συνυπήρχαν με την καθημερινότητα των Αθηναίων. Εκεί όπου το νερό συναντούσε τον βράχο, λατρείες της φύσης, θεότητες των ανέμων, μυστήρια και αφηγήσεις ηρώων άφησαν τα ίχνη τους, δημιουργώντας ένα πυκνό δίκτυο μνημείων που σήμερα επιβιώνουν άλλοτε εμφανώς και άλλοτε υπαινικτικά. Από την Αγία Φωτεινή και το σπήλαιο του Πανός έως το ιερό του Βορέα και τον ναό της Αρτέμιδος Αγροτέρας, ο Ιλισός αποκαλύπτει ένα παλίμψηστο μνήμης που συνδέει τον μύθο με την ιστορία και την αρχαία πόλη με τη σύγχρονη.

Ο χώρος της Αγίας Φωτεινής και ο αρχαίος ναός

 Στο σημείο που σήμερα βρίσκεται ο ναός της Αγίας Φωτεινής, δίπλα στην κοίτη του Ιλισού, οι πηγές αναφέρουν την ύπαρξη αρχαίου ιερού, της Εκάτης.  Είναι η θεότητα πουσυνδέεται με τον θάνατο, βοηθά χαρακτηριστικά την Δήμητρα, όταν χάνεται η Περσεφόνη και τη στέλνει στον ήλιο. Αργότερα μετατράπηκε σε χριστιανικό ναό και τελικά αντικαταστάθηκε από τον σημερινό ναό του 19ου αιώνα. Από το σημείο του ναού σήμερα είναι δυνατόν να δούμε την κοίτη του ποταμού.


 Το Σπήλαιο - Ιερό του Πανός 

Οι πηγές της αναζήτησης επιβεβαιώνουν ότι υπάρχει ιερό του Πανός ακριβώς δίπλα στην Αγία Φωτεινή, στην οδό Αρδηττού, πάνω από την κοίτη του Ιλισού. Πρόκειται για αρχαίο ιερό του Πανός, με ανάγλυφο του θεού χαραγμένο στον βράχο, πιθανότατα μέρος των Παρίλισσιων Ιερών του Ιλισού, σε σημείο που υπήρχαν και άλλα μικρά ιερά της φύσης.

Ο Πάνας λατρευόταν συχνά σε σπηλιές, βράχους και φυσικά τοπία, οπότε η θέση είναι απολύτως ταιριαστή. Σήμερατο ανάγλυφο είναι αμυδρό αλλά ορατό, παριστά τον Πάνα, πιθανώς μαζί με νύμφη ή συνοδευτική μορφ, αποτελεί σπάνιο σωζόμενο παράδειγμα λατρείας του Πανός μέσα στον αστικό ιστό της Αθήνας,βρίσκεται σε περιοχή γεμάτη αρχαία ιερά (Αγροτέρα, Πύθιον, Κρόνος–Ρέα), συνδέει τον Ιλισό με τη λατρεία των φυσικών θεοτήτων, βρίσκεται σε σημείο που ο Πλάτων τοποθετεί τον διάλογο Φαίδρο. Συγκεκριμένα,στον Φαίδρο, ο Πλάτωνας τοποθετεί τον Σωκράτη και τον Φαίδρο στις όχθες του Ιλισού, σε ένα τοπίο γεμάτο πλατάνια, νερά, χλόη και τζιτζίκια. Περιγράφει ένα ειδυλλιακό τοπίο με πλατάνια, κρυστάλλινα νερά και χλοερούς λόφου.

Σύμφωνα με την παράδοση, λίγο πριν από τη Μάχη του Μαραθώνα (490 π.Χ.), ο Πάνας εμφανίστηκε σε έναν αγγελιοφόρο των Αθηναίων (συχνά αναφέρεται ο Φειδιππίδης) και υποσχέθηκε βοήθεια στους Αθηναίους προκάλεσε πανικό (ο πανικός προέρχεται από τον Πάνα) στους Πέρσες και με αυτό τον τρόπο συνέβαλε στη νίκη υπερφυσικά, γεγονός για το οποίο τον ευγνωμονούσαν οι Αθηναίοι! 

Το Ιερό του Βορέα 

Το ιερό του Βορέα πρέπει να βρισκόταν στη δεξιά όχθη του Ιλισού, κοντά στη σημερινή περιοχή του Μετς, ανάμεσα στο Ολυμπιείο και την Αγία Φωτεινή, σε σημείο όπου υπήρχε φυσικός βράχος και μικρά ιερά της φύσης. Εκτιμάται ότι πιθαννότατα ήταν  στις όχθες του Ιλισού, κοντά στο σημερινό Μετς και την Αγία Φωτεινή.

