O θόλος του Βαπτιστηρίου του Αγίου Ιωάννη: Η μεγαλύτερη σε εξέλιξη συντήρηση μνημείου στη Φλωρεντία

Σε εξέλιξη βρίσκεται το πιο εντυπωσιακό έργο συντήρησης στη Φλωρεντία, η αποκατάσταση των μωσαϊκών του θόλου του Βαπτιστηρίου του San Giovanni, ενός από τα αρχαιότερα και πιο εμβληματικά μνημεία της πόλης. Το έργο βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη εδώ και τρία χρόνια και αποτελεί την πρώτη ολοκληρωμένη συντήρηση του θόλου εδώ και περισσότερο από έναν αιώνα, μετά την τελευταία μεγάλη καμπάνια (1898–1907).

Πρόκειται για μια γιγαντιαία επιχείρηση: πάνω από 10 εκατομμύρια ψηφίδες καλύπτουν τα 1.000 τ.μ. του θόλου, με χρυσά και πολύχρωμα γυάλινα κομμάτια που χρονολογούνται στον 13ο αιώνα. Η συντήρηση στοχεύει στην αποκατάσταση της στατικότητας, στην ενίσχυση της πρόσφυσης των ψηφίδων και στην ανάκτηση της αρχικής λάμψης του χρυσού φόντου και των χρωμάτων. Για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες, το κοινό μπορεί να δει τα μωσαϊκά από κοντινή απόσταση, χάρη σε ειδικές επισκέψεις που ξεκίνησαν το 2023 και συνεχίζονται.

Ένα μνημείο με τεράστια ιστορική και καλλιτεχνική σημασία

Το Βαπτιστήριο του Αγίου Ιωάννη είναι ένα από τα παλαιότερα κτίρια της Φλωρεντίας, με ρίζες που φτάνουν έως τον 11ο αιώνα. Η οκταγωνική του μορφή και η ρωμανική αρχιτεκτονική του το καθιστούν μοναδικό. Ο θόλος του, διακοσμημένος με πολυχρωμα μωσαϊκά σε χρυσό φόντο, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα παραδείγματα βυζαντινής επιρροής στην ιταλική τέχνη.

Τα μωσαϊκά αποδίδονται σε εργαστήρια που συνεργάστηκαν με κορυφαίους καλλιτέχνες της εποχής, όπως ο Τσιμαμπούε και ο Coppo di Marcovaldo, ενώ κυριαρχεί η μνημειακή παράσταση της Δευτέρας Παρουσίας, με τον Χριστό-Κριτή στο κέντρο. Γύρω της αναπτύσσονται αφηγηματικές ζώνες με σκηνές από τη Γένεση, τη ζωή του Ιωσήφ, τη ζωή του Χριστού και του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή.

Ένα έργο-ορόσημο για το μέλλον της πολιτιστικής κληρονομιάς

Η συντήρηση χρηματοδοτείται από την Opera di Santa Maria del Fiore, σε συνεργασία με την Αρχιεπισκοπή Φλωρεντίας και την αρμόδια Εφορεία Αρχαιοτήτων. Το συνολικό κόστος φτάνει τα 10 εκατομμύρια ευρώ, ενώ το έργο θεωρείται πρότυπο για μελλοντικές επεμβάσεις σε μεγάλα μνημεία.

Παράλληλα, η Φλωρεντία προετοιμάζεται και για άλλες σημαντικές συντηρήσεις μέσα στο 2026, στο πλαίσιο του βραβείου Friends of Florence, που φέτος επικεντρώνεται σε έργα τέχνης που έχουν υποστεί ζημιές από φυσικές καταστροφές ή ανθρώπινες ενέργειες

https://www.theflorentine.net/2022/07/30/florence-baptistery-restoration-continues/

https://apnews.com/

Paolo Colombo παρουσιάζει την έκθεση “Μουσική και Μωσαϊκά” στην Αθήνα

Η γκαλερί Bernier/Eliades φιλοξενεί την τρίτη ατομική έκθεση του Ιταλού καλλιτέχνη Paolo Colombo στην Αθήνα, με τίτλο “Μουσική και Μωσαϊκά”. 

Η έκθεση εστιάζει στη σχέση της ζωγραφικής με τη μουσική και την ελληνική λαϊκή παράδοση, μέσα από μια σειρά έργων που συνδυάζουν ακουαρέλα, μωσαϊκό και ηχητικές εγκαταστάσεις.

Ηχητικές εγκαταστάσεις και προσωπογραφίες Ελλήνων μουσικών

Ο Paolo Colombo παρουσιάζει τρεις ηχητικές εγκαταστάσεις, δύο δάπεδα με ψηφιδωτά, έξι μεγάλες ακουαρέλες-ψηφιδωτά και δύο προσωπογραφίες Ελλήνων μουσικών. Τα έργα του αντλούν έμπνευση από την ελληνική παραδοσιακή μουσική του πρώτου μισού του 20ού αιώνα, αποτυπώνοντας την αισθητική και την πνευματικότητα της εποχής. Η σύνθεση των έργων βασίζεται σε αυστηρή γεωμετρία, με γραμμές και σχήματα που παραπέμπουν σε υφάσματα και αρχαϊκές μορφές.

Διάλογος με την ελληνική και βυζαντινή τέχνη

Η ζωγραφική του Colombo συνομιλεί με την ελληνική, ρωμαϊκή και βυζαντινή τέχνη, δημιουργώντας μια εικονοποιία που παραπέμπει στην αρχαιότητα. Μέσα από την τεχνική της ακουαρέλας, ο καλλιτέχνης αναπτύσσει μια προσωπική γραμματική εικόνας, όπου η παράδοση συναντά τον μοντερνισμό. Η τέχνη του λειτουργεί ως ποιητική πράξη, ως επέκταση της γλώσσας μέσω της εικόνας, διατηρώντας λιτότητα και ουσία.

Η ζωγραφική ως ποιητική πράξη και πολιτισμικός διάλογος

Ο Colombo προσεγγίζει τη ζωγραφική όχι μόνο ως αισθητική έκφραση αλλά ως μέσο πολιτισμικού διαλόγου. Η έκθεση “Μουσική και Μωσαϊκά” αποτελεί μια εικαστική γέφυρα ανάμεσα στην ακαδημαϊκή και τη λαϊκή κουλτούρα, αναδεικνύοντας τη διαχρονική αξία της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς μέσα από σύγχρονα μέσα.

Βρέθηκε το αρχαιότερο γηροκομείο στον Κόσμο στην Αρχαία Ιππώ – Εντυπωσιακή ανακάλυψη στα υψίπεδα του Γκολάν

 

 

Αρχαιολόγοι από το Πανεπιστήμιο της Χάιφα αποκάλυψαν ψηφιδωτό 1.600 ετών με την επιγραφή «Ειρήνη τοις γέρονσιν», υποδεικνύοντας την ύπαρξη οργανωμένης φροντίδας ηλικιωμένων στη Βυζαντινή εποχή. Κατά τις ανασκαφές στο Εθνικό Πάρκο Ιππώ (Sussita), κοντά στη Θάλασσα της Γαλιλαίας, οι αρχαιολόγοι εντόπισαν ένα πολύχρωμο ψηφιδωτό που χρονολογείται από τα τέλη του 4ου ή τις αρχές του 5ου αιώνα μ.Χ. Το ψηφιδωτό περιλαμβάνει:

• Εικόνες αιγυπτιακών χήνων, κυπαρισσιών, φρούτων και αγγείων

• Έναν σταυρό στο κέντρο

• Επιγραφή στα ελληνικά: «Ειρήνη τοις γέρονσιν – ΑΩ»

Η παρουσία αυτής της επιγραφής, σε συνδυασμό με την απουσία αρχιτεκτονικών στοιχείων εκκλησίας, οδήγησε τους ερευνητές στην υπόθεση ότι το κτήριο λειτουργούσε ως γηροκομείο για χριστιανούς ηλικιωμένους.