Σύμφωνα με τον μύθο, ο Βορέας άρπαξε την Ωρείθυια, κόρη του Ερεχθέα. Οι αρχαίες πηγές (Ηρόδοτος, Πλούταρχος) τοποθετούν τον μύθο της αρπαγής στις όχθες του Ιλισού, και η σύγχρονη αρχαιολογική πηγή που βρήκαμε επιβεβαιώνει ότι το ιερό του Βορέα ήταν μέρος του ίδιου θρησκευτικού συμπλέγματος. Αν και δεν έχει ανασκαφεί, η θέση του θεωρείται πολύ κοντά στο σημείο όπου σήμερα βρίσκεται η Αγία Φωτεινή, δηλαδή στο ίδιο θρησκευτικό τοπίο με το ιερό του Πανός. Οι Αθηναίοι πίστευαν ότι ο Βορέας τους βοήθησε στον Περσικό Πόλεμο, καταστρέφοντας τον στόλο του Ξέρξη. Γι αυτό τον λόγο του αφιέρωσαν ιερό στον τόπο του μύθου.

Ο Ναός της Αρτέμιδος Αγροτέρας στο Μετς 

Στην περιοχή του Μετς σώζονται τα θεμέλια του ναού της Αγροτέρας Αρτέμιδος, ενός από τα σημαντικότερα ιερά της κλασικής Αθήνας. Τα Μικρά Ελευσίνια Μυστήρια τελούνταν στα Άγρα, σε αυτή τη περιοχή δίπλα στον Ιλις\σό, πολύ κοντά στο ιερό της Αρτέμιδος Αγροτέρας. Ετήσιες θυσίες τελούνταν προς τιμήν της θεάς μετά τη νίκη στον Μαραθώνα. 

Μάλιστα, ο Ηρακλής, πριν εκτελέσει τον άθλο της κατάβασης στον Άδη, έπρεπε να καθαρθεί. Η κάθαρση και η μύηση γίνονταν στα Μικρά Μυστήρια, τα οποία τελούνταν στα Άγρα, δίπλα στον Ιλισό. Ειδικότερα, ο ναός ήταν περίπτερος, ιωνικού ρυθμού, χτισμένος το 448 π.Χ., πιθανότατα από τον Καλλικράτη. Ευτυχώς σώζεται υδατογραφία του 18ου αιώνα από περιηγητές που αποτύπωσαν τον Ναό της Αρτέμιδος Αγροτέρας πριν κατεδαφιστεί. Η εικόνα είναι από τις κλασικές απεικονίσεις του James Stuart και του Nicholas Revett (1751–1753), δύο από τους σημαντικότερους περιηγητές–αρχιτέκτονες του 18ου αιώνα, που κατέγραψαν τα μνημεία της Αθήνας με ακρίβεια και καλλιτεχνική ευαισθησία. Οπότε διαθέτουμε μια οπτική μαρτυρία για τον ναό πριν την καταστροφή του έστω από τη χριστιανική περίοδο.

Τρίτη 9 Οκτωβρίου 2018

Ξαναζώντας τη Σμύρνη μέσα από τον Ιερό Ναό της Αγίας Φωτεινής και το περίφημο καμπαναριό του



Η μαρτυρική Σμύρνη και ο μνημειώδης κοσμοπολιτισμός της μπορεί να τερματίστηκε με την πυρπόληση της από τους Τούρκους και την Μικρασιατική Καταστροφή το 1922, όμως η παράδοση της περίφημης πόλης επιζεί και διαιωνίζεται μέσα από τη Νέα Σμύρνη της Αττικής. Πιο εμβληματικό από όλα τα μνημεία της προσφυγικής συνοικίας είναι η μητρόπολη της Αγίας Φωτεινής και το επιβλητικό καμπαναριό της, πανομοιότυπο με αυτό που υπήρχε στην ελληνική Σμύρνη.   

Η Αγία Φωτεινή ήταν ο Μητροπολιτικός Ναός της Σμύρνης και αφιερώθηκε στη Σαμαρείτιδα Αγία Φωτεινή,  γιατί κατά την παράδοση η μεγάλη Ισαπόστολος μετά την συνάντηση με τον Κύριο Ιησού Χριστό, βαπτίσθηκε η ίδια και η οικογένειά της, κήρυξε τον Χριστιανισμό σε πολλές περιοχές και κατέληξε στη Σμύρνη όπου και μαρτύρησε. Οι Σμυρναίοι ευλαβούνταν πολύ την Αγία Φωτεινή και γι’αυτό το όνομα Φωτεινή ήταν συχνό στις Σμυρναίες και εν γένει στις Μικρασιάτισσες.

Του Ανδρέα Αναγνωστόπουλου 

Ο ωραιότερος ναός της Σμύρνης ξεχώριζε για το πανύψηλο καμπαναριό, το οποίο ήταν ορατό από τα πλοία που έρχονταν στο λιμάνι, καθώς και για τις φανταχτερές του καμπάνες, τις μεγαλοπρεπείς τοιχογραφίες και το χρυσό σταυρό, που έλαμπε στον ήλιο.  Στο καμπαναριό υπήρχε ρολόι με την επιγραφή «Ηλίου άτερ σιγώ», δηλαδή απουσία του ηλίου σιωπώ.  
Το περίφημο καμπαναριό της εκκλησίας της Αγίας Φωτεινής, «το υψηλότερο και επιβλητικότερο μνημείο της ελληνικής ορθοδοξίας στη Σμύρνη και γενικά στη Μικρά Ασία, δεν πυρπολήθηκε, αλλά ανατινάχτηκε από του Τούρκους το μοιραίο 1922.