Ιστορική και κοινωνική σημασία της ανακάλυψης

Η ανακάλυψη αυτή αποτελεί την πρώτη υλική απόδειξη ύπαρξης οργανωμένης φροντίδας ηλικιωμένων στην αρχαιότητα. Μέχρι σήμερα, τέτοια ιδρύματα ήταν γνωστά μόνο από γραπτές πηγές του 5ου και 6ου αιώνα. Το ψηφιδωτό της Ιππώ απευθύνεται άμεσα σε ηλικιωμένους, κάτι σπάνιο για την εποχή αναδεικνύει την κοινωνική ευαισθησία των πρώτων χριστιανικών κοινοτήτων και υποδηλώνει μετάβαση από οικογενειακή φροντίδα σε κοινοτική μέριμνα

 Η Ιππώ ως Πνευματικό και Κοινωνικό Κέντρο

Η Ιππώ, γνωστή και ως Αντιόχεια του Ίππου, ήταν μέλος της Δεκάπολης και εξελίχθηκε σε σημαντικό χριστιανικό κέντρο:Έδρα επισκόπου, τουλάχιστον επτά εκκλησίες, αναπτυγμένο αστικό και οικονομικό δίκτυο, στρατηγική θέση κοντά στη Θάλασσα της Γαλιλαίας και στις δυτικές πλαγιές των Υψιπέδων του Γκολάν.

Μετά από σεισμό τον 8ο αιώνα μ.Χ., η πόλη εγκαταλείφθηκε σταδιακά, αλλά η ανακάλυψη του γηροκομείου αποκαλύπτει την ανθρωπιστική της διάσταση στην ακμή της.

Πηγή:allthatsinteresting.com

Μυστηριώδης ελληνική επιγραφή σε μωσαϊκό 1.500 ετών με Άστρο του Δαβίδ και Σταυρό στην Αρχαία Αμίδα

  

Στην επαρχία Ντιγιαρμπακίρ της Τουρκίας, ήρθε στο φως ένα εκπληκτικό μωσαϊκό ηλικίας 1.500 ετών, το οποίο απεικονίζει ένα Άστρο του Δαβίδ που περικλείει χριστιανικό σταυρό, συνοδευόμενο από αινιγματική επιγραφή στα Ελληνικά και μάλιστα έξι γραμμών. Η περιοχή, γνωστή στην αρχαιότητα ως Αμίδα, υπήρξε σημαντική πόλη υπό ελληνιστική, ρωμαϊκή και αργότερα βυζαντινή κυριαρχία.

Συγκεκριμένα στο χωριό Özbilek, στην επαρχία Εργκάνι της νοτιοανατολικής Τουρκίας, εντοπίστηκε σε μια ταφή τυχαία δάπεδο μωσαϊκού 35 τετραγωνικών μέτρων. Το μωσαϊκό, το οποίο χρονολογείται από την ύστερη ρωμαϊκή ή πρώιμη βυζαντινή περίοδο, περιλαμβάνει περίπλοκα γεωμετρικά μοτίβα και ένα σπάνιο σύμβολο θρησκευτικής σύνθεσης: Άστρο του Δαβίδ με σταυρό στο κέντρο.

 Αινιγματική επιγραφή στα Ελληνικά

Η ελληνική επιγραφή έξι γραμμών, που φαίνεται να είναι δέηση ή νομικό αίτημα. Οι ερευνητές εργάζονται για την πλήρη μετάφρασή της, καθώς ενδέχεται να αποκαλύψει σημαντικά στοιχεία για τη θρησκευτική και πολιτισμική ζωή της εποχής.

  Η Χωροφυλακή Εργκάνι φρόντισε για την ασφάλεια του χώρου και η Διεύθυνση Μουσείων Ντιγιαρμπακίρ, υπό τον υποδιευθυντή Μεχμέτ Τσελεμπί, ξεκίνησε σωστική ανασκαφή. Η ομάδα περιλάμβανε αρχαιολόγους, ιστορικούς τέχνης, συντηρητές και ανθρωπολόγους.

Το σημείο καλύφθηκε με ειδικά γεωϋφάσματα για την προστασία του και το Συμβούλιο Διατήρησης Πολιτιστικής Κληρονομιάς όρισε νέο χώρο για τις ταφές. Ο Τσελεμπί επιβεβαίωσε ότι δεν θα γίνουν άλλες ταφές κοντά στο σημείο, το οποίο πλέον τελεί υπό επίσημη προστασία.

Ένα Παράθυρο στο Παρελθόν της Αρχαίας Μεσοποταμίας

Οι αρχαιολόγοι πιστεύουν πως η ανακάλυψη είναι μέρος του αρχαίου οικισμού Μεμαλάν, ο οποίος πιθανόν να είναι μεγαλύτερος από όσο είχε εκτιμηθεί. Η ποιότητα του μωσαϊκού και τα σύμβολά του φωτίζουν μια εποχή πολιτισμικής σύνθεσης στη νοτιοανατολική Ανατολία, στην οποία ιουδαϊκές και χριστιανικές παραδόσεις φαίνεται πως συνυπήρχαν και επηρέαζαν η μία την άλλη.

Αξίζςι να σημειωθεί ότι η  συγκεκριμένη ανακάλυψη θεωρείται ήδη μία από τις σημαντικότερες αρχαιολογικές αποκαλύψεις των τελευταίων ετών στην περιοχή του Ντιγιαρμπακίρ.

Πηγή: greekcitytimes.com

 Φωτογραφικό υλικό και πληροφορίες: Πρακτορείο DHA.

Ανακάλυψη σημαντικών πρώιμων Χριστιανικών Μνημείων σε Τουρκία και Ιορδανία

 

Αρχαιολόγοι στην Τουρκία και την Ιορδανία έφεραν στο φως εντυπωσιακά χριστιανικά μνημεία του 5ου αιώνα, προσφέροντας νέα στοιχεία για τη ζωή και την αρχιτεκτονική των πρώτων χριστιανικών κοινοτήτων. Στην αρχαία πόλη της Ολύμπου, στην Τουρκία, ερευνητές αποκάλυψαν την είσοδο εκκλησίας με ηθικό μήνυμα και πολύπλοκα μωσαϊκά, ενώ στην Ιορδανία, ειδικοί πιστεύουν ότι εντόπισαν τον χαμένο βυζαντινό οικισμό Θαραιΐς, με βασιλικού τύπου εκκλησία και ευρήματα που σχετίζονται με χριστιανικές ταφικές πρακτικές.

Ανακαλύφθηκε αρχαία εκκλησία στην Τουρκία

Ομάδες ανασκαφών στην αρχαία πόλη της Ολύμπου, στην περιοχή Κουμλούτζα, αποκάλυψαν την είσοδο χριστιανικής εκκλησίας του 5ου αιώνα. Σύμφωνα με το τουρκικό Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού, όπως αναφέρει το Türkiye Today, μία εντυπωσιακή επιγραφή στην είσοδο αναγράφει: «Μόνο όσοι βρίσκονται στον σωστό δρόμο μπορούν να εισέλθουν εδώ». Η επιγραφή, τοποθετημένη εσκεμμένα στην είσοδο, βρέθηκε ανάμεσα σε περίτεχνα μωσαϊκά που καλύπτουν το εσωτερικό του ναού.

Μοναδικά μωσαϊκά ευρήματα

Το δάπεδο της εκκλησίας κοσμείται από πολύπλοκα γεωμετρικά σχέδια και φυτικά μοτίβα. Η ανασκαφική διευθύντρια και αναπληρώτρια καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Παμούκκαλε, Γκιόκτσεν Κουτουλούζ Οζτάσκιν, δήλωσε: «Τα ευρήματα αυτά επιβεβαιώνουν ότι η Όλυμπος ήταν μία από τις πλουσιότερες αρχαίες πόλεις της Λυκίας όσον αφορά τα μωσαϊκά δάπεδα». Επιπλέον επιγραφές στο εσωτερικό του ναού αναφέρουν τα ονόματα των δωρητών, αναδεικνύοντας τη σημασία της κοινοτικής στήριξης στη χριστιανική λατρεία της εποχής.