Σχετικό είναι το παρακάτω απόσπασμα του Κώστα Μισαηλίδη: «Το καμπαναριό της αγίας Φωτεινής! Πάνω από τα ερείπια της Σμύρνης. Πάνω από την αγριάδα και τη φρίκη. Πάνω από τους καπνούς και τις φλόγες. Πάνω από το σπαραγμό και την εξόντωση. Πάνω από τους χειμάρρους του αίματος. Σαν άγρυπνο μάτι του Θεού. Παρατηρητήριο της Φυλής. [...] Ακίνητα τα σχοινιά του. Βουβές οι καμπάνες! Δεν μένει χέρι να τις χτυπήσει. Δεν μένει εκκλησιά να λειτουργηθεί! Και φέρνουν χαλαστάδες και φέρνουν γκρεμιστάδες και φέρνουν δυναμίτη. Οι Τούρκοι γκρεμίζουν το καμπαναριό, που τους βαραίνει τα στήθια σαν βουνό … [...]«. (Χρ. Σολομωνίδη, Η Εκκλησία της Σμύρνης, Αθήνα 1960, σ. 55). 

Λίγους μήνες μετά την Μικρασιατική Καταστροφή, οι Σμυρνιοί πρόσφυγες άρχισαν τις πρώτες ενέργειες για τη στέγασή τους. Η περιοχή που επιλέχτηκε για την εγκατάσταση των Σμυρναίων προσφύγων ήταν κοντά στην Αθήνα και τον Πειραιά, συνδεόταν οδικά μαζί τους και η αξία της γης ήταν σχετικά χαμηλή.
Στη διάρκεια της δεκαετίας του '30 η Νέα Σμύρνη μεταβλήθηκε σε πραγματική πόλη και ο πληθυσμός της, από 6.500 κατοίκους το 1934, έφτασε τους 15.000 κατοίκους το 1940. 
Στη θέση του σημερινού μεγαλοπρεπούς ναού είχε αρχικώς κατασκευαστεί προσωρινός ξύλινος Ναός της Αγίας Φωτεινής (παράγκα), για να εξυπηρετεί τις λατρευτικές ανάγκες των πρώτων οικιστών της Νέας Σμύρνης. Στη συνέχεια άρχισε η ανέγερση του σημερινού ναού από τον αρχιτέκτονα κ. Δεμίρη, σε χώρο πού παραχωρήθηκε από το Δημόσιο για τον σκοπό αυτό.
Τα εγκαίνια του νέου ιερού ναού, όταν ήταν ακόμη ημιτελής, τελέσθηκαν από τον τότε Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος, Χρύσανθο, στις 27 Οκτωβρίου 1940, μια μέρα πριν από την έναρξη του πολέμου με την τότε φασιστική Ιταλία.
Το 1974, όταν δημιουργήθηκε ξεχωριστή Ιερά Μητρόπολη Νέας Σμύρνης, ο Ναός της Αγίας Φωτεινής καθιερώθηκε ως ο Μητροπολιτικός Ναός. Πολλά χρόνια αργότερα, το 1996, ανεγέρθηκε το καμπαναριό ύψους 33 μέτρων, πανομοιότυπο με αυτό του Ναού στην Σμύρνη. 
Αξίζει να σημειωθεί ότι εντός του περικαλλούς ναού βρίσκεται εγκατεστημένο, εδώ και 50 χρόνια, το ξυλόγλυπτο Τέμπλο, μαζί με τον Δεσποτικό Θρόνο και τον Ιερό Άμβωνα του Ιερού Ναού Αγίου Ἰωάννου του «Ἐπάνω Μαχαλᾶ» της Σμύρνης, 
Τα ιερά αυτά κειμήλια διασώθηκαν  από την Καταστροφή του 1922 και χορηγήθηκαν κατόπιν ενεργειών του αείμνηστου πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου, με την συγκατάθεση της τουρκικής ηγεσίας.

Τα κειμήλια αυτά αποτελούν πραγματικά αριστουργήματα εκκλησιαστικής ξυλογλυπτικής τέχνης, πού απεικονίζουν -κατά τρόπο ανάγλυφο- όχι μόνο περίτεχνα διακοσμητικά στοιχεία, αλλά και πλήθος θεμάτων, υπό μορφή ξυλόγλυπτων παραστάσεων, από την Αγία Γραφή και τη ζωή της Εκκλησίας.
Εκτός από την Σαμαρείτιδα Αγία Φωτεινή, εορτάζονται επίσης στον ναό, την 23η Φεβρουαρίου, η μνήμη του Αγίου Πολυκάρπου Σμύρνης και την Κυριακή προ της Υψώσεως η μνήμη του Αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης, του επισκόπου που μαρτύρησε από τον τουρκικό όχλο, αρνούμενος να εγκαταλείψει το ποίμνιο του.


ΠΗΓΕΣ 

Ένωση Βουρλιωτών Μικράς Ασίας 


Ιερά Μητρόπολη Νέας Σμύρνης 


Ελλήνων Δίκτυο