Ανακάλυψη Βυζαντινού Οικισμού στην Ιορδανία

Στην Ιορδανία, ο αρχαιολόγος Μουσάλαμ Αλ-Ραουάχνεχ του Πανεπιστημίου Mu’tah δημοσίευσε τα ευρήματά του στο επιστημονικό περιοδικό Gephyra, ανακοινώνοντας τον πιθανό εντοπισμό του αρχαίου βυζαντινού οικισμού Θαραιΐς. Με τη βοήθεια της περίφημης Μωσαϊκής Χάρτας της Μαντάμπα, η ομάδα του εντόπισε το σημείο κοντά στο χωριό Ελ-Ιράκ, στην περιοχή Αΐν Αλ-Καλάα. Οι ανασκαφές αποκάλυψαν κεραμικά, λίθινα εργαλεία, υπολείμματα υάλου και απολιθώματα, καθώς και αρχιτεκτονικά κατάλοιπα, περιλαμβανομένης μιας εκκλησίας βασιλικού τύπου.

Θρησκευτικά ευρήματα και υπολείμματα καθημερινής Ζωής

Μεταξύ των πιο αξιοσημείωτων ανακαλύψεων στο ιορδανικό σημείο ήταν τμήματα μωσαϊκών και επιγραφές που σχετίζονται με αρχαίες ταφικές παραδόσεις. Ο Αλ-Ραουάχνεχ σχολίασε ότι αυτές οι επιγραφές «ενδέχεται να περιλαμβάνουν χριστιανικές εικόνες και αναφορές», προσφέροντας νέα ερμηνεία των πρώιμων χριστιανικών τελετουργιών. Εντοπίστηκε επίσης ένα ελαιοτριβείο, το οποίο θεωρείται από τα πιο ενδιαφέροντα ευρήματα λόγω της σύνδεσής του με την καθημερινότητα του οικισμού.

Εγκατάλειψη και ιστορικές μεταβάσεις

Η πόλη Θαραιΐς, που βρισκόταν σε στρατηγικό σημείο κοντά στους εμπορικούς δρόμους προς τη Νεκρά Θάλασσα, φαίνεται πως εγκαταλείφθηκε τον 7ο αιώνα μ.Χ. Ο Αλ-Ραουάχνεχ αποδίδει την εγκατάλειψη σε αλλαγές στο εμπορικό δίκτυο, φυσικές καταστροφές όπως σεισμούς, και πολιτικές μεταβολές από τη βυζαντινή στη μουσουλμανική κυριαρχία. Η εκ νέου ανακάλυψη του οικισμού προσφέρει πολύτιμα στοιχεία για τη θρησκευτική, οικονομική και πολεοδομική ιστορία της περιοχής.

Συνέχιση των Ανασκαφών

Οι αρχαιολογικές ομάδες τόσο στην Τουρκία όσο και στην Ιορδανία σχεδιάζουν τη συνέχιση των ερευνών. Στην Όλυμπο προγραμματίζεται περαιτέρω ανασκαφή σε επίσκοπικό μέγαρο και επιπλέον εκκλησίες, ενώ στην περιοχή της Θαραιΐς οι ερευνητές θα εξετάσουν γειτονικές περιοχές και νέα ευρήματα. Η καθηγήτρια Οζτάσκιν δήλωσε: «Η Όλυμπος συνεχίζει να μας εκπλήσσει με την πλούσια μωσαϊκή της κληρονομιά».

πηγή: https://www.newsbreak.com/

Πότιζε τον κήπο του και βρήκε μωσαϊκά της πρώιμης βυζαντινής περιόδου με ελληνικές επιγραφές!

Μωσαϊκό βυζαντινής εκκλησίας, το οποίο χρονολογείται στον 5ο αιώνα, ήρθε στο φως τυχαία σε περιοχή της Συρίας. Το βυζαντινό αριστούργημα, που φέρει ελληνικές επιγραφές, βρέθηκε στο χωριό αλ Καραγιέμπ, σε απόσταση 48 χιλιομέτρων δυτικά της πόλης Χάμα.

          

Σε συνέντευξή του στο συριακό πρακτορείο ειδήσεων, ο διευθυντής του Τμήματος Αρχαιοτήτων της Συρίας, Αμπντουλκαντέρ Φαρζάτ, ανέφερε ότι ένας πολίτης από το χωριό αλ Καραγιέμπ, στη δυτική επαρχία της Χάμα, ενημέρωσε τις τοπικές Αρχές ότι ανακάλυψε μέρη ενός μωσαϊκού στον κήπο του!    

Του Ανδρέα Αναγνωστόπουλου 

Οι Αρχές έστειλαν στον κήπο αυτό μια αρμόδια ειδική αποστολή αρχαιολόγων, η οποία διεξήγε τις ανασκαφές και εν τέλει αποκάλυψε το πανέμορφο μωσαϊκό των πρώτων χριστιανικών χρόνων. 

Σύμφωνα με τον Φαρζάτ, το βυζαντινό μωσαϊκό είναι διακοσμημένο με γεωμετρικά σχήματα και επιγραφές στα Ελληνικά, οι οποίες φέρουν μάλιστα την ημερομηνία 412 μ.Χ.      

Δεν είναι η πρώτη φορά που βυζαντινά αριστουργήματα ανακαλύπτονται στη περιοχή της Χάμα. Τον περασμένο Ιανουάριο, ο στρατός της Συρίας εντόπισε μωσαϊκά της πρώιμης βυζαντινής περιόδου, κατά την διάρκεια εκκαθάρισης ναρκοπεδίων!   

Ο συριακός στρατός ανακάλυψε τα πολύτιμα βυζαντινά έργα τέχνης έξω από το χωριό Ακερμπάτ, που απέχει 85 χιλιόμετρα ανατολικά της Χάμα. Οι αρχαιολόγοι που κλήθηκαν στη περιοχή αποφάνθηκαν ότι τα μωσαϊκά δημιουργήθηκαν τον 1ο ή τον 5ο αιώνα. 

Ένα από τα μωσαϊκά του Ακερμπάτ απεικονίζει παγώνια, πάπιες, φυτά και ζώα, καθώς επίσης γεωμετρικά σχήματα και επιγραφές στα Ελληνικά. Μια από τις πλευρές του αριστουργήματος είναι ημικυκλική και ίσως διακοσμούσε άμβωνα εκκλησίας. 

Αξίζει να σημειωθεί ότι η πόλη Χάμα, στην ευρύτερη περιοχή της οποίας βρέθηκαν τα βυζαντινά αριστουργήματα, έχει μεγάλη ιστορία ήδη από την αρχαιότητα.  

Κτισμένη στις όχθες του ποταμού Ορόντη, η Χάμα άρχισε να κατοικείται από τους προϊστορικούς χρόνους, αλλά σύντομα αναπτύχθηκε σε μεγάλο αστικό κέντρο. Κατά τους ελληνιστικούς χρόνους, η Χάμα ήταν γνωστή ως Επιφάνεια και πιθανότατα ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του Έλληνα βασιλιά των Σελευκιδών, Αντιόχου Επιφανούς.   

Η συριακή πόλη συνέχισε να ευημερεί με την ίδρυση της Ανατολικής Ρωμαϊκής (Βυζαντινής) Αυτοκρατορίας. Κατά τη βυζαντινή εποχή, η Χάμα ήταν γνωστή ως Εμάθ ή Εμαθούς και καθώς ο Χριστιανισμός κυριάρχησε σε όλη την Εγγύς Ανατολή, πολλές εκκλησίες κτίστηκαν στη πόλη. Μάλιστα, ο σπουδαίος Βυζαντινός ιστορικός Ιωάννης Επιφανεύς γεννήθηκε στη Χάμα τον 6ο αιώνα.  

Τον 7ο αιώνα, η Χάμα πέρασε στην αραβική κυριαρχία και το 1516 έγινε μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το 1918, η πόλη πέρασε σε γαλλική κυριαρχία, όπως και η υπόλοιπη Συρία, ενώ έγινε μέρος του ανεξάρτητου κράτους της Συρίας, το 1946.

Κατά τη διάρκεια του συνεχιζόμενου εμφυλίου πολέμου στη Συρία, η Χάμα έπεσε στα χέρια των εξεγερμένων και καταλήφθηκε ξανά από τον Συριακό Στρατό το 2012, έχοντας όμως εκτεταμένη καταστροφή.

Πηγές

Συριακό πρακτορείο ειδήσεων SANA

http://www.historyfiles.co.uk/